Pamięć semantyczna - rodzaj
pamięci służący do łączenia w grupy
informacji o podobnym charakterze. Przypuszczalnie powstała na drodze ewolucji pamięć semantyczna -
skojarzeniowa. Działa ona prawdopodobnie w ten sposób, że w
mózgu tworzone są zbiory informacji o podobnym charakterze, opatrzone pewnymi etykietami. W zamierzchłych czasach etykiety te niekoniecznie były
wyrazami, lecz wraz z upowszechnieniem się języka mówionego słowa szybko nadały się do roli kluczy w pamięci semantycznej. Tak więc pamięć ta w dużej mierze powiązana jest z
językiem oraz procesem kojarzenia różnych faktów. Nie ma w niej żadnych reguł co do tego, jak grupowane są poszczególne informacje i ulega ona ciągłemu procesowi
nauki.
Pamięć autobiograficzna –
pamięć odnosząca się do własnej przeszłości. Ma ona charakter deklaratywny, co oznacza że wspomnienia w niej zawarte zapisujemy w postaci konkretnych lub abstrakcyjnych informacji angażujacych język (kiedy opowiadam o tym, co mnie spotkało wczoraj w szkole właśnie wtedy korzystam z mojej pamięci autobiograficznej).
Kryptomnezja (pamięć ukryta) - częsty sposób przypominania sobie głęboko ukrytych lub zapomnianych przeżyć inaczej niedostępnych.
Pamięć bez identyfikacji pamiętanych treści jako wcześniej poznanych, np. przyjmowanie za własne cudzych myśli zasłyszanych dawniej (niekiedy mówi się o podświadomym plagiacie).
Pojęcie pamięci kolektywnej zostało stworzone przez francuskiego socjologa i filozofa
Maurycego Halbwachsa. Określa ono pamięć dziedziczoną lub tworzoną przez określoną grupę ludzi, która posiada wspólny rodowód (
ród,
naród,
ludzkość) i zmierza ku podobnym celom. W odróżnieniu do
pamięci indywidualnej, która jest jedynie zapisem doświadczeń pojedynczego człowieka, pamięć kolektywna nie ogranicza się do subiektywnego rejestrowania świata, lecz jest syntezą przeżyć wielu istnień. Dzięki temu istnieje fundament służący łatwiejszej komunikacji w
kolektywie a także ułatwia ona niezmiernie poznawanie i rozpoznanie innego członka danej grupy.
Pamięć ikoniczna – zaproponowana przez Ulricha Neissera (
1967) nazwa na określenie wzrokowej
pamięci sensorycznej opisanej w
eksperymencie Sperlinga w
1960 roku. Jest to rodzaj pamięci wykorzystywanej do rozpoznawania
bodźców wzrokowych prezentowanych przez bardzo krótki okres (np. rzędu 50 milisekund, górną granicę długości trwania bodźca szacuje się na 2 sekundy). Stanowi ona system pozwalający na przechowywanie informacji, nim zostaną one zakodowane w bardziej trwałej postaci (tj. w
pamięci krótkotrwałej czy
pamięci długotrwałej).
RAM (
ang. Random Access Memory – pamięć o dostępie swobodnym) – podstawowy rodzaj
pamięci cyfrowej. Choć nazwa sugeruje, że oznacza to każdą
pamięć o bezpośrednim dostępie do dowolnej komórki pamięci (w przeciwieństwie do pamięci o dostępie sekwencyjnym, np. rejestrów przesuwających), nazwa ta ze względów historycznych oznacza tylko te rodzaje pamięci o bezpośrednim dostępie, w których możliwy jest wielokrotny zapis, a wyklucza pamięci
ROM (tylko do odczytu), pomimo iż w ich przypadku również występuje swobodny dostęp do zawartości.
Pamięć stronicowa - to sposób podzielenia
pamięci operacyjnej komputera na większe jednostki (strony pamięci) o rozmiarze od 4 KB do 32 KB. Dzięki takiemu rozwiązaniu zwiększa się efektywność menedżera pamięci
systemu operacyjnego komputera oraz możliwe jest przenoszenie nieużywanych danych z pamięci
RAM na
dysk twardy komputera. Za możliwość stronnicowania jest odpowiedzialny menedżer pamięci komputera, znajdujący się w
procesorze lub
chipsecie płyty głównej.
DDR SDRAM (
ang. Double Data Rate Synchronous Dynamic Random Access Memory) – rodzaj pamięci typu
RAM stosowany w komputerach jako pamięć operacyjna oraz jako pamięć
kart graficznych.
Pamięci dwu portowe - to specjalne
pamięci RAM, które umożliwiają dwóm niezależnym
procesom (kontrolerom pamięci) dostęp do wspólnych
danych.
Pamięć ta ma dwa oddzielne zestawy linii adresowych, danych i sterujących. Jeżeli jeden port zapisuje do danej komórki pamięci to drugi nie może adresować tej samej komórki (zarówno w celach zapisu jak i odczytu).
Pamięć stronicowa - to sposób podzielenia
pamięci operacyjnej komputera na większe jednostki (strony pamięci) o rozmiarze od 4 KB do 32 KB. Dzięki takiemu rozwiązaniu zwiększa się efektywność menedżera pamięci
systemu operacyjnego komputera oraz możliwe jest przenoszenie nieużywanych danych z pamięci
RAM na
dysk twardy komputera. Za możliwość stronnicowania jest odpowiedzialny menedżer pamięci komputera, znajdujący się w
procesorze lub
chipsecie płyty głównej.
Tablica stron pamięci (Tablica stron, ang. Page table) to
struktura danych używana przez mechanizmy
wirtualizacji pamięci (zazwyczaj układ
MMU) do przechowywania sposobu odwzorowania
adresów pamięci logicznej (wirtualnej) w
adresy pamięci fizycznej.
Pamięci dwu portowe - to specjalne
pamięci RAM, które umożliwiają dwóm niezależnym
procesom (kontrolerom pamięci) dostęp do wspólnych
danych.
Pamięć ta ma dwa oddzielne zestawy linii adresowych, danych i sterujących. Jeżeli jeden port zapisuje do danej komórki pamięci to drugi nie może adresować tej samej komórki (zarówno w celach zapisu jak i odczytu).
Pełna asocjacja (en. Fully Asociative) – metoda odwzorowania pamięci
RAM w
pamięci podręcznej procesora polegająca na składowaniu dowolnej linijki pamięci
RAM do pamięci podręcznej.
Pamięć buforowa (
ang. cache memory) – wydzielony obszar
pamięci operacyjnej (cache) zarezerwowany dla danych szczególnie często wykorzystywanych, dzięki czemu skraca się czas ich dostępu. Najczęściej tego typu
buforowanie odbywa się w pamięci
RAM i dotyczy danych zapisanych na nośnikach pamięci masowej (dyskietkach, płytach kompaktowych, dyskach twardych), których czas dostępu jest znacznie dłuższy, a realny transfer – znacznie niższy.
SSD (
ang. Solid State Drive, rzadko Solid State Disk) – urządzenie
pamięci masowej, służące do przechowywania danych, zbudowane w oparciu o
pamięć typu flash.
Pamięć ejdetyczna (gr. είδος - to, co jest widziane), pamięć fotograficzna, wyobraźnia ejdetyczna to zdolność odtwarzania złożonych obrazów, dźwięków i innych obiektów z bardzo dużą dokładnością, którą według niektórych badań dysponują nieliczne osoby.
Pamięć ejdetyczna była badana przez takich psychologów jak Erich Jaensch i
Aleksander Łuria, opisywana przez Habera.
Pamięć buforowa (
ang. cache memory) – wydzielony obszar
pamięci operacyjnej (cache) zarezerwowany dla danych szczególnie często wykorzystywanych, dzięki czemu skraca się czas ich dostępu. Najczęściej tego typu
buforowanie odbywa się w pamięci
RAM i dotyczy danych zapisanych na nośnikach pamięci masowej (dyskietkach, płytach kompaktowych, dyskach twardych), których czas dostępu jest znacznie dłuższy, a realny transfer – znacznie niższy.
Pamięci
RAM SIMM EDO są następcami pamięci SIMM, mają tyle samo
pinów co SIMM (72pin). Pamięci SIMM i SIMM EDO są obsługiwane przez
Pentium, a SIMM tylko przez komputer klasy
486. SIMM EDO są
taktowane tylko nieco słabszym
zegarem od pamięci SDRAM. Pamięci SIMM EDO działają tylko w parach, a pamięci SIMM mogą działać pojedynczo (zaleca się stosowanie w parach).
Bariera pamięci - punkt w
programie, w którym wymusza się na systemie komputerowym zsynchronizowanie zawartości pamięci, tj. uszeregowanie wszystkich zapisów i odczytów. Jest to potrzebne, ponieważ niektóre
mikroprocesory w celu uzyskania lepszej wydajności nie uaktualniają od razu zawartości pamięci głównej lub
podręcznej, np. zastępując powtarzające się zapisy pod ten sam adres w jedno, opóźnione, odwołanie do pamięci.
Pamięć biologiczna - według
W. Kunickiego-Goldfingera to utrwalona przeszłość organizmów żywych, utrwalone zaszłości historyczne. Sposób utrwalenia tych zaszłości historycznych Kunicki-Goldfinger nazywa pamięcią biologiczna. Autor wyróżnił:
HEAP - Jeden z mechanizmów składowania bazy
MySQL, służący do przechowywania danych. Jego charakterystyczną cechą jest nietrwałość przechowywanych informacji - wszystkie przechowywane są tylko w pamięci
RAM serwera i znikają wraz z zakończeniem działania serwera MySQL. Jednakże korzystanie tylko z pamięci daje prędkość niemożliwą do osiągnięcia w przypadku innych mechanizmów składowania. Z tego powodu, jego główne zastosowanie to tworzenie rozmaitych buforów
cache i przechowywanie tymczasowych informacji, których utrata nie powoduje większych szkód.