Miłorząb dwuklapowy

Miłorząb dwuklapowy (Ginkgo biloba L.) – gatunek drzewa należącego do rodziny miłorzębowatych. Jest jedynym dziś żyjącym liściastym drzewem nagozalążkowym. Pochodzi z Chin. Miłorząb dwuklapowy podobny jest do kopalnego gatunku Ginkgo adiantoides. Czasami używana nazwa miłorząb japoński jest myląca, gdyż gatunek ten nie występuje naturalnie w Japonii, a wyłącznie w Chinach.

Tetrahymena - "protist zwierzęcy" (dawniej pierwotniak) należący do typu orzęsków (Ciliata). U Tetrahymena występuje 7 płci (nazywanych I,II,III,IV,V,VI i VII), z których każda może współżyć z każdą inną. Możliwych jest zatem 21 orientacji seksualnych. Orzęski różnej płci wyglądają tak samo, ale nie występują równie często.

Miłorząb (Ginkgo) – rodzaj roślin z rodziny miłorzębowatych. Najstarsi znani przedstawiciele tego rodzaju żyli we wczesnej jurze. Jedynym współczesnym gatunkiem jest miłorząb dwuklapowy (Ginkgo biloba), uznawany za żywą skamieniałość.

Rozgałęzienia pędu typu dychotomicznego, widlaste – w przypadku pędów charakterystyczne są dla widłaków. Powstają w wyniku podziału pąka szczytowego dzięki czemu powstają dwa odgałęzienia. Rozgałęzienia dychotomiczne występują także w żyłkach liścia w obrębie paprotników i niektórych nagonasiennych (np. u miłorzęba dwuklapowego).

Trębacz (Stentor coeruleus) – zwany też trębaczem niebieskim, czasami też występuje nazwa trąbik. Swój intensywnie niebieski kolor zawdzięcza ziarnom pigmentu umieszczonym w ektoplazmie. Jest "protistem zwierzęcym" (pierwotniakiem) należącym do typu orzęsków (Ciliata). Po raz pierwszy został opisany w 1833 roku przez Ehrenberga.

Szparkosz okrężnicy (Balantidium coli) – kosmopolityczny orzęsek, rozpowszechniony zwłaszcza w strefie tropikalnej, wywołujący u człowieka i zwierząt balantidiozę.

Wirczyk konwaliowaty (Vorticella convallaria) - jest "protistem zwierzęcym" (pierwotniakiem) należącym do typu orzęsków (Ciliata) z rodzaju wirczyk. Ma kształt podobny do odwróconego dzwonu. Osiąga wielkość 50 μm - 90 μm bez nóżki. Nóżka ma zwykle długość w granicach 100 - 500 μm. Prowadzi z reguły osiadły tryb życia przyczepiając się do podłoża za pomocą nóżki. Żywi się glonami i bakteriami.

Kosmatka owłosiona, k. orzęsiona (Luzula pilosa) – gatunek byliny należący do rodziny sitowatych (Juncaceae). Występuje na większej części obszarów Europy (brak jej tylko na dalekiej północy i południowych krańcach), na Zakaukaziu oraz w północnej Azji, gdzie występuje aż po Irkuck. W Polsce jest rośliną bardzo pospolitą na terenie całego niżu i w niższych położeniach górskich.

Miłorzębowe (Ginkgoopsida Engl., Ginkgopsida) - klasa roślin należąca do typu (gromady) nagonasiennych. W obrębie klasy wyróżnia się tylko jeden żyjący reliktowy gatunek - miłorząb dwuklapowy (Ginkgo biloba). Liczba wymarłych jest znacznie większa. Szczątki kopalne znane są od dolnego permu, szczyt rozwoju grupa ta osiągnęła w mezozoiku.

Chilodonelloza - jest to choroba skrzeli i skóry ryb wywoływana przez orzęski Chilodonella cyprini oraz Chilodonella hexasticha będące pasożytami skrzeli i skóry wielu ryb. W złych warunkach środowiskowych chowu stawowego, na karpiach mogą osiedlać się wolno żyjące orzęski takie jak Chilodonella cucullanus i Ch. uncinata.
Orzęski z rodzaju Chilodonella kształtem przypominają liść lub ziarno kawy z wypukłą stroną grzbietową, a brzuszną wyraźnie wklęsłą. Stronę brzuszną pasożyta pokrywają podłużne szeregi rzęsek ułożone równolegle wokół powierzchni nieurzęsionej, tzw. kinety. Ich liczba jest charakterystyczna dla gatunku i u Ch. cypryni wynosi 7-15 po stronie prawej i 8-14 po stronie lewe zaś u Ch. hexasticha liczba rzęsek po prawej i lewej stronie ciała jest jednakowa i wynosi 6-10. Długość orzęska wynosi 40-80 µm, szerokość 20-70 µm.
W zimie lub niesprzyjających warunkach fizykochemicznych wody pasożyt może tracić rzęski i oraz uzbrojenie gardzieli i otaczać się błoną tworząc cysty spoczynkowe, które lokują się na lub poza ciałem żywiciela. Tworzenie cyst trwa 3-4 godziny. Cysty przebywające w środowisku wodnym mogą długo zachowywać żywotność i zdolności inwazyjne. Pasożyty rozmnażają się przez podział odbywający się na ciele ryby, co powoduje iż ich liczba na ciele żywiciela może się zwiększać. U orzęsków tych pojawia się także rozmnażanie płciowe polegające na koniugacji i autogamii. W koniugacji między dwoma osobnikami dochodzi do wymiany jądra wegetatywnego, a także części cytoplazmy.
W momencie przeniesienia pasożyta do wody o temperaturze 23-25ºC większość pasożytów w ciągu 2-3 dni traci zdolności inwazyjne. Po tym czasie część z nich ginie, część tworzy cysty, pozostałe adoptują się do nowych warunków życia, po pewnym czasie mogą wywoływać chorobę u ryb nawet w wodzie o temperaturze 22-27ºC. W wodzie o temperaturze 28ºC pozbawionej ryb pasożyt zamiera w ciągu 3-5 dni. Niektórzy autorzy wskazują także na to, iż silne oświetlenie może hamować rozwój tego orzęska.
Orzęski te występują u wielu gatunków ryb zarówno w naturalnych zbiornikach jak i stawach hodowlanych czy akwariach. Źródła podają m.in. następujących żywicieli:


Undulipodia (l.poj. undulipodium) - organelle występujące u wielu pierwotniaków np. u orzęsków, płazińców, które pełnią funkcję narządów ruchu. Występują pod postacią rzęsek lub wici. Ruch odbywający się przy użyciu tych organelli nazywany jest ruchem undulipodialnym.

Ożędka groniasta, orzędka groniasta (Neslia paniculata (L.) Desv.) – gatunek rośliny z rodziny kapustowatych. Występuje w całej niemal Europie, w Egipcie oraz na dużej części Azji. W Polsce zadomowiony, na całym niżu i w niższych partiach gór.

Orzęski (Ciliata), dawniej wymoczki - typ organizmów z królestwa Protista, tradycyjnie zaliczany do protistów zwierzęcych. W nowszych systemach włączane wraz z niektórymi innymi pierwotniakami i glonami do supergrupy Chromalveolata.

Pantoea agglomerans - Gram (-), wokołorzęse bakterie występujące powszechnie na roślinach, izolowane czasami także od ludzi. Według starszej klasyfikacji gatunek zaliczany był m.in. do rodzaju Erwinia (jako Erwinia herbicola).



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja