Linki:
Ötzi,
17 maja,
21 lutego,
Buty,
Caligae,
Cholewa (część buta),
Estetyka,
Grecja,
Język angielski,
Obcas,
Odzież,
P.n.e.,
Papirus,
Starożytny Rzym,
Oficerki -
buty o wysokich cholewach, zazwyczaj skórzane, używane do
jazdy konnej. Mają sztywną i pozbawioną wyraźnego bieżnika podeszwę, która umożliwia prawidłowe oparcie
stopy w
strzemieniu i pozwala na bezpieczne wysunięcie
stopy w razie upadku z konia.
Cholewa jest często usztywniona w tylnej części tak, aby nie opadała i nie marszczyła się w dolnej części.
Obuwie tego rodzaju używane jest także w wojsku jako element stroju paradnego. Do
jazdy konnej używane są także wysokie
buty wykonane z tworzyw sztucznych takich jak
guma i
PVC, podobne do skórzanych ale całkowicie nieprzemakalne. Są tańsze, ale nie dają tak dobrego ułożenia
stopy w
strzemionach jak skórzane. W zamian dają pełną ochronę przed przemakaniem, łatwo się je czyści i nie wymagają szczególnej konserwacji.
Żabka - blaszka przybijana pod
obcasem (rzadziej pod szpicem)
buta w celu uniknięcia szybkiego ścierania, a tym samym przedłużenia czasu jego użytkowania. Element zanikającej sztuki
szewskiej.
Aleksander Cholewa Ubysz h.
Cholewa (ur.
1832, zm.
1890) – kapitan z r. 1863/4, literat (pseudonim Symplicius Gawin), autor zajmujących gawęd myśliwskich, oficer armii austriackiej i polskiej, powstaniec styczniowy
Bojówki - popularna nazwa wojskowego stylu spodni, odznaczających się bardzo dużą trwałością i naciskiem na praktyczność. Bojówki mają charakterystyczny krój, z szerokimi nogawkami zwężającymi się przy kostce, przewidzianymi do wkładania w
cholewę buta. Taka budowa pozwala na swobodne zginanie nogi w kolanie bez potrzeby naciągania materiału, a jednocześnie zapewnia bardzo dobrą izolację cieplną dzięki utrzymywaniu poduszki powietrznej między skórą a tkaniną. Drugim nieodzownym elementem są pojemne, łatwo dostępne kieszenie umocowane na biodrach.
Smak (gust) – "poczucie piękna"; zdolność lub umiejętność oceny wartości
estetycznych. Potocznie także: subiektywna tendencja do wyższego oceniania pewnych takich wartości, a niższego innych.
Łyżka do butów jest narzędziem ułatwiającym zakładanie i zdejmowanie
butów oraz zapobiegającym zagniataniu tylnych brzegów buta. Zazwyczaj łyżki do butów wykonane są ze
stali, niekiedy z plastiku. Niektóre mają część roboczą osadzoną na kiju, aby umożliwić zakładanie i zdejmowanie butów bez schylania się. Pierwotnie łyżki do butów wykonywano z rogów zwierzęcych, czego ślad pozostał do dziś w
języku angielskim, gdzie nazwa tego przedmiotu brzmi "shoehorn", w wolnym przekładzie "róg do butów".
Sztylpy (
czapsy) – ochraniacze do
jazdy konnej. Używa się ich zamiast wysokich
butów, na przykład
oficerek. Zakładane są na
spodnie i na
buty. Pod
podeszwą buta przechodzi zapinany pasek lub gumka. Sztylpy osłaniają całą
łydkę od
kostek aż do
kolan. Są zrobione ze
skóry,
sztruksu,
zamszu,
bawełny. Sztylpy są zapinane na znajdujący się z boku
zamek lub
guziki, a w ozdobnych rodzajach nawet haftki. W miejscu, gdzie
łydka i
stopa dotyka
konia, są pogrubione, np. wkładem z
bawełny, co zapobiega
odciskom i obtarciom
nóg.
Tyszowiaki –
buty o wysokich cholewach produkowane przez
szewców skupionych w cechach w mieście
Tyszowce w
województwie lubelskim. Ich charakterystyczną cechą jest fakt, że oba buty w parze pasują jednakowo na lewą i prawa nogę.
Butō (?) jest nazwą zbiorczą określającą różne rodzaje aktywności i technik
tańca, inspirowanych przez ruch Ankoku-Butō. Początki butō związane są ze sztuką japońskich artystów Tatsumiego Hijikaty i Kazuo Ōno, którzy swoją działalność rozpoczęli w
latach 50. XX wieku. Butō zawiera elementy tradycyjnego
teatru japońskiego, jak również wpływy europejskie, zwłaszcza
ekspresjonizm. W typowym przedstawieniu butō tancerze-aktorzy występują w białym makijażu, który ukrywa i przetwarza personalne cechy poszczególnych postaci.
Ciżma, ciżemka (l.mn. ciżmy, ciżemki) – rodzaj
butów o niezwykle wydłużonych noskach, bardzo popularnych w
Europie w XV wieku, znane tam pod nazwą poulaines i cracoves. Buty te były płytkie z krótką cholewką sięgającą maksymalnie kostki. Podeszwę miały płaską, bez obcasa.
Mieczysław Ubysz (z Ubyszów
herbu Cholewa), syn Adama i Heleny z domu Niteckiej, ps. powstańczy Wik, ur.
28 stycznia 1915 w Ozorkowie koło
Łodzi, zm.
6 lutego 1970,
podchorąży, spiker
powstańczej radiostacji "
Błyskawica", poeta.
Estetyka neopragmatyczna – nurt
estetyki współczesnej, odwołujący się do osiągnięć
pragmatyzmu, w tym szczególnie do prac
Johna Deweya (przede wszystkim Sztuka jako doświadczenie).
Noël Carroll (ur. w
1947) – amerykański filozof, uważany za jednego z najważniejszych przedstawicieli współczesnej
filozofii sztuki. Filozof znany jest przede wszystkim z publikacji dotyczących filmoznawstwa, jednak jego głównym polem pracy jest
estetyka, teoria nowych mediów i
filozofia historii. Noël Carroll jest bardzo płodnym pisarzem, pełna lista publikacji liczy ponad 100 pozycji. Jeden z twórców kognitywnej metody badania dzieła filmowego.
Ciżma, ciżemka (l.mn. ciżmy, ciżemki) – rodzaj
butów o niezwykle wydłużonych noskach, bardzo popularnych w
Europie w XV wieku, znane tam pod nazwą poulaines i cracoves. Buty te były płytkie z krótką cholewką sięgającą maksymalnie kostki. Podeszwę miały płaską, bez obcasa.
Pumps -
buty do tańca irlandzkiego, używane w tańcach soft, w odróżnieniu od stepu, czyli hardshoe dancing/treble Dancing/heavy Dancing;
baletki irlandzkie (ghillies).
Mimo że historia każdej
nauki była w pewnej mierze powiązana z rozwojem
myśli estetycznej i panującego systemu wartości estetycznych, relacja między matematyką a estetyką ma charakter szczególny i wyróżniony. Z
matematyki pochodzą bowiem lub wzorują się na niej główne sposoby rozwiązywania problemów, które stawia przed sobą estetyka, zwłaszcza zagadnienie
piękna. Ponadto przedmiotem refleksji estetycznej stały się same obiekty matematyczne.
Butō (
jap. 舞踏, butō) jest nazwą zbiorczą określającą różne rodzaje aktywności i technik
tańca, inspirowanych przez ruch Ankoku-Butō. Początki butō związane są ze sztuką japońskich artystów Tatsumiego Hijikaty i Kazuo Ōno, którzy swoją działalność rozpoczęli w
latach 50. XX wieku. Butō zawiera elementy tradycyjnego
teatru japońskiego, jak również wpływy europejskie, zwłaszcza
ekspresjonizm. W typowym przedstawieniu butō tancerze-aktorzy występują w białym makijażu, który ukrywa i przetwarza personalne cechy poszczególnych postaci.
Przemysł skórzany - dział gospodarki, który zajmuje się wytwarzaniem produktów i półproduktów wykonanych ze
skóry (np.
buty, kurtki,
futra). W skład tego przemysłu wchodzą garbarnie, fabryki butów i wytwórnie galanterii skórzanej.