Restauracja Burbonów

Restauracja Burbonów – okres w historii Francji wyznaczony datami 1814-1830 (przerwany przez 100 dni Napoleona 20 marca - 22 czerwca 1815), od powrotu na tron dynastii Burbonów po upadku Napoleona I do rewolucji lipcowej. Okres formalnej monarchii parlamentarnej, z Kartą konstytucyjną jako podstawowym dokumentem państwowym, w czasie którego o wpływy rywalizowali liberałowie i ultrasi, zaś ambicje królów Ludwika XVIII i Karola X ścierały się ze zmieniającym się układem sił społecznych, w którym na czoło wysuwała się burżuazja. Jest to również okres szybkiego rozwoju kapitalizmu we Francji.

Ultrasi – reakcyjna frakcja polityczna zasiadająca we francuskim parlamencie w latach 1815-1830 istniejąca podczas restauracji Burbonów. W skład Ultrasów wchodzili głównie politycy o poglądach prawicowych. Ultrasi stracili zniknęli ze sceny politycznej po rewolucji lipcowej oraz przejęcia tronu przez bardziej liberalnego króla Ludwika Filipa I.

Ultrasi – reakcyjna frakcja polityczna zasiadająca we francuskim parlamencie w latach 1815-1830 istniejąca podczas restauracji Burbonów. W skład Ultrasów wchodzili głównie politycy o poglądach prawicowych. Ultrasi zniknęli ze sceny politycznej po rewolucji lipcowej oraz przejęcia tronu przez bardziej liberalnego króla Ludwika Filipa I.

Jules Auguste Armand Marie, książę de Polignac, (ur. 14 maja 1780 w Wersalu - zm. 1847 w Paryżu), polityk francuski. Należał do ultrasów, skrajnie prawicowej i monarchistycznej partii działającej po restauracji Burbonów na tronie Francji. W 1829 roku został powołany przez Karola X na stanowisko ministra spraw zagranicznych, a w listopadzie tego roku objął urząd premiera. Antyliberalna polityka jaką prowadził była jedną z przyczyn wybuchu Rewolucji Lipcowej w 1830 roku.

100 dni Napoleona (nazywane również Lotem orła) – okres od 1 marca (powrót Napoleona Bonaparte z wyspy Elby) do 18 czerwca 1815 (zakończony klęską Napoleona w bitwie pod Waterloo z połączonymi siłami angielskimi oraz pruskimi i późniejszą jego abdykacją), w którym Napoleon ponownie sięgnął po władzę we Francji.

W starożytności tereny obecnej Francji były pod panowaniem Rzymian. Początki niepodległej Francji sięgają czasów rozpadu państwa Franków. Pierwszym władcą terenów francuskich został Karol II Łysy. Jego panowanie zapoczątkowało ponad tysiącletni okres monarchii w historii Francji. Pierwszy raz panowanie monarchii skończyło się wraz z wybuchem Rewolucji Francuskiej. A po jej upadku kilkunastoletnim panowaniem cesarza Napoleona. Po jego upadku doszło na krótko do restauracji monarchii i ogłoszenia II Republiki która trwała do czasu obalenia Napoleona III. Po którego obaleniu proklamowano III republikę. Istniała ona do 1946 roku gdy wprowadzono nową konstytucję. Po kolejnej zmianie konstytucji w 1958 roku Francja istnieje jako V Republika Francuska.

Rewolucja francuska 1789-1799 (nazywana też Wielką Rewolucją Francuską lub po prostu Wielką Rewolucją) – okres w historii Francji (1789-1799), w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych i obalenia monarchii Burbonów.

Monarchia lipcowa – rozpowszechnione określenie rządów konstytucyjnych we Francji pod berłem króla Ludwika Filipa I. Rozpoczął się oficjalnie koronacją Ludwika Filipa I na króla Francuzów po obaleniu restauracji Burbonów przez rewolucję lipcową, natomiast zakończyła go rewolucja lutowa w 1848.

XIX wiek Francja rozpoczęła jako republika na skutek rewolucji francuskiej, która obaliła dotychczasową monarchię absolutną. W ciągu całego wieku ustrój Francji ulegał zmianom, od hegemonii Napoleona, przywrócenia monarchii, następnie rewolucja lipcowa, ponowne obalenie monarchy i proklamowanie w 1852 roku II Cesarstwa Francuskiego na czele z Napoleonem III. W 1870 roku zdetronizowano Napoleona III z związku z przegraną wojną z Prusami i ustanowiono III Republikę Francuską, która przetrwała do 1940 roku. Francja, zwłaszcza w drugiej połowie wieku, przeżywała rozkwit przemysłu.

Królestwo Etrurii – historyczne państwo we Włoszech, utworzone w 1801 przez Napoleona Bonaparte w miejsce Wielkiego Księstwa Toskanii. Państwo oddano we władanie dynastii Burbonów. W 1807 włączone do Francji przez Napoleona Bonaparte i zlikwidowane, a następnie w 1814 przywrócone.

Rewolucja francuska 1789-1799 (nazywana też Wielką Rewolucją Francuską lub po prostu Wielką Rewolucją) – okres w historii Francji (1789-1799), w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych i obalenia monarchii Burbonów.

Legitymizm - koncepcja polityczna z początku XIX wieku, głosząca nienaruszalność praw dynastii panujących. Według tej koncepcji, władza królewska pochodzi od Boga, a nie od ludu. Sformułowana po raz pierwszy w 1814 roku przez Talleyranda, stanowiła nadrzędny cel obrad kongresu wiedeńskiego. W myśl tej doktryny wszyscy monarchowie obaleni przez Napoleona lub Rewolucję mieli powrócić na trony, jako że władcy nie mogą być usunięci przez poddanych. Na mocy tej zasady doszło między innymi do restauracji Burbonów: we Francji, Hiszpanii i Królestwie Obojga Sycylii.

Burbonowie (fr. Bourbon, hiszp. Borbón) – dynastia królów francuskich, hiszpańskich, Neapolu z Sycylią, panujących też w Parmie i Luksemburgu, odgałęzienie Kapetyngów, panująca we Francji w latach 1589-1830, z przerwą w okresie rewolucji francuskiej i napoleońskim. Obecnie francuska linia Burbonów wygasła, a istnieje dalej młodsza linia - Burbonów-Orleańskich oraz hiszpańska linia Burbonów.

Droga krajowa nr 85 (fr. Route nationale 85 - RN 85, nazywana także Drogą Napoleona) - droga we Francji, łącząca Golfe-Juan z Grenoble. Jest zwana także Drogą Napoleona, ponieważ podąża ona śladem Napoleona Bonaparte, który powracał z wyspy Elba, aby rozpocząć okres 100 dni Napoleona.

Burbonowie (fr. Bourbon, hiszp. Borbón) – dynastia królów francuskich, hiszpańskich, Neapolu z Sycylią, panujących też w Parmie i Luksemburgu, odgałęzienie Kapetyngów, panująca we Francji w latach 1589-1830, z przerwą w okresie rewolucji francuskiej i napoleońskim. Obecnie francuska linia Burbonów wygasła, a istnieje dalej młodsza linia - Burbonów-Orleańskich oraz hiszpańska linia Burbonów.

Droga krajowa nr 85 (fr. Route nationale 85 - RN 85, nazywana także Drogą Napoleona) - droga we Francji, łącząca Golfe-Juan z Grenoble. Jest zwana także Drogą Napoleona, ponieważ podąża ona śladem Napoleona Bonaparte, który powracał z wyspy Elba, aby rozpocząć okres 100 dni Napoleona.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja