Linki:
Albert Einstein,
Arystofanes,
Bertrand Russell,
Daleki Wschód,
Jean Jaurès,
John Lennon,
Kościoły pacyfistyczne,
Lew Tołstoj,
Lizystrata,
Mahatma Gandhi,
Martin Luther King,
Pacyfa,
Pacyfizm chrześcijański,
Pokój (polityka),
Ruch hippisowski,
Ruch społeczny,
Stany Zjednoczone,
Wojna,
XX wiek,
Zielona polityka,
Pacyfizm -
ruch społeczno-polityczny dążący do
pokoju, potępiający wszelkie
wojny (a także przygotowania do nich) bez względu na ich przyczyny. Pacyfiści domagają się ustanowienia trwałego pokoju między narodami. Chcą, by wszelkie konflikty rozwiązywane były zgodnie z literą prawa międzynarodowego bez uciekania się do użycia sił zbrojnych. Znamienny dla pacyfizmu jest jednolity stosunek do każdej z wojen: i tej agresywnej, i tej obronnej, i tej narodowowyzwoleńczej - każda jest potępiana. Pacyfizm jest niemal tak stary, jak wojny. Pierwsze pisane wzmianki o nim pojawiły się już w starożytnej Grecji, np. w komedii
Arystofanesa Lizystrata, opisującego zmowę kobiet, które postanawiają odstawić swoich mężów od łoża do czasu, aż ci zawrą między sobą pokój.
Radziecki Komitet Obrony Pokoju (także Radziecki Komitet Obrońców Pokoju, Radziecki Komitet na Rzecz Pokoju, Советский Комитет Защиты Мира) -
radziecka organizacja stworzona na kształt
pacyfistycznego ruchu społecznego, istniejąca od 1949 do 1991. Popierała pacyfistyczne i anty-wojenne hasła, jednak jako nieoficjalnie reprezentowała interesy ZSRR, koncentrując się na krytyce militarystycznych działań Zachodu, a ignorując podobne działania obozu komunistycznego.
Pacyfizm chrześcijański to forma
pacyfizmu, głoszonego przede wszystkim przez
Kościoły pacyfistyczne. Od
pacyfizmu (jako ideologii nie-religijnej) różni się tym, że odrzucenie wszelkiej przemocy oraz rozwiązywania konfliktów przez wojnę i agresję opiera na wskazaniach zawartych w
Biblii, a przede wszystkim w
Nowym Testamencie.
Pacyfa (Pacyfka, do lat 60.-tych Pacyf) –
symbol pacyfizmu, znak pokoju, zaprojektowany najprawdopodobniej przez lub na zlecenie lorda
Bertranda Russella. Po raz pierwszy użyty w tym charakterze
1958 podczas demonstracji przed brytyjskim centrum rozwoju broni atomowej Aldermaston.
Ruch Wolność i Pokój (WiP) – polskie
pacyfistyczne, opozycyjne wobec władz komunistycznych ugrupowanie społeczno-polityczne działające w latach
1985-
1992. Ruch przeprowadził liczne akcje propagandowe i protestacyjne i liczył w szczytowym okresie rozwoju kilkuset członków.
Ex omnibus afflictionibus – bulla
papieża Piusa V z dnia 1 października 1567 roku, potępiająca naukę przypisywaną rektorowi
Uniwersytetu w Lowanium profesorowi
Michałowi du Bay zwanemu także Bajusem. Bulla Ex omnibus zawiera 79 tez Bajusa potępionych łącznie jako "heretyckie, błędne, podejrzane, nieroztropne, gorszące", chociaż nie każda z nich zasługuje na wszystkie te noty razem .
Budowanie pokoju (ang. peacebuilding) – to wszelkie działania po zakończeniu konfliktu na rzecz utworzenia i wsparcia struktur zmierzających do umocnienia i utrwalenia osiągniętego pokoju w celu uniknięcia ponownego wybuchu konfliktu.
Gusz Szalom (
hebr. גוש שלום, dosł. Blok na rzecz Pokoju) -
izraelski ruch pokojowy o profilu
lewicowym założony w roku
1993 przez byłego członka
Knesetu i dziennikarza
Uriego Awneri.
Gołąbek pokoju - symbol
pokoju między narodami, używany przez różne ruchy pokojowe po
II wojnie światowej, szczególnie chętnie przez sterowaną przez
komunistów "
Światową Radę Pokoju" i organizacje jej podległe.
Słupy Pokoju są stawiane jako pomniki pokoju przez członków i sympatyków Towarzystwa Modlitwy o Pokój Światowy. Popularyzują one przesłanie Niech ludzkość świata żyje w pokoju.
Gołąbek pokoju - symbol
pokoju między narodami, używany przez różne ruchy pokojowe po
II wojnie światowej, szczególnie chętnie przez sterowaną przez
komunistów "Światową Radę Pokoju" i organizacje jej podległe.
Partia Piratów (także: Partia Piracka) – międzynarodowy
ruch społeczno-
polityczny, który propaguje ochronę życia prywatnego, wolny dostęp do dóbr kultury i stara się przeciwdziałać prywatnym
monopolom, które zdaniem zwolenników tego ruchu są szkodliwe dla społeczeństwa.
Oś dla Pokoju (
ang. Axis for Peace) konferencja
pokojowa zorganizowana z inicjatywy międzynarodowej organizacji non-profit
Sieć Woltera w celu konsolidacji środowisk przeciwnych konfliktom zbrojnym. Aktywiści przygotowujący przedsięwzięcie, już wcześniej oddani sprawie krzewienia pokoju na świecie, odnosili się do działań które mogłyby sprawić iż głos antywojennych społeczników byłby słyszalny i wyraźny.
Logarytm (
łac. [now.] logarithmus, w sensie
stosunek, z
gr. λόγ- log-, od λόγος logos , „słowo”, w sensie
proporcja, i ἀριθμός árithmós, „liczba”) – w
matematyce wynik operacji odwrotna względem
potęgowania. Kluczową własnością logarytmów jest fakt, iż służą one zamianie często czasochłonnego
mnożenia na dużo prostsze
dodawanie.
Feminizm chrześcijański, to prąd
teologiczny występujący w części
kościołów chrześcijańskich, głównie o charakterze
liberalnym, podkreślająca konieczność
równouprawnienia płci w życiu Kościołów (np.
kapłaństwo kobiet) a także w życiu społecznym i politycznym. Często głosi również
pacyfizm chrześcijański oraz równouprawnienie np. mniejszości seksualnych i etnicznych. Chrześcijaństwo feministyczne nie jest tożsame z
feminizmem chrześcijańskim, który nie jest teologią, często jest odrzucany przez chrześcijan feministycznych oraz określany jako "współczesna ideologia".
Administracja wojskowa - jest to działalność organów wojskowych w czasie pokoju obejmująca wszystkie sprawy sił zbrojnych nie wchodzące w zakres dowodzenia i szkolenia a także wszystkie czynności mające na celu zapewnienie wojsku wszystkiego, co jest mu potrzebne do sprawnego funkcjonowania zgodnie z zadaniami.
Pax Europaea (
łac.: pokój europejski; od historycznego
Pax Romana) – okres względnego pokoju panujący na obszarze północnej i zachodniej
Europy (także
Grecji i
Turcji) w okresie następującym po
drugiej wojnie światowej, często kojarzony przede wszystkim z utworzeniem
Unii Europejskiej (UE) i organizacji ją poprzedzających. Po czasach
zimnej wojny, strefa tego pokoju została rozszerzona na większość państw Europy Środkowej i Wschodniej, z wyjątkiem byłej
Jugosławii.
Międzynarodowa Leninowska Nagroda Pokoju (
ros.: международная Ленинская премия мира) później jako Międzynarodowa Stalinowska Nagroda Pokoju lub Międzynarodowa Stalinowska Nagroda za Umacnianie Pokoju Pomiędzy Narodami przemianowana ponownie na Międzynarodowa Leninowska Nagroda za Umacnianie Pokoju Pomiędzy Narodami (ros: Международная Ленинская премия «За укрепление мира между народами»). Po
destalinizacji nazwa została zmieniona na Leninowską Nagrodę Pokoju. Był to sowiecki odpowiednik
Pokojowej Nagrody Nobla. Utworzono ją 21 grudnia 1949 roku. W przeciwieństwie do Pokojowej Nagrody Nobla, Nagrodę Leninowską mogło otrzymać kilka osób jednego roku.