Marie-Jean Hérault de Séchelles

Konwent Narodowy (Convention Nationale) – zgromadzenie prawodawcze z okresu rewolucji francuskiej 1789 r., wyłoniony 21 września 1792. Ogłosił Francję republiką i w styczniu 1793 skazał Ludwika XVI na śmierć (wyrok wykonano 21 stycznia). W czerwcu 1793 uchwalił nową konstytucję (nie weszła w życie). W Konwencie najbardziej aktywni byli żyrondyści i jakobini. W czasie rządów jakobinów w połowie 1793 r. Konwent powołał Komitet Ocalenia Publicznego oraz Komitet Bezpieczeństwa Powszechnego, dla zwalczenia kryzysowej sytuacji w państwie, którym nadano nadzwyczajne uprawnienia sądownicze. Rozwiązany został 26 października 1795 ustępując miejsca Ciału Prawodawczemu. W Konwencie zasiadało 750 deputowanych. Żyrondyści mieli 300 deputowanych, "Góra" (jakobini, kordelierzy) 320 deputowanych, a "Bagno" 130 przedstawicieli.

Komitet Bezpieczeństwa Powszechnego (fr. Comité de sureté générale) – w okresie rewolucji francuskiej drugi obok Komitetu Ocalenia Publicznego organ wykonawczy podległy Konwentowi Narodowemu. Utworzony w 1793 r. pełnił funkcję urzędu ds. policji. Realizował politykę terroru jakobinów, bezwzględnie zwalczając kontrrewolucje. Najsłynniejszymi jego działaczami byli Jean Amar i Marc Vadier. Rozwiązany w 1795 r.

Wojewódzki Urząd Bezpieczeństwa Publicznego (WUBP) – jednostka terenowa organu Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, (do 1 stycznia 1945 r. Resortu Bezpieczeństwa Publicznego przy Polskim Komitecie Wyzwolenia Narodowego), utworzona w sierpniu 1944 roku w Lublinie.

Komitet Ocalenia Publicznego (fr. Comité de Salut Public) – nadzwyczajny organ wykonawczy, powołany w kwietniu 1793 roku w okresie rewolucji francuskiej, przez Konwent, celem opanowania kryzysowej sytuacji państwa, spowodowanej wojną z Austrią i Prusami, chaosem gospodarczym i kontrrewolucją wewnętrzną.

Józef Jurkowski (ur. 30 marca 1913 w Lublinie) – pułkownik, dyrektor Departamentu V Komitetu do spraw Bezpieczeństwa Publicznego w 1955, szef Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Gdańsku w 1948, kierownik WUBP w Bydgoszczy w 1945, szef grupy operacyjnej na Górnym Śląsku, od 1944 oficer do zadań specjalnych Resortu Bezpieczeństwa Publicznego.

Kult Rozumu – ateistyczny kierunek myśli politycznej w czasie rewolucji francuskiej. Odrzucał on istnienie Boga, głosił niszczenie wszelkich wpływów chrześcijaństwa we Francji oraz pochwałę ludzkiego umysłu, jak i obyczajowy hedonizm. Jego rozwój został zahamowany przez Komitet Ocalenia Publicznego w czerwcu 1794.

Zobacz też: Centralny Komitet Narodowy, Naczelny Komitet Narodowy, Komitet Narodowy Polski i Ziem Zabranych, Polski Komitet Narodowy we Lwowie, Polski Komitet Narodowy UNICEF.

Zgromadzenie Prawodawcze (Assemblée Legislative), zwane potocznie Legislatywą, stanowiło francuską władze ustawodawczą w okresie rewolucji francuskiej. Działało w okresie od 1 października 1791 roku, do 20 września 1792 roku. Zostało powołane na podstawie Konstytucji przyjętej 14 września 1791 roku. Rozwiązane zostało ustępując miejsca Konwentowi Narodowemu. Skład izby został wybrany w powszechnych wyborach. Składał się z 745 deputowanych. Feuillanci zdobyli 264 miejsc, centrum ("Bagno") 345 miejsc, a "Góra" (jakobini, kordelierzy, żyrondyści) 136 miejsc.

Wojewódzki Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w Gdańsku (WUBP Gdańsk) - jednostka terenowa Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego funkcjonująca na terenie województwa gdańskiego od kwietnia 1945 do rozwiązania MBP w grudniu 1954.

Tadeusz Diatłowicki (ur. 15 lutego 1915 roku) – podpułkownik, oficer polskiego kontrwywiadu w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego, Komitecie ds Bezpieczeństwa Publicznego oraz Ministerstwie Spraw Wewnętrznych.

Biuro „W" - jednostka organizacyjna utworzona w kwietniu 1955 r. przy Departamencie IX (zajmującym się techniką operacyjną) Komitetu ds. Bezpieczeństwa Publicznego. Po likwidacji komitetu w listopadzie 1956 r. Biuro „W" jako jednostka związana ze Służbą Bezpieczeństwa zostało w randze departamentu podporządkowane Ministerstwu Spraw Wewnętrznych. Zajmowało się kontrolą (perlustracją) korespondencji, w tym ujawnianiem ukrytych treści w przesyłkach, np. tajnopisów.

Władysław Rutka (ur. 23 grudnia 1928, zm. 2004 r.) – pułkownik MO, komendant Wyższej Szkoły Oficerskiej i Milicji w Legionowie od 1973, zastępca komendanta stołecznego MO do spraw Służby Bezpieczeństwa 1966-1973, od 1951 funkcjonariusz MBP i Komitetu do spraw Bezpieczeństwa Publicznego, członek PZPR.

Hebertyści – nieformalny, radykalny odłam klubu kordelierów z czasów rewolucji francuskiej. Hebertyści opowiadali się za pełną równością społeczną. Zasiadając w Komunie Paryża i ciesząc się poparciem mas sankiulotów, prowadzili działalność dechrystianizacyjną. Oskarżeni przez jakobinów i dantonistów o demoralizację społeczeństwa i zdradę kraju, zostali w marcu 1794 roku skazani na śmierć i zgilotynowani. Przywódcą stronnictwa był Jacques-René Hébert, od którego nazwiska wzięło ono nazwę. Obok niego czołowymi działaczami byli Pierre-Gaspard Chaumette i Antoine-François Momoro.

Konstytucja jakobińska - to ustawa zasadnicza Francji opracowana przez klub polityczny jakobinów i uchwalona przez Konwent Narodowy 24 czerwca 1793 r. Uznana za jedną z najbardziej postępowych Konstytucji burżuazyjnych została przyjęta przygniatającą liczbą głosów w referendum i miała wejść w życie po zakończeniu wojny. Nigdy jednak do tego nie doszło z powodu trudnej sytuacji, w jakiej znalazła się Francja.

François Hanriot (ur. 1761 w Nanterre, zm. 28 lipca 1794) – generał i polityk francuski czasów Wielkiej Rewolucji Francuskiej, związany z klubem jakobinów.

Włodzimierz Zabawski (ur. 28 marca 1929) - pułkownik SB, funkcjonariusz służb specjalnych PRL, w MBP od 18 września 1950. Służba w Biurze Szyfrów KdsBP i Biurze A MSW. Brał udział we wdrażaniu do produkcji i użytku polskich urządzeń szyfrujących TgS-1 Dudek. Zastępca dyrektora od 10 lutego 1975, a od 01 grudnia 1978 dyrektor Biura Radiokontrwywiadu (RKW) MSW do 16 października 1989. Na emeryturze od lutego 1990.

Powstańcze Porozumienie Demokratyczne - porozumienie polityczne zawarte w dniu 25 września 1944 roku przez przedstawicieli KRN, CKL, RON, CKM, w dniu 26 września PPD w odezwie Do społeczeństwa stolicy uznało Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego oraz wzywało do współpracy z Wojskiem Polskim i Armią Czerwoną w wyzwalaniu kraju.

Główny Zarząd Informacji – Wojska Polskiego/ Ministerstwa Obrony Narodowej/ Komitetu do spraw Bezpieczeństwa Publicznego – organ kontrwywiadu wojskowego działający w Polsce Ludowej w latach 1944 – 1957, odpowiedzialny obok Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego za masowe represje wśród żołnierzy Wojska Polskiego, Armii Krajowej (AK), Wolności i Niezawisłości (WiN), Narodowych Sił Zbrojnych (NSZ) oraz ludności cywilnej. Następnie (1957) przekształcony w Wojskową Służbę Wewnętrzną Ministerstwa Obrony Narodowej.

Bertrand Barère de Vieuzac (ur. 10 września 1755 - zm. 13 stycznia 1841) - francuski polityk czasów rewolucji francuskiej, dziennikarz, członek Komitetu Ocalenia Publicznego.

Kazimierz Kwolik (ur. 25 września 1919 w Sąsiadowicach koło Sambora, zm. 7 marca 1985 w Poznaniu) - oficer UB i SB, zastępca szefa Wojewódzkiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Publicznego (WUdsBP) w Gdańsku 1955-1957, zastępca komendanta KW MO w Gdańsku.

Daniel Kubajewski (ur. 23 grudnia 1923) – pułkownik Ludowego Wojska Polskiego, szef Wydziału II Rozpoznawczego Oddziału I Operacyjno-Rozpoznawczego sztabu KBW 1963-1966, szef Oddziału Kontrwywiadu Zarządu WSW 1960-1963, dyrektor Departamentu V Komitetu do spraw Bezpieczeństwa Publicznego w 1956, szef Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego we Wrocławiu 1953-1954, szef WUBP w Białymstoku 1951-1953, p.o. szefa WUBP w Opolu 1950-1951, szef PUBP w Grudziądzu w 1947.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja