Pascalina –
maszyna licząca zaprojektowana przez
Blaise Pascala około
1645 roku. Pascalina umożliwiała jedynie dodawanie i odejmowanie liczb - była więc mechanicznym
sumatorem.
Arytmometr – dawna nazwa mechanicznej maszyny liczącej, poprzedniczki
kalkulatora. Arytmometr najczęściej przeznaczony był do wykonywania dodawania lub odejmowania, natomiast mnożenie i dzielenie można było dokonywać przez wielokrotne dodawanie lub odejmowanie. Napędzany był ręcznie (korbką lub dźwignią) lub elektrycznie. W końcowej fazie rozwoju arytmometry dokonywały już automatycznego pierwiastkowania. Innym kierunkiem rozwoju arytmometrów były
maszyny do księgowania i
fakturowania, będące połączeniem urządzeń liczących z maszyną do pisania. Był to wynalazek
Blaise Pascala.
IBM 601 - maszyna matematyczna produkcji koncernu
IBM z roku
1931. IBM 601 odczytywała dwie liczby ośmiocyfrowe z
karty dziurkowanej i dziurkowała na tej samej karcie ich iloczyn. Wykonywała także dodawanie i odejmowanie. Ponieważ nie drukowała wyników była używana jako pomocnicza dla
tabulatora lub maszyny księgującej.
John Presper Eckert, który otrzymał w
1933 roku jeden z egzemplarzy tej maszyny, połączył ją z
tabulatorem "Typ 285" i
perforatorem "Typ 016" za pomocą urządzenia pośredniczącego własnej konstrukcji, tworząc w ten sposób pierwszą maszynę, zdolną do automatycznego wykonywania złożonych obliczeń naukowych.
Liczby grassmanowskie to obiekty należące do
algebry ze zdefiniowanym
dodawaniem,
odejmowaniem i
mnożeniem, bardzo podobnej do algebry
liczb rzeczywistych, jednak mnożenie w niej jest
antyprzemienne.
Sumator to maszyna biurowa albo jej część wykonująca dwa lub trzy podstawowe działania arytmetyczne: dodawanie, odejmowanie i mnożenie. Często utożsamiany z prostym urządzeniem liczącym zbudowanym z przesuwnych listewek.
Stepped reckoner (
niem. Lebendigue Rechenbank dosł. Żywa ława do obliczeń) –
maszyna licząca zaprojektowana i wykonana przez
Gottfrieda Leibniza w
1671.
Odejmowanie - jedno z czterech podstawowych
działań arytmetycznych,
działanie odwrotne do
dodawania. Odejmowane obiekty to odpowiednio odjemna i odjemnik, wynik zaś nazywany jest różnicą.
Suanpan (tradycyjny chiński: 算盘, uproszczoczony chiński: 算盤, pinyin: suànpán) –
chińska odmiana
europejskiego abaku. Każdy z drutów w suanpanie dzieli się na dwie części: jedną z pięcioma kulkami i drugą z dwoma każdym o "wartości" pięciu kulek z pierwszej części drutu. Na suanpanie można szybko wykonywać:
mnożenie,
dzielenie,
dodawanie,
odejmowanie,
pierwiastkowanie kwadratowe i sześcienne.
QNM – metoda pozwalająca wyznaczać
histogramy różnic lub
sum wielkości poddanych
kwantyzacji w taki sposób, aby zminimalizować wpływ kwantyzacji oraz nieliniowości charakterystyki kwantyzatora (ang. Quantization and Non-linearity Minimization method).
Algebra logiki termin obecnie używany wyłącznie w sensie historycznym. W drugiej połowie
XIX i na początku
XX w. algebrą logiki nazywano logikę formalną uprawianą na wzór algebry liczb, przy użyciu jej symboli:
dodawania,
mnożenia i
odejmowania, których sens odpowiednio modyfikowano. Osobami które zapoczątkowały takie podejścia do logiki byłi:
G. Boole i
A. de Morgan. Algebra logiki była jednym z nurtów, z których wyrosła współczesna logika formalna.
Johannes Widmann –
niemiecki ekonomista i
matematyk. Wprowadził w podręczniku z zakresu ekonomii Mercantile Arithmetic or Behende und hüpsche Rechenung auff allen Kauffmanschafft, wydanym w
Lipsku w
1489 roku symbole
+ i
-.
Redukcja wyrazów podobnych - w matematyce dodawanie (odejmowanie) wyrazów podobnych różniących się jedynie współczynnikiem, na przykład
jednomianów, w celu uproszczenia zapisu wyrażenia.
Pierścień –
struktura formalizująca własności algebraiczne
liczb całkowitych oraz
arytmetyki modularnej; intuicyjnie
zbiór, którego elementy mogą być bez przeszkód
dodawane,
odejmowane i
mnożone, lecz niekoniecznie
dzielone. Badanie pierścieni umożliwiło uogólnienie innych pojęć matematycznych takich, jak np.
liczby pierwsze (przez
ideały pierwsze),
wielomiany,
ułamki oraz rozwinięcie teorii
podzielności i wskazania przy tym najogólniejszej struktury, w której możliwe jest stosowanie
algorytmu Euklidesa (tzw.
pierścień Euklidesa). Dział matematyki opisujący te struktury nazywa się
teorią pierścieni.
Działanie – w
matematyce i
logice czynność lub procedura dająca nową wartość, nazywaną wynikiem, na podstawie danych jednej lub więcej wartości początkowych nazywanych
argumentami lub operandami. Najczęściej mówi się o
działaniach jedno- i
dwuargumentowych, choć mogą one mieć ich więcej lub mniej (
zero). Działania jednoargumentowe (unarne) dają wynik na podstawie tylko jednej wartości, czego przykładem są np.
negacja, czy
funkcje trygonometryczne. Działania dwuargumentowe (binarne) przyjmują dwie wartości dając trzecią, wśród przykładów można wymienić
dodawanie,
odejmowanie,
mnożenie,
dzielenie, czy
potęgowanie.
Motogodzina (mth) –
jednostka miary czasu pracy maszyny, obliczanej jako
różnica między czasem jej zakończenia a rozpoczęcia, odpowiadająca
godzinie – uwielokrotnionej podstawowej jednostce czasu
układu SI.
Pascal – dawniej jeden z najpopularniejszych
języków programowania, uniwersalny,
wysokiego poziomu, ogólnego zastosowania, oparty na języku
Algol. Został opracowany przez
Niklausa Wirtha w
1970 roku. Nazwa języka pochodzi od nazwiska francuskiego fizyka, matematyka i filozofa
Blaise Pascala.[
potrzebne źródło]
Odejmowanie - jedno z czterech podstawowych
działań arytmetycznych,
działanie odwrotne do
dodawania. Odejmowane obiekty to odpowiednio odjemna i odjemnik, wynik zaś nazywany jest różnicą.
Arytmetyka Presburgera jest układem aksjomatycznym
liczb naturalnych z
dodawaniem. Nazywana jest także
arytmetyką Peano bez
mnożenia. Język arytmetyki Presburgera zawiera 0 i 1 oraz binarną funkcję + określaną jako dodawanie. Główne aksjomaty arytmetyki: