Linki:
Święto Federacji,
10 sierpnia 1792,
Bertrand Barère de Vieuzac,
Chrétien-Guillaume de Lamoignon de Malesherbes,
Georges Danton,
Gilotyna,
Język polski,
Konwent Narodowy,
Ludwik XVI Burbon,
Masakra na Polu Marsowym,
Robert Lindet,
Stany Generalne (francuskie),
Temple (twierdza),
Po wydarzeniach
10 sierpnia 1792 król
Ludwik XVI został formalnie pozbawiony władzy i uwięziony razem z rodziną w dawnym klasztorze templariuszy znanym jako wieża
Temple. 20 września 1792 nowo wybrany
Konwent Narodowy potwierdził trwałe zniesienie monarchii we Francji, nie był jednak w stanie natychmiast rozstrzygnąć kwestii dalszych losów króla. O zorganizowaniu mu procesu "wobec Narodu" reprezentowanego przez Konwent przesądziło odkrycie w dwa miesiące później listów z "szafy żelaznej", które potwierdzały kontakty Ludwika XVI z Austrią i Prusami, automatycznie tworząc podejrzenie o zdradę stanu. Proces zakończył się wyrokiem skazującym na śmierć. Ludwik XVI, pod nazwiskiem Ludwika Kapeta, został
zgilotynowany 21 stycznia 1793.
Ludwik XVI, Ludwik Ostatni,
fr. Louis August de Bourbon (ur.
23 sierpnia 1754 w
Wersalu, zm.
21 stycznia 1793 w
Paryżu) –
książę de Berry, następnie
delfin de Viennois, ostatecznie król
Francji i
Nawarry od
1774 do
1791, potem król Francuzów (Roi des Français) do
1792.
Konwent Narodowy (Convention Nationale) – zgromadzenie prawodawcze z okresu
rewolucji francuskiej 1789 r., wyłoniony
21 września 1792. Ogłosił Francję republiką i w styczniu 1793 skazał
Ludwika XVI na śmierć (wyrok wykonano 21 stycznia). W czerwcu 1793 uchwalił nową konstytucję (nie weszła w życie). W Konwencie najbardziej aktywni byli
żyrondyści i
jakobini. W czasie rządów jakobinów w połowie 1793 r. Konwent powołał
Komitet Ocalenia Publicznego oraz
Komitet Bezpieczeństwa Powszechnego, dla zwalczenia kryzysowej sytuacji w państwie, którym nadano nadzwyczajne uprawnienia sądownicze. Rozwiązany został
26 października 1795 ustępując miejsca Ciału Prawodawczemu. W Konwencie zasiadało 750 deputowanych. Żyrondyści mieli 300 deputowanych, "Góra" (jakobini,
kordelierzy) 320 deputowanych, a "Bagno" 130 przedstawicieli.
Adam Karol Wilhelm Stanisław Eugeniusz Paweł Ludwik Wirtemberski – (ur.
16 stycznia 1792 Puławy – zm.
27 lipca 1847 Langenschwalbach) – generał brygady
Królestwa Polskiego. Syn
Marii Anny Wirtemberskiej z Czartoryskich i
Ludwika Wirtemberskiego.
Konstytucja jakobińska - to ustawa zasadnicza Francji opracowana przez klub polityczny
jakobinów i uchwalona przez
Konwent Narodowy 24 czerwca 1793 r. Uznana za jedną z najbardziej postępowych Konstytucji burżuazyjnych została przyjęta przygniatającą liczbą głosów w referendum i miała wejść w życie po zakończeniu wojny. Nigdy jednak do tego nie doszło z powodu trudnej sytuacji, w jakiej znalazła się Francja.
Ludwik XVII, właściwie: Ludwik Karol Burbon (ur.
27 marca 1785 - zm.
8 czerwca 1795) – książę
Normandii, syn
Ludwika XVI i
Marii Antoniny. Dziedzic Korony Królestwa
Francji i
Nawarry (tzw.
król z prawa od
21 stycznia 1793 do
8 czerwca 1795). Jego starszym rodzeństwem byli:
Maria Teresa Charlotta i
Ludwik Józef, a młodszą siostrą
Zofia Helena Beatrycze.
Guillaume-Chrétien de Lamoignon de Malesherbes (ur.
6 grudnia 1721 w Paryżu, zm.
23 kwietnia 1794 w Paryżu) był francuskim politykiem, mężem stanu, doradcą i
cenzorem królewskim. Znany ze swej przychylnej postawy wobec
Encyklopedystów, a zwłaszcza
Diderota, którego książki miał kiedyś zabrać do swego domu, by chronić go przed oskarżeniem o posiadanie wywrotowej literatury. Był obrońcą
Ludwika XVI na procesie w
1792 roku.
Komitet Ocalenia Publicznego (
fr. Comité de Salut Public) – nadzwyczajny organ wykonawczy, powołany w kwietniu 1793 roku w okresie
rewolucji francuskiej, przez
Konwent, celem opanowania kryzysowej sytuacji państwa, spowodowanej wojną z Austrią i Prusami, chaosem gospodarczym i kontrrewolucją wewnętrzną.
Bitwa pod Fariskur - bitwa z 6 kwietnia
1250 roku pomiędzy
krzyżowcami prowadzonymi przez
Ludwika IX, króla
Francji (później Świętego Ludwika), a siłami
egipskimi dowodzonymi przez Turanshaha.
Franciszek II (I) Habsburg (niem. Franz II. (I.) Joseph Karl, ur.
12 lutego 1768 we
Florencji, zm.
2 marca 1835 w
Wiedniu) – w latach
1792-
1806 ostatni
cesarz rzymsko-niemiecki,
król Czech i
Węgier w latach
1792-
1835, pierwszy
cesarz Austrii (jako Franciszek I)
1804-
1835. Syn cesarza
Leopolda II i
Marii Ludwiki Burbon, księżniczki hiszpańskiej. Ojciec cesarza Austrii
Ferdynanda I oraz
Marii Ludwiki, drugiej żony
Napoleona Bonaparte.
Ludwik Renat Mikołaj Benoist,
fr. Louis-Remi-Nicolas Benoist (ur.
1740, zm.
2 września 1792 w
Paryżu) -
francuski duchowny, błogosławiony
Kościoła katolickiego. Brat Ludwika Remigiusza.
Franciszek II (I) Habsburg (niem. Franz II. (I.) Joseph Karl, ur.
12 lutego 1768 we
Florencji, zm.
2 marca 1835 w
Wiedniu) – w latach
1792-
1806 ostatni
cesarz rzymsko-niemiecki,
król Czech i
Węgier w latach
1792-
1835, pierwszy
cesarz Austrii (jako Franciszek I)
1804-
1835. Syn cesarza
Leopolda II i
Marii Ludwiki Burbon, księżniczki hiszpańskiej. Ojciec cesarza Austrii
Ferdynanda I oraz
Marii Ludwiki, drugiej żony
Napoleona Bonaparte.
Karloman II (ur. , zm. ), król Franków Zachodnich od
879 r., do
882 r. współrządził z bratem
Ludwikiem III. Był młodszym synem króla
Ludwika II Jąkały i jego pierwszej żony, Ansgardy Burgundzkiej, córki hrabiego Harduina.
Ludwik III Młodszy (ur.
835, zm.
20 stycznia 882 we
Frakfurcie),
król Akwitanii w latach
852-
855, król Saskonii w latach
876-
882, król Lotaryngii w latach
879-
882 i król Bawarii w latach
880-
882, drugi syn
Ludwika Niemieckiego,
króla Franków Wschodnich, i
Emmy, córki hrabiego Welfa z Altdorfu.
Gustaw III (ur.
24 stycznia 1746 w
Sztokholmie, zm.
29 marca 1792 tamże) – król
Szwecji w latach 1771-1792, syn
Adolfa Fryderyka i
Ludwiki Ulryki Hohenzollern. Starszy brat
Karola XIII i ojciec
Gustawa IV Adolfa.
Karol de Valois (ur.
28 grudnia 1446 w
Tours, zm.
12 maja 1472 w
Bordeaux), książę de Berry, Normandii i Gujenny, młodszy syn
króla Francji Karola VII i
Marii, córki
Ludwika II,
księcia Andegawenii. Młodszy brat króla
Ludwika XI.
John Francis Mercer (
17 maja 1759 –
30 sierpnia 1821 w
Filadelfii) to
amerykański prawnik i polityk z
Wirginii i
Maryland. W latach
1783–
1784 był delegatem
stanu Wirginia do
Kongresu Kontynentalnego. Po
wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych przeprowadził się z Wirginii do Maryland. Został wybrany przedstawicielem tego stanu do
Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych, w latach
1792–
1793 z
drugiego, a w latach
1793–
1794 z
trzeciego okręgu wyborczego w stanie Maryland. W latach
1801–
1803 piastował stanowisko
gubernatora stanu Maryland.
Maria Klotylda Burbon, znana też jako Madame Clotilde (Madame Klotylda), (ur. w
1759 w
Wersalu, zm.w
1802) – druga córka
delfina Francji –
Ludwika Ferdynanda, i jego drugiej żony –
Marii Józefy Wettyn. Była wnuczką króla
Ludwika XV.