Pamięć zewnętrzna

RAM (ang. Random Access Memory – pamięć o dostępie swobodnym) – podstawowy rodzaj pamięci cyfrowej. Choć nazwa sugeruje, że oznacza to każdą pamięć o bezpośrednim dostępie do dowolnej komórki pamięci (w przeciwieństwie do pamięci o dostępie sekwencyjnym, np. rejestrów przesuwających), nazwa ta ze względów historycznych oznacza tylko te rodzaje pamięci o bezpośrednim dostępie, w których możliwy jest wielokrotny zapis, a wyklucza pamięci ROM (tylko do odczytu), pomimo iż w ich przypadku również występuje swobodny dostęp do zawartości.

Pamięć buforowa (ang. cache memory) – wydzielony obszar pamięci operacyjnej (cache) zarezerwowany dla danych szczególnie często wykorzystywanych, dzięki czemu skraca się czas ich dostępu. Najczęściej tego typu buforowanie odbywa się w pamięci RAM i dotyczy danych zapisanych na nośnikach pamięci masowej (dyskietkach, płytach kompaktowych, dyskach twardych), których czas dostępu jest znacznie dłuższy, a realny transfer – znacznie niższy.

Pamięć stronicowa - to sposób podzielenia pamięci operacyjnej komputera na większe jednostki (strony pamięci) o rozmiarze od 4 KB do 32 KB. Dzięki takiemu rozwiązaniu zwiększa się efektywność menedżera pamięci systemu operacyjnego komputera oraz możliwe jest przenoszenie nieużywanych danych z pamięci RAM na dysk twardy komputera. Za możliwość stronnicowania jest odpowiedzialny menedżer pamięci komputera, znajdujący się w procesorze lub chipsecie płyty głównej.

Pamięć buforowa (ang. cache memory) – wydzielony obszar pamięci operacyjnej (cache) zarezerwowany dla danych szczególnie często wykorzystywanych, dzięki czemu skraca się czas ich dostępu. Najczęściej tego typu buforowanie odbywa się w pamięci RAM i dotyczy danych zapisanych na nośnikach pamięci masowej (dyskietkach, płytach kompaktowych, dyskach twardych), których czas dostępu jest znacznie dłuższy, a realny transfer – znacznie niższy.

Pamięć zewnętrzna – rodzaj pamięci komputerowej, która nie może być bezpośrednio dostępna przez procesor. Z tego powodu tego typu pamięci komputerowe są wolniejsze od pamięci operacyjnej. Niedogodność tę równoważą nieulotnością, większą pojemnością lub niższą ceną przechowywania informacji.

Pamięć stronicowa - to sposób podzielenia pamięci operacyjnej komputera na większe jednostki (strony pamięci) o rozmiarze od 4 KB do 32 KB. Dzięki takiemu rozwiązaniu zwiększa się efektywność menedżera pamięci systemu operacyjnego komputera oraz możliwe jest przenoszenie nieużywanych danych z pamięci RAM na dysk twardy komputera. Za możliwość stronnicowania jest odpowiedzialny menedżer pamięci komputera, znajdujący się w procesorze lub chipsecie płyty głównej.

Pamięci dwu portowe - to specjalne pamięci RAM, które umożliwiają dwóm niezależnym procesom (kontrolerom pamięci) dostęp do wspólnych danych. Pamięć ta ma dwa oddzielne zestawy linii adresowych, danych i sterujących. Jeżeli jeden port zapisuje do danej komórki pamięci to drugi nie może adresować tej samej komórki (zarówno w celach zapisu jak i odczytu).

Tablica stron pamięci (Tablica stron, ang. Page table) to struktura danych używana przez mechanizmy wirtualizacji pamięci (zazwyczaj układ MMU) do przechowywania sposobu odwzorowania adresów pamięci logicznej (wirtualnej) w adresy pamięci fizycznej.

Pamięci dwu portowe - to specjalne pamięci RAM, które umożliwiają dwóm niezależnym procesom (kontrolerom pamięci) dostęp do wspólnych danych. Pamięć ta ma dwa oddzielne zestawy linii adresowych, danych i sterujących. Jeżeli jeden port zapisuje do danej komórki pamięci to drugi nie może adresować tej samej komórki (zarówno w celach zapisu jak i odczytu).

Pamięć górna (ang. Upper Memory Area) – obszar pamięci w systemie MS-DOS pracującym w trybie rzeczywistym lub wirtualnym 86, obszar pamięci o adresie między 640 kB 1 MB (0xA000 - 0xFFFFF). Obszar ten jest wykorzystywany przez kartę graficzną, inne urządzenie i BIOS, część pamięci pozostaje niewykorzystana przez system. W obszarach niewykorzystanych pierwotnie przez system DOS, system może rezerwować bloki pamięci zwane UMB i w nich umieszczać sterowniki karty graficznej, karty sieciowej i innych składników sprzętowych, w obszary te może być mapowana pamięć spoza przestrzeni adresowej dostępnej w trybie rzeczywistym lub mogą być używane przez programy uruchamiane w DOS.

DDR SDRAM (ang. Double Data Rate Synchronous Dynamic Random Access Memory) – rodzaj pamięci typu RAM stosowany w komputerach jako pamięć operacyjna oraz jako pamięć kart graficznych.

Sortowanie wielofazowe (czasami „polifazowe”, pod wpływem ang. polyphase sort) – algorytm sortowania zewnętrznego wynaleziony przez R. L. Gilstada. Algorytmy sortowania zewnętrznego operują na taśmach lub innych pamięciach o dostępie sekwencyjnym, a ich podstawowym zastosowaniem jest sortowanie danych, których objętość przewyższa wielkość dostępnej pamięci głównej. W takim wypadku tradycyjne algorytmy sortowania są nieprzydatne, gdyż są przystosowane do dostępu swobodnego i znacznie niższych czasów dostępu.

SSD (ang. Solid State Drive, rzadko Solid State Disk) – urządzenie pamięci masowej, służące do przechowywania danych, zbudowane w oparciu o pamięć typu flash.

Pamięć ikoniczna – zaproponowana przez Ulricha Neissera (1967) nazwa na określenie wzrokowej pamięci sensorycznej opisanej w eksperymencie Sperlinga w 1960 roku. Jest to rodzaj pamięci wykorzystywanej do rozpoznawania bodźców wzrokowych prezentowanych przez bardzo krótki okres (np. rzędu 50 milisekund, górną granicę długości trwania bodźca szacuje się na 2 sekundy). Stanowi ona system pozwalający na przechowywanie informacji, nim zostaną one zakodowane w bardziej trwałej postaci (tj. w pamięci krótkotrwałej czy pamięci długotrwałej).

Pamięć dzielona - w informatyce rodzaj pamięci, z którego może jednocześnie korzystać wiele programów. Służy do umożliwienia komunikacji pomiędzy nimi lub uniknięcia redundantnych kopii. W zależności od kontekstu, programy mogą być uruchamiane na pojedynczym lub wielu osobnych procesorach. Pamięć wykorzystywana do komunikacji w obrębie pojedynczego programu, na przykład pomiędzy jego wieloma wątkami, zwykle nie jest nazywana pamięcią dzieloną.

Pamięć ejdetyczna (gr. είδος - to, co jest widziane), pamięć fotograficzna, wyobraźnia ejdetyczna to zdolność odtwarzania złożonych obrazów, dźwięków i innych obiektów z bardzo dużą dokładnością, którą według niektórych badań dysponują nieliczne osoby. Pamięć ejdetyczna była badana przez takich psychologów jak Erich Jaensch i Aleksander Łuria, opisywana przez Habera.

Pamięć autobiograficzna – pamięć odnosząca się do własnej przeszłości. Ma ona charakter deklaratywny, co oznacza że wspomnienia w niej zawarte zapisujemy w postaci konkretnych lub abstrakcyjnych informacji angażujacych język (kiedy opowiadam o tym, co mnie spotkało wczoraj w szkole właśnie wtedy korzystam z mojej pamięci autobiograficznej).

PT-2 - opracowana w Instytucie Maszyn Matematycznych PAN i produkowana od 1967 r. przez Rawar, a następnie Zakłady MERA-MAT, taśmowa pamięć zewnętrzna stosowana w komputerach ZAM 21, ZAM 41, Odra 1204 i Odra 1304. Była to siedmio lub dziewięciościeżkowa pamięć szpulowa o gęstości zapisu 8 lub 16 znaków/mm. Używała szpul z taśmą magnetyczną o szerokości 1/2 cala i maksymalnej długości ok. 730 m. Pojemność teoretyczna szpuli do 10 milionów, praktyczna 4 mln znaków.

Kryptomnezja (pamięć ukryta) - częsty sposób przypominania sobie głęboko ukrytych lub zapomnianych przeżyć inaczej niedostępnych. Pamięć bez identyfikacji pamiętanych treści jako wcześniej poznanych, np. przyjmowanie za własne cudzych myśli zasłyszanych dawniej (niekiedy mówi się o podświadomym plagiacie).

Algorytm bliźniaków (ang. buddy algorithm) - jest stosowaną w informatyce metodą alokacji pamięci, która charakteryzuje się dużą szybkością i łatwością implementacji oraz niską fragmentacją zewnętrzną, kosztem jednak znaczącej fragmentacji wewnętrznej.

Bufor danych - obszar pamięci komputerowej o stałym rozmiarze, służący do przechowywania danych. Dostęp do danych przechowywanych przez bufor może być różny, najczęściej stosowana jest technika opróżniania bufora, gdy stanie się on pełny (tj. cały jego obszar zostanie zajęty przez dane), chociaż kolejka typu FIFO lub FILO, pod warunkiem spełniania założenia o stałym rozmiarze też może być uważana za bufor.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja