Linki:
13 kwietnia,
24 maja,
Anaksagoras,
Antoine Quentin Fouquier de Tinville,
Ateizm,
Francja,
Hebertyści,
Jacques-René Hébert,
Jakobini,
Kordelierzy,
Kult Rozumu,
Nevers,
Paryż,
Place de la Concorde,
Rewolucja francuska,
Trybunał Rewolucyjny,
Pierre-Gaspard Chaumette, (ur.
24 maja 1763 w
Nevers, zm.
13 kwietnia 1794 w
Paryżu) – polityk
francuski czasów
rewolucji francuskiej,
kordelier-
hebertysta.
Hebertyści – nieformalny, radykalny odłam
klubu kordelierów z czasów
rewolucji francuskiej. Hebertyści opowiadali się za pełną równością społeczną. Zasiadając w Komunie Paryża i ciesząc się poparciem mas
sankiulotów, prowadzili działalność dechrystianizacyjną. Oskarżeni przez
jakobinów i
dantonistów o demoralizację społeczeństwa i zdradę kraju, zostali w marcu
1794 roku skazani na śmierć i zgilotynowani. Przywódcą stronnictwa był
Jacques-René Hébert, od którego nazwiska wzięło ono nazwę. Obok niego czołowymi działaczami byli
Pierre-Gaspard Chaumette i
Antoine-François Momoro.
Pierre Auguste Adet (ur. w
Nevers 17 maja 1763, zm. w
Paryżu w
1832) – francuski dyplomata, w latach
1795-
1797 ambasador Francji w
USA (ministre plénipotentiaire aux États-Unis). Uczony chemik i członek Trybunału (Tribunat).
Antoine-François Momoro ( ur.
1756 - stracony
24 marca 1794) – francuski polityk i dziennikarz czasów
rewolucji francuskiej. Jeden z najbardziej znanych działaczy
klubu kordelierów,
hebertysta. Przypisywane jest mu wymyślenie legendarnego hasła
"Wolność, Równość, Braterstwo".
François Hanriot (ur.
1761 w
Nanterre, zm.
28 lipca 1794) – generał i polityk francuski czasów
Wielkiej Rewolucji Francuskiej, związany z klubem
jakobinów.
Antoine-Adrien Lamourette (ur. 31 maja
1742, zm. 11 stycznia
1794 w
Paryżu) -
francuski duchowny katolicki,
biskup Lyonu w czasie
Wielkiej Rewolucji Francuskiej.
Jérôme Pétion de Villeneuve (ur.
3 stycznia 1756 w
Chartres, zm. w
czerwcu 1794 w
Saint-Émilion) – francuski polityk czasów
Wielkiej Rewolucji Francuskiej,
żyrondysta.
Maximilien Marie Isidore de Robespierre (ur.
6 maja 1758 w
Arras, zm.
28 lipca 1794 w
Paryżu) – francuski adwokat i mówca, członek
Stanów Generalnych i
Konstytuanty, jeden z czołowych przywódców
rewolucji francuskiej, przywódca lewicowego klubu
jakobinów; z powodu swojej nieskazitelnej uczciwości zwany nieprzekupnym (
fr. l’Incorruptible).
Jacques-René Hébert (ur.
15 listopada 1757 w
Alencon, zm.
24 marca 1794 w
Paryżu), francuski dziennikarz i działacz polityczny doby
rewolucji francuskiej, przywódca
hebertystów.
Pierre Paul Royer-Collard (ur.
1763 w
Sompuis, zm.
2 września 1845) –
francuski filozof, jeden z przywódców doktrynerów. Od
1827 roku członek
Akademii Francuskiej.
Aleksander de Beauharnais (
fr.: Alexandre-François-Marie, vicomte de Beauharnais, ur.
28 marca 1760 w Fort Royal (ob.
Fort-de-France) na
Martynice,
zgilotynowany 23 lipca 1794 w
Paryżu) -
wicehrabia,
generał czasów
rewolucji francuskiej, pierwszy mąż cesarzowej
Józefiny.
Catherine du Verdier de la Sorinière (ur.
29 czerwca 1758 r. w Saint-Pierre de Chemillé,
Maine-et-Loire we
Francji – zm.
10 lutego 1794 r. w
Avrillé) –
błogosławiona Kościoła katolickiego,
męczennica z czasów
rewolucji francuskiej.
Stała dyplomatyczna reprezentacja rosyjska w Warszawie datuje się dopiero od czasów, gdy
Piotr Wielki wprowadził reformy wzorowane na zachodnich metodach administracyjnych.
Ambasadorowie i posłowie rosyjscy w Rzeczypospolitej w latach 1763-1794 rządzili w praktyce całą Polską niczym wicekrólowie.
Catherine du Verdier de la Sorinière (ur.
29 czerwca 1758 r. w Saint-Pierre de Chemillé,
Maine-et-Loire we
Francji – zm.
10 lutego 1794 r. w
Avrillé) –
błogosławiona Kościoła katolickiego,
męczennica z czasów
rewolucji francuskiej.
Stała dyplomatyczna reprezentacja rosyjska w Warszawie datuje się dopiero od czasów, gdy
Piotr Wielki wprowadził reformy wzorowane na zachodnich metodach administracyjnych.
Ambasadorowie i posłowie rosyjscy w Rzeczypospolitej w latach 1763-1794 rządzili w praktyce całą Polską niczym wicekrólowie.
16 karmelitanek z Compiègne we
Francji zgilotynowanych w
Paryżu 17 lipca 1794 r. w czasie
rewolucji francuskiej. Zostały one zaliczone w poczet
błogosławionych katolickich.
Antoine Laurent de Lavoisier (ur.
26 sierpnia 1743 w
Paryżu, zm.
8 maja 1794 tamże) – francuski
fizyk i
chemik,
stracony na
gilotynie w wyniku wyroku
Trybunału Rewolucyjnego Republiki Francuskiej.