Linki:
Abstrakcja liryczna,
Arte Povera,
Awangarda (sztuka),
Color field painting,
Dadaizm,
De Stijl,
Ekspresjonizm (sztuka),
Ekspresjonizm abstrakcyjny,
Environment,
Fizyka,
Fluxus,
Fowizm,
Futuryzm,
Geometria strachu,
Gustav Klimt,
Happening,
Hard-edge painting,
Impresjonizm,
Informel,
Joseph Beuys,
Juan Gris,
Kazimierz Malewicz,
Konstruktywizm (sztuka),
Kubizm,
Lata 60. XIX wieku,
Lata 70. XX wieku,
Londyn,
Marcel Duchamp,
Maurice Denis,
Minimalizm (sztuki plastyczne),
Nabiści,
Neoimpresjonizm,
Nowoczesność,
Oświecenie (okres),
Op-art,
Optyka,
Paul Gauguin,
Paul Sérusier,
Performance,
Periodyzacja sztuki,
Postimpresjonizm,
Postmodernizm (sztuka),
Rajonizm,
Secesja (sztuka),
Spacjalizm,
Stany Zjednoczone,
Suprematyzm,
Surrealizm,
Symbolizm,
Sztuka,
Sztuka konceptualna,
Sztuka współczesna,
Taszyzm,
Umberto Boccioni,
Modernizm, sztuka nowoczesna, ang. modern art - umowny okres w dziejach sztuki, którego ramy czasowe wyznacza się od
lat 60. XIX wieku (w związku z
impresjonizmem) do
lat 70. XX wieku (
konceptualizm). Sztuka nowoczesna silnie związana jest z pojęciem
modernizmu w filozofii i zjawiskiem
awangardy. Terminu modern art, we w miarę skrystalizowanej formie użył jako pierwszy Joris-Karl Huysman w
1883.
Secesja – styl w sztuce europejskiej ostatniego dziesięciolecia XIX wieku i pierwszego XX wieku, zaliczany w ramy
modernizmu. Istotą secesji było dążenie do stylowej jedności sztuki dzięki łączeniu działań w różnych jej dziedzinach, a w szczególności rzemiosła artystycznego, architektury wnętrz, rzeźby i grafiki. Charakterystycznymi cechami stylu secesyjnego są: płynne, faliste linie,
ornamentacja abstrakcyjna bądź roślinna, inspiracje sztuką japońską, swobodne układy kompozycyjne,
asymetria, płaszczyznowość i
linearyzm oraz subtelna pastelowa kolorystyka.
Secesja [fr. sécession < łac. seccesio ‘odejście’] – styl w sztuce europejskiej ostatniego dziesięciolecia XIX wieku i pierwszego XX wieku, zaliczany w ramy
modernizmu. Istotą secesji było dążenie do stylowej jedności sztuki dzięki łączeniu działań w różnych jej dziedzinach, a w szczególności rzemiosła artystycznego, architektury wnętrz, rzeźby i grafiki. Charakterystycznymi cechami stylu secesyjnego są: płynne, faliste linie,
ornamentacja abstrakcyjna bądź roślinna, inspiracje sztuką japońską, swobodne układy kompozycyjne,
asymetria, płaszczyznowość i
linearyzm oraz subtelna pastelowa kolorystyka.
Secesja – styl w sztuce europejskiej ostatniego dziesięciolecia XIX wieku i pierwszego XX wieku, zaliczany w ramy
modernizmu. Istotą secesji było dążenie do stylowej jedności sztuki dzięki łączeniu działań w różnych jej dziedzinach, a w szczególności rzemiosła artystycznego, architektury wnętrz, rzeźby i grafiki. Charakterystycznymi cechami stylu secesyjnego są: płynne, faliste linie,
ornamentacja abstrakcyjna bądź roślinna, inspiracje sztuką japońską, swobodne układy kompozycyjne,
asymetria, płaszczyznowość i
linearyzm oraz subtelna pastelowa kolorystyka.
Charles Sheeler (ur.
16 lipca 1883, zm.
7 maja 1965) – uważany za jednego z twórców amerykańskiego
modernizmu i jednego z mistrzów fotografii dwudziestego wieku.
Sztuka współczesna - aktualny okres w dziejach sztuki, którego początek umownie wyznaczono na połowę
XX wieku (po II wojnie światowej). Nie podlega on jeszcze ustalonym, czasowym podziałom. Na skomplikowany obraz tej sztuki składają się: ruchy artystyczne, tendencje i manifesty.
Sztuka łączenia
win i
potraw jest procesem zestawiania
jedzenia z winem w celu zwiększenia przyjemności konsumpcji. W wielu kulturach, przez długi czas wino było uznawane za podstawowy
produkt królujący na stołach. Winifikacja oraz tradycje kulinarne rozwineły sie na przełomie lat, a miejscowa
sztuka kulinarna oraz lokalne wina były ze sobą zestawiane. Ta nowoczesna sztuka łączenia jedzenia jest stosunkowo nowym zjawiskiem, dotyczącym sztuki kombinacji win i potraw, mającym wpływ na rynek wydawniczy i na
media. W
przemyśle gastronomicznym,
sommelierzy specjalizują się w doradzaniu klientom w doborze win do posiłków.
Modernizm (
ang. Modern Movement, Modern Architecture) rozwinął się w
Wielkiej Brytanii dopiero od
lat 30. XX wieku i osiągnął duże znaczenie na świecie dopiero po
II wojnie światowej.
Kultura i sztuka w III Rzeszy - objęcie władzy przez NSDAP sprowadziło kulturę i sztukę do roli narzędzi propagandy. Sztuka nowatorska uznana została za "zwyrodniałą" i dość szybko wyeliminowana z życia publicznego. Różnorodność gustów przedstawiano jako konsekwencję sprzeczności ideologicznych, a przede wszystkim obcości rasowej - sztuka nowoczesna, czyli "zwyrodniała" kojarzona była przede wszystkim z "żydowskim gustem".
Walker Art Center –
muzeum sztuki współczesnej w
Minneapolis w stanie
Minnesota (
USA). Instytucja ta jest uznawana za jedno z wielkiej piątki muzeów o podobnym profilu, obok
Museum of Modern Art,
San Francisco Museum of Modern Art,
Guggenheim Museum i Hirshhorn Museum and Sculpture Garden. Zostało otwarte 22 maja 1927 przez Thomasa B. Walkera. Muzeum skupiło się na zbiorach sztuki współczesnej w latach 40.
XX wieku, kiedy nabyto kolekcję dzieł artystów takich jak
Pablo Picasso,
Henry Moore czy
Alberto Giacometti. W skład muzeum wchodzi także ogród rzeźb.
Karl Schmidt-Rottluff (ur.
1 grudnia 1884 w Rottluff (obecnie dzielnica miasta
Chemnitz), zm.
10 sierpnia 1976 w
Berlinie, właściwie Karl Schmidt) – niemiecki malarz i grafik, uważany za klasyka
modernizmu i przedstawiciela
ekspresjonizmu.
Wacław Karol Szpakowski (ur.
9 października 1883 w Warszawie, zm.
7 lutego 1973 we Wrocławiu) - polski artysta, architekt, fotograf i muzyk. Prekursor
sztuki geometrycznej,
minimal-artu i
op-artu. Pionier polskiej
awangardy artystycznej.
Muzyka współczesna – dosłownie: muzyka tworzona współcześnie, dzisiaj. Potocznie jednak sformułowanie to używane jest wobec muzyki skomponowanej w XX wieku, przez muzykologów nazywanej raczej
modernistyczną, ewentualnie awangardową, a w powszechnym rozumieniu odbieranej jako „nowoczesna”. Pojęcia te stosowane są wobec sztuki od końca XIX wieku w wyniku narastającego zdezorientowania szerokiej publiczości coraz bardziej indywidualną i coraz częściej zmieniającą się muzyką, której większość publiczności osłuchanej z muzyką XVIII i XIX wieku nie potrafiła zaakceptować. Zasadniczym argumentem podnoszonym przeciwko nowym utworom była (i nadal bywa) ich dysonansowość.
Ornament regencyjny (ornament wstęgowo-cęgowy) -
ornament charakterystyczny dla sztuki późnego baroku, występujący w Europie w 1 połowie
XVIII wieku. Jego nazwa związana jest z
regencją Filipa Orleańskiego (1715-1723).
Jerzy Warchałowski (
1874 -
1939), teoretyk i krytyk sztuki, propagator sztuki
modernizmu. Współzałożyciel i główny teoretyk stowarzyszenia
Polska Sztuka Stosowana (1901) oraz spółdzielni artystów i rzemieślników
Warsztaty Krakowskie (1913). Współtwórca
spółdzielni artystycznej Ład (1926), Rady Towarzystwa Szerzenia Sztuki Polskiej wśród Obcych oraz
Instytutu Propagandy Sztuki. Redaktor czasopisma "Architekt".
Roman Jaworski (ur.
1883, zm.
1944) - prozaik, dramaturg i publicysta, jeden z najważniejszych przedstawicieli
modernizmu w literaturze polskiej, prekursor nurtu
groteskowego,
katastroficznego i
ekspresjonistycznego - obecnych później w dziełach między innymi
Stanisława Ignacego Witkiewicza i
Witolda Gombrowicza.
Sztuka starożytnej Grecji - okres archaiczny – najstarszy z trzech etapów rozwoju
sztuki w rejonie basenu
Morza Egejskiego. Początki sięgają najazdu
Dorów na
Peloponez w
XII wieku p.n.e. i wiązanego z nim upadku
kultury mykeńskiej. Wydarzenia kończące ten pierwszy okres związane są z początkiem
II wojny perskiej, a ściślej z
bitwą pod Salaminą oraz zniszczeniem
Aten w
480 p.n.e. Okres archaiczny dzielony jest umownie na cztery mniejsze przedziały czasowe, które noszą nazwy: