Plaut

Titus Maccius Plautus (ok.) - komediopisarz rzymski, jeden z najstarszych (obok Katona Starszego) pisarzy rzymskich, których utwory zachowały się w czymś więcej niż fragmentach, a przy tym jeden z dwóch (obok Terencjusza) komediopisarzy rzymskich, których komedie znamy z autopsji.

Publius Terentius Afer (ur. ok. 195 p.n.e., zm. nie wcześniej niż w 159 p.n.e.) – komediopisarz rzymski, jeden z dwóch (obok Plauta), których komedie zachowały się do naszych czasów.

Titus Lucretius Carus (ur. ok. 99 p.n.e., zm. ok. 55 p.n.e.) – rzymski poeta i filozof. Jeden z wąskiej grupy – obok Katullusa oraz komediopisarzy Plauta i Terencjusza – poetów republikańskiego Rzymu, których utwory zachowały się do naszych czasów.

Oficjalne rzymskie praktyki obrzędowe jednoznacznie wyróżniają dwie kategorie bóstw: di indigetes (bóstwa rodzime) oraz di novensiles (bóstwa nowe). Indigetes były bóstwami pierwotnej religii państwa rzymskiego, a ich imiona i charakter wiążą się z tytułami wczesnych kapłanów i świętami stałymi kalendarza rzymskiego. Novensiles były bóstwami wprowadzonymi później, w okresie historycznym, zwykle w znanym historykom momencie i w odpowiedzi na konkretny kryzys lub zapotrzebowanie. Oprócz di indigetes, do wczesnych bóstw rzymskich zaliczali się tzw. bogowie, których wzywano przy okazji różnych czynności, np. zbiorów, przy czym imię bóstwa zwykle wywodziło się od czasownika opisującego daną czynność. Takie bóstwa można ogólnie zaliczyć do tzw. bóstw pomocniczych, obok których wzywano także znaczniejszych bogów.

Via Popillia to nazwa dwóch różnych antycznych dróg rzymskich, których budowę rozpoczęto za konsula Publiusza Popiliusza Laenasa. Właściwa Via Popillia łączyła Kapuę z Reggio di Calabria nad Cieśniną Mesyńską.

Filemon z Syrakuz (ur. 362 p.n.e. w Syrakuzach, zm. 262 p.n.e. w Atenach), komediopisarz grecki. Jeden z trzech najwybitniejszych przedstawicieli greckiej nowej komedii, obok Diphilosa i Menandra.

Lucius Afranius - komediopisarz rzymski żyjący w drugiej połowie II wieku p.n.e.. Z jego twórczości do naszych czasów zachowało się 40 tytułów dzieł i około 200 ich fragmentów. Był twórcą i jednym z największych przedstawicieli fabula togata, czyli rzymskiej komedii narodowej, a także bardzo popularnym komediografem w Rzymie. W swoich dziełach poruszał najczęściej tematy z codziennego życia klasy średniej. Sporo zapożyczył z twórczości Menandra.

Kultura luboszycka - kultura późnego okresu wpływów rzymskich, zabytki tej kultury występowały od około 100 r. n.e., identyfikowana z plemieniem Burgundów.

Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (od franc. FEOGA, ang. EAGGF - European Agriculture Guidance and Guarantee Funds) utworzony w kwietniu 1964 na podstawie traktatów rzymskich z 25 marca 1957 jako jeden z dwóch, obok Europejskiego Funduszu Społecznego, instrumentów służących wspomaganiu finansowania polityki strukturalnej. Zajmuje się finansowaniem rolnictwa. Funduszami strukturalnymi zarządza tylko sekcja Orientacji. Kwota, jaką otrzymywało państwo nie zależała od jego poziomu rozwoju.

Marcus Claudius Marcellus (ok. 268 - 208 p.n.e.) - konsul rzymski, jeden z generałów armii Republiki Rzymskiej podczas drugiej wojny punickiej. Najbardziej znany jako zdobywca Syrakuz. Jeden z najwybitniejszych polityków rzymskich okresu republiki, dowódca w trakcie II wojny punickiej. Pochodził z plebejskiej gałęzi Klaudiuszów noszących przydomek Marcellus. Urodzony ok. 268 p.n.e; zmarł 208 p.n.e. Pięciokrotny konsul w latach 222 (z Gnaeus Cornelius Scipio Calvus), 215, 214, 210, 208 p.n.e.

Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (od franc. FEOGA, ang. EAGGF - European Agriculture Guidance and Guarantee Funds) utworzony w kwietniu 1964 na podstawie traktatów rzymskich z 25 marca 1957 jako jeden z dwóch, obok Europejskiego Funduszu Społecznego, instrumentów służących wspomaganiu finansowania polityki strukturalnej. Zajmuje się finansowaniem rolnictwa. Funduszami strukturalnymi zarządza tylko sekcja Orientacji. Kwota, jaką otrzymywało państwo nie zależała od jego poziomu rozwoju.

Marek Porcjusz Katon, Marcus Porcius Cato Uticensis (ur. 95 p.n.e., zm. 46 p.n.e.), zwany, dla odróżnienia od Katona Starszego, którego był prawnukiem, Katonem Młodszym (łac. Cato Minor) lub Katonem Utyceńskim (łac. Cato Uticensis); polityk i filozof rzymski. Stoik, znany z prawości i uczciwości. Naśladował sposób bycia Katona Starszego, który był dla niego ideałem.[potrzebne źródło]

Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (od franc. FEOGA, ang. EAGGF - European Agriculture Guidance and Guarantee Funds) utworzony w kwietniu 1964 na podstawie traktatów rzymskich z 25 marca 1957 jako jeden z dwóch, obok Europejskiego Funduszu Społecznego, instrumentów służących wspomaganiu finansowania polityki strukturalnej. Zajmuje się finansowaniem rolnictwa. Funduszami strukturalnymi zarządza tylko sekcja Orientacji. Kwota, jaką otrzymywało państwo nie zależała od jego poziomu rozwoju.

Lucjusz Vorenus, Lucius Vorenus, Lucjusz Worenus - jeden z centurionów rzymskich, obok Tytusa Pulli wspomnianych przez Juliusza Cezara w dziele O wojnie galijskiej. Był on centurionem w XI Legionie, który walczył na terenach Galii. Cezar wspomina jego bohaterskie czyny w walce przeciw Nerwiom.

Serwiusz — imię męskie pochodzenia łacińskiego, należące do nielicznej grupy najstarszych imion rzymskich (imion właściwych, praenomen, por. Marek, Tyberiusz, Aulus, Maniusz, Gajusz, Lucjusz, Publiusz, Tytus), oznaczające "syn niewolnika" (por. servus — "niewolnik"). Zaliczało się ono do tych najstarszych imion rzymskich, które były używane tylko przez niektóre rody.

Dokument Schechtera – dokument, odkryty w genizie kairskiej przez Salomona Schechtera. Obok Listu króla Józefa, jeden z dwóch przetrwałych do dziś zabytków piśmiennictwa chazarskiego.

Niektórzy autorzy początków szpitalnictwa doszukują się w starożytności, w egipskich, greckich i rzymskich świątyniach bogów opiekujących się medycyną, gdzie kształcono kapłanów - lekarzy. Za wczesną formę szpitala uznaje się też valetudinaria - obiekty organizowane w obozowiskach rzymskich legionów.

Indeks siły Banzhafa to jeden z dwóch najważniejszych indeksów siły (obok indeksu siły Shapleya-Shubika). Indeks oblicza się dla każdego potencjalnego koalicjanta i przedstawia się w postaci ułamka zwykłego lub dziesiętnego. Jest to odsetek koalicji wygrywających, w których dany koalicjant ma decydującą rolę, tzn. po jego wycofaniu się z koalicji nie miałaby ona większości.

Westa (łac. Vesta) – w mitologii rzymskiej bogini ogniska domowego i państwowego, rzymski odpowiednik bogini Hestii z mitologii greckiej. Jedno z najważniejszych bóstw rzymskich. Kult Westy miał rodowód praindoeuropejski. Jest to przypuszczalnie jedno z najstarszych bóstw europejskich.

Botnet – zbiór połączonych ze sobą botów, których zadaniem jest utrzymywanie porządku na kanale IRC. Oprócz tego, wewnątrz botnetów są tzw. botlinie – czyli wewnętrzne czaty, na których mogą rozmawiać osoby, posiadające uprawnienia do sterowania botami. Wiele botnetów ma znacznie większy zasięg niż tylko jeden kanał. Istnieją botnety, w skład których wchodzą setki botów, działających często na różnych kanałach a nawet w różnych sieciach IRC.

Gnaeus Domitius Annius Ulpianus (ur. II wiek n.e., zm. 223 n.e.), jeden z najwybitniejszych i najbardziej znanych rzymskich jurystów i pisarzy epoki cesarstwa. Fragmenty oraz wyciągi jego pism stanowią 1/3 sławnej kodyfikacji prawa rzymskiego podjętej przez cesarza Justyniana I Wielkiego w VI wieku naszej ery, znanej pod nazwą justyniańskich Digestów.

Ishmael Scott Reed (ur. 22 lutego 1938 w Chattanooga, Tennessee) - amerykański poeta, eseista, powieściopisarz. Jeden z najbardziej znanych pisarzy afroamerykańskich swojego pokolenia, obok Amiriego Baraki jeden z najbardziej kontrowersyjnych (i najbardziej lewicowych). Przedstawia w satyrycznym świetle amerykańską prawicę.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja