Linki:
Śmierć,
Środki stylistyczne,
Alegoreza,
Alegoria,
Animizacja,
Antropomorfizacja,
Apostrofa,
Atrybut (sztuka),
Cyceron,
Eklezja i Synagoga,
Figura retoryczna,
Jerzy Ziomek,
Kościół św. Piotra i Pawła na Antokolu w Wilnie,
Labarum,
Metafora,
Moralitet,
Personifikacja rzymska,
Powieść o Róży,
Prozopopeja,
Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią,
Tradycja literacka,
Villard de Honnecourt,
Władysław Kopaliński,
Znaczenie,
Personifikacja (z łac. persona - osoba i facere - robić) lub uosobienie - - szczególnie często personifikuje się pojęcia abstrakcyjne, zwłaszcza jako wygłaszające przemowy.
Personifikacja (z łac. persona – osoba i facere – robić) lub uosobienie –
figura retoryczna i
środek stylistyczny polegające na
metaforycznym przedstawianiu zwierząt i roślin, przedmiotów nieożywionych, zjawisk lub idei jako osób ludzkich – szczególnie często personifikuje się pojęcia abstrakcyjne, zwłaszcza jako wygłaszające przemowy.
Iustitia – rzymskie uosobienie (
personifikacja) sprawiedliwości. Na rewersach monet rzymskich przedstawiana z gałązką oliwną lub paterą, berłem, dużo rzadziej z wagą.
Felicitas (Felicyta) - rzymskie uosobienie (
personifikacja) szczęścia, pomyślności. Przedstawiana na
rewersach monet rzymskich z kaduceuszem, rogiem obfitości lub berłem, czasami wsparta o rzymską kolumnę.
Securitas - rzymskie uosobienie (
personifikacja) bezpieczeństwa i ufności. Na
rewersach monet rzymskich przedstawiana z paterą i berłem, czasem opiera się o kolumnę, czasem siedzi na tronie.
Annona - rzymskie uosobienie (
personifikacja) żniw zbożowych. Na
rewersach monet rzymskich przedstawiana z rogiem obfitości na tle dziobu galery dowożącej zboże do Rzymu.
Śmierć (personifikacja) – nadanie biologicznemu zjawisku
śmierci cech ludzkich, nierzadko również
antropomorficznej postaci. Śmierć jako pojęcie abstrakcyjne była personifikowana przez twórców wielu epok.
Providentia – rzymskie uosobienie (
personifikacja) roztropności, przewidywania. Na
rewersach monet rzymskich przedstawiana z berłem i pałeczką. Czasami u jej stóp pojawiała się kula. Od
III wieku kulę trzyma w dłoni.
Clementia - rzymskie uosobienie (
personifikacja) łagodności i łaskawości. Na
rewersach monet rzymskich przedstawiana z gałęzią i berłem (czasami oparta o kolumnę).
Aeternitas - rzymskie uosobienie (
personifikacja) wieczności, stałości. Na
rewersach monet rzymskich przedstawiana z kulą, pochodnią, Feniksem lub berłem.
Salus – rzymskie uosobienie (
personifikacja) zdrowia i bezpieczeństwa. Na
rewersach monet rzymskich przedstawiana z berłem i paterą, z której karmi się wąż owinięty wokół ołtarza.
Aequitas - rzymskie uosobienie (
personifikacja) sprawiedliwości. Na
rewersach monet rzymskich przedstawiana przeważnie z wagą i
rogiem obfitości lub berłem. Nazwy skrócone: AEQVIT, AEQVTAS.
Fides – rzymskie uosobienie (
personifikacja)
zaufania i wierności. Na
rewersach monet rzymskich przedstawiana z paterą i rogiem obfitości lub koszem owoców, również jej atrybutami były kłosy i
synogarlica. Świątynia Fides znajdowała się na
Kapitolu.
Malarstwo alegoryczne (gr. allos agoreio – wypowiadać inaczej) –
gatunek malarski przedstawiający obrazowo abstrakcyjne pojęcia lub idee, ukazane pod postacią ludzką (
personifikacja), zwierzęcą lub w formie grupy figur, której postacie – poprzez swe cechy,
atrybuty, stroje, pozy, gesty i zachowania – oznaczają określoną sytuację, będącą tematem uogólnienia. O znaczeniu alegorii decydują: postawa, czynność lub umowne
emblematy i atrybuty przedstawionych postaci.
Marianne jest symbolem kultury oraz narodowym emblematem
Republiki Francuskiej.
Personifikuje wolność oraz
logiczne rozumowanie. Jest okazywana w wielu miejscach we Francji, m.in. w salach sądowych.
Nobilitas – rzymskie uosobienie (
personifikacja) szlachectwa. Elita polityczna utworzona dzięki reformom Licyniusza i Sekstiusza w 376 r. p.n.e. powstała w wyniku fuzji przodujących rodów
patrycjuszowskich i
plebejskich na bazie zbieżnych interesów, umacnianych małżeństwami. Warstwa dynamiczna, żądna władzy, bogactwa i honorów. Prowadziła lud rzymski do podboju Italii i zadecydowała o ekspansji Rzymu poza Płw. Apeniński. Na
rewersach monet rzymskich przedstawiana z palladium i berłem.
Personifikacja narodowa to antropomorfizacja danego narodu. Część wczesnych personifikacji w świecie zachodnim pochodzi od wyobrażenia Ateny i przybiera łacińską nazwę antycznej prowincji rzymskiej. Przykładem mogą być
Polonia czy
Germania. Oprócz personifikacji narodowej, wiele krajów posiada również narodowe zwierzę.
Śmierć (personifikacja) – nadanie biologicznemu zjawisku
śmierci cech ludzkich, nierzadko również
antropomorficznej postaci. Śmierć jako pojęcie abstrakcyjne była personifikowana przez twórców wielu epok.
Ankou –
uosobienie śmierci w kulturze
Bretanii. Według tamtejszych wyobrażeń, odbiera on dusze zmarłych i pomaga im w podróży do
następnego świata, używając swojego starego, zniszczonego wozu. Wóz ten ciągną dwa
konie, jeden stary i chudy, drugi młody i silny (czasami mowa jest o czterech czarnych koniach o niesprecyzowanym wieku).
Ojciec Czas –
personifikacja czasu. Zazwyczaj przedstawiany jako stary, brodaty mężczyzna, ubrany w szatę, trzymający
klepsydrę lub inne urządzenie odmierzające czas (symbolizujące jednostajny upływ czasu). Wizerunek wywodzący się z wielu źródeł, między inni
Ponurego Żniwiarza i
Chronosa,
greckiego boga czasu.