Republika Rzymska - XVIII wiek

Republika Rzymska - krótko istniejące państwo w Italii, obejmujące terytorium Państwa Kościelnego. 15 lutego 1798 wojska francuskie weszły do Rzymu i ogłosiły powstanie Republiki Rzymskiej. Papież Pius VI musiał udać się na wygnanie do Toskanii. Pod koniec 1798 na kilkanaście dni republikę zajęły wojska neapolitańskie. W połowie 1800 Napoleon Bonaparte, zaniepokojony upadkiem Republiki Partenopejskiej zawarł porozumienie z nowym papieżem Piusem VII, na mocy którego 15 lipca 1800 powrócił on do Rzymu, co oznaczało koniec istnienia republiki.

Jerzy Franciszek Grabowski herbu Topór (ur. 1756 Święciany - zm. po 1800), generał-lejtnant wojsk litewskich, generalny inspektor jazdy wojsk litewskich, komendant wojsk Republiki Rzymskiej w latach 1798-1799, ewangelik reformowany.

Republika Tyberyńska (wł: Repubblica Tiberina) była republiką zależną do Francji, została utworzona 4 lutego 1798, kiedy to republikanie przejęli władzę w mieście Perugia. Republikę nazwano na cześć rzeki Tyber. W 1799 została włączona do Republiki Rzymskiej. Głową państwa był konsul. Republika używała flagi francuskiej.

Bitwa pod Chobrakhitt – starcie zbrojne, które miało miejsce 13 lipca 1798 roku. W bitwie starły się francuskie oddziały dowodzone przez Napoleona Bonaparte z konnicą mamelucką.

Alessandro Mattei (ur. 20 lutego 1744 - zm. 20 kwietnia 1820) - włoski duchowny. Arcybiskup Ferrary 1777-1807. W 1779 mianowany kardynałem (początkowo in pectore, nominację Pius VI ujawnił dopiero 3 lata później). Po zajęciu Ferrary przez wojska napoleońskie w 1796 został aresztowany na kilka miesięcy. Po uwolnieniu negocjował i podpisał z ramienia papieża Traktet z Tolentino. Na konklawe 1799-1800 był kandydatem frakcji pro-austriackiej na papieża. Biskup Palestriny 1800-1809. Od 1805 był egzaminatorem kandydatów na biskupów z teologii. W 1807 został protektorem zakonu kapucynów, a rok później stanął na czele Datarii Apostolskiej. Subdziekan Św. Kolegium i biskup Porto e Santa Rufina 1809-14. Po zajęciu Rzymu przez Napoleona w 1809 wygnany z Rzymu do Paryża. Dziekan Św. Kolegium Kardynałów od 1811. Napoleon Bonaparte zakazał mu noszenia oznak godności kardynalskiej za to, że podpisał bullę ekskomunikującą cesarza, a następnie odmówił udziału w jego ślubie. W 1813 na krótko został zwolniony po podpisaniu konkordatu z Fonainebleau, w styczniu 1814 aresztowano go ponownie i osadzono w Alais. W kwietniu 1814 ostatecznie uwolniony, powrócił do Rzymu. Pius VII zatwierdził go jako pro-datariusza Stolicy Apostolskiej, a ponadto przeniósł do wakującej od 3 lat diecezji suburbikarnej Ostia e Velletri. W 1817 został archiprezbiterem Bazyliki Watykańskiej i prefektem Fabryki Św. Piotra. 1819 odznaczony austriackim orderem Św. Stefana. Zmarł w Rzymie po kilkudniowej chorobie. [1]

"Guillaume Tell" był francuskim okrętem liniowym zwodowanym w 1789 roku w porcie w Tulonie. Jego uzbrojenie stanowiły 84 działa. Udało mu się przetrwać bitwę pod Abukirem (1798). W 1800 roku wpadł w ręce Brytyjczyków. Jego dowódcą w dniu bitwy był kpt. Saulnier.

Republika Włoska (1802-1805) – państwo w północno-środkowych Włoszech. Proklamowane w miejsce Republiki Cisalpińskiej i obejmująca jej terytorium (Lombardia i Emilia-Romania), z Napoleonem Bonaparte jako prezydentem.

Historia Republiki Weneckiej obejmuje ponad tysiąc lat istnienia (726-1797) mniej lub bardziej niezależnego państwa, którego centrum było bogate włoskie miasto handlowe – Wenecja. W tym czasie Republika Wenecka jako państwo wyrosła z peryferyjnego ośrodka położonego na krańcu Adriatyku w największą potęgę handlową i morską Europy. Ewolucja tego państwa mimo tak długiej historii i licznych zmian organizacyjnych przebiegała przez cały czas w ramach ustroju republikańskiego, co czyni je najdłużej istniejącą republiką w historii.

Bitwa pod Aleksandrią miała miejsce 2 lipca 1798 roku i była pierwszym starciem pomiędzy armią Bonapartego zmierzającą do podbicia całego Egiptu, a siłami lokalnymi.

Bitwa pod piramidami – rozegrana 21 lipca 1798 roku pod wioską Embabeh, 15 kilometrów na północ od Kairu pomiędzy armią francuską, dowodzoną przez generała Napoleona Bonaparte a mamelukami Murada Beja i Ibrahima Paszy wspartymi piechotą arabską. Bitwa zakończyła się klęską mameluków.

T65 (聯勤, Type 65) – karabin szturmowy produkowany na Tajwanie przez Combined Service Forces jako broń dla wojska Republiki Chińskiej. Wzorem patentowym był amerykański karabin AR-18, a indeks 65 ma oznaczać "65 rok republiki" (1976). Karabin ten jest używany także przez wojska Salwadoru, Haiti oraz Panamy.

Ustawa gwarancyjna (wł. La legge delle guarentigie) − akt prawny wydany przez króla Włoch Wiktora Emanuela II po zajęciu Państwa Kościelnego przez wojska włoskie 20 września 1870 roku, nadający papieżowi godność i przywileje równe głowie państwa, w tym przyjmowanie i ustanawianie ambasadorów o pełnym immunitecie dyplomatycznym. Dokument i zawarte w nim prawa został odrzucony przez papieża Piusa IX, który był wrogi włoskiemu ruchowi narodowemu oraz kwestionował prawo Włoch do sprawowania suwerennej władzy nad Rzymem i jego okolicami. W efekcie nieosiągnięcia porozumienia papież uznał się za więźnia Watykanu, politykę tę kontynuowali także jego następcy. Ta tzw. kwestia rzymska została rozwiązana dwustronnym traktatem papiesko-włoskim z 11 lutego 1929, określanym jako traktaty laterańskie.

Andries Wilhelmus Jacobus Pretorius (ur. 27 listopada 1798 w Graaff Reinet, Kolonia Przylądkowa, zm. 23 lipca 1853 w Magaliesberg, Transwal) - burski dowódca wojskowy i polityk. Jeden z współtwórców Republiki Transwalu oraz Natalu, której był prezydentem. Na jego cześć nazwano miasto Pretoria w Republice Południowej Afryki.

Marcantonio IV Borghese(1730-1800) pochodzący z rzymskiej odnogi rodu Borghese. Popierał Napoleona Bonapartego, był ojcem Filippo Ludovico Camillo Borghese.

Pałac Meissnerów w Toruniu - pałac miejski w Toruniu, położony przy Rynku Staromiejskim 7. Został zbudowany w 1739 r. dla burmistrza Jakuba Meissnera . Architektem tego budynku był prawdopodobnie Jan Baptysta Cocchi. Obiekt wybudowano w stylu późnego baroku na miejscu zniszczonych przez Szwedów dwóch starszych kamienic . W 1798 roku pałac nabył pruski urząd skarbowy. Około roku 1800 pałac ten przebudowano w stylu klasycystycznym. Obecnie mieście się tutaj Dom Harcerza.

Mimo że formalnie Łódź znalazła się pod zaborem pruskim już w 1793 r. (tj. po drugim rozbiorze), w praktyce poważniejsze zmiany w jej obrębie i okolicach odnotowano dopiero po 1798 r. Wówczas nastąpiła sekularyzacja dóbr duchownych i przejęcie ich na własność przez rząd pruski. W tym czasie przybyli również pierwsi koloniści z Królestwa Pruskiego, dzięki czemu w miasteczku i wsiach je otaczających wzrosła koniunktura gospodarcza (pojawiły się pierwsze zapowiedzi kapitalizmu) oraz liczba ludności. W 1793 r. Łódź zamieszkiwało 191 mieszkańców, ale już w 1800 r. było ich 428.

Karol Albert Sabaudzki, (ur. 2 października 1798, w Paryżu, zm. 28 lipca 1849) w Oporto w Potugalii - król Sardynii z dynastii sabaudzkiej w latach 1831-1849. Syn Karola Emanuela, księcia Carignano (1770-1800), i Albertyny Marii Krystyny Wettyn (1779-1851), będącej córką Karola Saskiego, księcia Saksonii i Polski, oraz Franciszki Krasińskiej.

Franciszek Malczewski (ur. 1800 - zm. 8 lutego 1832). Major Wojska Polskiego. W momencie wybuchu powstania listopadowego (29 listopada 1830), poprowadził do boju swój batalion saperów.

Serwiliusze (Servilii) to ród rzymski którego przedstawiciele pełnili najwyższe funkcje przez cały okres trwania republiki rzymskiej. Patrycjuszowskie gałęzie rodu nosiły przydomki (cognomen) Priscus, Structus, Ahala, Caepio a plebejskie to Geminus, Vatia i Casca.

Republika Włoska (1802-1805) - państwo w północno-środkowych Włoszech. Proklamowane w miejsce Republiki Cisalpińskiej i obejmująca jej terytorium (Lombardia i Emilia-Romania), z Napoleonem Bonaparte jako prezydentem.

Lista prezydentów Demokratycznej Republiki Konga (od 30 czerwca 1960 do 1 sierpnia 1964 Republiki Konga; od 1 sierpnia 1964 do 27 listopada 1971 Demokratycznej Republiki Konga; od 27 listopada 1971 do 17 maja 1997 Republiki Zairu; od 17 maja 1997 ponownie Demokratycznej Republiki Konga):

Ludowa Republika Hesji (Volksstaat Hessen) – historyczny kraj związkowy w Niemczech, ze stolicą w Darmstadt. Powstał po zakończeniu I wojny światowej, z ziem Wielkiego Księstwa Hesji. Istniał w ramach Republiki Weimarskiej i III Rzeszy, aż do roku 1945. W latach 1919-1930, na podstawie traktatu wersalskiego, większość jego terytorium była okupowana przez wojska francuskie.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja