Pętla - informatyka

W programowaniu pętla to jedna z trzech podstawowych konstrukcji programowania strukturalnego (obok instrukcji warunkowej i instrukcji wyboru). Umożliwia cykliczne wykonywanie ciągu instrukcji określoną liczbę razy, do momentu zajścia pewnych warunków, dla każdego elementu kolekcji lub w nieskończoność.

Instrukcja zagnieżdżona w programowaniu, to instrukcja zawarta w innej, zewnętrznej instrukcji strukturalnej. Obowiązuje tu bezwzględnie zasada, że cała instrukcja zagnieżdżona musi znajdować się w obrębie instrukcji zewnętrznej, tzn. oba nawiasy syntaktyczne wyróżniające instrukcję zagnieżdżoną, muszą znajdować się pomiędzy nawiasami syntaktycznymi instrukcji zewnętrznej. O ile taka zasada jest oczywista w przypadku, gdy instrukcją zagnieżdżoną jest instrukcja prosta, o tyle programista może popełnić błąd podczas kodowania określonego algorytmu, przy zagnieżdżaniu instrukcji strukturalnej. Tego typu błędy mogą być wyłapywane przez translator przed wykonywaniem programu.

Licznik programu, inaczej wskaźnik instrukcji, jest rejestrem procesora przechowującym informację o tym, w którym miejscu sekwencji instrukcji znajduje się aktualnie procesor. W zależności od modelu procesora w rejestrze tym przechowywany jest adres aktualnie wykonywanej lub częściej następnej instrukcji. W tym drugim wypadku licznik programu jest zwiększany zaraz po odebraniu instrukcji i przeniesieniu jej do rejestru instrukcji. Poprzez modyfikację tego rejestru implementuje się skoki, w tym skoki warunkowe, pętle i podprogramy.

MISC (ang. Minimal Instruction Set Computer) to architektura procesora z bardzo małą liczbą podstawowych operacji i odpowiadającymi im kodami operacji. Takie zestawy instrukcji są częściej oparte na stosie, niż na rejestrach, żeby zmniejszyć rozmiar określników operacji. Architektura maszyny stosowej jest właściwie prostsza od kiedy wszystkie instrukcje operują na szczycie większości zapisów w stosie. Rezultatem tego jest mniejszy zestaw instrukcji, mniejsza i szybsza jednostka do dekodowania instrukcji i szybsze wykonanie pojedynczych instrukcji. Gorszą stroną jest to, że instrukcje mają skłonność do posiadania większej ilości uzależnień sekwencyjnych, przez to zmniejszając ilość instrukcji, które mogą być wykonywane jednocześnie.

Licznik programu (skr. PC), inaczej wskaźnik instrukcji (skr. IP) lub licznik rozkazów, jest rejestrem procesora przechowującym informację o tym, w którym miejscu sekwencji instrukcji znajduje się aktualnie procesor. W zależności od modelu procesora w rejestrze tym przechowywany jest adres aktualnie wykonywanej lub częściej następnej instrukcji. W tym drugim wypadku licznik programu jest zwiększany zaraz po odebraniu instrukcji i przeniesieniu jej do rejestru instrukcji. Poprzez modyfikację tego rejestru implementuje się skoki, w tym skoki warunkowe, pętle i podprogramy.

Ogranicznik – w programowaniu element składni określonego języka programowania, służący do wyodrębniania w kodzie źródłowym określonego elementu: jednostki leksykalnej, instrukcji lub bloku.

Ingresja, punkt wejścia – punkt (miejsce) w podprogramie, od którego rozpoczyna się wykonywanie zawartych w bloku podprogramu instrukcji w wyniku wywołania tego podprogramu. Wywołanie pewnego podprogramu powoduje wykonanie określonych czynności wstępnych, przed wykonaniem instrukcji zawartych w bloku podprogramu zdefiniowanych przez programistę. Między innymi następuje skojarzenie argumentów wyspecyfikowanych w wywołaniu z odpowiadającymi im parametrami wyszczególnionymi w deklaracji podprogramu, a następnie wykonywane jest przeniesienie sterowania do odpowiedniego punku wejścia do podprogramu. W większości języków programowania dostępny jest jeden punkt wejścia do podprogramu, tzn. wykonywanie danego podprogramu rozpoczyna się zawsze od pierwszej instrukcji zawartej w bloku uruchomionego podprogramu. Istnieje jednak grupa języków, w których składni przewidziano możliwość tworzenia wielu punktów wejść do jednego podprogramu.

BACS - brytyjski system bankowości elektronicznej służacy do dokonywania transakcji finansowych. Pojedyncza transakcja składa się z instrukcji takich jak np. (z ang.) Direct Debit lub Direct Credit - czyli instrukcji obciążenia lub uznania.

Instrukcja - w programowaniu jest to najmniejszy samodzielny element, imperatywnego języka programowania. instrukcja może być niskiego poziomu napisana w asemblerze np. mov ax,bx która po przetłumaczeniu na kod binarny nadaje się do uruchomienia przez procesor lub instrukcja wysokiego poziomu napisana np. w języku C np. int a = 5; która zostanie przetłumaczona na kilka instrukcji niskiego poziomu. Program jest tworzony jako zbiór różnych instrukcji. Instrukcja może zawierać wewnętrzne komponenty (np. wyrażenia).

Instrukcja wyboru – instrukcja decyzyjna – jest to instrukcja w określonym języku programowania, umożliwiająca wybór instrukcji do wykonania spośród wielu opcji.

Miara licząca (zliczająca) – w teorii miary intuicyjny sposób określenia miary na dowolnym zbiorze: „wielkość” danego podzbioru określa się liczbą elementów, jeżeli jest on skończony oraz nieskończonością, jeżeli jest on nieskończony.

Krok zmiennej sterującej, to w programowaniu konstrukcja programistyczna umożliwiająca zmianę wartości zmiennej sterującej o określoną przez programistę wartość. Standardowo zmienna sterująca w pętli iteracyjnej zmieniana jest o wartość kroku równą 1. W wielu językach programowania wprowadzono do ich składni w instrukcji takiej pętli konstrukcję umożliwiającą określenie innej wartości, która będzie użyta do zmiany wartości zmiennej sterującej przy przejściu do kolejnej iteracji. Istnieją jednak języki programowania, w których pętle iteracyjne nie dają takich możliwości. Tak jest np. w języku Pascal, w którym zmienna sterująca zmienia się o wartość równą 1 (lub -1 przy użyciu słowa kluczowego downto). W takim przypadku programista musi samodzielnie implementować pętlę realizującą zadania pętli iteracyjnej, za pomocą innych rodzajów pętli, np. za pomocą pętli repetycyjnej. W tym przypadku programista sam implementuje zmianę wartości pewnej zmiennej używanej jako zmienna sterująca, oraz jawnie kontrolować warunek zakończenia pętli, a więc musi programować na niższym poziomie abstrakcji. Takie rozwiązanie przyjęte jest również w takich językach jak C, C++ i podobne, w których nie zaimplementowano pętli iteracyjnej, lecz dostępna jest pętla ogólna. W pętli tego rodzaju trzeba jawnie zapisać zmianę wartości zmiennej sterującej o określoną wartość kroku i warunek kończący pętlę. Innym rozwiązaniem, może być jawnie zaprogramowanie zmiany wartości zmiennej sterującej o wartość kroku wewnątrz pętli iteracyjnej, o ile jest dopuszczalna w danym języku przypisanie zmiennej sterującej nowej wartości (np. Pascal dopuszcza zamianę wartości zmiennej sterującej wywnętrz bloku pętli, a np. Ada nie daje takich możliwości – zmienna sterująca w tym języku programowania jest zmienną "tylko do odczytu", zmienną lokalną dla tej instrukcji strukturalnej).

Instrukcja blokowa – (instrukcja złożona) jako instrukcja strukturalna jest elementem składni języków programowania strukturalnego, wydzielona część kodu źródłowego programu komputerowego, stosowane np. do grupowania sekwencji instrukcji składowych (prostych lub złożonych), ujmując je w nawiasy zdaniowe.

Instrukcja powrotu (wyjścia) to instrukcja w określonym języku programowania powodująca opuszczenie aktualnie wykonywanego bloku programu (modułu, podprogramu: procedury, funkcji, metody, lub innych segmentów - bloków programowych - występujących w określonym języku programowana, a także całego programu, procesu) i przejście do następnej instrukcji występującej po instrukcji wywołania danego podprogramu.

Makroinstrukcja (ang. macro instruction) — ciąg instrukcji wywoływanych za pomocą jednej dodatkowo zdefiniowanej instrukcji. Przekształcenie (rozszerzenie) makroinstrukcji w ciąg słów języka programowania (poddawanych dalszej translacji) jest realizowane przez wstępny element translatora, zwany preprocesorem.

Iteracja (łac. iteratio – powtarzanie) – czynność powtarzania (najczęściej wielokrotnego) tej samej instrukcji (albo wielu instrukcji) w pętli. Mianem iteracji określa się także operacje wykonywane wewnątrz takiej pętli.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja