Republika Nowogrodzka

Linki:
Średniowiecze, Aleksander Newski, Batu-chan, Bitwa na jeziorze Pejpus, Bitwa nad Newą, Bitwa nad rzeką Kałką, Bitwa pod Grunwaldem, Bojarzy, Car, Daniel Moskiewski, Demokracja, Feudalizm, Flaga, Galeria Trietiakowska, Hospodarstwo Mołdawskie, Hospodarstwo Wołoskie, Imperium mongolskie, Iwan III Srogi, Iwan IV Groźny, Język rosyjski, Język staro-cerkiewno-słowiański, Język staroruski, Język urzędowy, Języki ugrofińskie, Jarosław I Mądry, Jugra, Kławdij Lebiediew, Katolicyzm, Kawalerowie mieczowi, Kazimierz IV Jagiellończyk, Korona Królestwa Polskiego, Księstwo łęczyckie, Księstwo Kurlandii i Semigalii, Księstwo Mazowieckie, Księstwo Połockie, Księstwo Turowskie, Księstwo Warmińskie, Księstwo bełskie, Księstwo bydgosko-wyszogrodzkie, Księstwo chełmskie, Księstwo czerskie, Księstwo dobrzyńskie, Księstwo gniewkowskie, Księstwo inowrocławskie, Księstwo kujawskie, Księstwo oświęcimskie, Księstwo płockie, Księstwo podolskie, Księstwo słupskie, Księstwo sieradzkie, Księstwo siewierskie, Księstwo włodzimierskie, Księstwo wieluńskie, Księstwo zatorskie, Lenno, Lingwen, Morze Bałtyckie, Moskwa, Nowogród Wielki, Opricznina, Państwo, Papież, Patriarcha, Pejpus, Petersburg, Prawosławie, Prusy Książęce, Prusy Zakonne, Psków, Religia, Republika Pskowska, Rosjanie, Rozdrobnienie feudalne, Ruś Kijowska, Ruś Nowogrodzka, Ruryk, Rurykowicze, Stolica, Syberia, Szwecja, Tatarzy, Unia personalna, Ural (góry), Ustrój polityczny, Władcy Rosji, Władysław II Jagiełło, Włodzimierz (Rosja), Wielki książę, Wielkie Księstwo Litewskie, Wielkie Księstwo Moskiewskie, XII wiek, XV wiek, Zakon krzyżacki, Zastaw spiski, Ziemia lęborsko-bytowska,
Republika Nowogrodzka lub Rzeczpospolita Nowogrodzka (rosyjski Новгородская республика lub Новгородская земля, staroruski Новгородская земьля) – średniowieczne państwo ruskie istniejące w latach 1136-1478, położone pomiędzy Bałtykiem a Syberią. Powstało na skutek usamodzielnienia się Księstwa Nowogrodzkiego w czasie rozbicia dzielnicowego Wielkiego Księstwa Kijowskiego. W państwie o ustroju feudalnym rozwinęła się z czasem specyficzna forma demokracji.

Księstwo kurskie – jedno z księstw udzielnych Rusi Kijowskiej XI-XIII wieku, położone w dorzeczach rzek Tuskar i Sejm. Stolicą księstwa był Kursk. Pod koniec XI wieku w Kursku, należącym wówczas do księstwa perejasławskiego, znajdowała się jedna z twierdz Rusi Kijowskiej. W 1166 roku księstwo kurskie zostało włączone do księstwa nowgorodzko-siewierskiego. W 1240 roku Kursk został zniszczony na skutek najazdu tatarskiego i stracił swoje znaczenie strategiczne. Na początku XV wieku ziemie, należące niegdyś do księstwa kurskiego zostały włączone do Wielkiego Księstwa Litewskiego, a następnie do Wielkiego Księstwa Moskiewskiego.

Księstwo Włodzimierskie - księstwo ruskie powstałe w 1154 roku z podziału Księstwa Wołyńskiego. Drugim powstałym wtedy księstwem było Księstwo Łuckie.

Księstwo briańskie – jedno z księstw udzielnych Rusi Kijowskiej, istniejące XII-XIV wieku, ze stolicą w Briańsku. Od 1146 roku miasto należało do księstwa czernihowskiego, w latach 1159–1167 wchodziło w skład księstwa wszczyżskiego. Księstwo briańskie usamodzielniło się w 1246 roku, po tym, jak na skutek najazdu tatarskiego upadł Czernihów. W 1263 roku książę czernihowski Roman I Michajłowicz Stary przeniósł do Briańska tron czernihowski. W XIV wieku o kontrolę nad Briańskiem walczyli Rurykowicze smoleńscy i czernihowscy. W 1356 roku księstwo zostało podbite przez Olgierda i włączone do Wielkiego Księstwa Litewskiego na prawach księstwa udzielnego. W 1430 roku księstwo briańskie upadło, a w 1500 roku te ziemie podbił Iwan III Srogi i włączył do państwa moskiewskiego.

Księstwo muromsko-riazańskie – początkowo ziemia, wschodząca w skład księstwa czernichowskiego, która następnie pod koniec XI wieku wyodrębniła się w osobne księstwo. Jako samodzielny organizm państwowy istniało w latach 1097–1129. Kontynuacją dziejową księstwa muromsko-riazańskiego były księstwa muromskie i riazańskie.

Władcy Dukli i Zety -władcy Księstwa Dukli i Królestwa Zety, państw istniejących pomiędzy IX a XII wiekiem oraz Księstwa Zety istniejącego od połowy XIV do początków XVI wieku na obszarze dzisiejszej Czarnogóry.

Księstwo muromsko-riazańskie – początkowo ziemia, wschodząca w skład księstwa czernichowskiego, która następnie pod koniec XI wieku wyodrębniła się w osobne księstwo. Jako samodzielny organizm państwowy istniało w latach 1097–1129. Kontynuacją dziejową księstwa muromsko-riazańskiego były księstwa muromskie i riazańskie.

Władcy Dukli i Zety -władcy Księstwa Dukli i Królestwa Zety, państw istniejących pomiędzy IX a XII wiekiem oraz Księstwa Zety istniejącego od połowy XIV do początków XVI wieku na obszarze dzisiejszej Czarnogóry.

Rada Ministrów Księstwa Warszawskiego powstała na zasadzie art. 8 i 13 konstytucji Księstwa, wobec niepowołania wicekróla, który miał bezpośrednio porozumiewać się z każdym z ministrów.

Obszar księstwa oleśnickiego pierwotnie był położony w granicach księstwa wrocławskiego. W 1294 r. w wyniku wojny pomiędzy Henrykiem III Głogowczykiem i Henrykiem V Brzuchatym księstwo znalazło się w granicach księstwa głogowskiego.

1 Brygada Kawalerii Narodowej Polskiej Wielkiego Księstwa Litewskiego – (zwana Husarską lub Kowieńską) brygada jazdy armii Wielkiego Księstwa Litewskiego Rzeczypospolitej Obojga Narodów.

Księstwo briańskie wyodrębniło się w 1246 roku po upadku księstwa czernihowskiego na skutek podbojów tatarskich. W 1246 roku Roman Michajłowicz Starszy przeniósł tron czernihowski do Briańska. Księstwo upadło w 1430 roku.

Korpus Inżynierów Wielkiego Księstwa Litewskiego – jednostka inżynieryjna armii Wielkiego Księstwa Litewskiego Rzeczypospolitej Obojga Narodów w XVIII wieku.

Księstwo twerskie (ros. Тверское княжество) - jedno z państw ruskich w średniowieczu na obszarze dzisiejszej Rosji; jako samodzielny byt polityczny istniejące od połowy XIII w. do roku 1485. W XV wieku rywalizowało z Wielkim Księstwem Moskiewskim i Republiką Nowogrodzką o hegemonię nad Rosją.

Rusyfikacja Finlandii – polityka władz Imperium Rosyjskiego wobec Wielkiego Księstwa Finlandii prowadzona w latach 1898-1905 i ponownie od 1908 do upadku caratu w Rosji. Jej celem była likwidacja autonomii Finlandii nadanej w 1809 przez cara Aleksandra I po ustanowieniu unii personalnej między Wielkim Księstwem Finlandii a Imperium Rosyjskim, a w dalszej perspektywie całkowicie włączenie Wielkiego Księstwa do Rosji i narzucenie ludności języka rosyjskiego.



       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja