Państwo Kościelne

Państwo Kościelne (łac. Patrimonium Sancti Petri - ojcowizna świętego Piotra) – państwo znajdujące się na terenie obecnych środkowych Włoch istniejące w okresie od 755 (lub 754 albo 756) do 1870 (zajęcie Rzymu po zjednoczeniu Italii) i rządzone przez papieży jako świeckich monarchów.

Cai – państwo w Chinach starożytnych, istniejące w okresie Dynastii Zhou. Leżało na terenie dzisiejszej prowincji Henan. Powstało w XI w.p.n.e. podczas ekspansji państwa Zhou, jako markizat rządzony przez boczną linię królewskiego rodu Zhou, wywodzącą się od młodszego brata króla Wu. Władcy Cai nosili cesarskie nazwisko Ji (姫). Państwo należało do kulturalnego centrum dynastii, lecz podobnie jak inne tego typu państwa (np. Lu czy Song), miało małą możliwość ekspansji i rozwoju. Dlatego na początku okresu Królestw Walczących zostało zredukowane do roli bufora, a następnie zaanektowane w 447 przez państwo Chu, którego satelitą było już od połowy VII w.p.n.e.

Królestwo Cuzco – państwo w Andach, początkowo istniejące jako państwo-miasto, z czasem na drodze ekspansji stało się najsilniejszym i podstawą Imperium Inków.

Ustawa gwarancyjna (wł. La legge delle guarentigie) − akt prawny wydany przez króla Włoch Wiktora Emanuela II po zajęciu Państwa Kościelnego przez wojska włoskie 20 września 1870 roku, nadający papieżowi godność i przywileje równe głowie państwa, w tym przyjmowanie i ustanawianie ambasadorów o pełnym immunitecie dyplomatycznym. Dokument i zawarte w nim prawa został odrzucony przez papieża Piusa IX, który był wrogi włoskiemu ruchowi narodowemu oraz kwestionował prawo Włoch do sprawowania suwerennej władzy nad Rzymem i jego okolicami. W efekcie nieosiągnięcia porozumienia papież uznał się za więźnia Watykanu, politykę tę kontynuowali także jego następcy. Ta tzw. kwestia rzymska została rozwiązana dwustronnym traktatem papiesko-włoskim z 11 lutego 1929, określanym jako traktaty laterańskie.

Fabryka Świętego Piotra (łac. Fabrica Sancti Petri; wł. Fabbrica di San Pietro) to zwyczajowa nazwa urzędu działającego przy Stolicy Apostolskiej. Urząd ten jest odpowiedzialny za zarządzanie, utrzymanie, konserwację i dekorację Bazyliki św. Piotra na Watykanie.

Przywilej Pawłowy – prawo do ponownego zawarcia małżeństwa przez osoby, które wcześniej były już w związku małżeńskim, potem przeszły na chrześcijaństwo i stwierdziły, że ich niechrześcijański małżonek albo chce się oddzielić, albo nie pozwoli wypełniać praktyk religijnych.

Przywilej Piotrowy – w Kościele katolickim prawo do rozwiązania małżeństwa, w którym przynajmniej jedna ze stron jest ochrzczona a małżeństwo nie zostało skonsumowane (non consumatum). Udzielanie tego przywileju jest zarezerwowane wyłącznie dla Biskupa Rzymu.

Państwo Boże /(łac.) De Civitate Dei/ – dzieło Augustyna z Hippony napisane w latach 413-427. Augustyn napisał swój traktat, składający się z 22 ksiąg, niedługo po najeździe Rzymu przez Gotów (410 r.). Wydarzenie to wprawiło społeczeństwo Imperium rzymskiego w stan szoku. Wielu tłumaczyło je karą bogów za porzucanie tradycyjnych religii rzymskich na rzecz chrześcijaństwa. Państwo Boże było zamierzone przez Augustyna jako umocnienie chrześcijan poprzez ukazanie dwóch porządków: doczesnego i wiecznego. Nawet jeśli państwo doczesne /(łac.) civitas terrena/ jest zagrożone, państwo Boże /(łac.) civitas Dei/, czyli Królestwo Boże ostatecznie zatryumfuje.

Zgromadzenie Sióstr Misjonarek św. Piotra Klawera (łac. Sodalitas Sancti Petri Claver pro Missionibus Africanis) - żeńskie zgromadzenie zakonne, zajmujące się opieką duchową i materialną nad misjami.

Królestwo Inflant – feudalne państwo istniejące w latach 1570-1578 na terenie Inflant w okresie wojen o Dominium Maris Baltici. Zostało utworzone na terenach odebranych Rzeczypospolitej Obojga Narodów przez armię cara Iwana IV Groźnego.

Władcy Dukli i Zety -władcy Księstwa Dukli i Królestwa Zety, państw istniejących pomiędzy IX a XII wiekiem oraz Księstwa Zety istniejącego od połowy XIV do początków XVI wieku na obszarze dzisiejszej Czarnogóry.

Państwo Saadytów – państwo muzułmańskie w północno-zachodniej Afryce, w Maghrebie, istniejące i rządzone przez dynastię Saadytów w latach 1509–1659, a od 1549 obejmujące całe Maroko.

Idel-Ural – autonomiczna republika rosyjska w Europie Wschodniej, istniejąca w latach 1917-1918, w początkowym okresie wojny domowej w Rosji. Pomimo silnych tendencji niepodległościowych republika nigdy oficjalnie nie funkcjonowała jako niezależne państwo.

Gmina Błogosławieństwo – dawna gmina wiejska istniejąca na przełomie XIX i XX wieku w guberni suwalskiej. Siedzibą władz gminy było Błogosławieństwo.

Państwo wschodniofrankijskie - jedno z trzech państw powstałych na mocy traktatu z Verdun z 843 r. Jego królem został Ludwik II Niemiecki. Na terenie tego państwa wykształcało się przez wieki państwo niemieckie. Państwo wschodniofrankijskie określane od XI wieku mianem regnum teutonicorum, było poprzednikiem Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Do początku XII wieku nazywało się oficjalnie regnum francorum orientalium, czyli Królestwo Wschodnich Franków.

Arcybiskupstwo Bremy (arcybiskupstwo Hamburga-Bremy) – historyczna diecezja katolicka w północnych Niemczech (istniejąca w latach 787–1566/1648), a zarazem kościelne księstwo wchodzące w skład Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego położone pomiędzy dolnymi biegami Wezery i Łaby (istniejące od X do XVII wieku; terytoria diecezji oraz państwa były różne).

Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu, rządzona przez biskupa i patriarchę Rzymu (jako papieża uważanego drogą sukcesji apostolskiej za następcę Świętego Piotra) oraz biskupów pozostających z nim we wspólnocie. Kościół katolicki jest jednym z trzech głównych nurtów chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.

Urbi et Orbi - (łac. miastu (Rzymowi) i światu) – uroczyste błogosławieństwo papieskie wygłaszane z balkonu Bazyliki Świętego Piotra w ważnych dla Kościoła okolicznościach oraz świętach (na Boże Narodzenie oraz Wielkanoc).

Samopodobieństwo – w matematyce właściwość zbioru, przejawiająca się tym, że kształt całego zbioru jest podobny do kształtu fragmentu tego zbioru (jednego lub kilku). Wiele obiektów w świecie rzeczywistym, jak np. linia brzegowa, jest statystycznie samopodobnych: ich fragmenty przejawiają takie same statystyczne właściwości w wielu różnych skalach. Samopodobieństwo jest typową własnością fraktali.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja