Minya Konka

Minya Konka lub Gongga Shan (chiń. 納木那尼峰) – siedmiotysięcznik, najwyższy szczyt pasma Daxue Shan. Leży w Chinach, w prowincji Syczuan. Pod względem wysokości jest to 41szy szczyt Ziemi. Jest też najbardziej wysuniętym na wschód siedmiotysięcznikiem i trzecim co do wysokości szczytem, który nie leży w Karakorum lub Himalajach.

Kunlun (chiń. trad. 崑崙山, chin. upr. 昆仑山, pinyin: Kūnlún Shān) – pasmo górskie w zachodnich Chinach, trzecie pod względem wysokości na Ziemi po Himalajach i Karakorum, na północnym skraju Wyżyny Tybetańskiej, łączące Karakorum na zachodzie i Ałtyn-Tag na wschodzie. Długość pasma Kunlun wynosi 2500 km. Najwyższym szczytem Kunlunu jest Kongur Tagh, dla którego podawane są dwie wysokości 7719 m i 7649 m n.p.m., jeden z najtrudniej dostępnych szczytów siedmiotysięcznych. W zależności od tego, którą z powyższych wysokości przyjmuje się za właściwą, Kunlun jest trzecim (po Himalajach i Karkorum) lub czwartym (po Himalajach, Karkorum i Hindukuszu) pod względem wysokości masywem górskim świata.

Daxue Shan (chin. upr.: 大雪山山脉; chin. trad.: 大雪山山脈; pinyin: Dàxuěshān Shānmài) – pasmo górskie w południowo-zachodnich Chinach, w prowincji Syczuan, najwyższe w Hengduan Shan. Rozciąga się na długości ok. 200 km, najwyższym szczytem jest Gongga Shan (7556 m n.p.m.). Występajuą tam głównie lasy iglaste, górskie stepy i lodowce. Ludność zajmuje się pasterstwem owiec i jaków.

Skyang Kangri lub Staircase Peak – siedmiotysięcznik w paśmie Karakorum. Leży na granicy między Chinami a Pakistanem. Znajduje się ok 7 km na północny wschód od K2, drugiego co do wysokości szczytu Ziemi.

Yengisogat lub Wesm - łańcuch górski, wchodzący w skład Karakorum. Leży we wschodnich Chinach. Znajduje się na północ od pasma Baltoro Muztagh, gdzie znajdują się jedyne w Karakorum ośmiotysięczniki. Najwyższym szczytem Yengisogat jest Crown Peak (inaczej Huangguan Shan), który osiąga wysokość 7265 m (niektóre źródła podają wysokość jako 7295 m).

Molamenqing lub Phola Gangchen (chiń. 摩拉门青) – siedmiotysięcznik w paśmie Himalajów. Leży w Chinach na terenie Tybetu. Należy do masywu Sziszapangmy. W zależności od źródeł wysokość szczytu waha się od 7661 do 7703 m. Przyjęcie 7661 m jako poprawnej wysokości czyni z Molamenqing 37 szczyt Ziemi.

Shaluli Shan (chin. upr.: 沙鲁里山; chin. trad.: 沙魯裡山; pinyin: Shālǔlǐ Shān) – pasmo górskie w południowych Chinach, w prowincji Syczuan. Rozciągają się południkowo wzdłuż koryta rzeki Jinsha Jiang. Średnia wysokość wynosi od 4000 do 6000 m n.p.m. Najwyższy szczyt ma wysokość 6705 m n.p.m.

Crown Peak lub Huangguan Shan - szczyt w paśmie Yengisogat, części Karakorum. Leży we wschodnich Chinach, ok 42 km na północny zachód od K2. Jest to 84 szczyt Ziemi.

Gaszerbrum III – szczyt w masywie Gaszerbrumów w Karakorum. Leży na granicy między Chinami a Pakistanem i należy do grupy Baltoro Muztagh, najwyższej grupy Karakorum. Jest to najwyższy siedmiotysięcznik, piętnasta co do wysokości góra świata i szósta Pakistanu. Sąsiaduje bezpośrednio z Gaszerbrum II i Gaszerbrum IV.

Jiuhua Shan (chin. upr.: 九华山, chin. trad.: 九華山, pinyin: Jǐuhuá Shān) – góra w chińskiej prowincji Anhui, w pobliżu miasta Chizhou. Sławna jest z powodu spektakularnych widoków i starożytnych świątyń. Za najważniejszy szczyt uważany jest Tiantai, chociaż nie jest on najwyższy. Stanowi on popularny cel pielgrzymek chińskich buddystów. Jedna z czterech najważniejszych świętych gór buddyzmu chińskiego, obok Wutai Shan, Emei Shan i Putuo Shan. Wiele świątyń jest dedykowanych bodhisattwie Kszitigarbha (chiń.: 地藏, Dìzàng).

Kakszaał too (Kokszaał-tau) – pasmo górskie w Tienszanie, na granicy Kirgistanu i Chin, rozciągające się na długości ok. 400 km, od Gór Fergańskich na zachodzie do gór Halik Shan na wschodzie. Najwyższym szczytem gór jest Szczyt Zwycięstwa, który wznosi się na wysokość 7439 m n.p.m..

Min Shan, Góry Syczuańskie (chin.: 岷山; pinyin: Mín Shān) – pasmo górskie w Chinach, w prowincjach Syczuan i Gansu, o długości ok. 500 km. Najwyższy szczyt to Xuebao Ding (5588 m m.p.m.).

Maszerbrum, Masherbrum (dawniej K1) – szczyt w paśmie Masherbrum Range, części Karakorum w Pakistanie. Jest dwudziestym drugim szczytem Ziemi pod względem wysokości oraz najwyższym szczytem swojego pasma. Leży na południe od lodowca Baltoro, przez który prowadzi najczęściej używany szlak na szczyt. W 1856 r. Brytyjczyk Thomas George Montgomerie podczas pomiarów geodezyjnych ponumerował najwyższe szczyty Karakorum. Pierwszym na jego liście był Maszerbrum, który otrzymał oznaczenie K1 ("K" to skrót od Karakorum).

Kakszaał too (Kokszaał-tau) – pasmo górskie w Tienszanie, na granicy Kirgistanu i Chin, rozciągające się na długości ok. 400 km, od Gór Fergańskich na zachodzie do gór Halik Shan na wschodzie. Najwyższym szczytem gór jest Szczyt Zwycięstwa, który wznosi się na wysokość 7439 m n.p.m..

Kunlun (chiń. trad. 崑崙山, chin. upr. 昆仑山, pinyin: Kūnlún Shān) – pasmo górskie w zachodnich Chinach, trzecie pod względem wysokości na Ziemi po Himalajach i Karakorum, na północnym skraju Wyżyny Tybetańskiej, łączące Karakorum na zachodzie i Ałtyn-Tag na wschodzie. Długość pasma Kunlun wynosi 2500 km. Najwyższym szczytem Kunlunu jest Kongur Tagh, dla którego podawane są dwie wysokości 7719 m i 7649 m n.p.m., jeden z najtrudniej dostępnych szczytów siedmiotysięcznych. W zależności od tego, którą z powyższych wysokości przyjmuje się za właściwą, Kunlun jest trzecim (po Himalajach i Karkorum) lub czwartym (po Himalajach, Karkorum i Hindukuszu) pod względem wysokości masywem górskim świata.

Kakszaał too (Kokszaał-tau) – pasmo górskie w Tienszanie, na granicy Kirgistanu i Chin, rozciągające się na długości ok. 400 km, od Gór Fergańskich na zachodzie do gór Halik Shan na wschodzie. Najwyższym szczytem gór jest Szczyt Zwycięstwa, który wznosi się na wysokość 7439 m n.p.m..

Emei Shan (chiń. 峨眉山, pinyin: Éméi Shān) – góra w Chinach, w prowincji Syczuan, jedna z czterech chińskich świętych gór buddyzmu. Wznosi się na wysokość 3099 m. W 1996 roku wraz z rzeźbą Wielkiego Buddy z Leshan została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Min Shan, Góry Syczuańskie (chin.: 岷山; pinyin: Mín Shān) – pasmo górskie w Chinach, w prowincjach Syczuan i Gansu, o długości ok. 500 km. Najwyższy szczyt to Xuebao Ding (5588 m m.p.m.).

Daqing Shan (chin.: 大青山; pinyin: Dàqīng Shān) – pasmo górskie w północnych Chinach, w Mongolii Wewnętrznej; część gór Yin Shan. Rozciąga się na północ od Hohhotu i Huang He na długości ok. 260 km. Najwyższy szczyt osiąga wysokość 2327 m n.p.m. Pasmo zbudowane z dnejsów, piaskowców i bazaltów. Zbocza północna są łagodne, natomiast poprzecinane dolinami zbocza południowe opadają stromo do doliny Huang He. Dominuje roślinność stepowa.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja