Manifest

Manifest z Tamworth - manifest polityczny, wydany w Tamworcie w 1834 roku przez Brytyjczyka sir Roberta Peela. Na postulatach manifestu opiera się program brytyjskiej Partii Konserwatywnej.

Manifest surrealizmu (fr. Manifeste du surréalisme) – manifest artystyczny napisany przez André Bretona w 1924 roku. Był pierwszą publikacją przedstawiającą początkowe założenia surrealizmu, szczególnie te odnoszące się do literatury kierunku. Wydany wraz z prozą poetycką pt. Rozpuszczalna ryba. Pełna teoria surrealizmu została przedstawiona w Drugim manifeście surrealizmu, uzupełniającym pierwszy.

Manifest Stowarzyszenia do Walki przeciw Poetom – manifest grupy młodych pisarzy bułgarskich z miasta Jamboł, opublikowany pierwotnie jako odrębna ulotka w sierpniu 1926 roku. Manifest, mający objętość czterech stron, został wydany w dwu wersjach. Jedna, anonimowa (podpisana przez Stowarzyszenie do Walki przeciw Poetom), została rozesłana do redakcji różnych czasopism w Sofii i na prowincji. Druga, wydana w mniejszym nakładzie, była rozprowadzana przez autorów (Kiriła Krystewa, Wasiła Petkowa, Nediałko Gegowa, Totiu Brynekowa) w gronie znajomych.

10 Przykazań UPL (UPL - Ukraińska Partia Ludowa, ukr. Десять заповідей УНП) – ulotka autorstwa Mykoły Michnowśkiego, opublikowana w 1903 we Lwowie, szeroko kolportowana wśród społeczeństwa ukraińskiego na ziemiach ukraińskich i w diasporze jako manifest ukraińskiego ruchu niepodległościowego.

Estońska Deklaracja Niepodległości (także Manifest do Ludu Estonii, est. Manifest kõigile Eestimaa rahvastele) - akt deklarujący powstanie niepodległej Republiki Estonii, wydany 24 lutego 1918.

Program literacki - wykład zaleceń i wytycznych działań dotyczących twórczości literackiej. Program literacki formułuje nowe pokolenie lub nowa grupa literacka, najczęściej w pierwszej fazie rozwoju nowego zjawiska. Może on przybierać formę manifestów prezentujących nowe poglądy, lub polemik z poprzednikami. Jest często krytyką starych zjawisk i wykazaniem ich błędów, wytyczając nowe zadania i cele.

Gga – almanach poezji futurystycznej wydany przez Anatola Sterna i Aleksandra Wata w grudniu 1920 roku. Nakład wynosił 500 egzemplarzy. Tytuł to skrót zdania "gga gąsiora jest piękniejsze od śpiewu słowika". Podtytuł brzmiał: "Pierwszy polski almanach poezji futurystycznej. Dwumiesięcznik prymitywistów". Zawierał m.in. wiersze obu redaktorów oraz manifest "Prymitywiści do narodów świata".

Manifest GNU - tekst napisany przez Richarda Stallmana pierwotnie w celu pozyskania współpracowników i poparcia prac nad bezpłatnym, otwartym systemem operacyjnym posiadającym wszystkie cechy użytkowe i strukturę Uniksa. Manifest ten jest przez wielu zwolenników ruchu wolnego oprogramowania uważany za podstawowy tekst wyjaśniający filozoficzne i praktyczne cele jego istnienia. Dla projektu, który ten tekst promował stał się on rodzajem "konstytucji".

Manifest futuryzmu – manifest programowy włoskich futurystów. Został wydrukowany w nakładzie kilku tysięcy i przesłany do artystów oraz gazet. Ogłoszony ok. miesiąc później, 20 lutego 1909 roku, przez Filippo Tommaso Marinettiego na łamach paryskiego dziennika Le Figaro. Stanowi pierwsze oficjalne wystąpienie twórców tego ruchu artystycznego.

Manifest PKWN (tzw. Manifest Lipcowy) odezwa do narodu polskiego ogłoszona 22 lipca 1944. Jako miejsce ogłoszenia podano Chełm. W rzeczywistości został podpisany i zatwierdzony przez Stalina w Moskwie 20 lipca 1944, gdzie wydrukowano pierwszy nakład "trzyszpaltowy", a następnego dnia został ogłoszony w audycji radiowej Związku Patriotów Polskich. W Chełmie tekst manifestu "dwuszpaltowy" wydrukowano dopiero 26 lipca.

Confiteor – esej Stanisława Przybyszewskiego o roli artysty sformułowany w programowym artykule i ogłoszony na łamach krakowskiego czasopisma Życie w roku 1899. Stał się manifestem polskiego modernizmu. Sformułował jako pierwszy w Polsce hasło sztuka dla sztuki.

Göttinger 18 (Göttinger Achtzehn) - grupa osiemnastu wiodących niemieckich fizyków jądrowych z Republiki Federalnej Niemiec, którzy wspólnie, 12 kwietnia 1957 roku, wystosowali wobec rządu manifest (Manifest z Göttingen), wyrażający sprzeciw wobec zaopatrzenia armii RFN w taktyczną broń atomową. Plan taki był zakładany przez kanclerza Konrada Adenauera i sekretarza obrony Franza Josefa Straussa. Pod Manifestem podpisali się: Fritz Bopp, Max Born, Rudolf Fleischmann, Walther Gerlach, Otto Hahn, Otto Haxel, Werner Heisenberg, Hans Kopfermann, Max von Laue, Heinz Maier-Leibnitz, Josef Mattauch, Friedrich Adolf Paneth, Wolfgang Pauli, Wolfgang Riezler, Fritz Straßmann, Wilhelm Walcher, Carl Friedrich von Weizsäcker i Karl Wirtz.

Spacjalizm (wł. movimento spaciale) – ruch artystyczny w malarstwie XX wieku, zapoczątkowany przez Lucio Fontanę ogłoszeniem manifesto blanco. Manifest został ogłoszony w 1946 r w Buenos Aires. Kolejny manifest Primo manifesto dello Spazialismo został wydany rok później w Mediolanie i tę datę uważa się za początek owego ruchu.

Manifest partii komunistycznej (niem. Manifest der Kommunistischen Partei) - deklaracja programowa Związku Komunistów (niemieckiej partii komunistycznej), napisana przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa na przełomie lat 1847 i 1848 i ogłoszona w lutym 1848 w Londynie. Wyłożone zostały w niej zasady socjalizmu naukowego.

Obrona i uświetnienie języka francuskiego (oryg. fr. La Deffence, et Illustration de la Langue Francoyse) - manifest literacki sygnowany przez Joachima du Bellaya, wydany po raz pierwszy w 1549.

Oktiabryści, wł.Związek 17 Października (oficjalna nazwa partii) (ros. Союз 17 Oктября, [czyt. Sojuz 17 oktiabria]) - potocznie październikowcy, ros. Октябристы - centroprawicowa rosyjska partia polityczna (prawicowi liberałowie), której podstawą ideową był manifest z 30 października 1905 r. (17 października wg kalendarza juliańskiego).

Drugi manifest surrealizmu (fr. Second manifeste du surréalisme) – manifest artystyczny napisany przez głównego teoretyka nadrealizmu André Bretona, stanowiący dopełnienie i kontynuację napisanego w 1924 pierwszego Manifestu surrealizmu. Drugi manifest ukazał się pod koniec 1929 roku w kwartalniku "Rewolucja surrealistyczna" (w tym samym roku wydano Przedmowę do wznowienia manifestu), zaś w 1930 pojawił się w wydaniu książkowym. Na samym początku publikacji Breton zawarł oświadczenie, iż surrealizm z punktu widzenia intelektualnego i moralnego dąży do wywołania kryzysu świadomości, którego wynik ma być decydującym o powodzeniu lub klęsce teorii tego kierunku. Surrealiści dążyli bowiem do zwiększenia roli wyobraźni (bądź natchnienia) i podświadomości, co ich zdaniem pozwalało na pełną i swobodną ekspresję oraz rozwój możliwości twórczych człowieka. Wyobraźnię uważali za motor postępu; pragnęli również stopniowo coraz wyraźniej postrzegać, co się snuje bez wiedzy człowieka, w głębi jego ducha. Jak pisał Adam Ważyk, w dziele tym marzyli o wielkiej terapii duchowej.

Manifest Agile (pełna nazwa Manifest Zwinnego Wytwarzania Oprogramowania, oryginalne nazwy: Agile Manifesto, Manifesto for Agile Software Development) deklaracja wspólnych zasad dla zwinnych metodyk tworzenia oprogramowania. Została opracowana na spotkaniu jakie miało miejsce w dniach 11-13 lutego 2001 roku w ośrodku wypoczynkowym Snowbird w USA (stan Utah). Uczestniczyli w nim reprezentanci nowych metodyk tworzenia oprogramowania będących alternatywą dla tradycyjnego podejścia opartego o model kaskadowy. Do wspomnianych metodyk należą: Programowanie ekstremalne, Scrum, Dynamic Systems Development Method, Adaptive Software Development, Crystal Clear, Feature Driven Development, Pragmatic Programming. Od nazwy manifestu metodyki te zaczęto określać mianem metodyk zwinnych (ang. agile).



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja