Linki:
Habituacja,
Język angielski,
Pamięć,
Pamięć świeża,
Pamięć autobiograficzna,
Pamięć człowieka,
Pamięć deklaratywna,
Pamięć epizodyczna,
Pamięć krótkotrwała,
Pamięć niedeklaratywna,
Pamięć proceduralna,
Pamięć semantyczna,
Pamięć sensoryczna,
Polskie tablice rejestracyjne,
Powiat tomaszowski (województwo lubelskie),
Przechowywanie,
Torowanie,
Warunkowanie,
Zapominanie,
Pamięć długotrwała (z
ang. long-term memory, LTM) - stanowi trwały magazyn śladów
pamięciowych, o teoretycznie nieograniczonej pojemności i czasie przechowywania.
Pamięć ikoniczna – zaproponowana przez Ulricha Neissera (
1967) nazwa na określenie wzrokowej
pamięci sensorycznej opisanej w
eksperymencie Sperlinga w
1960 roku. Jest to rodzaj pamięci wykorzystywanej do rozpoznawania
bodźców wzrokowych prezentowanych przez bardzo krótki okres (np. rzędu 50 milisekund, górną granicę długości trwania bodźca szacuje się na 2 sekundy). Stanowi ona system pozwalający na przechowywanie informacji, nim zostaną one zakodowane w bardziej trwałej postaci (tj. w
pamięci krótkotrwałej czy
pamięci długotrwałej).
Kwas N-metylo-D-asparaginowy –
organiczny związek chemiczny z grupy
aminokwasów,
metylowa pochodna kwasu asparaginowego. Jest aktywatorem neuronalnego
receptora NMDA związanego z kanałem jonowym przepuszczalnym dla jonów wapnia (Ca), sodu (Na) i potasu (K), zlokalizowanym w
synapsach. Działa jako
agonista natywnego liganda receptora –
glutaminianu. Zapamiętywanie i zapominanie informacji jest możliwe dzięki plastyczności obwodów neuronalnych różnych rejonów mózgu. Powstawanie pamięci można opisać jako utrwalanie tzw. śladów pamięciowych, co polega na wytwarzaniu i stabilizacji nowych połączeń między komórkami nerwowymi, natomiast utrata wspomnień jest zanikaniem części z nich. Procesy warunkujące te zmiany: długotrwałe wzmocnienie synaptyczne (LTP – long-term potentiation) oraz długotrwałe tłumienie synaptyczne (LTD – long-term depression) funkcjonują tak samo u ludzi, jak u znacznie prostszych organizmów, np.
muszek owocowych (Drosophila) i ślimaków morskich (Aplysia).
Tablica stron pamięci (Tablica stron, ang. Page table) to
struktura danych używana przez mechanizmy
wirtualizacji pamięci (zazwyczaj układ
MMU) do przechowywania sposobu odwzorowania
adresów pamięci logicznej (wirtualnej) w
adresy pamięci fizycznej.
Pamięć USB (znana także pod nazwami: PenDrive, USB Flash Drive, Flash Disk, FlashDrive, Finger Disk, Massive Storage Device, Flash Memory Stick Pen Drive, USB-Stick) – urządzenie przenośne zawierające
pamięć nieulotną typu
Flash EEPROM, zaprojektowane do współpracy z
komputerem poprzez
port USB i używane do przenoszenia
danych między komputerami oraz urządzeniami obsługującymi pamięci USB.
DDR SDRAM (
ang. Double Data Rate Synchronous Dynamic Random Access Memory) – rodzaj pamięci typu
RAM stosowany w komputerach jako pamięć operacyjna oraz jako pamięć
kart graficznych.
RAM (
ang. Random Access Memory – pamięć o dostępie swobodnym) – podstawowy rodzaj
pamięci cyfrowej. Choć nazwa sugeruje, że oznacza to każdą
pamięć o bezpośrednim dostępie do dowolnej komórki pamięci (w przeciwieństwie do pamięci o dostępie sekwencyjnym, np. rejestrów przesuwających), nazwa ta ze względów historycznych oznacza tylko te rodzaje pamięci o bezpośrednim dostępie, w których możliwy jest wielokrotny zapis, a wyklucza pamięci
ROM (tylko do odczytu), pomimo iż w ich przypadku również występuje swobodny dostęp do zawartości.
Pamięć USB (znana także pod nazwami: PenDrive, USB Flash Drive, Flash Disk, FlashDrive, Finger Disk, Massive Storage Device, Flash Memory Stick Pen Drive, USB-Stick) – urządzenie przenośne zawierające
pamięć nieulotną typu
Flash EEPROM, zaprojektowane do współpracy z
komputerem poprzez
port USB i używane do przenoszenia
danych między komputerami oraz urządzeniami obsługującymi pamięci USB.
Pamięć buforowa (
ang. cache memory) – wydzielony obszar
pamięci operacyjnej (cache) zarezerwowany dla danych szczególnie często wykorzystywanych, dzięki czemu skraca się czas ich dostępu. Najczęściej tego typu
buforowanie odbywa się w pamięci
RAM i dotyczy danych zapisanych na nośnikach pamięci masowej (dyskietkach, płytach kompaktowych, dyskach twardych), których czas dostępu jest znacznie dłuższy, a realny transfer – znacznie niższy.
Pamięć buforowa (
ang. cache memory) – wydzielony obszar
pamięci operacyjnej (cache) zarezerwowany dla danych szczególnie często wykorzystywanych, dzięki czemu skraca się czas ich dostępu. Najczęściej tego typu
buforowanie odbywa się w pamięci
RAM i dotyczy danych zapisanych na nośnikach pamięci masowej (dyskietkach, płytach kompaktowych, dyskach twardych), których czas dostępu jest znacznie dłuższy, a realny transfer – znacznie niższy.
SSD (
ang. Solid State Drive, rzadko Solid State Disk) – urządzenie
pamięci masowej, służące do przechowywania danych, zbudowane w oparciu o
pamięć typu flash.
Pamięć górna (ang. Upper Memory Area) – obszar pamięci w systemie
MS-DOS pracującym w
trybie rzeczywistym lub wirtualnym 86, obszar pamięci o adresie między 640 kB 1 MB (0xA000 - 0xFFFFF). Obszar ten jest wykorzystywany przez kartę graficzną, inne urządzenie i BIOS, część pamięci pozostaje niewykorzystana przez system. W obszarach niewykorzystanych pierwotnie przez system
DOS, system może rezerwować bloki pamięci zwane
UMB i w nich umieszczać sterowniki karty graficznej, karty sieciowej i innych składników sprzętowych, w obszary te może być mapowana pamięć spoza przestrzeni adresowej dostępnej w trybie rzeczywistym lub mogą być używane przez programy uruchamiane w DOS.
Out Of Memory (OOM) jest patologicznym stanem komputera kiedy cała
pamięć wirtualna została przydzielona.
System operacyjny (dobrym przykładem jest
Linux) próbuje odzyskać pamięć i wyjść ze stanu Out Of Memory wywołując nisokopriorytetowy
proces, mechanizm zwany potocznie OOM Killer.
Pamięć górna (ang. Upper Memory Block) – w systemie
MS-DOS blok pamięci w obszarze adresu fizycznego między 640 kB a 1 MB (zwanego
UMA) nie zajęty przez kartę graficzną, inne urządzenie, ramki stron
EMS lub
BIOS, przydzielony przez system procesowi. W blokach tych
DOS może umieszczać sterowniki karty graficznej, karty sieciowej i innych składników sprzętowych, mogą być one używane przez programy uruchamiane w DOS.
Pamięć wysoka (
ang. high memory area, HMA) – obszar
pamięci w procesorze
80286 i nowszych pracującymi trybie rzeczywistym rozpoczynający się od
adresu fizycznego 1 MB i mający rozmiar 64 KB - 16 B. Wynika to z tego, że jeżeli maksymalny adres segmentowy 0xFFFF mnożymy przez 16 i dodajemy maksymalną wartość offsetu 0xFFFF to otrzymujemy maksymalny adres komórki jaką można zaadresować równy 0x10FFEF.
Hipermnezja (pamięć autobiograficzna) – zdolność
pamięci do nieograniczonego odtwarzania utrwalonych śladów przeżyć psychicznych, pojawiająca się u niektórych ludzi w trakcie
hipnozy lub
przeżyć z pogranicza śmierci, a także niezwykle rzadko u osób świadomych (odnotowano sześć takich przypadków, m.in. Jill Price, Bob Petrell, Brad Williams, Rick Baron, Daniel McCartney).
Pamięci dwu portowe - to specjalne
pamięci RAM, które umożliwiają dwóm niezależnym
procesom (kontrolerom pamięci) dostęp do wspólnych
danych.
Pamięć ta ma dwa oddzielne zestawy linii adresowych, danych i sterujących. Jeżeli jeden port zapisuje do danej komórki pamięci to drugi nie może adresować tej samej komórki (zarówno w celach zapisu jak i odczytu).