Muzułmanin

Abdullah, Abdallah, Abd Allah (عبد الله) to popularne wśród muzułmanów imię pochodzenia arabskiego oznaczające sługa Allaha. Jest ono często przybierane przez osoby nowo nawrócone na islam.

Takbir (arab. تَكْبِير, takbīr) – arabskie określenie na zwrot Allāhu Akbar (arab. الله أكبر), tłumaczony jako: "Bóg jest wielki". Zwrot ten, bardzo często używany w świecie islamu, stanowi zarówno nieformalne wyznanie wiary w Allaha, jak i jej formalną deklarację.

Aja (آية), l.mn. ajat (آيات) to arabskie słowo na "znak" lub "cud". W islamie zazwyczaj używa się go w odniesieniu do 6236 wersetów Koranu, jako że muzułmanie uważają każdy z nich za znak od Allaha.

Szirk (arab. شرك ) - w islamie grzech polegający na oddawaniu czci komuś innemu niż Allah. Chodzi tu nie tylko o bóstwa pogańskie, ale też o pieniądze, przyjemność czy przywódców politycznych. Jako grzech szirk przeciwstawia się cnocie tawhidu.

Mahomet, Muhammad ibn Abd Allah ibn Abd al-Muttalib (arab. محمد ?/i; urodzony najprawdopodobniej 20 kwietnia 571, zmarł 8 czerwca 632) - prorok i twórca islamu, założyciel pierwszej wspólnoty muzułmańskiej, która przeobraziła się w teokratyczne państwo religijne. Muzułmanie wierzą, że jest największym i ostatnim prorokiem jedynego Boga, Allaha, a święta księga islamu - Koran, została mu przekazana przez Boga w serii objawień.

Boszniacy (język ojczysty: Bošnjaci, Бошњаци, ang. Bosniaks, Bosniacs) to naród południowosłowiański, zamieszkujący Bośnię i Hercegowinę i stanowiący znaczną mniejszość narodową w serbskim regionie Sandżak, od XV w. poddany wpływom islamu z Turcji. Dzięki wpływom wielu kultur wytworzyli własne dziedzictwo kulturowe. Istnieje około 2,2 mln Bośniaków w Bośni, a także i populacje boszniackiej diaspory, np. w Szwecji, Niemczech, USA i Austrii. Boszniacy stanowią około 48 procent ludności Bośni i Hercegowiny, ale tylko 40 procent ludności to muzułmanie. W Polsce pojęcie Bośniacy to określenie często odnoszące się do bośniackich muzułmanów, ale to jest mylące, ponieważ wszystkich ludzi z Bośni i Hercegowiny można nazwać Bośniakami, niezależnie od ich pochodzenia etnicznego.

Subha lub tasbih (arab. تصبيح) - islamski sznur modlitewny (nazywany często, przez analogię do katolicyzmu "różańcem"), składający się z 33 paciorków lub z trzech części po 33 paciorki, pomagający w wymawianiu wszystkich 99 tzw. atrybutów (imion) Allaha.

Abraham Evertsz. van Westerveld, Abraham van Westerfeldt, Abraham Westerveldt, Abraham Evertsz. Westervelt, Abraham Evertsz. van Westervelt, Abraham van Westervelt (ur. ok. 1620, zm. 1692 w Rotterdamie) – holenderski malarz i rysownik.

Fatiha - (arab. سورة الفاتحة sūrat ul-Fātihah) - otwierająca Koran sura, najczęściej odmawiana modlitwa muzułmańska. Stanowi podstawę świętej księgi islamu. Jako jedyna posiada suplikację (śpiew chóralny w poezji liturgicznej, o charakterze błagalnym) basmala jako włączony do tekstu werset. Jako modlitwa odmawiana jest podczas każdego salatu, zawsze w klasycznym języku arabskim. Zwana także "matką księgi" (Umm al-kitāb). Sura wychwala Boga (ar. Allaha) i prosi o doprowadzenie ludzi do prawdziwej wiary.

Dhikr (arab. l. poj. ذکر, l. mn. اذكار; pers. zikr; tur. i malaj. zikir; urdu zakr; beng. jikir), dosłownie wspominanie - w islamie oznacza rozmyślanie o Allahu. Może też oznaczać inne czynności mające na celu utrzymanie świadomości jego istnienia. W sufizmie jest to specyficzna, podstawowa forma modlitwy. Dość często stosowaną pomocą w dhikr jest subha - odpowiednik katolickiego różańca.

Muzułmanie w Indiach – zamieszkała w Indiach społeczność, której tożsamość określa wiara w Allaha lub kultura wyrosła z islamu. Historia muzułmanów w Indiach zaczyna się od kupców arabskich z VII wieku, podbojów (afgańsko-tureckich) z X wieku i imperium Wielkich Mogołów powstałego w XVII wieku.

Religie teocentryczne, zwane też religiami profetycznymi lub religiami zachodu. Należą do nich islam, judaizm i chrześcijaństwo. Punktem wyjścia w tych religiach jest Bóg. Bóg pierwszy wychodzi do człowieka.Bóg pojęty jest jako osoba, ktoś odległy, lecz równocześnie bliski. W religiach zachodu prawdy wiary są sformułowane w sposób bardzo jasny. Człowiek jest pojęty jako związek duszy i ciała. Spojrzenie na świat jest jest bardzo optymistyczne - nastąpi odnowa świata(zbawienie). W tych religiach występuje także ktoś taki jak pośrednik, prorok, który objawia orędzie Boga.

Ibrahim (arab. إبرهيم بن محمد, ur. 631, zm. 632), syn proroka Mahometa i jego żony Marii Koptyjki (arab. مارية القبطية). Ojciec nadał mu imię Ibrahim ze względu na czczonego również w islamie patriarchę Abrahama. Niemowlęciem opiekowała się niańka o imieniu Umm Sajf, której wg tradycji arabskiej Mahomet ofiarował kilka kóz, by odwdzięczyć się za mleko.

Dhikr (arab. l. poj. ذکر, l. mn. اذكار; pers. zikr; tur. i malaj. zikir; urdu zakr; beng. jikir), dosłownie wspominanie - w islamie oznacza rozmyślanie o Allahu. Może też oznaczać inne czynności mające na celu utrzymanie świadomości jego istnienia. W sufizmie jest to specyficzna, podstawowa forma modlitwy. Dość często stosowaną pomocą w dhikr jest subha - odpowiednik katolickiego różańca.

Abd Allah ibn Abd al-Muttalib (ur. ok. 545 Mekka, zm ok. 570) – ojciec proroka islamu Mahometa. Kupiec mieszkający w Mekce. Zmarł podczas podróży handlowej, krótko przed narodzeniem syna.

Allah (z arab. ﷲ, IPA: [ʔaɫɫɑːh], posłuchaj po arabsku ?/i) – w języku arabskim słowo oznaczające Boga jedynego. Słowniki języka polskiego uznają również pisownię "Allach". „Allah” jest jedynym arabskim słowem, w którym wymawiane jest /ɫ/ (stąd u Sienkiewicza pisownia „Ałłah”).



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja