Linki:
Ładunek elektryczny,
Antyferromagnetyzm,
Cyklotron,
Diamagnetyzm,
Efekt Wieganda,
Ferrimagnetyzm,
Ferromagnetyk,
Ferromagnetyzm,
Fizyka,
Iloczyn wektorowy,
Indukcja magnetyczna,
Jądro atomowe,
Magnes,
Materiał magnetyczny,
Materiały magnetycznie miękkie,
Materiały magnetycznie półtwarde,
Materiały magnetycznie twarde,
Moment magnetyczny,
Neutron,
Oddziaływanie elektromagnetyczne,
Paramagnetyzm,
Pole elektromagnetyczne,
Pole magnetyczne,
Powłoka elektronowa,
Prąd elektryczny,
Prąd konwekcji,
Prawo Biota-Savarta,
Proton,
Równania Maxwella,
Ruch (fizyka),
Siła,
Spin (fizyka),
Superparamagnetyzm,
Szkło spinowe,
Ziemia,
Ziemskie pole magnetyczne,
Nazwą magnetyzm określa się zespół zjawisk
fizycznych związanych z
polem magnetycznym, które może być wytwarzane zarówno przez
prąd elektryczny jak i przez
materiały magnetyczne.
Moment magnetyczny jest własnością danego ciała opisującą pole magnetyczne wytwarzane przez to ciało a tym samym i jego oddziaływanie z
polem magnetycznym.
Magnetyzacja (namagnesowanie) jest właściwością materiałów (m.in. magnesów), która opisuje pole magnetyczne wytwarzane przez materiał. Przez magnetyzację rozumie się także wielkość fizyczną określającą wytwarzane przez materiał pole magnetyczne, definiuje się ją przez określenie momentów magnetycznych wytworzonych w jednostce objętości. Głównymi składnikami magnetyzacji są orbitalne i spinowe momenty magnetyczne elektronów.
Elektromagnes –
urządzenie wytwarzające
pole magnetyczne w wyniku przepływu przez nie
prądu elektrycznego. Zbudowany jest z
cewki nawiniętej zazwyczaj na
rdzeniu ferromagnetycznym, o otwartym
obwodzie magnetycznym, zwiększającym
natężenie pola magnetycznego w części otoczenia zwojnicy. Pole magnetyczne wytwarzane przez elektromagnes wzrasta przy wzroście natężenia prądu elektrycznego płynącego przez cewkę. Pole magnetyczne zanika, gdy prąd przestaje płynąć.
Magnetyzacja (namagnesowanie) jest właściwością materiałów (m.in. magnesów), która opisuje pole magnetyczne wytwarzane przez materiał. Przez magnetyzację rozumie się także wielkość fizyczną określającą wytwarzane przez materiał pole magnetyczne, definiuje się ją przez określenie momentów magnetycznych wytworzonych w jednostce objętości. Głównymi składnikami magnetyzacji są orbitalne i spinowe momenty magnetyczne elektronów.
Właściwości materiałowe – cecha każdego
materiału zdefiniowanego jako kompozycja chemiczna w określonych warunkach fizycznych. Zależnie od warunków fizycznych, wartości właściwości materiałowych dla pojedynczego materiału mogą być różne. Nie są to więc własności materiału takie, jak np.
skład chemiczny.
Stal twarda - rodzaj
stali trudnej do namagnesowania, która po uzyskaniu właściwości
magnetycznych (po umieszczeniu w
polu magnetycznym) na długo pozostaje magnesem.
Elektrotechnika - dział nauki zajmujący się podstawami teoretycznymi i zastosowaniem
zjawisk fizycznych z dziedziny
elektryczności i
magnetyzmu w różnych gałęziach gospodarki.
Materiał magnetyczny jest to materiał wykazujący
własności magnetyczne. Generalnie, wszystkie pierwiastki chemiczne i wszystkie ich związki chemiczne wykazują pewne własności magnetyczne (zobacz tabela pierwiastków na dole strony).
Stal miękka - rodzaj
stali łatwej do namagnesowania, którą do uzyskania właściwości
magnetycznych wystarczy umieścić w
polu magnetycznym. Ten rodzaj stali natychmiast po wyjęciu z pola traci swoje właściwości.
Prąd indukcyjny -
prąd elektryczny płynący w zamkniętym
obwodzie elektrycznym lub w substancji przewodzącej prąd elektryczny wywołany
indukcją elektromagnetyczną np. z powodu umieszczenia obwodu w zmiennym
polu magnetycznym.
Anomalia magnetyczna – lokalne różnice między
ziemskim polem magnetycznym w danym miejscu a jego wartością teoretyczną, wyliczonymi na podstawie położenia biegunów magnetycznych na Ziemi.
Prąd indukcyjny -
prąd elektryczny płynący w zamkniętym
obwodzie elektrycznym lub w substancji przewodzącej prąd elektryczny wywołany
indukcją elektromagnetyczną np. z powodu umieszczenia obwodu w zmiennym
polu magnetycznym.
Ferroplastyk - rodzaj
magnesu o konsystencji
plastyku, mający właściwości
magnetyczne. Ferroplastyki nie wytwarzają silnego
pola magnetycznego, są za to wytrzymałe i giętkie.
Fale Alfvéna - jeden z rodzajów
fal magnetohydrodynamicznych (MHD). Są to
fale poprzeczne w zjonizowanym gazie (
plazmie) znajdującym się w
polu magnetycznym, propagujące się wzdłuż tego pola. Drgające jony przesuwają się wraz z polem magnetycznym prostopadle do kierunku rozchodzenia fali.
Efekt Halla to
zjawisko fizyczne, odkryte w
1879 roku przez
Edwina H. Halla (wówczas doktoranta). Polega on na wystąpieniu różnicy potencjałów w przewodniku, w którym płynie
prąd elektryczny, gdy przewodnik znajduje się w poprzecznym do płynącego prądu
polu magnetycznym. Napięcie to, zwane napięciem Halla, pojawia się między płaszczyznami ograniczającymi przewodnik prostopadle do płaszczyzny wyznaczanej przez kierunek prądu i wektor
indukcji pola magnetycznego. Jest ono spowodowane działaniem
siły Lorentza na ładunki poruszające się w polu magnetycznym.
Instytut Ceramiki i Materiałów Budowlanych — państwowa jednostka badawcza i wdrożeniowa pokrywającą swoim obszarem wszystkie dziedziny nauki i przemysłu związane z przetwórstwem surowców niemetalicznych, w szczególności związanych z produkcją wyrobów ceramicznych i ze
szkła,
materiałów ogniotrwałych oraz mineralnych materiałów budowlanych, spoiw mineralnych oraz wyrobów betonowych.
Ziemskie pole magnetyczne –
pole magnetyczne występujące naturalnie wewnątrz i wokół Ziemi. Odpowiada ono w przybliżeniu polu
dipola magnetycznego z jednym biegunem magnetycznym w pobliżu geograficznego
bieguna północnego i z drugim biegunem magnetycznym w pobliżu
bieguna południowego. Linia łącząca bieguny magnetyczne tworzy z osią obrotu Ziemi kąt 11,3°. Pole magnetyczne rozciąga się na kilkadziesiąt tysięcy kilometrów od Ziemi, a obszar w którym ono występuje nazywa się
ziemską magnetosferą.