Palatyn - wzgórze

Na mapach: 41°53′18″N 12°29′13″E / 41.88833, 12.48694 Palatyn (łac. Mons Palatinus) – jedno ze siedmiu wzgórz Rzymu, według tradycji (i ostatnich badań archeologicznych) uważane za miejsce najstarszej osady rzymskiej zwanej Roma quadrata. Tu w grocie zwanej Lupercal miała wilczyca karmić Romulusa i Remusa. Znajdowały się tu m.in. świątynia Wiktorii, świątynia Jowisza Statora, Dom Liwii, pałac Septimusa Sewera, pałac Domicjana. W okresie republiki Palatyn był dzielnicą bogatych willi (Cycerona, Krassusa, Marka Antoniusza).

Rzym został zbudowany na siedmiu wzgórzach (łac. Septimontium). Siedem wzgórz, wszystkie mieszczące się po wschodniej stronie Tybru, stanowi serce miasta. Pełniły one bardzo ważną rolę w mitologii, religii i w polityce antycznego Rzymu. Według tradycji miasto zostało ufundowane przez Romulusa na Palatynie (Mons Palatinus).

Wilczyca kapitolińska - rzeźba wilczycy, stanowiąca symbol stolicy starożytnego imperium rzymskiego. Wilczyca była świętym zwierzęciem Marsa - boga wojny. Jak głosi legenda zwierzę miało zaopiekować się i wykarmić Romulusa i Remusa. Rzeźba została wykopana na Palatynie we wczesnym średniowieczu i od IX wieku stała na Lateranie. W 1471 r. papież Sykstus IV podarował ją Rzymowi i wtedy trafiła do Palazzo dei Conservatori na Kapitol.

Pałac Flawiuszy (łac. Domus Flavia) – pałac zbudowany na jednym z siedmiu wzgórz rzymskich – Palatynie, przez cesarza Domicjana. Został zaprojektowany przez Rabiriusa, nadwornego architekta cesarza. Dla potrzeb budowy wzgórze palatyńskie zostało zniwelowane. Pałac posiadał dwa skrzydła, jedno reprezentacyjne, drugie prywatne. Z części reprezentacyjnej zachowały sie fragmenty trzech sal:

Luperkal (Lupercal) - jaskinia, w której według mitologii rzymskiej wilczyca miała karmić Romulusa i Remusa, synów Marsa i Rei Sylwii. W tamtym miejscu bracia założyć mieli później Rzym.

Rabiriusz (Rabirius) - rzymski architekt żyjący w I w. n.e. Nadworny architekt cesarza Domicjana. Był twórcą wielu obiektów architektonicznych m.in. pałacu cesarskiego na Palatynie (według przekazu poety Marcjalisa). Niektórzy przypisują mu zaprojektowanie Koloseum.

Luperkalia – dawne rzymskie święto religijne ustanowione przez Euandrosa i obchodzone 15 lutego, a właściwie 14 - 15 lutego, z Dniem św. Walentego włącznie. Pierwotnie poświęcone faunowi Luperkusowi, pasterskiemu bogu plemion italskich chroniącemu przed wilkami. Obchodzono je w jaskini Lupercal na Palatynie, gdzie według wierzeń legendarni założyciele Rzymu, bliźniacy Romulus i Remus, byli karmieni przez wilczycę.

Świątynia Jowisza Najlepszego Największego, Świątynia Jowisza Kapitolińskiego (łac.Templum Iovis Optimi Maximi) - centralna, największa w Italii świątynia Jowisza, znajdująca się w starożytności na wzgórzu kapitolińskim w Rzymie, a ściślej na jego północnym wierzchołku zwanym Capitolium.

Dom Liwii (łac. Domus Livia) - budynek, jeden z lepiej zachowanych na rzymskim Palatynie. Uważany za cześć pierwotnej rezydencji cesarza Oktawiana Augusta. Budynek datowany jest na I wiek p.n.e. W budynku zachowała się posadzka i część fresków przedstawiających sceny mitologiczne, pejzaże oraz widoki miejskie.

Celius (łac. Caelius mons, wł. Celio) – jedno z siedmiu wzgórz w obrębie Rzymu, położone pomiędzy Eskwilinem i Awentynem. W starożytności było dzielnicą zamieszkaną przez zamożnych Rzymian. Do dnia dzisiejszego zachowały się m.in.: Mury Aureliańskie, fundament świątyni Klaudiusza, ruiny willi rodu Lateranii Plautii.

Pincio (wł. Pincio, łac. Mons Pincius) – wzgórze w Rzymie, nie należące do siedmiu wzgórz Rzymu. Położone na północ od Kwirynału, poza obszarem antycznego Rzymu, jednakże wewnątrz murów miejskich zbudowanych w latach 270–273 przez cesarza Aureliana.

Rabiriusz (Rabirius) - rzymski architekt żyjący w I w. n.e. Nadworny architekt cesarza Domicjana. Był twórcą wielu obiektów architektonicznych m.in. pałacu cesarskiego na Palatynie (według przekazu poety Marcjalisa). Niektórzy przypisują mu zaprojektowanie Koloseum.

Numitor – w mitologii rzymskiej król latyńskiego miasta Alba Longa, syn Prokasa, ojciec Rei Sylwii, dziad Romulusa i Remusa. Pozbawiony władzy przez swego brata Amuliusa, odzyskał ją przy pomocy wnuków Romulusa i Remusa.

Siedmiu królów rzymskich – wg tradycji (utrwalonej w czasach Oktawiana Augusta w pracach historycznych Liwiusza i Dionizjusza z Halikarnasu oraz w dziełach poetyckich) pierwsi władcy starożytnego Rzymu. Współcześni historycy uważają Romulusa za postać legendarną, są jednak skłonni uznać historyczność następnych królów rzymskich, a zwłaszcza trzech ostatnich władców pochodzenia etruskiego. Daty założenia Rzymu i wypędzenia Tarkwiniusza (753–509) zamykają w tradycji tzw. okres królewski.

Febris – bóstwo gorączki w mitologii rzymskiej. Febris nie ma własnego mitu. Jej ołtarze znajdowały się w trzech miejscach w Rzymie: na Palatynie, na Eskwilinie przy cmentarzu dla biedoty oraz przy źródłach u wylotu doliny Kwirynału.

Graffiti Aleksamenosa – graffiti wyryte na murze Pałacu Cezarów na Palatynie w Rzymie, uważane za najstarsze znane wyobrażenie ukrzyżowanego Jezusa. Zostało odkryte w 1857 roku. Obecnie jest umieszczone w muzeum Antiquarium Forense e Antiquarium Palatino.

Pałac (st.czes. palác, z wł. palazzo, z łac. palātium, Palātium, Palatyn) – reprezentacyjna budowla mieszkalna pozbawiona cech obronnych, rezydencja władcy, wielkopańska lub patrycjuszowska; od XIX w. także okazały gmach użyteczności publicznej, zwłaszcza siedziba władz lub instytucji państwowych.

Świątynia buddyjska w Sankt Petersburgu (oficjalna nazwa: "Sankt Petersburska Świątynia Buddyjska "Dacan Gunzeczonej", ros. Санкт-Петербургский Буддийский Храм «Дацан Гунзэчойнэй») – świątynia i klasztor buddyjski tradycji gelug w Sankt Petersburgu. Historycznie pierwsza w Europie świątynia buddyjska.

Komes, także palatyn (łac. comes lub comes palatinus) – pierwotnie, w okresie Cesarstwa rzymskiego dostojnik w skupiający władzę administracyjną i wojskową wyznaczonego okręgu. W średniowiecznej Europie zachodniej - zwierzchnik hrabstwa (okręgu). Z czasem tytuł komesa przerodził się w Europie w dziedziczny arystokratyczny tytuł hrabiego.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja