Linki:
Łacina,
Święty,
Źródła Mojżesza,
Żydzi,
Żywica,
Aaron (postać biblijna),
Abarim,
Abraham,
Adam i Ewa,
Adopcja,
Amalekici,
Amon (bóg egipski),
Amram,
Antysemityzm,
Bóg Ojciec,
Biblijna manna,
Chacerot,
Chrześcijaństwo,
Dawid (król Izraela),
Dekalog,
Dzieje Apostolskie,
Egipt,
Eleazar,
Eliasz,
Eliezer (syn Mojżesza),
Elizeusz,
Etymologia,
Ezechiel,
Faraon,
Filistyni,
Gerszom,
Henoch (syn Jereda),
Horeb,
Hud,
Hymn Mojżesza,
Isa (Jezus),
Islam,
Izaak,
Izmael,
Józef (postać biblijna),
Józef Flawiusz,
Język arabski,
Język cerkiewnosłowiański,
Język hebrajski,
JHWH (tetragram),
Jakub (postać biblijna),
Jan Chrzciciel,
Jerozolima,
Jetro,
Jezuici,
Jokebed,
Jonasz,
Jozue,
Judaizm,
Juliusz II,
Kadesz-Barnea,
Kanaan,
Kantyk Mojżesza,
Kibrot-Hattaawa,
Korach,
Koran,
Krzew gorejący,
Księga Hioba,
Księga Kapłańska,
Księga Liczb,
Księga Powtórzonego Prawa,
Księga Wyjścia,
List do Hebrajczyków,
Lot (postać biblijna),
Mahomet,
Mara (Biblia),
Miriam,
Miriam (postać biblijna),
Moab,
Mojżesz (imię),
Mojżesz (ujednoznacznienie),
Morze Czerwone,
Musa (Mojżesz),
Nechusztan,
Nil,
Noe,
Onolatria,
Papirus,
Pesach,
Plagi egipskie,
Postacie biblijne,
Prorok,
Przepiórka,
Przybytek Mojżeszowy,
Psalm,
Psalm 91,
Publiusz Korneliusz Tacyt,
Refidim,
Salomon (król Izraela),
Sefora,
Seweryn Hammer,
Sitowie,
Smoła,
Studnia Mojżesza,
Synaj (góra),
Szabat,
Tabera,
Tora,
Tytus Flawiusz,
Wydawnictwo WAM,
XIII wiek p.n.e.,
XII wiek p.n.e.,
Zachariasz (prorok),
Ziemia Obiecana (Biblia),
Mojżesz (
łac. Moyses,
hebr. מֹשֶׁה Mosze,
arab. موسى, Musa) – postać
biblijna, przywódca Izraelitów w okresie ich wyjścia z
Egiptu i wędrówki do
Ziemi Obiecanej. Żył prawdopodobnie w
XIII-
XII wieku p.n.e. (według Biblii 120 lat). Syn
Amrama i
Jokebed, brat
Aarona i
Miriam.
Aaron (
hebr. אַהֲרֹן Aharon) - według
Biblii starszy brat i pomocnik
Mojżesza i
Miriam, syn
Amrama i
Jokebed, będący pierwszym dziedzicznym
arcykapłanem z
pokolenia Lewiego. Miał czterech synów z małżeństwa z Elisebą:
Nadaba,
Abihu,
Eleazara i
Itamara.
Amram - postać biblijna ze
Starego Testamentu, syn
Kehata, ojciec
Mojżesza,
Aarona i
Miriam. Jego żoną była
Jokebed. Żył 137 lat. Od Amrama pochodzi ród Amramitów.
Jokebed – postać biblijna ze
Starego Testamentu. Mogła być córką
Gerszona lub
Merariego z pokolenia
Lewiego. Była żoną swojego kuzyna
Amrama (Por.
Wj. 6:20), któremu urodziła
Aarona,
Mojżesza i
Miriam (Por.
Lb 26:59). Żyła prawdopodobnie w
XIII-
XII wieku p.n.e.Chacerot (dziedzińce, osady; hebr: חֲצֵרוֹת) – ostatnie miejsce obozowania
Izraelitów przed pustkowiem
Paran w czasie ich wędrówki z Egiptu do Ziemi Obiecanej. Tu też
Miriam została dotknięta trądem po tym, jak wspólnie z
Aaronem kwestionowała pozycję
Mojżesza i krytykowała go za poślubienie
Kuszytki. Opis tego miejsca znajduje się w biblijnej
Księdze Liczb 11:35; 12:16; 33:17,18 i
Księdze Powtórzonego Prawa 1:1.
Abrona (
hebr:עַבְרֹנָה; przejście) – według relacji
biblijnej z
Księgi Liczb 33:34 i 35 - obozowisko
Izraelitów, w czasie ich wędrówki z
Egiptu do
Ziemi Obiecanej pod wodzą
Mojżesza.
Hor (
hebr. Hor ha-Har;
arab. Dżabal Haroun) – według
Biblii – góra na granicy
Edomu, na której zmarł w wieku 123 lat
Aaron. Według informacji z
Księgi Liczb 33:37 – miejsce obozowania
Izraelitów w czasie wędrówki z
Egiptu do
Ziemi Obiecanej (40 rok pierwszego dnia piątego miesiąca wędrówki).
Kehat - według
Biblii - drugi z trzech synów
Lewiego (
Rdz 46:11;
Wj 6:16;
1Kn 6:1), ojciec
Amrama, Jishara, Chebrona i Uzzjela (Wj 6:18; Lb 3:19; 1Kn 6:2). Był praojcem Kehatytów, jednego z trzech głównych rodów
lewickich (
Lb 3:17, 27). W
Księdze Rodzaju jest wymieniony wśród 66 osób, które przybyły do
Egiptu, do
Jakuba (Rdz 46:8, 11). Do jego potomków należeli
Mojżesz,
Aaron,
Miriam i
Korach (Wj 6:18, 20; Lb 16:1-3; 26:58, 59). Kehat żył 133 lata (Wj 6:18).
Ras Adabija (Przylądek Adabija) - miejscowość, a zarazem
przylądek w
Zatoce Sueskiej na
Morzu Czerwonym, pod górą
Dżabal Ataka od strony południowo-wschodniej, ok. 20 km. od
Suezu, po stronie kontynentu
afrykańskiego. Według
biblijnej Księgi Wyjścia 14:1 - ostatnie miejsce obozowania
Izraelitów przed przekroczeniem
Morza Czerwonego w czasie wędrówki z
Egiptu do
Ziemi Obiecanej pod wodzą
Mojżesza, utożsamiane z Pi-Hachirot.
Terach - według relacji
biblijnej z
Księgi Liczb 33:27 i 28, obozowisko
Izraelitów na
półwyspie Synaj w czasie wędrówki z
Egiptu do
Ziemi Obiecanej pod wodzą
Mojżesza.
Mitka (słodycz) - według relacji
biblijnej z
Księgi Liczb 33:28 i 29, obozowisko
Izraelitów na
półwyspie Synaj w czasie wędrówki z
Egiptu do
Ziemi Obiecanej pod wodzą
Mojżesza.
Tachat ("niżej") - według
biblijnej Księgi Liczb 33:26, 27 jedno z miejsc obozowania
Izraelitów na półwyspie
Synaj w czasie wędrówki z
Egiptu do
Ziemi Obiecanej pod kierownictwem
Mojżesza.
Suf - według
Biblii - miejsce lub geograficzny punkt odniesienia, ukazujących miejsce, gdzie
Mojżesz przemawiał do
Izraelitów za
Jordanem w czasie ich wędrówki z
Egiptu do
Ziemi Obiecanej(
Pwt 1:1).
Manna (
hebr: מן) – nazwa określająca pokarm, którym według
Księgi Wyjścia żywili się
Izraelici na pustyni w czasie ich wędrówki do
Ziemi Obiecanej.
Almon-Diblataim - według informacji
biblijnej z
Księgi Liczb 33:46,47 - miejsce obozowania
Izraelitów w czasie wędrówki z
Egiptu do
Ziemi Obiecanej pod dowództwem
Mojżesza. Miejsce to utożsamiane jest z Chirbat Dulajt asz-Szarkija, ok. 16 km. na północny wschód od
Dibonu w
Jordanii.
Tofel - według
biblijnej Księgi Powtórzonego Prawa 1:1, miejsce gdzie
Mojżesz krótko przed śmiercią, przemówił do narodu
izraelskiego w czasie ich wędrówki z
Egiptu do
Ziemi Obiecanej.
Bet-Peor - według informacji
biblijnej z
Księgi Powtórzonego 3:29 - miejsce obozowania
Izraelitów w czasie wędrówki z
Egiptu do
Ziemi Obiecanej. W pobliżu tego miejsca
Jahwe pogrzebał zwłoki
Mojżesza. Rejon ten dany był pokoleniu
Rubena, które chciało zamieszkać przed właściwą Ziemią Obiecaną.
Bamot ("
wyżyny Baala") – według informacji
biblijnej z
Księgi Liczb 21:19,20 - miejsce obozowania
Izraelitów w czasie wędrówki z
Egiptu do
Ziemi Obiecanej pod dowództwem
Mojżesza. Miejsce to utożsamiane jest z Chirbat Kuwajdżija w
Jordanii, ok. 14 km od północno-wschodniego wybrzeża
Morza Martwego.
Baal-Cefon, Baal-Sefon (
hebr: בעל צפון) - miejsce (góra, lub geograficzny punkt odniesienia) w
biblijnym opisie obozowiska
Izraelitów pod
Pi-Hachirot, przed przekroczeniem
Morza Czerwonego w czasie wędrówki z
Egiptu do
Ziemi Obiecanej pod wodzą
Mojżesza (
Wj 14:2;
Lb 33:1-7).
Jahwe rozkazał im: "Niech zawrócą i niech rozbiją obóz pod Pi-Hachirot, pomiędzy Migdol a morzem, naprzeciw Baal-Sefon". Właśnie tam Izrelitów zaczęli doganiać wojsko
faraona (Wj 14:2, 9,
BT).
Kadesz-Barnea, Kedesz , (święte miejsce), En-Miszpat (źródło sądu) – według informacji
biblijnej z
Księgi Liczb, podwójne miejsce obozowania
Izraelitów w czasie wędrówki z
Egiptu do
Ziemi Obiecanej pod dowództwem
Mojżesza na
Pustkowiu Cin. W tym miejscu miała umrzeć
Miriam (siostra Mojżesza). Następnie Mojżesz i
Aaron utracili przywilej wejścia do Ziemi Obiecanej, ponieważ sprzeniewierzyli się Bogu
Jahwe w związku z niezwykłym dostarczeniem wody Izraelitom w pobliskim
Meribat-Kadesz lub Meriba w Kadesz tam też Izraelici kłócili się z Jahwe przy wodach Meriba w czasie pobytu w Kadesz. W tych okolicach
Korach razem z
Datanem, Abiramem i Onem, oraz z 250 przedstawicielami ludu izraelskiego, zbuntowali się przeciwko Mojżeszowi i Aaronowi . Bóg za pośrednictwem Mojżesza nakazał Izraelitom usunąć się z obrębu zamieszkania Koracha, Datana i Abirama. Potem "rostąpiła się ziemia pod nimy i otworzyła swą paszczę i pochłonęła ich razem z ich rodzinami, jak również wszystkich ludzi, którzy połączyli się z Korachem, wraz z całym ich mieniem", zostali zakryci przez ziemie wraz z 250 buntownikami . Mimo wyroku Bożego, następnego dnia cały naród znowu szemrał przeciwko Mojżeszowi i Aaronowi za to Bóg zesłał plagę, od której zginęło 14 700 szemraczy.
Mattana ("dar") – według
biblijnej Księgi Liczb 21, 13-21 jedno z miejsc obozowania
Izraelitów pomiędzy
doliną potoku Arnon a terytorium
Amoryty Sychona, w czasie wędrówki z
Egiptu do
Ziemi Obiecanej pod kierownictwem
Mojżesza. Utożsamia się go z Chirbat al-Madajina, ok. 15 km. na północny wschód od
Dibonu w
Jordanii.