Natanael

Natanael - (hebr. dar od Boga) imię hebrajskie, znaczeniowo przypomina takie imiona, jak greckie z pochodzenia Teodor czy polskie Bożydar. Inna forma to Nataniel.

Teodor (gr. theos + dorón – bóg + dar, tj. "dar boży, darowany przez boga") – imię męskie pochodzenia greckiego. W Polsce nadawane co najmniej od XIII w., i zapisywane m.in. w formach: Tader, Chodor (wschsł.), Teodor, Todor, C(z)ader, C(z)eder. Odpowiednikiem znaczeniowym tego imienia wśród imion staropolskich jest Bożydar, Bogdan, Bohdan. Istnieje ponadto imię greckie złożone z tych samych członów w odwrotnej kolejności: Doroteusz (którego żeńskim odpowiednikiem jest Dorota). Hebrajskim odpowiednikiem znaczeniowym jest Matatjahu czyli Maciej. Rosyjskim odpowiednikiem jest Fiodor.

Imiona greckie - imiona pochodzenia greckiego. Wbrew nazwie imiona, które dziś uważamy za greckie praktycznie - poza nielicznymi wyjątkami - nie istniały w Grecji klasycznej, czy też za takowe nie były uważane. Ich rodowód jest bardzo późny i są to na ogół zapisane w grece imiona chrześcijańskie.

Teodor (gr. theos + dorón – bóg + dar, tj. "dar boży, darowany przez boga") – imię męskie pochodzenia greckiego. W Polsce nadawane co najmniej od XIII w., i zapisywane m.in. w formach: Tader, Chodor (wschsł.), Teodor, Todor, C(z)ader, C(z)eder. Odpowiednikiem znaczeniowym tego imienia wśród imion staropolskich jest Bożydar, Bogdan, Bohdan. Istnieje ponadto imię greckie złożone z tych samych członów w odwrotnej kolejności: Doroteusz (którego żeńskim odpowiednikiem jest Dorota). Hebrajskim odpowiednikiem znaczeniowym jest Matatjahu czyli Maciej. Rosyjskim odpowiednikiem jest Fiodor.

Ema, Emma – imię żeńskie pochodzenia germańskiego, od imienia Erma, które było skróconą formą imion zaczynających się od Erm- i Irm-. W języku polskim niemal równie często jest spotykana forma Emma.

Teoforyczne imiona w Biblii – hebrajskie imiona odnoszące się do Boga lub bóstwa. Większość imion występuje w Starym Testamencie. Większość imion nawiązuje do El albo "Jah", skróconej formy Jahwe.

Asenata – biblijne imię żeńskie pochodzenia egipskiego, oznaczające "ta, która należy do swojego ojca". W Biblii jest to egipska żona Józefa, wspomniana w Rdz (41, 50).

Gajusz, Gajus, Kajus – imię męskie pochodzenia łacińskiego (Gaius), należące do nielicznej grupy najstarszych imion rzymskich (imion właściwych, praenomen, por. Marek, Tyberiusz, Tytus, Aulus). Według różnych źródeł bądź to ma ono niewyjaśnione pochodzenie, greckie lub etruskie, bądź to uznawane jest za oznaczające "cieszący (rodziców)", por. gaudeo – "cieszę się" (zob. Gaudenty).

Czy nie warto by dodać "Imion anglosaskich" (czy jakby to nazwać) - pojawia się ich i w Polsce coraz więcej, często dziwne, ze spolszczoną pisownią, ale są i nie bardzo wiadomo, gdzie je dodać (pozostaje najbardziej ogólna kategoria - Imiona). Przykładem może być imię Brajan. Kilka lat temu, w spisie noworodków urodzonych danego dnia, natrafiłam na Blejka. Skoro takie imiona SĄ nadawane, to kwalifikowałby się i tu, tylko gdzie ?

Lesław – imię męskie pochodzenia literackiego, powstałe w XIX wieku na wzór staropolskich imion złożonych. Żeńska forma tego imienia to Lesława.

Maciej – imię męskie, polska forma zgrecyzowanego imienia hebr. מתתיהו Matatjahu, oznaczające "dar od Boga", "dar Jahwe". Forma Maciej powstała prawdopodobnie jako spolszczenie węgierskiego imienia Matyas (wymawiane Maciasz).Imię to nosił apostoł wybrany po samobójstwie Judasza. Do XVI wieku imiona Maciej i Mateusz nie były w języku polskim rozróżniane. W średniowieczu popularna była forma Maćko. Dziś używane zdrobnienie to Maciek. Maciej wciąż należy do bardzo popularnych imion, dziś nosi je 226 727 Polaków (w 2001 r. – 212 933).

Bogwiedz, Bogowied — staropolskie imię męskie złożone z członów Bog- ("Bóg", ale pierwotnie "los, dola, szczęście") i -wied ("wiedzieć"). Pierwotna forma tego imienia najprawdopodobniej brzmi Bogowied, Bogwied, zaś forma Bogwiedz jest zapisem imienia zdrobniałego, uformowanego przy użyciu przyrostka -jь, pod wpływem którego wygłosowe -d z początkowego *Bogowied przeszło w -dz. Imię to mogło oznaczać "ten, który zna Boga" albo "ten, który zna los, zna przyszłość".

Donat - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "darowany przez Boga/bogów" i tym samym mający podobne znaczenie jak Teodor. Patronami tego imienia są liczni święci.

Maciej – imię męskie, polska forma zgrecyzowanego imienia hebr. מתתיהו Matatjahu, oznaczające "dar od Boga", "dar Jahwe". Forma Maciej powstała prawdopodobnie jako spolszczenie węgierskiego imienia Matyas (wymawiane Maciasz).Imię to nosił apostoł wybrany po samobójstwie Judasza. Do XVI wieku imiona Maciej i Mateusz nie były w języku polskim rozróżniane. W średniowieczu popularna była forma Maćko. Dziś używane zdrobnienie to Maciek. Maciej wciąż należy do bardzo popularnych imion, dziś nosi je 226 727 Polaków (w 2001 r. – 212 933).

Bogwiedz, Bogowied — staropolskie imię męskie złożone z członów Bog- ("Bóg", ale pierwotnie "los, dola, szczęście") i -wied ("wiedzieć"). Pierwotna forma tego imienia najprawdopodobniej brzmi Bogowied, Bogwied, zaś forma Bogwiedz jest zapisem imienia zdrobniałego, uformowanego przy użyciu przyrostka -jь, pod wpływem którego wygłosowe -d z początkowego *Bogowied przeszło w -dz. Imię to mogło oznaczać "ten, który zna Boga" albo "ten, który zna los, zna przyszłość".

Natalia (łac. Dies Natalis Domini – w dniu urodzin Pana, tj. Jezusa Chrystusa) – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, nadawane początkowo osobom urodzonym w dniach chrześcijańskich świąt Bożego Narodzenia. Inna forma to Noelia, znaczeniowo tożsama z imieniem Natalia. Ta jednak forma pochodzi z języka francuskiego od słowa "Noel". Na gruncie języka rosyjskiego Natalię zdrabnia się do Nataszy, która to forma w wielu językach zaczęła być nadawana także w charakterze pierwszego imienia.

Szechina - jest pojęciem religijnym często występującym w judaizmie. Jest to słowo hebrajskie (שכינה), pochodzenia chaldejskiego oznaczające obecność, zamieszkiwanie, nie występuje w Biblii, ale jest używane przez Żydów do określania widocznej obecności Boga w przybytku (tabernakulum), a następnie w Świątyni Jerozolimskiej. Wg przekazu biblijnego, kiedy Pan wyprowadzał Izraela z Egiptu, szedł przed nimi w słupie obłoku (hebr. be-amud anan; Wj 13, 21). Hebrajskie anan jest wieloznaczne, bo to nie tylko chmura, ale również schronienie, ukrycie.

Doroteusz – imię męskie pochodzenia greckiego, oznaczające "dar od boga"; jego żeńskim odpowiednikiem jest Dorota. To samo znaczenie ma złożone z analogicznych członów, tylko w odwrotnej kolejności, imię Teodor.

Keiko – żeńskie imię japońskie. Podobnie jak inne imiona japońskie, zapisywane jest przy pomocy różnych znaków, np.: 恵子 ; 敬子 ; 景子 ; 螢子 ; 軽子.

Dyter, Deder, Diter — imię męskie pochodzenia germańskiego, zapisywane w Polsce od 1306 roku w formach Dyter, Tyter, a w postaci Dederek, Dederko i Deder — od 1417 roku, także Tader i Tadyr (które to formy mogły także pochodzić od imienia Teodor).

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja