Polityka jednego dziecka w Chinach

Polityka jednego dziecka (chiń.: 计划生育 政策 pinyin: jìhuà shēngyù zhèngcè; dosłownie "polityka planowania urodzin") jest polityka kontroli populacji Chińskiej Republiki Ludowej. Jej celem jest ograniczenie przyrostu naturalnego Chińczyków. Zgodnie z promowanym przez nią modelem, każda para w Chinach powinna mieć tylko jedno dziecko - posiadanie większej ilości potomstwa nie jest formalnie zakazane, ale obarczone wieloma dolegliwościami prawnymi, przede wszystkim tzw. opłatami za obsługę (chiń.: 社会抚养费; trad.: 社会抚养费 pinyin: shèhuì fúyǎng fèi). Polityka jednego dziecka promuje pary mające tylko jedno dziecko na obszarach wiejskich i miejskich, rodzice posiadający ich więcej znajdują się w gorszej sytuacji prawnej. Możliwe jest uzyskanie pozwolenia na posiadanie większej ilości dzieci, pod warunkiem uiszczenia odpowiedniej opłaty. Chiński rząd wprowadził politykę w 1977 r. w celu "złagodzenia społecznych, ekonomicznych i problemów ochrony środowiska w Chinach", twierdząc że polityka ma zapobiec ponad 250 milionom urodzeń do 2000 r. Polityka budzi kontrowersje zarówno wewnątrz i na zewnątrz Chin ze względu na sposób, w jaki została wdrożona, a także ze względu na obawy związane z negatywnymi konsekwencjami ekonomicznymi i społecznymi. Polityka ta jest powiązana ze wzrostem przymusowych aborcji i dzieciobójstwa kobiet, jest też możliwą przyczyną nierówności płci w Chinach.

Polityka antynatalistyczna – polityka ludnościowa nastawiona na ograniczanie liczby urodzeń i zmniejszanie tempa przyrostu naturalnego. Polityka antynatalistyczna uległa spopularyzowaniu w drugiej połowie XX wieku w krajach o wysokim tempie przyrostu naturalnego w wyniku rozpowszechnianych opinii o możliwości przeludnienia naszego globu. Działania z zakresu polityki antynatalistycznej prowadziły kraje o największym w świecie potencjale demograficznym: Chiny i Indie. W Chinach polityka ta posługiwała się także środkami administracyjnymi (m.in. ustalanie przez władze dopuszczalnej liczby dzieci w rodzinach, którym zapewniano zaopatrzenie w towary reglamentowane i dostęp do różnych świadczeń). Obecnie okazuje się, że Chiny, poprzez stosowanie polityki antynatalistycznej, stoją już w obliczu zagrożeń związanych z pogarszaniem struktury wiekowej – szybkim starzeniem się ludności.

Gao Zhisheng (chin.: 高智晟; pinyin: Gāo Zhìshèng; ur. 20 kwietnia 1964) – dysydent, prawnik i działacz praw człowieka w Chińskiej Republice Ludowej.

Polityka komunalna jest dyscypliną naukową, która ma ścisły związek z polityką gospodarczą, polityką społeczną, planowaniem miast oraz socjologią miasta. Jest częścią gospodarki komunalnej, która obejmuje gospodarkę komunalną sensu stricto (tym członem zajmuje się właśnie polityka komunalna) oraz gospodarkę mieszkaniową (tym zagadnieniem zajmuje się polityka mieszkaniowa). Gospodarka komunalna ma na celu zaspokojenie określonych potrzeb materialno-bytowych ludności. Wyróżnia się dwie funkcje gospodarki komunalnej: gospodarczą i administracyjną.

Polityka budżetowa – polega na regulacji wysokości oraz proporcji dochodów i wydatków budżetowych. Obejmuje politykę podatkową oraz politykę wydatków budżetowych. Polityka budżetowa wyodrębniana jest nie ze względu na specyfikę realizowanych celów, lecz ze względu na specyfikę środków, którymi się posługuje. Jej cele muszą być zgodne z celami polityki gospodarczej i społecznej państwa. Polityka budżetowa zajmuje się sposobami wykorzystania dochodów i wydatków publicznych do realizacji stojących przed państwem zadań. Dochody i wydatki budżetowe wykorzystywane są do zapewnienia wykonania określonych usług publicznych, ochrony istniejących instytucji polityczno-ustrojowych, zapewnienia rozwoju i ochrony określonych dziedzin i form działalności gospodarczej i realizacji określonych przemian w gospodarce. Głównym środkiem realizacji polityki budżetowej jest budżet państwa.

Liu Binyan (chin.: 刘宾雁; pinyin: Liú Bīnyàn; ur. 7 lutego 1925 w Changchun, zm. 5 grudnia 2005 w Trenton, New Jersey, USA) − pisarz chiński, dziennikarz, dysydent.

Obecność prawosławia w Chinach jest związana z prowadzoną w tym kraju działalnością misyjną Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Początkowo była ona ukierunkowana na zaspakajanie potrzeb religijnych Rosjan żyjących stale lub czasowo na terytorium Chin. Z czasem misjonarze zaczęli tłumaczyć księgi liturgiczne na język chiński i odprawiać nabożeństwa w tym języku w celu przyciągnięcia do prawosławia Chińczyków. Działalność misji była związana z polityką zagraniczną Imperium Rosyjskiego i miała przyczyniać się do umacniania wpływów rosyjskich na Dalekim Wschodzie.

Polityka prorodzinna – polityka mająca na celu dobro rodziny i społeczeństwa. Jej przesłanki tkwią w założeniach światopoglądowych, uznających rodzinę za najważniejszą komórkę w społeczeństwie, która odgrywa podstawową rolę w procesie wychowywania dzieci i młodzieży.

Karta 08 (chin.: 零八宪章; pinyin: Língbā xiànzhāng) – manifest podpisany przez 350 chińskich intelektualistów i działaczy praw człowieka w celu promocji reform i demokratyzacji Chin. Został opublikowany 10 grudnia 2008, w 60. rocznicę podpisania Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka. Karta 08 wzoruje swój tytuł jak i styl na Karcie 77, antysowieckim manifeście czechosłowackich dysydentów z 1977 r.

Asymetria polityki fiskalnej jest związana z procesem podejmowania decyzji w polityce gospodarczej. Polega na tym, że polityka ekspansywna (obniżanie dochodów z podatków, zwiększanie wydatków) jest łatwiejsza do zastosowania niż polityka restrykcyjna.

Polityka pełnego zatrudnienia – posiada różnorodną interpretację ekonomiczną. Innymi spotykanymi pojęciami są: polityka zatrudnienia optymalnego lub polityka zatrudnienia racjonalnego. Pełne zatrudnienie występuje wówczas, gdy każdy człowiek zdolny do pracy może znaleźć pracę w stosunkowo krótkim okresie. Część ekonomistów uważa, że istotna jest nie tylko możliwość otrzymania pracy, lecz także wybór zawodu i miejsca pracy.

Polityka pronatalistyczna – polityka ludnościowa, mająca na celu zwiększenie liczby urodzeń. Polityka ta wyraża się w tworzeniu przez państwo różnego rodzaju zachęt materialnych i moralnych do powiększania liczby dzieci w rodzinach i w otaczaniu szczególną opieką rodzin wielodzietnych. Państwo tworzy pod tym kątem instytucjonalno-prawne, organizacyjne i fiskalne rozwiązania systemowe, zachęcające rodziców do posiadania więcej niż dwojga dzieci (np. różnego typu zasiłki; ulgi – np. na bezpłatną edukację, zakup przyborów szkolnych; wydłużanie urlopu macierzyńskiego itp.). Polityka pronatalistyczna stosowana była m.in. we Francji i w Polsce po wielkich stratach ludnościowych poniesionych w czasie pierwszej wojny światowej. Obecnie prowadzą ją kraje skandynawskie (Norwegia, Dania, Szwecja). Polska obecnie znalazła się w grupie krajów o najniższych współczynnikach płodności kobiet. W obliczu narastania demograficznego kryzysu podjęcie polityki pronatalistycznej staje się jednym z najważniejszych wyzwań dla polskiej polityki społeczno-ekonomicznej.

Kwestia społeczna – to w większości prac synonim problemu społecznego. Pojęcie to jest silnie związana z polityką społeczną a konkretnie z jej celami i zadaniami. Kwestia społeczna to bariera w społeczeństwie, uniemożliwiająca mu osiągniecie pełnej satysfakcji, rozwoju, realizacji potrzeb. Politycy społeczni powinni zatem dążyć do minimalizacji a wręcz likwidacji kwestii społecznej.

Defensywna polityka przemysłowa (negatywna, pasywna) – polityka przemysłowa obejmująca działania chroniące i wspomagające gałęzie przeżywające trudności strukturalne lub kryzys. Jej celem jest utrzymanie poziomu zatrudnienia w schyłkowych branżach przemysłu, zapewnienie bezpieczeństwa ekonomicznego kraju przez utrzymanie zdolności produkcyjnych lub uniezależnienie się od niepewnych źródeł zaopatrzenia. Często dąży ona też do utrzymania gałęzi ważnych ze względu na sieć powiązań kooperacyjnych z innymi rodzajami przemysłu, wspieranie postępu technologicznego oraz ograniczenie monopolistycznego zachowania konkurencji.

e-Polityka.pl jest najstarszym polskim portalem tematycznym, poświęconym polityce – zarówno polskiej jak i zagranicznej. Obecnie serwis rozszerza swą działalność także na inne nauki społeczne, przede wszystkim historię, prawo i ekonomię. Każdego wieczora rozsyłany jest bezpłatny newsletter. Innym ważnym elementem strony jest Forum.

"Polityka innowacji" - rodzaj polityki gospodarczej. Pojęcie to obejmuje szeroki zakres tematów i trudno jest je jednoznacznie zdefiniować. Spowodowane jest to tym, że cele polityki innowacji ulegają ciągłym ewolucjom oraz że polityka innowacji zależy od kontekstu w jakim została użyta.

Wu Jinglian (吴敬琏; ur. 24 stycznia 1930 r.) to jeden z najbardziej znanych chińskich ekonomistów, specjalizujący się przede wszystkim w polityce gospodarczej i jej zastosowaniu do chińskich reform gospodarczych. Znany ze swojego bardzo silnego przekonania o tym, że socjalizm jest kompatybliny z ustrojem rynkowym, nazywany jest przez część chińskich mediów "Rynkowy Wu" (Wu Shichang – 吴市场).

Unia gospodarcza - wyższa forma wspólnego rynku, w którym kraje członkowskie dokonały także harmonizacji wszystkich rodzajów polityki, mających wpływ na warunki konkurencji na rynkach narodowych. Przedmiotem takiej harmonizacji są przede wszystkim polityka podatkowa, pieniężna i społeczna. W przypadku gdy w unii gospodarczej wprowadza się także wspólną walutę, unia ta staje się też unią walutową.

Polityka pełnego zatrudnienia – posiada różnorodną interpretację ekonomiczną. Innymi spotykanymi pojęciami są: polityka zatrudnienia optymalnego lub polityka zatrudnienia racjonalnego. Pełne zatrudnienie występuje wówczas, gdy każdy człowiek zdolny do pracy może znaleźć pracę w stosunkowo krótkim okresie. Część ekonomistów uważa, że istotna jest nie tylko możliwość otrzymania pracy, lecz także wybór zawodu i miejsca pracy.

Nefrytowe Wrota (chin. upr.: 玉门关; chin. trad.: 玉門關; pinyin: Yùménguān) – dawna forteca znajdująca się na północny-wschód od Dunhuangu w prowincji Gansu w Chinach, która, podobnie jak pobliska twierdza Yangguan, została wzniesiona za rządów dynastii Han w celu ochrony ważnej strategicznie drogi na zachód. Przez wiele wieków stanowiła punkt graniczny między cesarstwem chińskim a położonymi na zachodzie terenami zamieszkanymi przez koczowników.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja