Linki:
Żołnierz,
Aleksander (cesarz bizantyński),
Aleksy III Angelos,
Aleksy II Komnen,
Aleksy IV Angelos,
Aleksy I Komnen,
Aleksy V Murzuflos,
Anastazjusz I,
Anastazjusz II (cesarz bizantyński),
Andronik III Paleolog,
Andronik II Paleolog,
Andronik IV Paleolog,
Andronik I Komnen,
Arabowie,
Arkadiusz (cesarz bizantyński),
Artabasdes,
Bazyli II Bułgarobójca,
Bazyli I Macedończyk,
Bazyliskus,
Cesarstwo Bizantyńskie,
Cesarz,
Cesarze bizantyńscy,
Dynastia,
Dynastia Angelosów,
Dynastia Dukasów,
Dynastia Niceforów,
Dynastia amoryjska,
Dynastia heraklijska,
Dynastia izauryjska,
Dynastia justyniańska,
Dynastia leońska,
Dynastia macedońska,
Dynastia teodozjańska,
Filipikos Bardanes,
Fokas,
Frygia,
Generał (wojsko),
Herakleonas,
Herakliusz (cesarz bizantyński),
Ikonoklazm,
Irena (cesarzowa bizantyńska),
Izaak II Angelos,
Izaak I Komnen,
Jan III Dukas Watatzes,
Jan II Komnen,
Jan IV Laskarys,
Jan I Tzimiskes,
Jan VIII Paleolog,
Jan VII Paleolog,
Jan VI Kantakuzen,
Jan V Paleolog,
Justyn II (cesarz bizantyński),
Justyn I (cesarz bizantyński),
Justynian II Rhinotmetos,
Justynian I Wielki,
Komnenowie,
Konstans II (cesarz bizantyński),
Konstantyn III (cesarz bizantyński),
Konstantyn IV Pogonatos,
Konstantyn IX Monomach,
Konstantyn VIII,
Konstantyn VII Porfirogeneta,
Konstantyn VI (cesarz bizantyński),
Konstantyn VI (cesarz bizantyjski),
Konstantyn V Kopronim,
Konstantyn XI Dragazes,
Konstantyn X Dukas,
Kreta,
Laskarysowie,
Leon III Izauryjczyk,
Leon II (cesarz bizantyński),
Leon IV Chazar,
Leon I (cesarz bizantyński),
Leon VI Filozof,
Leon V Armeńczyk,
Leoncjusz II (cesarz bizantyński),
Manuel II Paleolog,
Manuel I Komnen,
Marcjan (cesarz bizantyński),
Mateusz Kantakuzen,
Maurycjusz (cesarz bizantyński),
Michał III Metystes,
Michał IV Paflagończyk,
Michał I Rangabe,
Michał VIII Paleolog,
Michał VII Dukas,
Michał VI Stratiotikos,
Michał V Kalafates,
Mikołaj Kanabos,
Nicefor III Botaniates,
Nicefor II Fokas,
Nicefor I Genik,
Paleologowie,
Pulcheria (cesarzowa),
Roman II,
Roman III Argyros,
Roman IV Diogenes,
Roman I Lekapen,
Solid,
Staurakios,
Sycylia,
Teodor II Laskarys,
Teodor I Laskarys,
Teodora (cesarzowa bizantyńska),
Teodozjusz III,
Teodozjusz II (cesarz bizantyński),
Teofil (cesarz bizantyński),
Teofil (cesarz bizantyjski),
Tomasz Słowianin,
Tyberiusz III (cesarz bizantyński),
Tyberiusz II Konstantyn,
Wigilia Bożego Narodzenia,
Zenon Izauryjczyk,
Zoe (cesarzowa bizantyńska),
Michał II Amoryjczyk (
770-
829, zwany także Psellos, tj. bełkoczący, mówiący niewyraźnie, ale także używający wulgarnego języka),
cesarz bizantyjski od
820 do śmierci, pierwszy cesarz
dynastii amoryjskiej.
Teofil (ur.
813, zm.
20 stycznia 842) –
cesarz bizantyjski od
829 (drugi cesarz z
dynastii amoryjskiej), syn
Michała II i jego pierwszej żony – Tekli.
Michał III Metystes (
gr. "Pijak") (9 lub 10 stycznia
833 roku w
Konstantynopolu — 23 lub 24 września
867 roku, tamże) –
cesarz bizantyjski od
842, ostatni z
dynastii amoryjskiej.
Bazyli I Macedończyk, Bazyli I Macedoński, Bazyli I Kefalas, Bazyli I Głowacz (ur.
811, zm.
29 sierpnia 886) –
cesarz bizantyjski od
867, pierwszy cesarz z dynastii macedońskiej.
Teodozjusz (ur. w
584, zm. w listopadzie
602) - panował jako współcesarz
bizantyjski od 26 marca 590 do listopada 602 roku u boku swego ojca
Maurycjusza.
Maurycjusz (
gr. Φλάβιος Μαυρίκιος Τιβέριος Αύγουστος Flavius Mauricius Tiberius Augustus) (ur.
539, zm.
27 listopada 602) –
cesarz bizantyjski w latach
582-
602, ostatni przedstawiciel dynastii wywodzącej się od
Justyna I.
Maurycjusz (
gr. Φλάβιος Μαυρίκιος Τιβέριος Αύγουστος Flavius Mauricius Tiberius Augustus) (ur.
539, zm.
27 listopada 602) –
cesarz bizantyjski w latach
582-
602, ostatni przedstawiciel dynastii wywodzącej się od
Justyna I.
Dynastia amoryjska – dynastia cesarzy bizantyjskich panująca w latach
820-
867, wywodząca się z Amorion w
Anatolii. Należeli do niej cesarze:
Michał II (820-829),
Teofil (829-842),
Michał III (842-867). Za panowania dynastii amoryjskiej definitywnie zakończył się okres wielkich konfliktów religijnych, (przywrócenie kultu ikon), ugruntowano również pozycję
Bizancjum na Zachodzie poprzez
chrystianizację Bułgarii (
866) oraz misję
Cyryla i Metodego na
Morawach (
863).
Konstantyn V Kopronim (ur.
718, zm.
14 września 775) – od
741 cesarz bizantyjski z
dynastii izauryjskiej. Jeden z największych
obrazoburców bizantyńskich. Przydomek Kopronim (kopros - łajno, onoma -imię) został mu nadany przez nieprzychylnych ikonoklastom historyków.
Michał Psellos (ur.
1018, zm.
1078-
1097) –
polityk i
pisarz bizantyjski, historyk. W odróżnieniu od cesarza
Michała II, noszącego przydomek Psellos, nazywany Michałem Psellosem młodszym.
Nicefor II Fokas (
gr. Νικηφόρος Β΄ Φωκάς, Nikēphoros II Phōkas) (ur. ok.
912, zm.
11 grudnia 969),
cesarz bizantyjski od
963, jeden z najwybitniejszych bizantyjskich władców X w., zasłużony dla odbudowy militarnej potęgi państwa.
Sobór Efeski – trzeci
Sobór powszechny, zwołany w
Efezie przez
cesarza Teodozjusza II w
431, w celu zakończenia sporu wywołanego przez
Nestoriusza dotyczącego natury (physis) i osoby (hypostasis)
Jezusa.
Sobór efeski – trzeci
Sobór powszechny, zwołany w
Efezie przez
cesarza Teodozjusza II w
431, w celu zakończenia sporu wywołanego przez
Nestoriusza dotyczącego natury (physis) i osoby (hypostasis)
Jezusa.
Jan II Komnen (
Grecki: Ιωάννης Β΄ Κομνηνός, Iōannēs II Komnēnos) (ur.
13 września 1087, zm.
8 kwietnia 1143),
cesarz bizantyjski od
15 sierpnia 1118. Syn
Aleksego I i Ireny Dukas. Był trzecim cesarzem bizantyjskim z dynastii
Komnenów po
Izaaku I (
1057-
1059) i ojcu Aleksym I (
1081-
1118). Jego celem było przywrócenie potęgi Cesarstwa, a także jego terytoriów sprzed klęski w bitwie pod
Manzikertem (
1071). Jest też znany jako Kaloïōannēs (Jan Piękny)
Priskos pochodził z Panium (w
Tracji), żył w
Imperium rzymskim w V wieku. Był dyplomatą,
sofistą i historykiem. Towarzyszył Maximinowi, ambasadorowi
Teodozjusza II, w wizycie na dwór
Attyli w 448 roku. Za panowania
Marcjana (450-457) brał udział w wyprawach do Arabii i Egiptu.
Ardagast (
gr. Αρδάγαστος,
VI w.) – wódz
słowiańskiego plemienia Sklawinów, podwładny
króla Musokiosa za panowania
cesarza bizantyńskiego
Maurycjusza, znany z relacji
Teofilakta Symokatty.
Flawiusz Ardaburiusz Aspar
łac. Flavius Ardaburius Aspar (ur. ok.
400 - zm.
471 w
Konstantynopolu),
wschodniorzymski wódz pochodzący z plemienia
Alanów, mający w czasach panowania
Marcjana (
450-
457) i
Leona I (457-
474) przemożne wpływy w cesarstwie. Syn również wpływowego dowódcy, Ardabura.
Juliusz Patrycjusz, Partrycjusz, Patrycy (Iulius Patricius) (
V w.),
cezar za panowania
cesarza bizantyjskiego Leona I. Był synem dowódcy wojskowego pochodzenia
alańskiego,
Aspara, mającego przemożny wpływ w cesarstwie bizantyjskim za panowania
Marcjana i Leona I.