Naissus

Klaudiusz II Gocki (214-270, Marcus Aurelius Valerius Claudius Gothicus) - cesarz rzymski od 268 do 270 roku, z pochodzenia był Iliryjczykiem. Wsławił się tym, że był jednym z najlepszych wodzów cesarza Galienusa, po śmierci którego został obwołany cesarzem przez wojsko. Za dzielność w wojnie z Gotami otrzymał przydomek Gocki. Zmarł w czasie epidemii dżumy; wychwalany przez źródła antyczne jako wzór cesarza pracującego z senatem. Na jego legendzie (jako krewny) legitymował swą władzę Konstantyn Wielki.

Klaudiusz II Gocki, Marcus Aurelius Valerius Claudius Gothicus, (ur. 214 - zm. 270) - cesarz rzymski od 268 do 270 roku, z pochodzenia był Iliryjczykiem. Wsławił się tym, że był jednym z najlepszych wodzów cesarza Galienusa, po śmierci którego został obwołany cesarzem przez wojsko. Za dzielność w wojnie z Gotami otrzymał przydomek Gocki. Zmarł w czasie epidemii dżumy; wychwalany przez źródła antyczne jako wzór cesarza pracującego z senatem. Na jego legendzie (jako krewny) legitymował swą władzę Konstantyn Wielki.

Konstantyn I Wielki łac. Gaius Flavius Valerius Constantinus (ur. 27 lutego 272 w Niszu w dzisiejszej Serbii – zm. 22 maja 337) – cesarz rzymski od 306 roku, święty Kościoła prawosławnego.

Wojna persko-turecka 1578-1590 – jeden z serii konfliktów zbrojnych pomiędzy imperium osmańskim oraz Persją rządzoną przez Safawidów. W okresie wojny na czele Persów na początku stał szach Mohammad Chodabande, a potem Abbas I. W Turcji natomiast władał sułtan Murad III.

Jasenovac (obóz koncentracyjny) – największy z powstałych w Niepodległym Państwie Chorwackim w czasie II wojny światowej obóz koncentracyjny, założony przez faszystowskich Ustaszów w sierpniu 1941. Budowa składającego się z pięciu podobozów i zajmującego łącznie prawie 240 km² kompleksu obozowego Jasenovac trwała od sierpnia 1941 do lutego 1942. Dwa najstarsze podobozy Krapje i Bročica zostały zlikwidowane w listopadzie 1941.

Ludobójstwo Greków – termin przyjęty przez współczesnych uczonych zajmujących się ludobójstwem na kampanię przemocy zapoczątkowaną przez rząd Imperium osmańskiego wobec ludności greckiej w okresie I wojny światowej (1914-1918) i krótko po niej (1918-1923).

Donacja Konstantyna (łac. Constitutum Constantini lub Donatio Constantini) – sfałszowany dokument, na mocy którego cesarz rzymski Konstantyn Wielki nadaje Kościołowi liczne dobra i przywileje.

Dynastia justyniańska - dynastia władająca Cesarstwem Bizantyjskim w latach 518-602. Wywodziła się ona od Justyna, wieśniaka trackim pochodzącego z Naissus (dzisiejszy Nisz). Walczył on w armii rzymskiej, potem był dowódcą straży pałacowej ekskubitorów, a następnie po śmierci Anastazjusza został cesarzem Bizancjum. Po nim rządził jego siostrzeniec Justynian I Wielki. Jej panowanie było apogeum potęgi Bizancjum w średniowieczu.

Wojna rosyjsko-turecka 1710-1711 – wojna pomiędzy Carstwem Rosyjskim a imperium osmańskim, będąca częścią wojny północnej, rozegraną na teatrze południowoeuropejskim.

5 Syberyjski Korpus Armijny Imperium Rosyjskiego - jeden ze związków operacyjno-taktycznych Imperium Rosyjskiego w czasie I wojny światowej. Sformowany w 1904 z 54 Rezerwowej Brygady Piechoty w Kazańskim Okręgu Wojskowym na okres wojny rosyjsko-japońskiej 1904-05 Rozformowany po wojnie. Ponownie sformowany przed I wojną światową. Rozformowany w 1918 r.

Torpedowce typu Sleipner – seria norweskich okrętów z okresu przed II wojną światową, służących do lat 50. XX w. Oryginalnie klasyfikowane jako niszczyciele, w rzeczywistości odpowiadały torpedowcom. Po wojnie klasyfikowane jako fregaty.

Herman (gr. Γερμανός, Germanos, imię świeckie Georgios Gotzias; ur. 1771 w Dimitsanie, zm. 1826 w Nauplionie) – grecki biskup prawosławny. Według tradycji narodowej Greków rozpoczął wojnę o niepodległość Grecji, wznosząc w dniu 25 marca 1821 pierwszy sztandar powstańczy i nakazując zebranym podjąć walkę z Imperium Osmańskim.

Ludobójstwo Asyryjczyków (aram:ܩܛܠܐ ܕܥܡܐ ܐܬܘܪܝܐ) miało miejsce podczas I wojny światowej na ziemiach wchodzących w skład Imperium osmańskiego: północnej Mezopotamii, Syrii i zachodniej Armenii. Ruch Młodoturecki dążył do stworzenia państwa jednorodnego narodowościowo, co w konsekwencji doprowadziło do planowej polityki wyniszczania nietureckich społeczności Ormian, Greków i Asyryjczyków (wszystkie trzy społeczności były chrześcijańskie).

Wojna Cesarstwa Bizantyńskiego z Wandalami – wojna toczona w latach 533-534 między Cesarstwem Bizantyńskim a plemiennym państwem Wandalów, która zakończyła się upadkiem wandalskiego królestwa.

Bitwa nad Sutjeską (serbsko-chorwacki: Bitka na Sutjesci, Битка на Сутјесци), była połączonym atakiem sił Osi, trwała od 15 maja do 16 czerwca 1943 roku, jej celem było unicestwienie partyzanckiej armii w Jugosławii, w pobliżu rzeki Sutjeska, w południowo-wschodniej Bośni. Niepowodzenie ofensywy stało się punktem zwrotnym dla Jugosławii podczas II wojny światowej.

Vaivara - miejscowość w północno-wschodniej Estonii. W czasie II wojny światowej Niemcy ustanowili tam obóz koncentracyjny (KL Vaivara), który stał się obozem macierzystym dla około 20 innych obozów na terenie Estonii. 15 września 1943 roku utworzono tam obóz koncentracyjny dla kobiet.

Wojna rosyjsko-turecka 1787-1792 – wojna pomiędzy Imperium Rosyjskim a Imperium Osmańskim, które chciało odzyskać ziemie utracone w 1774, po przegranej wojnie z Rosją.

Kryspus (? – 326), Flavius Iulius Valerius Crispus - syn Konstantyna Wielkiego i jego pierwszej żony Minerviny, cesarz rzymski od 317 do 326 roku n.e. Zamordowany z rozkazu ojca w 326 roku. W historiografii pojawiła się opinia, jakoby Konstantyn Wielki nawrócił się na religię chrześcijańską pod wpływem wyrzutów sumienia po zabiciu Kryspusa. Pisze o tym między innymi pogański autor Zosimos[potrzebne źródło].

Wojna rosyjsko-turecka 1768-1774 – wojna pomiędzy Imperium Rosyjskim a Imperium Osmańskim, doprowadziła do zdobycia przez Rosję południowej Ukrainy, Krymu i północnego Kaukazu.

Rigorosum, możliwa polska transkrypcja rygorozum. Pochodzi od średniowiecznego łacińskiego sformułowania examen rigorosum - egzamin ścisły. Wykorzystano tu późnoantyczne pojęcie rigorosus oznaczające "surowy", wywodzące się od łacińskiego rigor, będącego określeniem tego, co twarde, trudne i nieugięte. Jest to dawna nazwa ustnego egzaminu doktorskiego w szkołach wyższych. Rigorosum można było znaleźć w doktoranckich regulaminach egzaminacyjnych uczelni w Niemczech (przed I wojną światową), Austrii i Polsce (do lat 60. XX wieku).

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja