Linki:
Łacina,
Łapówka,
Ślub,
Żydzi,
1 marca,
Agryppa (imię),
Ameryka Łacińska,
Ariccia,
Augustyn z Hippony,
Aulus,
Brazylia,
Brutus,
Celsus,
Chińskie nazwiska,
Cyceron,
Dynastia,
Enniusz,
Ernst Theodor Amadeus Hoffmann,
Gajusz Juliusz Cezar,
Gelliusz,
Genealogia,
Gens,
Halldór Ásgrímsson,
Hannibal,
Hiszpania,
Imię,
Imiona łacińskie,
Islandia,
Islandzkie nazwiska,
Italikowie,
Józef II Habsburg,
Język chiński,
Język etruski,
Język japoński,
Język polski,
Język węgierski,
Języki świata,
Karakalla,
Katalonia,
Kato Starszy,
Katullus,
Kazimierz Rymut,
Małżeństwo (instytucja społeczna),
Marcjalis,
Marcjusz,
Marek,
Nazwisko patronimiczne,
Nazwisko rodowe,
Nowa Galicja,
Ojciec,
Owidiusz,
Owidiusz (imię),
Padwa,
Polska,
Polskie nazwiska,
Portugalia,
Prawo magdeburskie,
Przezwisko,
Przyrostek,
Pseudonim,
Publius Cornelius Tacitus,
Ród,
Rodzina (socjologia),
Rosja,
Rozbiory Polski,
Spurius Larcius Rufus,
Starosta,
Syntaktyka (językoznawstwo),
Tadeusz Milewski (językoznawca),
Tales z Miletu,
Tarkwiniusz,
Terencjusz,
Tusculum,
Warron,
Witruwiusz,
Wołosi,
Wyraz,
Zama,
Gajusz, Gajus, Kajus –
imię męskie pochodzenia
łacińskiego (Gaius), należące do nielicznej grupy najstarszych
imion rzymskich (imion właściwych, praenomen, por.
Marek,
Tyberiusz,
Tytus,
Aulus). Według różnych źródeł bądź to ma ono niewyjaśnione pochodzenie,
greckie lub
etruskie, bądź to uznawane jest za oznaczające "cieszący (rodziców)", por. gaudeo – "cieszę się" (zob.
Gaudenty).
Gaja, Kaja —
imię żeńskie, pochodzące od
postaci z mitologii greckiej, Ziemi-Matki (
gr. Γαῖα – "Ziemia"), lub stanowiące żeński odpowiednik
łacińskiego imienia
Gajusz (Gaius), należącego do nielicznej grupy najstarszych
imion rzymskich (imion właściwych, praenomen, por.
Marek,
Tyberiusz,
Tytus,
Aulus). Według różnych źródeł Gajusz ma bądź to niewyjaśnione pochodzenie,
greckie lub
etruskie, bądź to uznawane jest za oznaczające "cieszący (rodziców)", por. gaudeo — "cieszę się" (zob.
Gaudenty). Gaja oznaczałaby zatem "ciesząca rodziców".
Marek —
imię męskie pochodzenia
łacińskiego, należące do wąskiej grupy najstarszych
imion rzymskich (imion właściwych, praenomen, por.
Tyberiusz,
Aulus,
Maniusz,
Gajusz,
Lucjusz,
Publiusz,
Tytus,
Serwiusz), urobione z *Mart-ico-s od imienia boga
Mars, Martis i oznaczające "należący do Marsa, związany z Marsem". W Polsce imię to jest notowane od
XIII wieku, choć poza współczesnością nie było często spotykane, w formach Marek, Marko, Margusz, Markusz, Merkusz. Zapisana została także żeńska Marka (
1263) — żeński odpowiednik imienia Marek lub zdrobnienie od imion żeńskich rozpoczynających się na Mar-, takich jak Margorzata (=
Małgorzata) lub
Maria — oraz
Markusław, staropolskie imię utworzone od imienia Marek poprzez dodanie typowej dla imion słowiańskich cząstki -sław.
Keiko –
żeńskie imię japońskie. Podobnie jak inne imiona japońskie, zapisywane jest przy pomocy różnych znaków, np.: 恵子 ; 敬子 ; 景子 ; 螢子 ; 軽子.
Matrona –
imię żeńskie pochodzenia
łacińskiego. Wywodzi się od słowa matrona oznaczającego "pani". Istnieją przynajmniej dwie święte katolickie o tym imieniu. Imię to było jednak popularniejsze we wschodniosłowiańskich krajach prawosławnych.
Ignacy —
imię męskie o niepewnej do końca etymologii. Według najbardziej rozpowszechnionej teorii wywodzi się je od
łacińskiego wyrazu ignis, oznaczającego "ogień". Zachodzi jednak również podobieństwo między tym imieniem, a nazwą łacińskiego rodu
Egnacjuszów (Egnatii). Istnieją też hipotezy o
etruskim pochodzeniu Ignacego.
Sylwia (
łac. Silvia) –
imię żeńskie pochodzenia
łacińskiego od słowa Silvio oznaczającego: „leśny, dziki, żyjący w lesie”. Były dwie święte o tym imieniu.
Yongle,
chiń. 永樂 ,
imię osobiste: Zhu Di, chiń. 朱棣, (ur. 2 maja 1360 r., zm. 12 sierpnia 1424 r.) - trzeci cesarz
Chin z
dynastii Ming, panujący od 17 lipca 1402 r. aż do śmierci.
Halldór Ásgrímsson (ur.
8 września 1947) -
islandzki polityk,
premier Islandii od
15 września 2004 do
5 czerwca 2006. Zastąpił na tym stanowisku lidera
Partii Niepodległości Davíða Oddssona, który sprawował swój urząd przez ponad 13 lat. Halldór Ásgrímsson jest liderem liberalnej
Partii Postępu.
Adair – zarówno żeńskie, jak i męskie
imię pochodzenia germańskiego oznaczające "bogatą włócznię". Występuje też w wariantach Adaire, Adare i Adayre. Obecnie imię to nie jest popularne.
Epafrodyt -
imię pochodzi od
greckiego Epaphroditos i oznacza tyle co uroczy.
Łacińskie i greckie odpowiedniki są równobrzmiące.
Imieniny obchodzone są
22 marca.
Wiktoria -
imię żeńskie pochodzenia
łacińskiego (łac. victoria – zwycięstwo). W
mitologii rzymskiej nosiła je
rzymska bogini zwycięstwa i chwały.
Medard —
imię męskie pochodzenia
germańskiego. Powstało z członów maht — "potęga, władza, moc, męstwo" oraz hart — "silny, odważny, śmiały".
Istotną cechą (definicyjną)
małżeństwa są stosunki
seksualne. Nie znaczy to jednak, że małżeństwo jest jedyną instytucją społeczną regulującą życie płciowe.
Cao Xueqin (ur.
1715 lub
1724 w
Nankinie – zm.
1763 lub
1764) w Pekinie –
chiński poeta,
malarz i
pisarz z czasów
dynastii Qing, autor Honglou Meng (Sen Czerwonego Pawilonu), najsłynniejszej chińskiej powieści społeczno-obyczajowej, jednej z czterech klasycznych chińskich powieści. Jego imię mleczne to Cao Zhan (曹霑), a
imię publiczne – Mengruan (夢阮; 梦阮; dosłownie sen o Ruan (Ji)", od poety z III w.).
Asuka (
jap. あすか, アスカ, Asuka) – głównie
żeńskie imię japońskie, rzadko noszone przez mężczyzn, może być używane także jako nazwisko.
Misaki (
jap. みさき, ミサキ, Misaki) – popularne
żeńskie imię japońskie, jest także używane jako nazwisko, bardzo rzadko używane jako imię męskie.
Konstans –
imię męskie pochodzenia
łacińskiego. Wywodzi się od słowa constans (stały, silny, niezmienny). Oznacza: ten, który wyróżnia się stałością przekonań lub niezmiennością w uczuciach.
Aureliusz -
imię męskie pochodzące od nazwy rzymskiego rodu Aurelia, która z kolei pochodzi od
łacińskiego aureolus – "złocisty", co mogło znaczyć także "wspaniały". Imię to posiada licznych świętych patronów.
Abundancja –
imię żeńskie pochodzenia
łacińskiego, żeński odpowiednik imienia
Abundancjusz, od łac. Abundiantus, co oznacza "bujny, obfity, liczny". Patronem tego imienia jest św. Abundancjusz, zm. w
Rignano przy
Via Flaminia około
304 roku.
Huo Guang,
imię publiczne: Zimeng,
chin.: 子孟 (ur. ?, zm. 68 p.n.e.) – regent
cesarstwa Han po śmierci cesarza
Wu (141–87 p.n.e.), sprawujący faktyczną władzę w państwie od roku 87 p.n.e. aż do śmierci.