Linki:
Asymmetric Digital Subscriber Line,
Asynchronous Transfer Mode,
Bootstrap Protocol,
Border Gateway Protocol,
CSLIP,
Dane,
Digital Subscriber Line,
Domain Name System,
Dynamic Host Configuration Protocol,
Ethernet,
Fiber Distributed Data Interface,
Fibre Channel,
File Transfer Protocol,
Finger (protokół),
Foundation Fieldbus,
Frame Relay,
Gopher,
HTTPS,
High-Level Data Link Control,
Hypertext Transfer Protocol,
ICMPv6,
IEEE 802.11,
IPsec,
IPv4,
IPv6,
Informacja,
Integrated Services Digital Network,
Internet,
Internet Control Message Protocol,
Internet Engineering Task Force,
Internet Group Management Protocol,
Internet Message Access Protocol,
Internet Protocol,
Internet Relay Chat,
Język angielski,
M-Bus,
Modbus,
Model OSI,
Model TCP/IP,
Modem,
Multicast,
NetBIOS,
Network File System (protokół),
Network News Transfer Protocol,
Network Time Protocol,
Numer telefonu,
POP3,
Pośrednik HTTP,
Point to Point Protocol,
Port protokołu,
Profibus,
Program komputerowy,
RADIUS,
Real-time Transport Protocol,
Real Time Streaming Protocol,
Request for Comments,
Routing Information Protocol,
SBus,
SSH,
Secure Shell,
Serial Line Internet Protocol,
Simple Mail Transfer Protocol,
Simple Network Management Protocol,
Subnetwork Access Protocol,
Suma kontrolna,
Telefaks,
Teleks,
Telnet,
Token ring,
Transmission Control Protocol,
Transport Layer Security,
User Datagram Protocol,
WHOIS,
X.25,
Protokoły komunikacyjne to zbiór ścisłych reguł i kroków postępowania, które są automatycznie wykonywane przez urządzenia komunikacyjne w celu nawiązania łączności i wymiany
danych. Dzięki temu, że połączenia z użyciem protokołów odbywają się całkowicie automatycznie, typowy użytkownik zwykle nie zdaje sobie sprawy z ich istnienia i nie musi o nich nic wiedzieć.
Protokoły internetowe to podzbiór
protokołów komunikacyjnych, mający zastosowanie w środowisku
internetu. Protokoły internetowe to zbiór ścisłych reguł i kroków postępowania, które są automatycznie wykonywane przez urządzenia w celu nawiązania łączności i wymiany danych.
Wireless Application Protocol (WAP) - zbiór otwartych, międzynarodowych standardów definiujących
protokół aplikacji bezprzewodowych. Rozwijaniem protokołu zajmuje się organizacja WAP Forum, będąca obecnie częścią
Open Mobile Alliance (OMA). Wersja 1.0 protokołu powstała w
1998, 1.1 w
1999, a 2.0 w
2001 roku.
Synapse Network Appliance Protocol (SNAP) - jest to
protokół komunikacyjny opracowany i rozwijany w firmie Synapse. Stanowi podstawę dla zintegrowanego standardu
sieci bezprzewodowych dostarczanego przez tą firmę, a przeznaczonego dla komunikacji między urządzeniami elektronicznymi. SNAP i rozwiązania oferowane przez Synapse mogą być stosowane w przypadkach, w których zachodzi potrzeba koordynowania pracy wielu urządzeń i wymiany danych między nimi bez zaangażowania w ten proces człowieka, np. budynki inteligentne, systemy alarmowe, koordynacja pracy urządzeń przemysłowych, monitoring urządzeń medycznych itd. Rozwiązania dostarczane przez Synapse są niedrogie we wdrożeniu, proste w instalacji i obsłudze. Do zarządzania siecią stworzone jest odpowiednie oprogramowanie administracyjne Synapse Portal. Aby zaprogramować urządzenia połączone w sieć nie jest konieczna wiedza na temat samego jej działania. Ciągłe monitorowanie również nie jest konieczne, wystarczy aby administrator wyposażony w komputer z aplikacją Synapse Portal tymczasowo podłączył się do sieci i wprowadził pożądane instrukcje określające pracę urządzeń wewnątrz sieci.
Bridge Router lub brouter -
urządzenie sieciowe, które działa jednocześnie jako
most (ang. bridge) i jako
router. Brouter routuje
pakiety znanych
protokołów i przekazuje (ang. forward) pakiety wszystkich innych protokołów, tak jak robi to most.
HTTP (
ang. Hypertext Transfer Protocol – protokół przesyłania dokumentów hipertekstowych) to
protokół sieci WWW (
ang. World Wide Web). Obecną definicję HTTP stanowi
RFC 2616. Za pomocą
protokołu HTTP przesyła się żądania udostępnienia dokumentów
WWW i informacje o kliknięciu odnośnika oraz informacje z formularzy. Zadaniem stron
WWW jest publikowanie informacji – natomiast
protokół HTTP właśnie to umożliwia.
S-Bus (Saia Bus) jest protokołem, który został opracowany przez firmę Saia-Burgess, na potrzeby komunikacji pomiędzy urządzeniami produkowanymi przez Saia-Burgess, a innymi urządzeniami lub systemami. Dzięki wykorzystaniu
serwera OPC dla protokołu S-Bus, możliwe jest odczytywanie danych ze
sterowników Saia-Burgess z serii od PCS1 i PCD1 do PCD6 oraz innych urządzeń kompatybilnych z protokołem S-Bus i udostępniać je w standardzie
OPC. Protokół S-Bus jest dostępny dla dwóch mediów transmisyjnych:
Skrót SMPP (
ang. Short Message Peer-to-Peer) odnosi się do
protokołu telekomunikacyjnego służącego do wymiany
krótkich wiadomości tekstowych (SMS) pomiędzy dwoma systemami (lub środowiskami) informatycznymi.
Java Secure Socket Extension (JSSE) – jest
biblioteką w
języku Java implementującym
protokoły komunikacyjne Secure Sockets Layer oraz
Transport Layer Security. Funkcjonalność obejmuje kodowanie,
uwierzytelnienie serwera,
integralność danych oraz opcjonalnie
uwierzytelnienie klienta.
S-Bus (
ang.) Saia-Bus, jest protokołem, który został opracowany przez firmę Saia-Burgess, na potrzeby komunikacji pomiędzy urządzeniami produkowanymi przez Saia-Burgess, a innymi urządzeniami lub systemami. Dzięki wykorzystaniu
serwera OPC dla protokołu S-Bus, możliwe jest odczytywanie danych ze
sterowników PLC Saia-Burgess z serii od PCS1 i PCD1 do PCD6 oraz innych urządzeń zgodnych z protokołem S-Bus i udostępnianie ich w standardzie
OPC. Protokół S-Bus jest dostępny dla dwóch mediów transmisyjnych:
Transport Driver Interface (TDI) –
interfejs dla sterowników systemów
Windows NT (takich jak
Microsoft Windows 2000 redirector) służący do komunikacji z różnymi
protokołami sieciowymi
warstwy transportowej. Pozwala on usługom na działanie niezależne od protokołów transportowych.
IPv6 (
ang. Internet Protocol version 6) –
protokół komunikacyjny, będący następcą protokołu
IPv4, do którego opracowania przyczynił się w głównej mierze problem małej, kończącej się ilości adresów IPv4. Podstawowymi zadaniami nowej wersji protokołu było zwiększenie długości adresu z 32-bitów do 128-bitów, uproszczenie nagłówka protokołu oraz zapewnienie jego elastyczności poprzez wprowadzenie rozszerzeń a także wprowadzenie wsparcia dla klas usług. Protokół jest znany także jako IP Next Generation oraz IPng. Głównymi dokumentami opisującymi protokół są RFC2460 oraz RFC4291.
X2 –
protokół transmisji modemowej dla linii telefonicznej analogowej, stworzony przez firmę US Robotics (obecnie
3Com) umożliwiający połączenie z maksymalną prędkością 56000
b/s. Konkurował on z podobnym protokołem
k56Flex, a oba zostały zastąpione protokołem
V.90.
IGMP (
ang. Internet Group Management Protocol) – jeden z rodziny
protokołów TCP/IP. IGMP służy do zarządzania grupami
multicastowymi w sieciach opartych na protokole
IP. Komputery wykorzystują komunikaty IGMP do powiadamiania
routerów w swojej sieci o chęci przyłączenia się do lub odejścia z określonej grupy
multicastowej.
IPv4 (
ang. Internet Protocol version 4) – czwarta wersja
protokołu komunikacyjnego IP przeznaczonego dla
Internetu. Identyfikacja
hostów w IPv4 opiera się na
adresach IP. Dane przesyłane są w postaci standardowych
datagramów. Wykorzystanie IPv4 jest możliwe niezależnie od technologii łączącej urządzenia sieciowe –
sieć telefoniczna,
kablowa,
radiowa, itp. IPv4 znajduje się obecnie w powszechnym użyciu. Dostępna jest również nowsza wersja –
IPv6. Dokładny opis czwartej wersji protokołu IP znajduje się w
RFC 791. W
modelu TCP/IP protokół IPv4 znajduje się w
warstwie sieciowej.
Zawieszenie postępowania ( w
postępowaniu administracyjnym ) - oznacza wstrzymanie biegu postępowania, z możliwością jego podjęcia, bez potrzeby powtarzania dokonanych czynności procesowych. Zawieszenie postępowania admin. może być obligatoryjne ( obowiązkowe ) bądź fakultatywne ( dobrowolne ). To pierwsze odbywa się z urzędu drugie zaś na wniosek zainteresowanej strony.