Omar I

Umar ibn al-Chattab, także Omar (arab. عمر بن الخطاب; ur. ok. 591, zm. 3 listopada 644 w Medynie) - od 634 drugi kalif, drugi z czterech zwanych później sprawiedliwymi, jeden z twórców potęgi imperium arabsko-muzułmańskiego.

Umar ibn Abd al-Aziz (arab. عمر بن عبد العزيز) lub Omar II (ur. ok. 682, zm. w lutym 720) - kalif z dynastii Umajjadów (717-720). Jako jeden z pierwszych zaczął zachęcać do przyjmowania islamu przez nie-Arabów. Nowych muzułmanów nazywano mawali.

Chalid ibn al-Walid (592-642) - dowódca wojsk muzułmańskich w czasie panowania pierwszego kalifa Abu Bakra. Wsławił się wieloma podbojami, z których najważniejsze to podbicie Persji. Na podbój Persji przeprowadził swoje wojska przez serce pustyni syryjskiej, czego dokonał dzięki znajomości lokalizacji wodopojów i wykorzystaniu wielbłądów jako źródła pożywienia i wody. Po przekroczeniu pustyni rozpoczął oblężenie Damaszku, którego mieszkańcy poddali się we wrześniu 635 roku. W roku 636 pokonał dwa razy większą armię cesarza bizantyjskiego Herakliusza w bitwie nad rzeką Jarmuk. Następnie został odwołany przez nowego kalifa Omara I.

Kalif (od arab. chalifa – następca) – tytuł następców Mahometa, czyli przywódców muzułmańskich społeczności państwowo-religijnych zwanych kalifatami. Pierwszym kalifem po śmierci Mahometa w 632 roku został Abu Bakr. Po zamordowaniu kalifa Alego w 661 roku doszło do rozłamu wewnątrz islamu w wyniku sporu o sukcesję na szyitów i sunnitów. Kalifowie szybko zaczęli tracić władzę polityczną nad rozrastającym się imperium muzułmańskim. W 909 r. powstał szyicki kalifat w Kairze, zniszczony przez Saladyna w 1171 r. W 929 roku emir Kordoby Abd ar-Rahman III ogłosił się kalifem, jednak już w 1031 kordobański kalifat rozpadł się.

Kalifat Islamski – islamskie państwo religijne, na którego czele stał kalif (arab. خليفة chalīfa). Na początku obejmowało wszystkich muzułmanów. Kilkakrotnie zmieniały się ośrodki władzy kalifów: pierwsi rządzili z Medyny, dynastia Umajjadów wybrała Damaszek, Abbasydzi - Bagdad (przez pewien czas panowali z Samarry). W czasie rządów tych ostatnich państwo zwane było kalifatem bagdadzkim. Na skutek wojen domowych nastąpiło rozbicie polityczne i podział kalifatu.

Usman ibn Affan (arab. عثمان بن عفان ) (ur. 574 w Mekce - zm. 17 lipca 656 w Medynie) - trzeci "kalif prawowierny". Kalifem został wybrany w 644 roku przez specjalną sześcioosobową radę i pozostał nim do końca życia. W trakcie jego panowania Arabowie zdobyli większą część Egiptu, Persji, Cypr, oraz część Kaukazu. Na stanowisku kalifa zastąpił go Ali ibn Abi Talib. Na jego rozkaz i za jego panowania skompilowano wersję Koranu. Często oskarżany był o nepotyzm. Został zabity przez buntowników i pochowano go w Medynie.

Kalifowie prawowierni (albo Kalifowie sprawiedliwi, Kalifowie słusznie prowadzeni) (arab. الخلفاء الراشدون, al-Chulafa ar-Raszidun) - określenie dotyczące czterech pierwszych kalifów, panujących w latach 632 - 661:

Jeden dzieli drugi wybiera to tradycyjna metoda "sprawiedliwego" podziału pomiędzy dwie osoby. Jeden dzieli na dwie części, drugi wybiera jedną z nich. W interesie dzielącego jest to, żeby były równe, bo jeśli nie, to jemu trafi się mniejsza.

Muzułmańska Gmina Wyznaniowa w Poznaniu - muzułmańska gmina wyznaniowa z siedzibą w Poznaniu, będąca członkiem Muzułmańskiego Związku Religijnego.

Muzułmańska Gmina Wyznaniowa w Bohonikach - muzułmańska gmina wyznaniowa z siedzibą w Bohonikach, wchodzi w skład Muzułmańskiego Związku Religijnego.

Związek zgody (kongruencja) – relacja między powiązanymi elementami zdania wymagająca, aby jeden miał taką samą formę jak drugi – zwykle jeden z nich ma pewną niezmienną formę, drugi natomiast może występować w wielu różnych formach i przyjmuje formę wyrazu nadrzędnego.

Abu Bakr (Abū Bakr, arab. ابو بكر الصديق), właściwie Abd Allah Ibn Usman Abu Kuhafa (ur. 573, zm. 23 sierpnia 634) - pierwszy kalif, panujący w latach 632 - 634.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja