Linki:
Łacina,
Algieria,
Berberowie,
Fenicja,
Gajusz Juliusz Cezar,
Język grecki,
Juba II,
Jugurta,
Kaligula,
Kartagina,
Kleopatra Selene II,
Marek Antoniusz,
Maroko,
Mauretania (prowincja rzymska),
Mauretania (ujednoznacznienie),
Maurowie,
Numidia,
Oktawian August,
Pompejusz,
Ptolemeusz z Mauretanii,
Ptolemeusze,
Rzym,
Satif,
Tingis,
Mauretania (
łac. Mauretania lub Mauritania,
gr. Maurusía) - starożytne królestwo w północno-zachodniej Afryce, o zmiennych granicach - obejmowało współczesne północne
Maroko i północno-zachodnią
Algierię. Zamieszkiwane było przez przodków współczesnych
Berberów, graniczyło z innymi krainami, których ludność była prawdopodobnie berberyjska - od wschodu z
Numidią, od południa z saharyjską Getulią. Największym z zamieszkujących ją plemion, z których wiele prowadziło koczowniczy tryb życia, byli Maurowie (Mauri). Wybrzeże Mauretanii było objęte wpływami
Fenicjan, a później
Kartagińczyków. Pierwsze kontakty z
Rzymem to okres wojny z królem numidyjskim
Jugurtą, podczas której władca Mauretanii Bocchus I dopomógł Rzymianom w schwytaniu Jugurty. Synowie Bocchusa, sprawujący rządy wspólnie Bocchus II i Bogud II wspomagali
Cezara w wojnie z
Pompejuszem toczącej się na terenie Afryki w 46 p.n.e., otrzymując od niego w nagrodę zachodnią część Numidii. Po śmierci Cezara władcy Mauretanii nadal uczestniczyli w sprawach Rzymian, ale tym razem niezgodnie - Bocchus poparł bowiem
Oktawiana, a Bogud
Marka Antoniusza. Po śmierci Bocchusa (33 p.n.e.) August włączył Mauretanię do Rzymu jako prowincję, w 25 p.n.e. przekazał ją jednak władcy Numidii
Jubie II. Ostatecznie, po zamordowaniu w roku 40 syna Juby II i Kleopatry Selene króla Ptolemeusza, ostatniego potomka
Ptolemeuszy na rozkaz
Kaliguli, Mauretania stała się prowincją rzymską; od 42 jej część zachodnia tworzyła prowincję Mauretania Tingitana ze stolicą w
Tingis (obecny Tanger), jej część wschodnia razem z częścią Numidii prowincję Mauretania Caesariensis ze stolicą w Sitifis (obecnie
Satif).
Juba II (ur.
52 p.n.e., zm.
23 n.e.) - władca
Numidii, potem król
Mauretanii. Jego pierwszą żoną była
Kleopatra Selene II, córka
Marka Antoniusza i
Kleopatry. Mieli syna
Ptolemeusza (przyszłego króla Mauretanii) zabitego w 40 r. n.e. z rozkazu cesarza
Kaliguli i córkę prawdopodobnie noszącą imię Kleopatra.
Sahara Zachodnia – dawna
kolonia hiszpańska (jako
Sahara Hiszpańska) w północnej
Afryce nad
Oceanem Atlantyckim, obecnie okupowana przez
Maroko, które nazywa ją Prowincją Południową. Sahara Zachodnia graniczy z Marokiem,
Algierią i
Mauretanią. Do dzisiaj nie zostały rozstrzygnięte spory o przynależności lub samodzielności tego terytorium. Obecnie jest to terytorium sporne – jak i podzielone – pomiędzy Marokiem a Saharyjską Arabską Republiką Demokratyczną.
Saharyjska Arabska Republika Demokratyczna - państwo proklamowane w 1976 r. przez Front Polisario,
częściowo uznane przez około 70 państw, prowadzi z Marokiem spór o terytorium Sahary Zachodniej.
Ptolemeusz z Mauretanii (ur.
1 p.n.e., zm.
40 n.e.) –
król Mauretanii w latach
23–
40. Był synem poprzedniego króla
Juby II i
Kleopatry Selene, córki królowej Egiptu
Kleopatry VII i
Marka Antoniusza. Został zabity z rozkazu cesarza
Kaliguli.
Tigisi w Mauretanii (łac. Tigistanus in Mauretania) – stolica
starożytnej diecezji w
prowincji rzymskiej Mauretanii Caesariensis. Współcześnie w
Algierii, obecnie
katolickie biskupstwo tytularne. Od
11 lutego 2006 na stolicy tytularnej Tigisi w Mauretanii zasiada
biskup pomocniczy łomżyński Tadeusz Bronakowski.
Nawazibu (
arab. نواذيبو;
fr. Nouadhibou, do 1969 Port Étienne) - miasto portowe w północno-zachodniej
Mauretanii, na
Przylądku Białym, ośrodek administracyjny regionu
Dachlat Nawazibu. Około 100 tys. mieszkańców. Drugie co do wielkości miasto kraju.
Adrar -
płaskowyż w zachodniej części
Sahary, w północno-zachodniej
Mauretanii przy granicy z
Saharą Zachodnią. Krajobraz płaskowyżu Adrar kształtują głębokie suche doliny oraz ruchome
wydmy.
Diecezja Nawakszut (
łac.: Dioecesis Nuakchottensis) –
katolicka diecezja w
Mauretanii, Siedziba
biskupa znajduje się w katedrze w Nawakszucie. Podlega bezpośrednio pod Stolicę Apostolską. Swoim zasiegiem obejmuje państwo
Mauretania.
Audaghust (
arab. أوداغوست,
fr. Aoudaghost), znane też jako Tegdaoust, było ważnym miastem w
starożytnej i
średniowiecznej Afryce Zachodniej, obecnie stanowisko archeologiczne na obszarze dzisiejszej południowo-wschodniej
Mauretanii, na północ od współczesnego miasta
Tamszikit. Audaghust zostało założone około
V w. p.n.e. jako centrum handlowe przy południowym końcu transsaharyjskich szlaków handlowych.
Mauretania na
Mistrzostwach Świata w Lekkoatletyce 2009 – reprezentacja Mauretanii podczas czempionatu w
Berlinie liczyła 2 zawodników, spośród których żaden nie awansował do finału.
Audaghust (
arab. أوداغوست,
fr. Aoudaghost), znane też jako Tegdaoust, było ważnym miastem w
starożytnej i
średniowiecznej Afryce Zachodniej, obecnie stanowisko archeologiczne na obszarze dzisiejszej południowo-wschodniej
Mauretanii, na północ od współczesnego miasta
Tamszikit. Audaghust zostało założone około
V w. p.n.e. jako centrum handlowe przy południowym końcu transsaharyjskich szlaków handlowych.
Senat -
izba wyższa parlamentu
Mauretanii. Składa się z 56 członków wybieranych na sześcioletnią kadencję, przy czym co dwa lata odnawiana jest 1/3 składu. 53 senatorów wybieranych jest władze poszczególnych jednostek
podziału administracyjnego. Trzy miejsca zarezerwowane są dla przedstawicieli Mauretańczyków zamieszkałych poza granicami kraju.
Konstytucja Mauretanii z
1991 określa, że
Mauretania jest
republiką parlamentarną. Głową państwa jest
prezydent wybierany w wyborach powszechnych na sześcioletnią kadencję. Prezydent jest jednocześnie szefem rządu.
Maurowie, w czasach dzisiejszych mieszkańcy
Mauretanii, części
Algierii i
Maroka, w średniowieczu zamieszkiwali znaczne połacie
Półwyspu Iberyjskiego, wywierając przemożny wpływ na kulturę i architekturę dzisiejszej
Hiszpanii i
Portugalii.
Hassanija (
arab. حسانية) - dialekt
języka arabskiego, używany głównie w
Mauretanii i
Saharze Zachodniej, a także na przyległych obszarach
Algierii,
Maroka,
Mali i
Senegalu. W Mauretanii ma status języka urzędowego. Wykazuje wpływy języków zenaga i
wolof. Cechuje się bogatym systemem spółgłoskowym.
Sahrawi (lub Saharawi) - terminem tym określa się rdzenną ludność
Sahary Zachodniej. Liczbę obecnie żyjących Sahrawi szacuje się na około 500 000, z czego 200 000-250 000 wywodzi się z terenów Sahary Zachodniej (około 165 000 znajduje się obecnie w obozach dla uchodźców w pobliżu
algierskiego miasta
Tinduf). Są oni spotykani również w południowym
Maroku i północnej
Mauretanii.
Bafour byli pierwotnymi mieszkańcami
Mauretanii, przodkami
Imraguen i
Soninke w
zachodniej Afryce, byli ludem stosunkowo stacjonarnym, zajmowali się głównie
rolnictwem i
hodowlą. Mieszkali w Mauretanii, która była znacznie bardziej urodzajna niż dzisiaj. Z czasem
migrowali na południe w poszukiwaniu bardziej urodzajnych obszarów.
Zgromadzenie Narodowe -
izba niższa parlamentu
Mauretanii, złożona z 95 członków wybieranych na pięcioletnią kadencję. Istnieje 45 regionalnych
okręgów wyborczych o różnej liczbie mandatów, w których łącznie wybieranych jest 81 deputowanych. 14 członków Zgromadzenia pochodzi z okręgu ogólnokrajowego.
Stadion Olimpijski w Nawakszut – wielofunkcyjny
stadion sportowy w
stolicy Mauretanii,
Nawakszut. Głównie wykorzystywany jest do gry w piłkę nożną, chociaż obiekt służy także do zawodów
lekkoatletycznych. Jego pojemność wynosi 40,000 widzów.
Zin uld Zidan (الزين ولد زيدان = Az-Zīn walad Zīdān, fr. Zeine ould Zeidane ur.
1966 w
Tamszikicie),
mauretański polityk i ekonomista, od
20 kwietnia 2007 do
6 maja 2008 sprawował urząd
premiera Mauretanii.
Dachlat Nawazibu (
arab. داخلت نواذيبو) - jeden z 12 regionów
Mauretańskiej Republiki Islamskiej, położony w północno-zachodniej części kraju, ze stolicą w
Nawazibu. Graniczy od północy z terytorium
Sahary Zachodniej, od południa i południowego wschodu z regionem
Insziri, natomiast od wschodu styka się z regionem
Adrar. Od zachodu region ograniczony jest
Oceanem Atlantyckim. Granica z Saharą Zachodnią jest zaminowana, jednak w regionie istnieje jedno przejście graniczne. Droga przebiega w tym miejscu kilkukilometrowym pasem
ziemi niczyjej między
polami minowymi.