Linki:
Épinay-sous-Sénart,
1 września,
Cerkiew św. Michała Archanioła w Cannes,
Cerkiew św. Mikołaja i św. Aleksandry w Nicei,
Cerkiew (budynek),
Cerkiew Ikony Matki Bożej "Wszystkich Strapionych Radość" i św. Mikołaja w Mentonie,
Cerkiew Opieki Matki Bożej i św. Aleksandra Newskiego w Biarritz,
Diecezja francuska i zachodnioeuropejska,
Eparchia chersoneska,
Grecka Metropolia Francji,
Karol I (Rumunia),
Katedra św. Stefana w Paryżu,
Liban,
Manuel II Paleolog,
Maria Skobcowa,
Marsylia,
Nikołaj Bierdiajew,
Parafia św. Nino w Paryżu,
Parafia Trzech Świętych Hierarchów w Paryżu,
Partia komunistyczna,
Paryż,
Rosyjski Kościół Prawosławny,
Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji,
Rumuński Kościół Prawosławny,
Serbski Kościół Prawosławny,
Sobór św. Aleksandra Newskiego w Paryżu,
Sobór św. Mikołaja w Nicei,
Sobór św. Sawy w Paryżu,
Vladimir Lossky,
Zachodnioeuropejski Egzarchat Parafii Rosyjskich,
Prawosławie we Francji jest trwale obecne od XIX wieku, pozostaje jednak głównie religią mniejszości narodowych. Pierwsze parafie tej religii związane były z lokalnymi społecznościami rosyjskimi, obecnie dominującymi grupą są emigranci zarobkowi z krajów byłej Jugosławii.
Prawosławie w Norwegii jest związane głównie z mniejszościami rosyjską i grecką oraz z emigrantami napływającymi do Norwegii z krajów bałkańskich. Łączną ilość wyznawców tej religii szacuje się na nie więcej niż 10 tys.
Prawosławie w Austrii było tradycyjnie obecne od XVII wieku. W schyłkowym okresie istnienia Cesarstwa Austro-Węgier żyło w nim 3,2 mln wyznawców prawosławia. Po rozpadzie Austro-Węgier stało się ono religią związaną głównie z mniejszościami narodowymi i emigracją zarobkową z obszaru Bałkanów. Według danych z 2005 w Austrii żyło ok. 400 tys. wyznawców prawosławia.
Związek Komunistów Jugosławii (ZKJ) – Savez komunista Jugoslavije (SKJ) został utworzony jako Socjalistyczna Partia Robotnicza Jugosławii w
1919 roku.
Mitologia (
gr. μυθολογια, gdzie μυθοι to baśń, mit, a λέγειν opowiadać) – zbiór legend i podań o
bogach i
bohaterach, funkcjonujący w danej
religii lub
społeczności. Terminem tym określa się również
naukę zajmującą się badaniem mitów.
Reprezentacja Jugosławii w skokach narciarskich – grupa skoczków narciarskich wybrana do reprezentowania
Jugosławii w międzynarodowych zawodach w
skokach narciarskich.
Grzegorz Kuprianowicz (ur.
1968) - urodzony i zamieszkujący w Polsce historyk narodowości ukraińskiej. Prezes Towarzystwa Ukraińskiego, członek Związku Ukraińców Podlasia, przedstawiciel społeczności ukraińskiej w Komisji Wspólnej Rządu i Mniejszości Narodowych i Etnicznych.
Prva liga była najwyższą
piłkarską klasą rozgrywkową w
Królestwie Jugosławii (1918-1941) i
socjalistycznej Jugosławii (1945-1991). Została rozwiązana w 1992 roku, gdy od Jugosławii odłączyły się
Chorwacja,
Bośnia i Hercegowina,
Macedonia i
Słowenia.
Zoran Lilić (ur. 27 sierpnia 1953), polityk serbski i jugosłowiański, pochodził z rodziny o korzeniach rumuńskich. Członek Socjalistycznej Partii Serbii.
Prezydent Jugosławii w latach 1993-1997.
Prva liga była najwyższą
piłkarską klasą rozgrywkową w
Królestwie Jugosławii (1918-1941) i
socjalistycznej Jugosławii (1945-1991). Została rozwiązana w 1992 roku, gdy od Jugosławii odłączyły się
Chorwacja,
Bośnia i Hercegowina,
Macedonia i
Słowenia.
Minister społeczności i samorządów lokalnych (
en. Secretary of State for Communities and Local Government), stoi na czele resortu społeczności i samorządów lokalnych, zajmującego się tak zróżnicowanymi kwestiami jak sprawy administracji lokalnej, prawa kobiet i mniejszości oraz budownictwo mieszkaniowe.
XIV Zimowe Igrzyska Olimpijskie odbyły się w
Sarajewie w
Jugosławii (ob.
Bośnia i Hercegowina) w
1984 roku. Startowało 1272 zawodników (274 kobiety) z 49 krajów. Uroczystego otwarcia dokonał prezydent Jugosławii Mika Spijak.
Misja prawosławna w Pskowie lub Pskowska Misja Prawosławna – rosyjska
misja prawosławna działająca podczas
II wojny światowej na okupowanych północno-zachodnich terytoriach
ZSRR w latach 1941–1944.
Męczennicy z klasztoru Kantara – grupa trzynastu
prawosławnych mnichów
cypryjskich, którzy według prawosławnej hagiografii w 1231 zostali
spaleni na stosie za odmowę
przejścia z prawosławia na
katolicyzm.
Aktywni.pl - Portal Społeczności Aktywnej – polski
serwis społecznościowy, mający na celu integrację osób prowadzących zdrowy i aktywny tryb życia. Celem serwisu jest dostarczanie praktycznych informacji związanych z podjęciem przez użytkowników aktywności fizycznej.
Prawosławie w Korei jest obecne od początku XX wieku, gdy działalność w tym kraju rozpoczęli rosyjscy misjonarze. Od
1975 regularne działania misyjne na terytorium Korei Południowej prowadzi Patriarchat Konstantynopolitański.
Prawosławie w Estonii – drugie po
luteranizmie pod względem liczby wiernych wyznanie w
Estonii. Według danych z 2007 religię tę wyznawało 188 tys. mieszkańców Estonii, w przeważającej liczbie byli to przedstawiciele mniejszości rosyjskiej.
Prva liga Srbije i Crne Gore powstała w
1992 jako jedna z lig po rozpadzie
Socjalistycznej Jugosławii. Była najwyższą klasą rozgrywkową w
Federalnej Republice Jugosławii, a później w
Serbii i Czarnogórze. Liga została rozwiązana w
2006.
Prasa parafialna - czasopisma wydawane przez parafie różnych wyznań -
katolickie,
prawosławne,
protestanckie. Czasopismo obejmuje zazwyczaj swoim zasięgiem obszar jednej parafii, ale zdarzają się tytuły wydawane wspólnie przez dwie lub trzy parafie. Specjalną odmianą pisma parafialnego jest pismo dekanalne, które zasięgiem obejmuje wszystkie parafie dekanatu.
Getto - odizolowana część
miasta, przeznaczona dla zamieszkania
mniejszości narodowej,
etnicznej, kulturowej bądź religijnej, poza którym nie wolno tejże społeczności zamieszkiwać. Od średniowiecza do XX wieku przez getto rozumiano wydzielony obszar miasta zamieszkany przez
Żydów lub przedstawicieli innych narodów. W wielu europejskich miastach, getta pozostawały dla Żydów i innych mniejszości przymusowym miejscem osiedlania do XIX wieku.
Prawosławie na Litwie jest obecne co najmniej od XIV w. Z racji położenia geograficznego (sąsiedztwo z prawosławnymi państwami ruskimi) Litwini, będąc jeszcze wyznawcami religii
pogańskiej, często stykali się z tym wyznaniem. Wielu litewskich wojów i książąt pozyskiwała włości na ziemiach ruskich, przyjmując nierzadko
chrzest. Prawosławie przyjęli m.in. trzej bracia
Trojdena,
Wojsiełk, synowie
Giedymina Jawnuta (Iwan), Narymunt (Gleb),
Lubart (Dymitr). Cerkwie prawosławne, a być może także monastery, w
Wilnie fundowała
Julianna twerska – druga żona wielkiego księcia
Olgierda. Ze świątyń korzystali, obok fundatorki i jej świty, także kupcy ruscy, którzy w I poł. XIV w. tworzyli już w mieście zwartą kolonię. W 1387 wielki książę litewski
Jagiełło przyjął
chrzest w obrządku łacińskim, po czym podjęta została masowa chrystianizacja społeczeństwa w tymże obrządku. Jagiełło założył w Wilnie biskupstwo rzymskokatolickie, stworzył pierwsze
parafie i udzielił Kościołowi katolickiemu immunitetu sądowego i skarbowego. Oznaczało to uznanie katolicyzmu za religię państwową w Wielkim Księstwie Litewskim. Po nadaniu katolickim bojarom przywilejów w 1387 i ich rozszerzeniu aktem horodelskim z 1413 prawosławna szlachta litewska została pozbawiona prawa zasiadania w Radzie Panów i obejmowania wyższych, najbardziej dochodowych urzędów państwowych. Uprawnienia szlachty prawosławnej i katolickiej na Litwie zostały zrównane w 1434. Kościoły katolicki i prawosławny współistniały na Litwie do
unii brzeskiej, gdy Kościół katolicki, z poparciem króla
Zygmunta III Wazy, przystąpił do zdecydowanych działań na rzecz nawracania prawosławnych na unię. W XVII i XVIII stuleciu znaczna część wyznawców prawosławia na Litwie przyjęła katolicyzm w obrządku wschodnim.