Linki:
6 kwietnia,
Dzieje imion w Polsce,
Henryk Fros,
Imię,
Imię literackie,
Imieniny,
Imiona łacińskie,
Imiona arabskie,
Imiona bałtyckie,
Imiona celtyckie,
Imiona chińskie,
Imiona germańskie,
Imiona greckie,
Imiona hinduskie,
Imiona japońskie,
Imiona perskie,
Imiona słowiańskie,
Imiona semickie,
Język grecki,
Najpopularniejsze imiona na świecie,
Platon (imię),
Platonida –
imię żeńskie pochodzenia
greckiego; forma dzierżawcza od imienia
Platon. Znaczeniem tego imienia jest zatem "córka Platona, kobieta z rodu Platona".
Platon –
imię męskie pochodzenia
greckiego oznaczający "barczysty". Przydomkiem tym nazwano filozofa Arystoklesa znanego jako
Platon z Aten. Patronami tego imienia jest kilku świętych. Od Platona pochodzi żeńskie imię
Platonida.
Abarrane – żeńskie
imię pochodzenia hebrajskiego, spokrewnione z imieniem
Abraham ("ojciec wielu"); w
języku baskijskim – żeńska forma tego imienia. Wariantem imienia jest Abame. Podobne znaczenie ma też imię Abra.
Marika to
imię żeńskie pochodzące od imienia
Maria. Jest węgierską formą tego imienia. Znaczenie tego imienia to z języka hebrajskiego "być pięknym, wspaniałym".
Oriana –
imię żeńskie pochodzenia
włoskiego. Prawdopodobnie wywodzi się od słowa oro oznaczającego "złoto". Może też być żeńską odmianą imienia Orjan, które jest skandynawską formą imienia Jerzy.
Ema, Emma –
imię żeńskie pochodzenia germańskiego, od imienia Erma, które było skróconą formą imion zaczynających się od Erm- i Irm-. W języku polskim niemal równie często jest spotykana forma Emma.
Mirogniewa –
imię żeńskie pochodzenia
słowiańskiego - żeńska forma imienia
Mirogniew. Znaczenie imienia: "pokój i gniew". W formie żeńskiej imię nienotowane w źródłach staropolskich.
Adalruna, Alruna —
imię żeńskie pochodzenia
germańskiego. Pierwszy człon imienia, adal– // edel– oznacza "szlachetny, wspaniały", natomiast –runa — "tajemnica, wiedza tajemna". Alruna stanowi formę skróconą imienia Adalruna. Patronką tego imienia w Kościele katolickim jest św. Alruna (Aluina), pochowana w opactwie Niederaltaich (
XI wiek).
Bogwidza, *Bogowid — staropolskie
imię męskie złożone z członów Bog- ("Bóg", ale pierwotnie "los, dola, szczęście") i -widz-a ("widzieć"). Może zatem oznaczać "tego, który widzi Boga" albo "tego, który widzi los, widzi przyszłość". Pierwotna forma tego imienia najprawdopodobniej brzmi Bogowid, a forma Bogwidza jest zapisem imienia zdrobniałego, uformowanego przy użyciu przyrostka -ja, pod wpływem którego wygłosowe -d przeszło w -dza. Imię to miało zatem kształt *Bogowid, z drugim członem -wid jak w imieniu
Snowid.
Teodozja –
imię żeńskie pochodzenia
greckiego; żeński odpowiednik
imienia Teodozy. Oznacza "dana od Boga". Patronką imienia jest
Teodozja z Cezarei, święta katolicka i męczennica.
Oriana –
imię żeńskie pochodzenia
włoskiego. Prawdopodobnie wywodzi się od słowa oro oznaczającego "złoto". Może też być żeńską odmianą imienia Orjan, które jest skandynawską formą imienia
Jerzy. Oriana
imieniny obchodzi:
7 stycznia.
Bernadeta, Bernadetta -
imię żeńskie, polski odpowiednik francuskiego imienia Bernadette, które jest zdrobnieniem imienia Bernadet utworzonego od imienia
Bernard.
Abelia – rzadkie
imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego, oznaczające "oddech, tchnienie". W
języku francuskim jest żeńską formą imienia
Abel. Może występować w postaciach Abella i Abelle.
Abundancja –
imię żeńskie pochodzenia
łacińskiego, żeński odpowiednik imienia
Abundancjusz, od łac. Abundiantus, co oznacza "bujny, obfity, liczny". Patronem tego imienia jest św. Abundancjusz, zm. w
Rignano przy
Via Flaminia około
304 roku.
Bernadeta, Bernadetta -
imię żeńskie, polski odpowiednik francuskiego imienia Bernadette, które jest zdrobnieniem imienia Bernadet utworzonego od imienia
Bernard.
Glafira lub Glafyra –
imię żeńskie pochodzenia
greckiego (glaphyros), oznaczające "wytworna, elegancka". Patronką tego imienia jest św. Glafyra z
Amazji.
Bogwiedz, Bogowied — staropolskie
imię męskie złożone z członów Bog- ("Bóg", ale pierwotnie "los, dola, szczęście") i -wied ("wiedzieć"). Pierwotna forma tego imienia najprawdopodobniej brzmi Bogowied, Bogwied, zaś forma Bogwiedz jest zapisem imienia zdrobniałego, uformowanego przy użyciu przyrostka -jь, pod wpływem którego wygłosowe -d z początkowego *Bogowied przeszło w -dz. Imię to mogło oznaczać "ten, który zna Boga" albo "ten, który zna los, zna przyszłość".
Teobald —
imię męskie pochodzenia germańskiego; utworzone od słów: þeudo (germ.), diet (
śrwniem.) — "lud" i bald — „odważny, śmiały”. Pierwszy człon tego imienia notował liczne odmiany, w tym w dawnej Polsce zapisywano takie warianty tego imienia, jak Tybald (tę formę imienia przyjęto w tłumaczeniu dla jednej z postaci "
Romea i Julii"
Szekspira), Dypołt, Dziepołt. Forma z początkowym Teo– jest
zhellenizowana z odniesieniem do gr. θεος (theos) — "bóg".
Eudoksja (Ευδοξια), także Eudokia (Ευδοκία) - imię żeńskie pochodzenia
greckiego, żeński odpowiednik męskiego
imienia Eudoksjusz. Oznacza "dobra sława", od gr. ευ - "dobra" i δοξα (doxa) - "sława, chwała".
Bogwiedz, Bogowied — staropolskie
imię męskie złożone z członów Bog- ("Bóg", ale pierwotnie "los, dola, szczęście") i -wied ("wiedzieć"). Pierwotna forma tego imienia najprawdopodobniej brzmi Bogowied, Bogwied, zaś forma Bogwiedz jest zapisem imienia zdrobniałego, uformowanego przy użyciu przyrostka -jь, pod wpływem którego wygłosowe -d z początkowego *Bogowied przeszło w -dz. Imię to mogło oznaczać "ten, który zna Boga" albo "ten, który zna los, zna przyszłość".