Linki:
Aleksander (cesarz bizantyński),
Aleksander Krawczuk,
Aleksy III Angelos,
Aleksy II Komnen,
Aleksy IV Angelos,
Aleksy I Komnen,
Aleksy V Murzuflos,
Anastazjusz I,
Anastazjusz II (cesarz bizantyński),
Andronik III Paleolog,
Andronik II Paleolog,
Andronik IV Paleolog,
Andronik I Komnen,
Arabowie,
Arkadiusz (cesarz bizantyński),
Artabasdes,
Bazyli II Bułgarobójca,
Bazyli I Macedończyk,
Bazyliskus,
Benedykt Zientara,
Bułgaria,
Cesarstwo Bizantyńskie,
Cesarz,
Cesarze bizantyńscy,
Cyryl i Metody,
Dynastia Angelosów,
Dynastia Dukasów,
Dynastia Niceforów,
Dynastia amoryjska,
Dynastia heraklijska,
Dynastia izauryjska,
Dynastia justyniańska,
Dynastia leońska,
Dynastia macedońska,
Dynastia teodozjańska,
Filipikos Bardanes,
Fokas,
Herakleonas,
Herakliusz (cesarz bizantyński),
Irena (cesarzowa bizantyńska),
Izaak II Angelos,
Izaak I Komnen,
Język grecki,
Jan III Dukas Watatzes,
Jan II Komnen,
Jan IV Laskarys,
Jan I Tzimiskes,
Jan VIII Paleolog,
Jan VII Paleolog,
Jan VI Kantakuzen,
Jan V Paleolog,
Justyn II (cesarz bizantyński),
Justyn I (cesarz bizantyński),
Justynian II Rhinotmetos,
Justynian I Wielki,
Komnenowie,
Konstans II (cesarz bizantyński),
Konstantyn III (cesarz bizantyński),
Konstantyn IV Pogonatos,
Konstantyn IX Monomach,
Konstantyn VIII,
Konstantyn VII Porfirogeneta,
Konstantyn VI (cesarz bizantyński),
Konstantyn V Kopronim,
Konstantyn XI Dragazes,
Konstantyn X Dukas,
Konstantynopol,
Kreta,
Laskarysowie,
Leon III Izauryjczyk,
Leon II (cesarz bizantyński),
Leon IV Chazar,
Leon I (cesarz bizantyński),
Leon VI Filozof,
Leon V Armeńczyk,
Leoncjusz II (cesarz bizantyński),
Manuel II Paleolog,
Manuel I Komnen,
Marcjan (cesarz bizantyński),
Mateusz Kantakuzen,
Maurycjusz (cesarz bizantyński),
Michał II Amoryjczyk,
Michał IV Paflagończyk,
Michał I Rangabe,
Michał VIII Paleolog,
Michał VII Dukas,
Michał VI Stratiotikos,
Michał V Kalafates,
Mikołaj Kanabos,
Morawy,
Nicefor III Botaniates,
Nicefor II Fokas,
Nicefor I Genik,
Paleologowie,
Pulcheria (cesarzowa),
Roman II,
Roman III Argyros,
Roman IV Diogenes,
Roman I Lekapen,
Rusini,
Solid,
Staurakios,
Teodor II Laskarys,
Teodor I Laskarys,
Teodora (żona cesarza Teofila),
Teodora (cesarzowa bizantyńska),
Teodozjusz III,
Teodozjusz II (cesarz bizantyński),
Teofil (cesarz bizantyński),
Teofil (cesarz bizantyjski),
Tyberiusz III (cesarz bizantyński),
Tyberiusz II Konstantyn,
Zenon Izauryjczyk,
Zoe (cesarzowa bizantyńska),
Michał III Metystes (
gr. "Pijak") (9 lub 10 stycznia
833 roku w
Konstantynopolu — 23 lub 24 września
867 roku, tamże) –
cesarz bizantyjski od
842, ostatni z
dynastii amoryjskiej.
Teofil (ur.
813, zm.
20 stycznia 842) –
cesarz bizantyjski od
829 (drugi cesarz z
dynastii amoryjskiej), syn
Michała II i jego pierwszej żony – Tekli.
Michał II Amoryjczyk (
770-
829, zwany także Psellos, tj. bełkoczący, mówiący niewyraźnie, ale także używający wulgarnego języka),
cesarz bizantyjski od
820 do śmierci, pierwszy cesarz
dynastii amoryjskiej.
Maurycjusz (
gr. Φλάβιος Μαυρίκιος Τιβέριος Αύγουστος Flavius Mauricius Tiberius Augustus) (ur.
539, zm.
27 listopada 602) –
cesarz bizantyjski w latach
582-
602, ostatni przedstawiciel dynastii wywodzącej się od
Justyna I.
Dynastia amoryjska – dynastia cesarzy bizantyjskich panująca w latach
820-
867, wywodząca się z Amorion w
Anatolii. Należeli do niej cesarze:
Michał II (820-829),
Teofil (829-842),
Michał III (842-867). Za panowania dynastii amoryjskiej definitywnie zakończył się okres wielkich konfliktów religijnych, (przywrócenie kultu ikon), ugruntowano również pozycję
Bizancjum na Zachodzie poprzez
chrystianizację Bułgarii (
866) oraz misję
Cyryla i Metodego na
Morawach (
863).
Maurycjusz (
gr. Φλάβιος Μαυρίκιος Τιβέριος Αύγουστος Flavius Mauricius Tiberius Augustus) (ur.
539, zm.
27 listopada 602) –
cesarz bizantyjski w latach
582-
602, ostatni przedstawiciel dynastii wywodzącej się od
Justyna I.
Dynastia macedońska – ósma
dynastia cesarska panująca w
Cesarstwie Bizantyjskim. Członkowie rodu zasiadali na tronie cesarskim w latach
867-
1056. Za czasów dynastii macedońskiej Bizancjum otrząsnęło się z klęsk zadanych przez najazdy
arabskie, przywrócono potęgę militarną i prestiż na arenie międzynarodowej, zapoczątkowany przez ostatniego władcę z
dynastii amoryjskiej –
Michała III. Najwybitniejszym przedstawicielem rodu był
Bazyli II Bułgarobójca, który ugruntował dokonania poprzedników oraz zniszczył
Carstwo Bułgarii.
Uniwersytet Magnaury w Konstantynopolu lub Uniwersytet Carogrodzki (Atheneum) - najstarszy
uniwersytet, ufundowany w
842 /
849 roku przez Bardasa,
regenta cesarza bizantyjskiego Michała III. Uniwersytet działał w
Konstantynopolu (obecnie
Stambuł). Na uczelni tej wykładano m.in.:
medycynę,
filozofię,
prawo,
ekonomię,
geografię,
retorykę i
astronomię.
Teodozjusz (ur. w
584, zm. w listopadzie
602) - panował jako współcesarz
bizantyjski od 26 marca 590 do listopada 602 roku u boku swego ojca
Maurycjusza.
Michał Wielki Komnen, ur. 1284, zm. 1349 –
cesarz Trapezuntu w 1341 roku. Panował po raz drugi od 1344 do 1349 roku. Był młodszym synem cesarza
Jana II Komnena i Eudoksji Paleolog. Jego panowanie to nieustanne walki o władzę zakończone wygnaniem w
Konstantynopolu.
Flawiusz Ardaburiusz Aspar
łac. Flavius Ardaburius Aspar (ur. ok.
400 - zm.
471 w
Konstantynopolu),
wschodniorzymski wódz pochodzący z plemienia
Alanów, mający w czasach panowania
Marcjana (
450-
457) i
Leona I (457-
474) przemożne wpływy w cesarstwie. Syn również wpływowego dowódcy, Ardabura.
Izaak II Angelos (ur. ok.
1156, zm.
28 stycznia 1204 w
Konstantynopolu) –
cesarz bizantyjski w latach
1185-
1195 oraz wspólnie z synem
Aleksym IV od
1203.
Pulcheria, Aelia Pulcheria (ur.
19 stycznia 399 w
Konstantynopolu, zm. w czerwcu lub lipcu
453 tamże) –
święta Kościoła katolickiego i
prawosławnego, córka cesarza bizantyjskiego
Arkadiusza i cesarzowej
Aelii Eudoksji, przeciwniczka
monofizytyzmu i
nestorianizmu, wielka dobrodziejka Kościoła i ubogich.
Justynian I Wielki, Iustinianus Flavius (właśc. Petrus Sabbatius) (ur.
11 maja 483 w
Tauresium,
Prowincja Iliria, zm.
13 listopada 565 w
Konstantynopolu) – cesarz
bizantyjski od
1 sierpnia 527 do
13 listopada 565, święty
Kościoła prawosławnego. Siostrzeniec cesarza
Justyna I.
Teodozjusz I Wielki, Flavius Theodosius, Theodosius I (ur.
11 stycznia 347, zm.
17 stycznia 395) – ostatni cesarz całego imperium rzymskiego. Z pierwszą żoną,
Aelią Flacyllą, miał synów
Arkadiusza i
Honoriusza oraz córkę
Pulcherię. Po śmierci żony w
386 r. Teodozjusz ożenił się z Gallą – siostrą
Walentyniana II, z którą miał córkę
Gallę Placydię.