Linki:
Łacina,
Hylozoizm,
Indywiduum,
Konkret,
Ludy pierwotne,
Proces,
Przedmiot,
Reizm,
Relacja,
Rzecz (prawo),
Wulgaryzm,
Zdarzenie,
Rzecz, substancja pierwsza, byt jednostkowy (łac. res) - kategoria
przedmiotów, od innych przedmiotów (np.
zdarzeń czy
relacji) różniących się tym, że:
Przedmiot jednostkowy, indywiduum - każdy
przedmiot, który nie jest
zbiorem przedmiotów w sensie logicznym (choć może i musi być zbiorem przedmiotów w sensie
mereologicznym).
Festiwal Sztuki i Przedmiotów Artystycznych – Targi sztuki i rękodzieła adresowane do szerokiej publiczności, odbywające się od 2004 roku w cyklu corocznym na terenie
Międzynarodowych Targów Poznańskich. Wydarzenie pierwotnie nosiło nazwę "Festiwal Przedmiotów Artystycznych". W roku 2008 po raz pierwszy odbyło się jako "Festiwal Sztuki i Przedmiotów Artystycznych". Wystawcami są artyści plastycy oraz rękodzielnicy. Zwiedzający mają możliwość zakupu wystawianych przedmiotów.
Przedmiot jednostkowy, indywiduum - każdy
przedmiot, który nie jest
zbiorem przedmiotów w sensie logicznym (choć może i musi być zbiorem przedmiotów w sensie
mereologicznym).
Kategoria (z
gr. kategorein - orzekać) - podstawowy zbiór
przedmiotów; element wyczerpującego podziału wszystkich bytów na najbardziej ogólne
gatunki i
rodzaje. Termin został utworzony przez
Arystotelesa, który wyróżnił dziesięć kategorii: kategorię
substancji i dziewięć kategorii przypadłościowych. Podziału tego dokonał na drodze rozróżnienia między podmiotem zdania (którymi jest substancja) a jego orzeczeniem (którymi są kategorie przypadłościowe) i analizy orzeczeń greckich, która doprowadziła do powstania listy kategorii przypadłościowych. Współcześnie Arystotlesowskiego podziału kategorii nie uznaje się przeważnie ani za wyczerpujący i spójny, ani za zgodny z naturą języka, dał on jednak podstawy do dalszych analiz pojęcia kategorii. Arystoteles wyróżnił następujące kategorie:
Segregator to pojemnik służący archiwizowaniu, porządkowaniu przedmiotów w sposób ułatwiający ich przeszukiwanie. Stosowanie segregatorów wynika z potrzeby zgromadzenia w odpowiednim porządku przedmiotów, które pozostawione luzem mogą ulec zagubieniu, zniszczeniu, nieuporządkowaniu lub sprawiają trudność w ich przeszukiwaniu.
Zainteresowanie elementami przedmiotów - jedna z cech diagnostycznych według
ICD-10 i
DSM-IV, która może wystąpić u osoby z
zespołem Aspergera lub innymi zaburzeniami związanymi ze
spektrum autyzmu. Polega na silnym pochłonięciu przez cechy (najczęściej wzrokowe lub dotykowe) przedmiotów (np. wpatrywanie się w jedną rzecz tj. talerz zupy przez kilka godzin czy zabawa polegająca na długim przetrzymywaniu czy rozgniataniu przedmiotu w rękach).
Zainteresowanie elementami przedmiotów - jedna z cech diagnostycznych według
ICD-10 i
DSM-IV, która może wystąpić u osoby z
zespołem Aspergera lub innymi zaburzeniami związanymi ze
spektrum autyzmu. Polega na silnym pochłonięciu przez cechy (najczęściej wzrokowe lub dotykowe) przedmiotów (np. wpatrywanie się w jedną rzecz tj. talerz zupy przez kilka godzin czy zabawa polegająca na długim przetrzymywaniu czy rozgniataniu przedmiotu w rękach).
Postrzeżenie - bezpośrednie odbicie przedmiotów, zjawisk realnego świata, które oddziałuje na nasze narządy zmysłowe. Podstawę do postrzeżenia stanowi obiektywne i niezależne od
świadomości i postrzegania ludzkiego, istnienie przedmiotów. W przeciwieństwie do wrażenia, które odzwierciedla poszczególne własności, jakości przedmiotu. Rolą postrzeżenia jest odbijanie przedmiotu jego cech i przymiotów.
Pinceta (pęseta, szczypczyki) jest narzędziem o sprężystych ramionach używanym do chwytania przedmiotów, których mały rozmiar utrudnia lub uniemożliwia manipulację za pomocą rąk. Wywodzą się prawdopodobnie od cęgów,
szczypiec lub
nożyc - jak kleszcze do uchwycenia i trzymania gorących przedmiotów, używanych od zarania dziejów.
Jasność (łac. claritas, fr. clarté) i wyraźność (fr. netteté) – para pojęć, które od czasów
Kartezjusza współwystępują ze sobą w myśli metodologicznej, przybierając przy tym jednak odmienne znaczenia. Jasność może oznaczać to co jawi się umysłowi jako pewne i proste, to, co pozwala odnosić pojęcia do przedmiotów i odróżniać przedmioty od siebie, czy też poprawne stosowanie wyrażeń. Wyraźność może oznaczać to, co pozwala odnosić pojęcia do przedmiotów i odróżniać przedmioty od siebie, to, co pozwala wskazywać na cechy szczególne przedmiotów i to, że użytkownik danego wyrażenia potrafi podać jego
znaczenie.
Lawina (przen.) –
przenośnia do
zjawiska przyrodniczego, nieprzeliczone mnóstwo czegoś, np. przedmiotów, faktów, zdarzeń, które zjawiają się nagle i poruszają gwałtownie, np. lawina wojsk, lawina informacji, lawina oszczerstw
Serwantka - rodzaj wolno stojącej
oszklonej z trzech stron
szafki z półkami do przechowywania ozdobnej
porcelany,
szkła,
sreber i innych przedmiotów, często elementów
zastawy stołowej. Tylna ścianka zazwyczaj jest lustrzana. Pełniąc funkcję zabezpieczającą przechowywane w niej przedmioty przed kurzem serwantka umożliwia jednocześnie prezentację przedmiotów służąc dekoracji pomieszczenia.
Liczba mnoga - forma
fleksyjna, tj. przypadek w
deklinacji i w
koniugacji, oznaczający wiele przedmiotów lub osób, a także w przypadku przedmiotów zbiorowych - grupy tych przedmiotów (np. piasek w
liczbie pojedynczej oznacza wiele ziaren piasku, ale istnieje też forma w liczbie mnogiej - piaski - mogąca się odnosić do większych zbiorów - np. piaski pustyni; podobnie armia to grupa ludzi, gramatycznie liczba pojedyncza, istnieje jednak rzeczownik armie w liczbie mnogiej).
Byt w sensie kolektywnym – wszystko, zbiór wszystkich przedmiotów. Możemy też słowo "byt" rozumieć w sensie węższym, jako zbiór wszystkich
przedmiotów, które istnieją. Wówczas zamiast słowa byt używamy często słów "
rzeczywistość", "kosmos" czy "
wszechświat".
Mikroiluzja - kategoria sztuki iluzji obejmująca prezentacje
efektów iluzjonistycznych z zastosowaniem małych
rekwizytów, najczęściej przedmiotów codziennego użytku, w małym gronie osób, najczęściej przy stoliku.
Smar – substancja zmniejszająca
tarcie między powierzchniami przedmiotów, które stykając się ze sobą tymi powierzchniami, poruszają się względem siebie. Smar działa na zasadzie wniknięcia w szczelinę pomiędzy tymi powierzchniami i utworzenia tam warstwy poślizgowej poprzez całkowite odseparowanie od siebie tych powierzchni.
Nazwy pospolite, imiona pospolite, apelatywy (łac. appellativa) - nazwy mogące się odnosić do dowolnego egzemplarza desygnatów danej klasy przedmiotów, w odróżnieniu od
nazw własnych, odnoszących się do jednostek.