Porcelana

Porcelana – rodzaj białej, przeświecającej ceramiki wysokiej jakości, wynaleziony w Chinach w VII w. Porcelana jest wytwarzana z mieszanki glinki kaolinowej ze skaleniem i kwarcem poprzez wypalanie uformowanych wyrobów w temperaturze od 920-980 °C (wyroby nieszkliwione, tzw. biskwit) aż do 1280-1460 °C (wyroby szkliwione). Charakteryzuje się niską nasiąkliwością, bardzo dobrymi właściwościami dielektrycznymi, dużą wytrzymałością mechaniczną, wysoką odpornością na działanie czynników chemicznych i nieprzepuszczalnością dla cieczy i gazów.

Porcelit - rodzaj białej do kremowej, szkliwionej, nieprześwitującej ceramiki wytwarzany podobnie jak porcelana, lecz z surowców (kaolin, skaleń, kwarc) o najczęściej gorszej jakości. Uformowane wyroby poddaje się wypalaniu w temp. ~1325°C w celu osiągnięcia zamierzonej nieprzesiąkliwości, wytrzymałości i twardości.

Biskwit - wstępnie spieczona masa ceramiczna. Spiekanie na biskwit prowadzi się w temperaturze niższej niż wypalanie ostateczne (porcelana, porcelit), rzadko w wyższej (wypalanie fajansu). Ma znacznie niższą wytrzymałość mechaniczną i twardość niż materiał ceramiczny po ostatecznym wypaleniu; może być obrabiany mechanicznie i szkliwiony.

Fajans – rodzaj ceramiki podobny nieco do porcelany wytwarzanej z zanieczyszczonego kaolinu.
Po wypaleniu (w temperaturach przekraczających 1000°C) wyroby fajansowe mają kolor od białego do jasnokremowego. Wytwarza się je najczęściej w wersji powleczonej nieprzezroczystym szkliwem.

Szkło pancerne - materiał przezroczysty z dużą odpornością balistyczną i mechaniczną oraz na działanie substancji chemicznych i wysokiej temperatury. Jest przy tym przezroczysty. Stosowany w budownictwie i pojazdach.

Kakiemon (jap. 柿右衛門, kakiemon) - japońska porcelana wytwarzana w sławnym ośrodku ceramicznym Arita, prezentująca typ wprowadzony w drugiej połowie XVII w. przez Kakiemona Sakaidę (jap. 酒井田柿右衛門, Sakaida Kakiemon). Produkcja jest kontynuowana przez XIV obecnie pokolenie tej rodziny. Wyroby charakteryzują się bogatą paletą barw naszkliwnych oraz finezyjną, pełną wdzięku, asymetryczną dekoracją. Ceramika tego typu była chętnie kupowana w Europie pod nazwą imari, pochodzącą od portu japońskiego Imari, z którego była wysyłana w świat.

Angoba - inne nazwy pobiałka, engoba (z fr.) - w produkcji wyrobów ceramiki budowlanej, to powłoka z białej lub barwionej glinki, którą powleka się wyrób przed wypaleniem. Po wypaleniu uzyskujemy powierzchnię matową.

Nasiąkliwość wagowa w budownictwie – jest to właściwość fizyczna materiałów budowlanych, która określa się stosunkiem masy wody wchłoniętej przez materiał do masy tego materiału w stanie suchym, wyrażonym w procentach. Nasiąkliwość wagowa (nw) - wyraża się wzorem :

Ceramika – w rozumieniu tradycyjnym, tworzywa i wyroby otrzymywane w wyniku wypalenia odpowiednio uformowanej gliny. Nazwa tych wyrobów wywodzi się z greckiego określenia κεραμικος (keramikos), które pochodzi z kolei od słowa κεραμος (keramos – ziemia, glina).

Talerz – okrągłe naczynie, na ogół mniej (talerze płytkie) lub bardziej (talerze głębokie) wgłębione, służące do podawania potraw. Talerze są wykonywane z różnych materiałów, najczęściej z ceramiki (porcelana, fajans), metalu, szkła, współcześnie także z plastiku.

Wanna kąpielowa - urządzenie sanitarne służące do kąpieli lub natrysku. Wanny wykonuje się z akrylu, blachy stalowej, żeliwa, rzadziej z akrylowanego żelkotu i porcelany.

Klinkier – tworzywa ceramiczne o czerepie spieczonym, ale bez zeszkliwienia powierzchni. Są otrzymywane przez wypalanie glin wapienno-żelazistych, wapienno-magnezjowych lub żelazistych (w temperaturze około 1300 °C). Właściwości klinkieru zależą w dużej mierze od tlenku wapniowego w glinie. Klinkier jest materiałem budowlanym i drogowym. W zależności od użytych do produkcji surowców, wyroby klinkierowe posiadają zróżnicowane współczynniki f1 i f2 określające zawartość naturalnych izotopów promieniotwórczych.

Bielnik – jednolicie biały i srebrzysty stop metali, składający się głównie z niklu, odporny na kwasy organiczne, był stosowany do wyrobu sztućców i wszelkiego rodzaju wyrobów i ozdób stołowych. Został wynaleziony i opatentowany 28 stycznia 1926 roku przez firmę J. Fraget pod numerem 12.440. W 1927 roku firma za swe wyroby z bielnika otrzymała na Międzynarodowej Wystawie Sanitarno-Higienicznej dyplom honorowy (jedyny przyznany) za wyroby do użytku szpitalnego.

Serwis porcelanowy Flora Danica - serwis obiadowy z porcelany, zdobiony motywami roślinnymi, obecnie sztandarowy produkt Królewskiej Fabryki Porcelany Royal Copenhagen. Uważany jest za jeden z najbardziej oryginalnych i inspirujących produktów europejskiej sztuki przemysłowej XVIII wieku.

Cegła ceramiczna – materiał budowlany otrzymywany z glin ilastych, morenowych, wstęgowych, łupków, mułków oraz lessów. Surowcami pomocniczymi przy produkcji ceramiki budowlanej są piasek kwarcowy, złom suszarniowy. Podstawowym składnikiem jest kaolin (Al2O3·2SiO2·2H2O). Całość surowców poddaje się rozdrobnieniu i wymieszaniu z wodą na jednolitą masę, formowaniu wyrobów (na tym etapie otrzymujemy surowe wyroby, czyli tzw. surówkę), suszeniu ich i wypalaniu w temperaturze od 850°C do 1000°C. Podczas rozdrabniania należy usunąć lub unieszkodliwić zanieczyszczenia: margiel, sole rozpuszczone w glinach (najczęściej siarczany sodu, magnezu, wapnia), oraz zanieczyszczenia mechaniczne). Najbardziej niebezpieczny jest margiel, który występuje w postaci grudek w glinie i powoduje rozsadzanie gotowych wyrobów przy ich kontakcie z wodą. (Margiel to węglan wapnia z domieszką cząstek ilastych, w kontakcie z wodą powiększa swoją objętość nawet 3,5 krotnie, co powoduje naprężenia w gotowych wyrobach). Inne zanieczyszczenia to różnego rodzaju sole rozpuszczone w surowcach – powodują one powstanie nalotów, wykwitów itp. w miejscu ich krystalizacji.

Windstopper - to materiał wynaleziony i produkowany przez W.L.Gore & Associates GMBH. Stosowany do produkcji specjalistycznej odzieży turystycznej i sportowej. Największe zalety odzieży z warstwą Windstopper to: wyjątkowa wiatroszczelność, pełna oddychalność, długotrwała nieprzepuszczalność wody, bardzo mały ciężar własny, wytrzymałość i odporność na przetarcia. Windstopper ma strukturę miliardów mikrootworów zapewniających dobre warunki oddychalności przy jednoczesnej ochronie przed wiatrem i niekorzystnymi warunkami pogodowymi. Odzież z logo Windstopper musi być produkowana z zachowaniem wysokich standardów dyktowanych przez Gore.

Podłoże szklarniowe – sztuczny utwór powstały wyłącznie w wyniku działalności człowieka, który decydując o rodzaju, składzie, a więc właściwościach środowiska, zmierzał do odwzorowania naturalnego stanowiska uprawianych roślin. Środowisko takie tworzone jest najczęściej na niewielkiej powierzchni i izolowane od gleby naturalnej. Dobre podłoże szklarniowe powinno charakteryzować się wysoką pojemnością wodną i powietrzną, dobrą i trwałą strukturą przez cały okres uprawy, dużą zdolnością zatrzymywania składników pokarmowych, dobrymi właściwościami buforowymi oraz brakiem patogenów, szkodników i substancji hamujących ukorzenianie.

Imperatyw jakości - niezmiennie stałe dążenie określonej firmy do osiągnięcia dość wysokiej jakości we wszystkich dziedzinach jej działania oraz na wszystkich możliwych szczeblach zarządzania nią. Obecnie wysoka jakość każdego wyrobu jest główną podstawą wszelkiej konkurencji. Imperatyw jakości jest coraz bardziej podnoszony przez każdą współczesną firmę.

Salzgitter AG - niemiecki producent stali, z centralą w Salzgitter. Firma notowana na giełdzie frankfurckiej pod symbolem SZGG. Przedsiębiorstwo jest drugim co do wielkości producentem wyrobów stalowych w Niemczech, ustępujące jedynie koncernowi ThyssenKrupp Stahl AG. Spółka produkuje wyroby walcowane ze stali, różne wyroby metalowe, oraz rury.

Systematyczny Wykaz Wyrobów (SWW) – klasyfikacja wyrobów produkcji krajowej oraz pochodzących z importu, obejmuje surowce, półfabrykaty, wyroby finalne, zespoły i części (jeśli stanowią przedmiot obrotu). Wykaz zestawiony jest według układu branżowego Klasyfikacji Gospodarki Narodowej.

Produkcja - wszelka działalność ludzka, której celem jest wytwarzanie określonych dóbr materialnych, przynoszących zyski producentowi i zaspokajająca potrzeby społeczne. Natomiast produkcja wyrobów jest to działalność polegająca na wydobywaniu surowców mineralnych bądź przetwarzaniu surowców i materiałów na wyroby gotowe.

Tygiel laboratoryjny – sprzęt laboratoryjny o kształcie zbliżonym do kubka, zwykle sprzedawany razem z pokrywką, który służy do wykonywania operacji na substancjach stałych wymagających stosowania wysokiej temperatury, np. pirolizy, suchej destylacji, stapiania metali, wyprażania do suchej masy itp. Wykonywane są zwykle ze specjalnych gatunków porcelany, kwarcu, grafitu lub metali o wysokiej temperaturze topnienia i inertnych chemicznie, takich jak srebro lub platyna. Do przenoszenia tygli służą specjalnie wyprofilowane szczypce. Tygle wykorzystuje się m.in. w analizie ilościowej i mikroanalizie.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja