Przemysł – dział produkcji materialnej, w którym wydobywanie
zasobów przyrody i dostosowanie ich do potrzeb ludzi odbywa się na dużą skalę, na zasadzie
podziału pracy i za pomocą
maszyn. Jego rozwój decyduje o poziomie i tempie
rozwoju gospodarczego, gdyż jest jedynym działem
gospodarki wytwarzającym środki pracy[
potrzebne źródło].
Ministerstwo Gospodarki –
ministerstwo kierujące działem
gospodarka. Do 2005 kierowało dodatkowo działami praca i rozwój regionalny, powstało wówczas z połączenia ministerstw gospodarki, pracy i polityki socjalnej, współpracy z zagranicą. Od 31 października 2005 Ministerstwo zostało podzielone na resorty: Gospodarki,
Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej oraz
Ministerstwo Rozwoju Regionalnego. Do 2007 ministerstwo kierowało także działem
turystyka, który 23 lipca został przekazany do
Ministerstwa Sportu.
Transport (
łac. transportare przenieść; przewieźć) – przemieszczanie ludzi, ładunków (przedmiot transportu) w przestrzeni przy wykorzystaniu odpowiednich środków (
środków transportu). Potrzeby transportowe należą do grupy potrzeb wtórnych człowieka i są związane z faktem różnego rozmieszczenia przestrzennego zasobów, skupisk ludzkich i miejsc pracy. Transport towarzyszył ludzkości od samych początków rozwoju
cywilizacji. Jest to, obok
łączności, dział
gospodarki, które zwiększają użyteczność dóbr poprzez ich przemieszczanie w przestrzeni. Transport jest ściśle powiązany z pozostałymi działami gospodarki. Jego rozwój warunkuje ich rozwój i odwrotnie – gorszy rozwój gospodarki lub transportu wiąże się z pogorszeniem sytuacji odpowiednio w transporcie i gospodarce. W połączeniu z
logistyką oraz
spedycją, transport wchodzi w skład branży TSL (transport-spedycja-logistyka).
Zielone miejsca pracy (zielone kołnierzyki, ang. Green-collar jobs, green jobs) to miejsca pracy powstałe w wyniku włączenia zasady
zrównoważonego rozwoju w procesy modernizacyjne. Są to przede wszystkim prace związane z sektorem
transportu zbiorowego,
odnawialnych źródeł energii,
budownictwa i
gospodarki odpadami. Ich rozkwit związany jest z rosnącym przekonaniem, że
zmiany klimatyczne są efektem działalności człowieka, więc ich zahamowanie wymaga zmian ekonomicznych, zapewniających zachowanie środowiskowego dobrostanu i zapewnienie nowych miejsc pracy dla osób bezrobotnych oraz pracujących w sektorach, które obecnie przyczyniają się w największy sposób do globalnego ocieplenia (takich jak przemysł samochodowy czy też wydobycie węgla). Zielone miejsca pracy są elementem
Zielonego Nowego Ładu.
Reintegracja zawodowa - działalność nastawiona na odbudowę i podtrzymanie u osoby podlegającej tym działaniom społecznej zdolności do samodzielnego świadczenia pracy na rynku pracy.
Polityka zatrudnienia – czynne oddziaływanie władz państwowych na
rynek pracy pod kątem potrzeb gospodarki kraju oraz godzenia interesów
pracodawców i
pracowników. Jej początki wywodzą się ze znanych w XIX w. oddziaływań ustawodawczych w ramach tzw. polityki pracy, a jej rozwój to lata 30. We współczesnych systemach społeczno-gospodarczych nadrzędnym celem polityki zatrudnienia jest walka z
bezrobociem i jego skutkami.
Ministerstwo Gospodarki – ministerstwo kierujące działem
gospodarka. Do 2005 kierowało dodatkowo działami praca i rozwój regionalny, powstało wówczas z połączenia ministerstw gospodarki, pracy i polityki socjalnej, współpracy z zagranicą. Od 31 października 2005 Ministerstwo zostało podzielone na resorty: Gospodarki,
Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej oraz
Ministerstwo Rozwoju Regionalnego. Do 2007 ministerstwo kierowało także działem
turystyka, który 23 lipca został przekazany do
Ministerstwa Sportu.
Krystyna Gurbiel (ur.
1959) – polski polityk, była podsekretarz stanu w:
Ministerstwie Rozwoju Regionalnego,
Ministerstwie Gospodarki i Pracy oraz
Ministerstwie Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej a także
Urzędzie Komitetu Integracji Europejskiej.
Teoria plam na słońcu - pierwsza z teorii
cyklu koniunkturalnego wysunięta przez
Jevonsa. Ten ekonomista, bazując na ówczesnej wiedzy agrotechnicznej uznał iż pojawienie się większej liczby
plam na Słońcu powoduje okresy nieurodzaju. Spowodowane tym zakłócenia normalnej pracy gospodarki oddziaływają na przemysł powodując w nim zmiany w rytmie produkcji. W rezultacie mamy do czynienia z
cyklem koniunkturalnym spowodowanym działaniem praw przyrody.
Działania polityczne – takim mianem można określić działania ludzi w
polityce. Za działania polityczne uważa się racjonalne, kontrolowane i dobrowolne czynności podmiotu realizującego swoje potrzeby i interesy związane w sposób bezpośredni lub pośredni z władzą polityczną. Działania polityczne charakteryzują się tym, że podmiot może świadomie i samodzielnie wybrać czas, miejsce i sposób postępowania. Istotą działań politycznych
podmiotu polityki (np. partii politycznej) jest sprawowanie (samodzielnie lub w koalicji) władzy politycznej albo też wywieranie wpływu na ośrodki decyzji politycznych (np. rząd, parlament) w warunkach walki, kompromisów lub współpracy. Działania polityczne są podejmowane przede wszystkim z zamiarem osiągnięcia korzystnych dla danego podmiotu stanów (skutków) w sferze politycznej, ekonomicznej, socjalnej, kulturowej. Działania polityczne mają wiele przejawów w życiu politycznym.
Automatyzacja to znaczne ograniczenie lub zastąpienie (proces zastępowania) ludzkiej pracy fizycznej i umysłowej przez pracę
maszyn działających na zasadzie samoregulacji i wykonujących określone czynności bez udziału
człowieka. Również zastosowanie maszyn do pracy niemożliwej do wykonania w inny sposób.
Funkcje socjalne państwa – całokształt działalności w socjalnej sferze stosunków społecznych zmierzająca do zabezpieczenia społecznego jednostek ludzkich. Obejmuje ona przede wszystkim działania na rzecz
ubezpieczeń społecznych,
ochrony zdrowia,
pomocy społecznej, a także rozwiązania problemu wykorzystania
zasobów ludzkich, stworzenia odpowiednich warunków pracy i bytowania ludzkiego. Państwo jest zainteresowane w zapewnieniu pokoju społecznego i przeciwdziałaniu powstawania niepokojów społecznych. Podejmując kwestie zabezpieczenia społecznego zmierza do zapewnienia
minimum socjalnego jednostkom ludzkim i znośnego bytowania grupom ludzkim. Poziom tego zabezpieczenia zależny jest od możliwości świadczeń państwa na drodze odpowiedniego ustawodawstwa i poprzez działania instytucji socjalnych. W ostatecznej instancji, zabezpieczenia społeczne zależą od stopnia
rozwoju gospodarczego państwa, który pozwala na wzięcie pod opiekę mniejszej lub większej liczby obywateli potrzebujących pomocy, a także polityki podziału wypracowanego
dochodu narodowego.
Zasada równego traktowania w zatrudnieniu – jest jedną z podstawowych zasad prawa pracy. 1 stycznia 2004 roku wprowadzona do pierwszego działu
Kodeksu pracy w rozdziale zatytułowanym: Równe traktowanie w zatrudnieniu (art. 18 do 18 K.p.).
Tworzenie warunków startu (okres przygotowania do startu) − pojęcie z dziedziny
ekonomii rozwoju, drugie z sześciu
stadiów rozwoju gospodarczego według teorii
Walta Rostowa - okres, w którym pewna część ludności w społeczeństwie tradycyjnym ponosi ryzyko podjęcia działalności gospodarczej i inicjuje proces przemian gospodarczych.
Doktryna industrializacji –
doktryna polityki gospodarczej sformułowana w
okresie międzywojennym w
ZSRR, przypisująca główną rolę w procesie rozwoju rozbudowie
przemysłu ciężkiego oraz gałęzi wytwarzających
środki produkcji. Po II wojnie światowej narzucono ją krajom objętym radziecką strefą wpływów (w tym także Polsce), w wyniku czego powstały poważne patologie strukturalne w ich gospodarkach.
Nakaz Pracy – przymus pracy wprowadzany przez władzę w krajach rządzonych przez partie komunistyczne. Miał on na celu: zwiększenie rozwoju gospodarczego kraju, zlikwidowanie bezrobocia, oraz zwiększenie poparcia dla władzy. Jednym z popularniejszych miejsc pracy był
PGR. Nakaz pracy miał bezpośredni związek z likwidacją klas społecznych. Kolejnym celem nakazów pracy (wśród nauczycieli) była likwidacja gwar i języków mniejszości. W tym celu ściągano nauczycieli z innych rejonów Polski. Natomiast wśród milicjantów miał zapobiegać korupcji.