Niderlandy Austriackie

Niderlandy Austriackie – dawna nazwa Belgii. Poprzednio ziemie te zwane były Hiszpańskimi Niderlandami od czasu, gdy hiszpańscy Habsburgowie w osobie króla Hiszpanii Filipa II otrzymali te ziemie od cesarza Karola V, ojca Filipa w 1556 r.

Niderlandy Hiszpańskie – potoczna nazwa holenderskich i belgijskich posiadłości Hiszpanii w latach 1556-1581; od abdykacji cesarza Karola V Habsburga do momentu rewolty w Holandii, gdzie powstała wówczas niepodległa holenderska Republika Zjednoczonych Prowincji. Pozostałe przy Hiszpanii i zamieszkane przez katolików tereny belgijskie zwano odtąd Niderlandami Południowymi.

Historia dyplomacji belgijskiej jest dość krótka, ponieważ Królestwo Belgii istnieje dopiero od 1830 roku. Chociaż już wcześniej Hiszpańskie Niderlandy (XVI w -1713) i Austriackie Niderlandy (1713-1795) i ich stolica Bruksela przyciągały wielu dyplomatów zagranicznych.

Karol V (ur. 24 lutego 1500, zm. 21 września 1558) – cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego w latach 1519-1556 z dynastii Habsburgów, król Hiszpanii w latach 1516-1556 jako Karol I Hiszpański. Najstarszy syn Filipa I (syna Maksymiliana I i Marii, księżnej Burgundii) i Joanny Szalonej (córki Ferdynanda II Aragońskiego i Izabeli I Kastylijskiej).

Filipa – żeński odpowiednik imienia Filip. Patronkami tego imienia są św. Filipa z Perge i bł. Filipa Mareria, która postanowiła zostać pustelnicą pod wpływem spotkania ze św. Franciszkiem z Asyżu, a także bł. Filipa z Chantemilan.

Gil Gonzales de Avilla (ur.ok. 1477, zm.1524) - hiszpański gubernator, podróżnik i odkrywca, żeglarz, był pierwszym który dotarł na ziemie obecnej Nikaragui i przyłączył te ziemie do Hiszpanii.

Belgia, Holandia i Luksemburg wraz z fragmentami północnej i wschodniej Francji (przy granicy ze Szwajcarią) tworzyły Niderlandy należące od 1477 roku do Habsburgów austriackich. Tworzyło je 17 prowincji luźno ze sobą powiązanych. Duże znaczenie odgrywało przedstawicielstwo stanowe - Stany Generalne. Były to prowincje bogate ze względu na dobrą politykę wewnętrzną niekrępującą przedsiębiorczości. Cesarz Karol V popierał rozwój gospodarczy Niderlandów, gdzie szybko docierały nowinki religijne. Niderlandy były jednym z najbogatszych terenów w Europie, więc monarcha tolerował dla własnych korzyści rozszerzanie się reformacji. Po podziale imperium Karola V, jego syn Filip II otrzymał Niderlandy, zwane odtąd Niderlandami Hiszpańskimi.

Historia dyplomacji belgijskiej jest dość krótka, ponieważ Królestwo Belgii istnieje dopiero od 1830 roku. Chociaż już wcześniej Hiszpańskie Niderlandy (XVI w -1713) i Austriackie Niderlandy (1713-1795) i ich stolica Bruksela przyciągały wielu dyplomatów zagranicznych.

Attalos (zm. 335 p.n.e.) – dowódca i dostojnik macedoński za panowania Filipa II, ojca Aleksandra Wielkiego. Był zięciem Parmeniona, a także stryjem i opiekunem Kleopatry – siódmej żony Filipa.

Maria Ludwika Burbon (ur. 24 listopada 1745 w Portici, zm. 15 maja 1792 w Wiedniu) – infantka hiszpańska, księżna toskańska, cesarzowa rzymsko-niemiecka, królowa Czech i Węgier, córka króla Hiszpanii Karola III Burbona i Marii Amalii Wettyn, córki króla polskiego Augusta III.

Benjamin Church (ok. 1639-1718) – uważany za ojca amerykańskich rangersów. Był kapitanem pierwszej jednostki tej formacji, założonej w 1676 roku. Church uzyskał pełnomocnictwo do utworzenia pierwszej kompanii rangersów przez gubernatora kolonii Plymouth Josiaha Winslowa na potrzeby wojny króla Filipa. Oddział został później wykorzystany do najazdów na Akadię podczas wojny króla Wilhelma oraz wojny królowej Anny.

Oostendse Compagnie (Kompania Ostendzka) założona w roku 1717 roku organizacja handlowa, była dzieckiem cesarza Karola VI Habsburga. Bazą dla niej miały być Austriackie Niderlandy, a zwłaszcza portowe miasto Ostenda. Miano stamtąd rozwijać handel atlantycki. Wobec sprzeciwu Holandii (Republika Zjednoczonych Prowincji) i Wielkiej Brytanii cesarz musiał zrezygnować z projektu.

Pokój zawarty w Utrechcie (Holandia) 11 kwietnia 1713 roku kończył hiszpańską wojnę sukcesyjną. Bezpośrednim powodem podpisania pokoju była śmierć cesarza Józefa I (17 kwietnia 1711) i objęcie tronu wiedeńskiego przez Karola - pretendenta do korony Hiszpanii. Pozostałe kraje koalicji antyburbońskiej zaczęły się obawiać odrodzenia potęgi Habsburgów z czasów Karola V.

W XVIII wieku austriaccy Habsburgowie rządzili wieloma państwami tworzącymi razem Imperium Habsburgów. Kraje te to: Austria, Węgry, Czechy oraz Austriackie Niderlandy i Lombardia (od 1714 roku), Śląsk (do 1741 roku), Galicja (od 1772 roku), tereny bałkańskie zdobyte na Turkach i bawarski Innviertel zdobyty w 1779 roku.

Copa Eva Duarte – był hiszpańskim turniejem piłkarskim, w którym mierzyli się ze sobą zwycięzcy La Liga i Pucharu Hiszpanii, który nosił wtedy nazwę Copa del Generalísimo, na cześć hiszpańskiego dyktatora – Francisco Franco. W 1940 roku turniej rozgrywany był pod nazwą Copa de Campeones, po czym nastąpiła 5-letnia przerwa w rozgrywkach. Po wznowieniu pucharu w 1945 roku, przyjął on nazwę Copa de Oro Argentina z racji dobrych stosunków pomiędzy argentyńską ambasadą w Hiszpanii a militarnym rządem. W roku 1946 turniej ponownie nie był rozgrywany.

Hiszpański Komitet Olimpijski (hiszp. Comité Olímpico Español, COE) - hiszpańskie stowarzyszenie związków i organizacji sportowych z siedzibą w Madrycie, zajmujące się przede wszystkim organizacją udziału reprezentantów Hiszpanii w igrzyskach olimpijskich. Stowarzyszenie należy do Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja