Oprawa - poligrafia

Oprawa, oprawa introligatorska – sposób wykończenia wielostronicowej publikacji poligraficznej (np. czasopisma, książki, kalendarza, albumu), ale także każdego innego wielostronicowego wytworu papierniczego niezadrukowanego lub zadrukowanego (np. zeszytu, notesu, bloku rysunkowego) polegający na trwałym połączeniu kart wnętrza wyrobu z okładką.

Arkusz introligatorski - jednostka stanowiąca mierniki produkcji przy oprawie książki. W myśl nowego nazewnictwa określana jest składką introligatorską.

Errata (gwarowo i przestarzale corrigenda) - wykaz błędów w treści publikacji poligraficznej, które zostały zauważone dopiero po wydrukowaniu nakładu. Errata może być luźną kartką włożoną między karty publikacji, lub (rzadziej) wydrukowana na ostatniej stronie ostatniej składki lub na wyklejce (patrz: oprawa). Errata zawiera, oprócz błędów, także ich dokładne umiejscowienie oraz sprostowanie i posiada najczęściej układ tabelaryczny. Erraty stosuje się najczęściej w książkach.

Wyklejka - arkusz papieru będący elementem szeregu rodzajów opraw w poligrafii. Służy do łączenia kart okładki z blokiem kart we wnętrzu wyrobu poligraficznego.

Rozkładówka – dwie środkowe strony publikacji poligraficznej w oprawie zeszytowej, czyli oprawie szytej przez środek grzbietu. W tym typie oprawy każda para stron widzących jest widoczna w całości, bez strat na klej i bez utrudnień widoczności wynikających z ugięcia kart w okolicy grzbietu, co jest wadą oprawy klejonej.

Książka broszurowa - blok książki zszyty maszynowo lub klejony, najczęściej z miękką okładką nakładową. Książka taka nie posiada materiału grzbietowego, jest wklejona w okładki kartonowe. Książki broszurowe są nietrwałe.

Fotoksiążką nazywamy książkę wydrukowaną w technologii cyfrowej, zaprojektowaną własnoręcznie przez użytkownika, ze zrobionych przez niego zdjęć i opisów. Fotoksiążki mogą mieć różną wielkość, zawartość i oprawę. Rzadziej od fotoksiążek drukowanych cyfrowo wykonywane są fotoksiążki na papierze fotograficznym.

Książka – dokument piśmienniczy, zapis myśli ludzkiej, raczej obszerny, w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym.

Perforowanie (perforować)- czynność introligatorska, polegająca na wycinaniu otworów z arkusza (lub stosu arkuszy) papieru, kartonu, tektury lub innego podobnego podłoża, pożądanego kształtu wyrobu papierniczego lub poligraficznego. Do perforowania używa się wykrojników, pracujących na maszynie sztancującej.

Dublura, oprawa podwójna - rodzaj oprawy książki, w której nie tylko zewnętrzne strony okładzin okładki, ale również wewnętrzne są zdobione, przy czym ranga ich zdobień jest równa zdobieniom stron zewnętrznych.

Światło – potoczne określenie każdego pustego miejsca pomiędzy elementami tekstowymi lub graficznymi na kolumnie publikacji poligraficznej lub innej podobnej, np. na stronie internetowej lub w prezentacji multimedialnej. Światła mogą być w pustych miejscach, ale także na jednolitych lub wzorzystych tłach.

Creeping (nazwa angielska nie posiadająca jeszcze oficjalnego polskiego odpowiednika, proponowane nazwy to pełzanie, lub wypychanie) – zjawisko towarzyszące wytwarzaniu wyrobów poligraficznych o dużej ilości stron w oprawie zeszytowej (składka w składkę) sprawiające wrażenie, że im bliżej środkowych stron wyrobu znajdują się kartki, tym bardziej wystają one z bloku kartek (oddalają od grzbietu), tak jakby były "wypychane".

Światło – potoczne określenie każdego pustego miejsca pomiędzy elementami tekstowymi lub graficznymi na kolumnie publikacji poligraficznej lub innej podobnej, np. na stronie internetowej lub w prezentacji multimedialnej. Światła mogą być w pustych miejscach, ale także na jednolitych lub wzorzystych tłach.

Bukram (ang. buckram) - grube, podwójnie tkane płótno introligatorskie, bawełniane lub lniane, apreturowane, stosowane do oklejania okładzin okładki w oprawie twardej. Ze względu na swoją trwałość stosowane do opraw nakładowych, a czasem także bibliotecznych. Mocniejsze od kaliko.

Format netto, format po obcięciu – rozmiar gotowego wyrobu poligraficznego (np. czasopisma, książki), podawany jako iloczyn długości i szerokości kart (stron) stanowiących blok wkładu.

Para drukarska - dowolne dwie strony publikacji poligraficznej leżące w gotowym wyrobie na wspólnym arkuszu papieru i stykające się marginesem wewnętrznym. Termin zasadniczo stosowany tylko do oprawy zeszytowej. Mówiąc prościej - są to dwie strony w oprawie zeszytowej leżące obok siebie na wspólnym kawałku papieru - np. strony: pierwsza i ostatnia, druga i przedostatnia, itd... Szczególną postacią pary drukarskiej jest rozkładówka, czyli para drukarska stron widzących. Parami drukarskimi są również analogiczne pary okładzin okładki w oprawie zeszytowej.

Wydawnictwo DiG zostało założone w Warszawie w 1991 r. przez Sławomira Górzyńskiego i Krzysztofa J. Dąbrowskiego. Do chwili obecnej zostało opublikowanych przez Wydawnictwo DiG ok. 750 tytułów książkowych oraz przeszło sto numerów różnych czasopism naukowych. Książki i czasopisma obejmują szeroko rozumiane nauki społeczne, głównie jednak historię, historię sztuki, historię literatury, przez kilka lat publikowane były także książki z zakresu nauk ekonomicznych. Wydawnictwo DiG oznaczało swoje publikacje książkowe numerami ISBN 83-85490- (pula wykorzystana), a obecnie jest to numer 973-83-7181-.

Oprawa oświetleniowa, inaczej lampaurządzenie elektryczne, którego celem jest zamocowanie źródła światła (jednego lub wielu) i połączenie go z instalacją elektryczną (np. za pomocą oprawki) w sposób ułatwiający jego ewentualną wymianę, nadanie odpowiedniego kierunku strumieniowi świetlnemu, rozproszenie go lub skupienie w odpowiednim miejscu poprzez zastosowanie np. odbłyśnika, soczewki lub rozpraszającego klosza. Oprawa oświetleniowa czasami zawiera również elementy pozwalające na zmianę tego kierunku. Niektóre oprawy zmieniają barwę światła w celach estetycznych lub użytkowych.

Introligator – rzemieślnik zajmujący się ręcznym oprawianiem różnych wydawnictw oraz zdobieniem opraw (głównie zabytkowych), pracownik drukarni (oprawa książek).

Wolumen, dawniej pulchność lub liczba pulchności – (objętość właściwa) wyrażona w centymetrach sześciennych objętość jednego grama masy wytworu papierniczego.

Latarnia uliczna – oprawa oświetleniowa wraz z konstrukcją ją podtrzymującą (słupem, wysięgnikiem lub przewieszką), mająca za zadanie oświetlać ulice, chodniki i drogi (także alejki w parkach) w warunkach niedostatecznej widoczności – przede wszystkim nocą, ale także w czasie mgły, obfitych opadów atmosferycznych, silnego zachmurzenia itp. – w miejscach, gdzie przebywać może wiele osób lub pojazdów.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja