Maha Mantra

Mantra Hare Kryszna - Maha Mantra (Wielkie Skierowanie Uwagi, Wielka Mantra) dla krysznaizmu. Jest to składająca się z 16 słów mantra, pochodząca z gaudija wisznuizmu, od połowy lat 60. XX wieku spopularyzowana w innych oprócz Indii krajach świata przez ruch Hare Kryszna.

Panća tattwa mantra (mantra pięciu aspektów Boga) to mantra bardzo często śpiewana lub intonowana przez wyznawców gaudija wisznuizmu (w tym także wyznawców Hare Kryszna) np. podczas ofiarowania pokarmu Krysznie; często poprzedza maha mantrę. Panća tattwa mantra zawiera imiona pięciu aspektów Boga i uznawana jest za obdarzającą boskim miłosierdziem, co uważane jest za szczególnie potrzebne w obecnym "wieku upadku" (kali juga). Intonowanie tej mantry przed maha mantrą ma zwiększać działanie tej ostatniej za wstawiennictwem pana Ćajtanji:

Pańćatattwamantra (mantra pięciu aspektów Boga) to mantra bardzo często śpiewana lub intonowana przez wyznawców gaudija wisznuizmu (w tym także wyznawców Hare Kryszna) np. podczas ofiarowania pokarmu Krysznie; często poprzedza mahamantrę. Pańćtattwa mantra zawiera imiona pięciu aspektów Boga i uznawana jest za obdarzającą boskim miłosierdziem, co uważane jest za szczególnie potrzebne w obecnym "wieku upadku" (kalijuga). Intonowanie tej mantry przed mahamantrą ma zwiększać działanie tej ostatniej za wstawiennictwem Ćajtanji:

Ćajtanjaćaritamryta ( trl. Ćaitanyacaritāmṛta , ang. Chaitanya Charitamrita ) - to obszerna hagiografia, opisująca życie i nauki Ćajtanji Mahaprabhu (1486-1533), twórcy gaudija wisznuizmu. Została napisana przez Krysznadasę Kawiradźę (ur. w 1496), głównie w języku bengali, jednak zawiera wiele poematów w sanskrycie. Największą część dzieła zajmują zapisy filozoficznych rozważań Ćajtanji, dotyczące procesu bhaktijogi oraz intonowania Maha Mantry i świętych imion Boga. Przez wyznawców gaudija wisznuizmu (w tym wyznawców ruchu "Hare Kryszna") jest uznawana za jedną ze "świętych ksiąg". Jest to kompendium wiedzy religijnej nt. teologii i form kultu.

Gaura Purnima (czyli Pełnia Złotego Księżyca) to hinduistyczne święto religijne tradycji gaudija wisznuizmu, upamiętniające pojawienie się (urodziny) Ćajtanji Mahaprabhu w 1486 r., uznawanego za awatara Kryszny i Radhy. Jest to święto ruchome, obchodzone w lutym lub marcu. Na Zachodzie jest popularyzowane głównie przez ruch Hare Kryszna.

Gauranga ( trl. gaurāṅga , dosłownie: złoty, piękny, złocisty, jasny, o złocistych kończynach) - jedno z imion Kryszny , spopularyzowane przez ruch Hare Kryszna .

S.U.S.A.R. (Suspected Unexpected Serious Adverse Reaction) – debiutancki album zespołu Indukti wydany w Polsce w 2004 roku przez Offmusic oraz w USA w 2005 roku przez Laser Edge. Do wersji amerykańskiej dołączono teledysk autorstwa Piotra Gryza do utworu Mantra. Płyta została zrealizowana w TR Studio w dniach 02-28.02.2004 przez Tomasza Rogulę.

Om Namaha Śiwaja (dewanagari ॐ नमः शिवाय, transliteracja Aum Namah Śivāya) - hinduistyczna mantra, ku czci Boga Śiwy. Jej nazwa to pańćakszaramantra . Oznacza ona dosłownie Pokłon Tobie Śiwo.

Om mani padme hum – buddyjska, sześciosylabowa mantra bodhisattwy współczucia, Awalokiteśwary. Dalajlama jest uważany za inkarnację Awalokiteśwary, więc mantra ta jest szczególnie często używana przez ludzi mu oddanych.

Mantra (dewanagari मन्त्र , od rdzenia man- myśleć, z przyrostkiem tra- wznieść lub ochraniać) - w buddyzmie i hinduizmie formuła, werset lub sylaba, która jest elementem praktyki duchowej. Jej powtarzanie ma pomóc w opanowaniu umysłu, zaktywizowaniu określonej energii, uspokojeniu, oczyszczeniu go ze splamień. Szczególnie istotną sprawą jest bezpośredni przekaz z ust wykwalifikowanego nauczyciela (guru), gdyż tylko wtedy mantra uzyskuje właściwą moc.

Om (także Aum, ॐ) – najświętsza sylaba hinduizmu. Dźwięk omkara występujący w wedach, jest pierwotnym hymnem. Om to sylaba-nasienie (bidźa), postrzegana jako dźwięk powstania Wszechświata. Ta transcendentalna wibracja jest uważana za identyczną z osobą absolutnego Wisznu. Na niej opierają się wszystkie hymny wedyjskie. Za świętą uznawana jest także w buddyzmie tybetańskim. Om to sylaba będąca najważniejszą mantrą, pierwotnym dźwiękiem znanym także pranawa, akszara i omkara. Z reguły wymawia się ją samą.

Puraśćarana - rodzaj sadhany ( sadhana puraśćarana ) , rytuał przygotowawczy w tantryzmie hinduistycznym, poprzedzający recytację głównej mantry. Zadaniem tego rytuału jest właśnie uaktywnienie głównej mantry.

Om (także Aum, ॐ) – najświętsza sylaba hinduizmu. Dźwięk omkara występujący w wedach, jest pierwotnym hymnem. Om to sylaba-nasienie (bidźa), postrzegana jako dźwięk powstania Wszechświata. Ta transcendentalna wibracja jest uważana za identyczną z osobą absolutnego Wisznu. Na niej opierają się wszystkie hymny wedyjskie. Za świętą uznawana jest także w buddyzmie tybetańskim. Om to sylaba będąca najważniejszą mantrą, pierwotnym dźwiękiem znanym także pranawa, akszara i omkara. Z reguły wymawia się ją samą.

Młynek modlitewny (tyb. Mani) – stosowany w buddyzmie tybetańskim walec na obrotowej osi z wypisanymi na powierzchni mantrami. Zgodnie z wierzeniami tybetańskimi obracanie takim młynkiem daje ten sam efekt, jak ich ustne recytowanie, jednak obracać można szybciej.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja