Mykeny

Mykeny (nowogr. Μυκήνες Mykḗnes, starogr. Μυκῆναι Mykēnai) – starożytne miasto greckie znajdujące się w północno-wschodniej części Peloponezu. W drugiej połowie II tysiąclecia p.n.e. ośrodek kultury mykeńskiej. Miasto było zamieszkane przez Achajów, po zniszczeniu przez Dorów straciło znaczenie. Mitycznym królem Myken był Agamemnon.

Lwia Brama albo Brama Lwic (błędnie Brama Lwów) - główna brama cytadeli mykeńskiej, znajdująca się w północno-zachodniej części murów obronnych.

Hatti (Ha-at-ti) - nazwa krainy historycznej z epoki brązu zamieszkanej przez lud Hatti (czasem zwany Protohetytami lub Hatytami) w okresie od trzeciego tysiąclecia p.n.e. do drugiego tysiąclecia p.n.e., później wyparci przez Hetytów. Stolicą w obu okresach było miasto Hattusa, którego ruiny znajdują się obecnie w północno-centralnej Turcji.

Epoka mykeńska - nazwa nadana przez historyków okresowi w dziejach Grecji od XVI do XII w. p.n.e., w którym Achajowie stworzyli, głównie na Peloponezie, wysoko rozwiniętą kulturę; nazwa ta pochodzi od Myken, gdzie odkryto największe ruiny achajskich budowli. Stanowiła ona najprawdopodobniej czas przewagi morskiej Greków. Dominację Achajów przerwały wędrówki ludów we wschodnim obszarze Morza śródziemnego, w których trakcie uległa zniszczeniu kultura mykeńska, a Peloponez został opanowany przez inne, przybyłe z północy, plemię greckie – Dorów. Od tego momentu aż do VIII w. p.n.e. w Grecji zapanowały tzw. wieki ciemne, a przodownictwo na śródziemnomorskich szlakach przeszło w ręce semickich Fenicjan.

Wojna trojańska – według Homera i antycznych historyków trwające 10 lat oblężenie Troi przez greckich Achajów. Mitycznym powodem konfliktu było porwanie Heleny, żony króla Sparty – Menelaosa, przez Parysa, księcia trojańskiego, syna króla Priama. Menelaos wezwał na pomoc swojego brata Agamemnona, króla Argos i Myken oraz wszystkie księstwa achajskie. Na leżącą w północnej Anatolii i dotąd niezdobytą Troję, na 1185 okrętach ruszyli wojownicy achajscy.

Język mykeński albo greka mykeńska, także: dialekt mykeński - wymarły język z grupy helleńskiej języków indoeuropejskich, najstarsze zaświadczone stadium języka greckiego. Używany na Półwyspie Peloponeskim i na Krecie między XVI a XI wiekiem p.n.e., przed inwazją Dorów. Zachowały się inskrypcje na glinianych tabliczkach w piśmie linearnym B. Odczytane przez Michaela Ventrisa i Johna Chadwicka w 1952, których badania udowodniły powiązania języka mykeńskiego ze współczesną greką.

Arusza (suahili i ang. Arusha) − miasto w północno-wschodniej Tanzanii, ośrodek administracyjny regionu o tej samej nazwie. Czwarte pod względem wielkości miasto kraju, zamieszkane przez 385,9 tys. mieszkańców (dane szacunkowe z 2007).

Kultura ceramiki kreskowej − kultura archeologiczna, istniejąca od I tysiąclecia p.n.e. do III-IV wieku n.e. na terenach wschodniej i północno-zachodniej Litwy, środkowej Białorusi oraz południowo-wschodniej Łotwy. Najważniejsze stanowiska odkryto m.in. w Bratoniszkac, Žalioji, Duksztach, Niewieryszkach, Petrašiūnai, Moškènai i Nurūnai.

Pylos (gr. Πυλος, lin. B pu-ro, wł. hist. Navarino) - zatoka i miasto portowe na zachodnim wybrzeżu Peloponezu, w okręgu Mesenia w południowej Grecji, również starożytne miasto z okresu mykeńskiego, położone w pobliżu współczesnego Pylos.

Suakin (właściwie Sawakin (arab. سواكن‎, Sawākīn), miasto portowe położone na przybrzeżnej wyspie w północno-wschodnim Sudanie, na wybrzeżu Morza Czerwonego, zamieszkane przez (dane szacunkowe z 2007 roku) blisko 30 tysięcy osób. W swoim czasie (do lat 30. XX wieku) był to główny port sudański, ale później stracił znaczenie na rzecz miasta Port Sudan, położonego zaledwie 47 kilometrów na północ. Stare miasto, zbudowane głównie z białego korala i znane jako ostatnie centrum handlu niewolnikami, leży dziś w ruinach. Port w Suakin obsługuje głównie żeglugę promową do Dżuddy w Arabii Saudyjskiej, miasta leżącego na trasie pielgrzymek do Mekki.

Byblos (arab. جبيل = Dżubajl, dialekt libański: Dżbejl, fen. Gebal, asyr. Gubla) – miasto w środkowym Libanie na wybrzeżu Morza Śródziemnego, centrum administracyjne dystryktu Dżubajl. Liczy około 21 tys. mieszkańców (2006), głównie maronitów, istnieje też mniejszość szyicka. Miejsce to stale zamieszkane od czasów neolitycznych jest przez tysiąclecia ściśle związane z legendami i historią obszaru śródziemnomorskiego. Byblos jest też bezpośrednio związane z powstaniem i upowszechnieniem alfabetu fenickiego, prekursora naszego współczesnego alfabetu.
Od III tysiąclecia p.n.e. było wielkim fenickim ośrodkiem handlowym, stąd prowadzony był handel cedrem i wapieniami ze Starożytnym Egiptem skąd sprowadzano w zamian m.in. papirus. Greckie słowo - byblos - oznaczało papirus i stąd nazwa nadana miastu prawdopodobnie przez greckich handlarzy, którzy ściągali do Byblos po ten surowiec. Z czasem znaczenie miasta zaczęło maleć na rzecz oddalonych o 30 km na południe Bejrutu i o 40 km na północ Tripoli.

Eurysteus (Eurysteusz) – wnuk Perseusza. Został królem Myken, ponieważ Hera przyspieszyła jego narodziny opóźniając przyjście na świat jego kuzyna, Heraklesa, gdyż zazdrosna o dziecko Alkmeny nie chciała, by to ono zgodnie z obietnicą Zeusa zostało w przyszłości królem w Mykenach. Dla Eurysteusa Herakles musiał wykonać dwanaście prac, w ramach pokuty za zabicie własnej żony i dzieci.

Ekallatum (sum. e2-gal, akad. Ekallātum lub Ekallāte, tłum. "pałace") - starożytne miasto w północnej Mezopotamii, jedno z ważniejszych miast państwa asyryjskiego w 1 połowie II tys. p.n.e., potem straciło na znaczeniu; nierozpoznane archeologicznie. Według asyryjskich źródeł pisanych położone być miało nad rzeką Tygrys, nieco na północ od miasta Aszur.

Atrydzi – w mitologii greckiej potomkowie króla Myken, Atreusa. Cały ród Atrydów obciążony był klątwą, jaką rzucili bogowie po popełnieniu przez protoplastę rodu, Atreusa, licznych okrutnych zbrodni w walce o tron mykeński. Synami Atreusa byli Agamemnon i Menelaos. Pierwszy zginął z ręki swej żony Klitajmestry (jego małżeństwo, w którego przyczyną była zbrodnia, również było przeklęte). Bogowie przebaczyli dopiero synowi Agamemnona, Orestesowi i zdjęli klątwę z rodu.

Parga (gr. Πάργα) – miasto w zachodniej Grecji nad Morzem Jońskim, w Epirze. Popularny ośrodek turystyczny, z rozwiniętą bazą hotelarską. Prócz walorów geograficznych i przyrodnicznych, zabytki, poczynając od okresu kultury mykeńskiej, po weneckie i fracuskie fortyfikacje.

Obwodnica miasta Niska dla pojazdów powyżej 3,5 tony. Łączy Warchoły z poprzez Osiedle Tysiąclecia w Nisku z drogą krajową K77. Nie jest wygodna dla mieszkańców Osiedle Tysiąclecia, z uwagi na to, iż przez to osiedle przebiega droga powiatowa, a eksploatowana jest jak droga krajowa - wynika to z tego, że "puszczenie" ruchu ul. Sandomierską doprowadzi w najlepszym przypadku do paraliżu miasta Niska, a w pesymistycznym do nieodwracalneg uszkodzenia tej ulicy (głównej arterii miasta). W jej skład wchodzą ulice: Tysiąclecia (ok. 1,5 km), Głowackiego (20 m), Kolejowa (500 m), Rzeszowska (ok. 1 km).

Round Rock – miasto w południowej części Stanów Zjednoczonych w stanie Teksas, zamieszkane przez 105 tysięcy osób, znajdujące się w półtoramilionowej aglomeracji miasta Austin.

Hetyckie pismo hieroglificzne, inne nazwy: hieroglify luwijskie, hieroglify anatolijskie – system znaków graficznych, którego używano w państwie Hetytów od około połowy drugiego tysiąclecia p.n.e. do około połowy pierwszego tysiąclecia p.n.e. Zostało odkryte w pierwszej połowie XIX wieku, odczytane zaś – w pierwszych dekadach XX wieku. Pochodzenie pisma jest nieznane.

Franca – miasto w południowo-wschodniej Brazylii, w północno-wschodniej części stanu São Paulo. Około 315,6 tys. mieszkańców; największy w kraju ośrodek przemysłu obuwniczego, ponadto przemysł cukrowniczy, odzieżowy, meblarski, samochodowy; ośrodek handlowy regionu uprawy kawowca, kukurydzy, trzciny cukrowej, hodowli bydła; lotnisko, uniwersytet, muzeum.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja