Perfectum (od
łac. perficio - dokonać, ukończyć) -
czas lub
aspekt gramatyczny wyrażający czynność przeszłą i dokonaną, ale pozostającą w związku z teraźniejszością. Np.
Aoryst (
gr. ἀόριστος aoristos - "nieokreślony" lub "nieograniczony"), czasem nazywany z
łaciny aoristus -
czas lub
aspekt gramatyczny, występujący w niektórych językach. W wielu językach pełni przede wszystkim funkcję czasu przeszłego dokonanego (często przeciwstawionego jednak
perfectum, mogącemu także wyrażać czynności dokonane, ale o bliższym niż aoryst związku z teraźniejszością), znane są jednak również użycia aorystu jako aspektu czasu przyszłego i / lub trybu przypuszczającego lub życzącego (
optativus). Najbardziej znanym przykładem języka o wszystkich tych funkcjach aorystu jest
greka klasyczna. Aoryst istnieje też w
sanskrycie,
języku bułgarskim,
serbsko-chorwackim,
macedońskim,
językach łużyckich i innych.
Kwisatz Haderach (
hebr. קְפִיצַת הַדֶּרֶךְ Qəfiẓat ha-Déreḫ, „skrócenie drogi”) – pojęcie z
uniwersum Diuny stworzonego przez
Franka Herberta oznaczające
proroka-
mesjasza, człowieka, który potrafił przebić wewnętrznym wzrokiem
czas i
przestrzeń. Potrafił on zarówno przewidywać
przyszłość, jak i spoglądać w
teraźniejszość i
przeszłość, czasem nawet łączyć te czasy w całość.
Aoryst (
gr. ἀόριστος aoristos - "nieokreślony" lub "nieograniczony"), czasem nazywany z
łaciny aoristus -
czas lub
aspekt gramatyczny, występujący w niektórych językach. W wielu językach pełni przede wszystkim funkcję czasu przeszłego dokonanego (często przeciwstawionego jednak
perfectum, mogącemu także wyrażać czynności dokonane, ale o bliższym niż aoryst związku z teraźniejszością), znane są jednak również użycia aorystu jako aspektu czasu przyszłego i / lub trybu przypuszczającego lub życzącego (
optativus). Najbardziej znanym przykładem języka o wszystkich tych funkcjach aorystu jest
greka klasyczna. Aoryst istnieje też w
sanskrycie,
języku bułgarskim,
serbsko-chorwackim,
macedońskim,
językach łużyckich i innych.
Czas zaprzyszły (Futurum Exactum) –
czas stosowany dla wyrażenia czynności przyszłej, mającej miejsce przed inną czynnością przyszłą lub przed określonym czasem w przyszłości. W niektórych językach (np. w
angielskim i
niemieckim) służy także do wyrażania czynności przeszłej, co do której wystąpienia nie ma całkowitej pewności.
Czas przyszły - kategoria gramatyczna (
czas gramatyczny)
czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa późniejszą czynność lub późniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich, np. pójdę, kupię, będę spał. W
języku polskim od czasowników dokonanych tworzy się
czas przyszły prosty odpowiadający formą
czasowi teraźniejszemu, a od czasowników niedokonanych -
czas przyszły złożony.
Vis compulsiva – pochodzący z
prawa rzymskiego termin oznaczający przymus psychiczny podczas zawierania
czynności prawnej. Dana czynność była wtedy dokonana pod wpływem obawy spowodowanej poważną i bezprawną groźbą.
Bezokolicznik (
łac. infinitivus) – forma
czasownika, która wyraża czynność lub stan w sposób abstrakcyjny, zazwyczaj bez określania
czasu,
rodzaju,
liczby,
osoby,
trybu,
strony i
aspektu. W niektórych językach może jednak wyrażać niektóre z tych kategorii, np. w
łacinie istnieją bezokoliczniki wyrażające czas i stronę, a w
grece klasycznej dodatkowo także aspekt. Istnieją też języki (np.
arabski,
nowogrecki lub
bułgarski) pozbawione form bezokolicznika.
Czas przeszły - kategoria gramatyczna (
czas gramatyczny)
czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wcześniejszą czynność lub wcześniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich, np. poszedłem, kupiłem, spałem.
Kompulsja - rodzaj
zaburzeń lękowych, wyrażający się występowaniem czynności przymusowych (określanych jako rytuały). Natręctwo dotyczące działania.
Czas przyszły - kategoria gramatyczna (
czas gramatyczny)
czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa późniejszą czynność lub późniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich, np. pójdę, kupię, będę spał. W
języku polskim od czasowników dokonanych tworzy się
czas przyszły prosty odpowiadający formą
czasowi teraźniejszemu, a od czasowników niedokonanych -
czas przyszły złożony.
Władysław Marcin Malczewski – (ur. 7 listopada 1907 r. Zofiówka pow.
Stopnica, zm. 1940
Katyń) Ppor. Wojska Polskiego. Ukończył Wyższą Szkołę Wojsk Artyleryjskich w Toruniu. Wcześniej ukończył II Gimnazjum w Tarnowie. Był drużynowym I Drużyny Harcerskiej im. Zawiszy Czarnego. Po ukończeniu gimnazjum Władysław został studentem Akademii Rolniczej w Krakowie.
Czynności handlowe -
czynności prawne, najczęściej
umowy nazwane, dokonywane przez przedsiębiorcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Definiowane pojęcie istniało w polskim ustawodawstwie do 1 stycznia 1965 r. Zgodnie z art. 498 § 1
Kodeksu handlowego, czynnościami handlowymi były czynności prawne kupca związane z prowadzeniem jego przedsiębiorstwa. Część regulacji prawnych czynności handlowych została przejęta do obecnie obowiązującego
Kodeksu cywilnego bądź w całości, bądź w części. Samo pojęcie, choć utraciło znaczenie normatywne, nadal funkcjonuje w
języku prawniczym.
Północ, czyli połowa nocy, to czas stanowiący umownie koniec jednej doby i początek następnej. W przeszłości związana była z zachodem słońca, zmierzchem. Obecnie przez północ rozumie się godzinę 24:00.
Czynności administracyjnoprawne - uregulowane są przez prawo administracyjne, mają charakter działań władczych. Czynności te mogą wywoływać również skutki prawne w dziedzinie prawa cywilnego, ale nie jest to zasadą. Z reguły obowiązki ustanowione poprzez czynności administracyjnoprawne egzekwowane są bez potrzeby występowania do sądu, czyli w drodze egzekucji administracyjnej.
Magdalena Maciejewska (ur. 30 maja 1962 r.) - scenografka teatralna i filmowa, w 1986 roku ukończyła Wydział Scenografii warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Od 1999 roku związana z teatrem TR Warszawa.
Awal (poręczenie wekslowe) -
czynność prawna polegająca na poręczeniu za cudzy dług wekslowy. Poręczyciel wekslowy (awalista) odpowiada za zapłatę weksla tak samo, jako osoba, za której dług wekslowy poręczył.
Henry Zvi Lothane (ur. 21 maja 1934 w
Lublinie) – psychiatra i psychoterapeuta, profesor Mount Sinai School of Medicine (Nowy Jork), członek Amerykańskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego i Międzynarodowego Towarzystwa Psychoanalitycznego. Szkołę średnią rozpoczął w Łodzi, a ukończył w Ramat Ganie (Izrael, 1949), studia medyczne ukończył w Jerozolimie (1960), a specjalizację z psychiatrii w Rochester (USA, 1966). Poliglota (posługuje się 8 językami), erudyta, badacz wielokulturowości.
Nikolay Bobarenko (ur. 1931) – radziecki kolarz. Reprezentant Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952 w Helsinkach. Na igrzyskach uczestniczył w wyścigu indywidualnym ze startu wspólnego, w którym nie ukończył wyścigu.
Essentialia negotii (z
łac. przedmiotowo istotne składniki treści czynności prawnej) – składniki treści
czynności cywilnoprawnej, które określają typ tej czynności (w szczególności typ
umowy) i charakter wynikającego z niej
stosunku prawnego. Ze względu na swój zasadniczy dla czynności prawnej charakter, konstytuujący tę czynność, zwane są właśnie składnikami przedmiotowo istotnymi.