Określenie Rzymianie/Starożytni Rzymianie stosuje się do wszystkich obywateli Starożytnego Rzymu jako miasta i całego obszaru państwa. Formalnie każdy mieszkaniec Państwa Rzymskiego był Rzymianinem. Miasto Rzym powstało na terenach zajmowanych przez italskie plemię
Latynów. Należy zwrócić uwagę na intensywną ekspansję Rzymu, które z państwa-miasta stosunkowo szybko stało się państwem obejmującym całą Italię, toteż należy założyć, iż ,,rodowici Rzymianie" byli pochodzenia italskiego i etruskiego.
Auxilia Palatina (Pałacowe Formacje Pomocnicze) - jednostki straży przybocznej powołane przez
Konstantyna Wielkiego w miejsce
gwardii pretoriańskiej, w tej formacji mogli służyć jedynie
rzymianie z
Italii.
Wojna latyńska miała miejsce w latach
340-
338 p.n.e. Rzymianie pokonali w niej
Latynów i
Wolsków, co doprowadziło do rozwiązania
Związku Latyńskiego i włączenia dużej części jego terytorium do państwa rzymskiego. W ten sposób środkowa
Italia dostała się pod panowanie Rzymu.
Pod terminem starożytny Rzym rozumie się zazwyczaj państwo stworzone przez mieszkańców miasta
Rzym, leżącego w
Italii nad rzeką
Tyber. Historia starożytnego Rzymu zaczyna się wraz z założeniem miasta w
753 roku p.n.e., a kończy obaleniem cesarza
Romulusa Augustulusa w 476 roku n.e.
Siła państwa (Siła kraju, Siła narodowa, Potęga państwa, Potęga narodowa) – jest określana jako suma wszystkich zasobów jakimi dysponuje naród lub państwo w osiąganiu narodowych celów.
Pod terminem starożytny Rzym rozumie się zazwyczaj państwo stworzone przez mieszkańców miasta
Rzym, leżącego w
Italii nad rzeką
Tyber. Historia starożytnego Rzymu zaczyna się wraz z założeniem miasta w
753 roku p.n.e., a kończy obaleniem cesarza
Romulusa Augustulusa w 476 roku n.e.
Podwójny system pokrewieństwa - jeden z typów systemów pokrewieństwa w którym występuje (niekonieniecznie równoważnie)
matrylinearna i jak
patrylinearna zasada
pochodzenia. W społeczeństwach opartych na tym systemie istnieją obok matrylinearne i patrylinearne grupy pochodzeniowe, do których należy się równocześnie.
Iszuwa lub Isuwa – nazwa, stosowana przez
Hetytów na określenie wrogich ludów, które osiedlały się na wschodnich rubieżach wczesnohetyckiego państwa. Określenie przetrwało także w czasach, gdy Hetyci podbili te obszary. W okresie, gdy królestwo hetyckie chyliło się ku upadkowi, w Iszuwa powstało państwo luwijskie Kammanu.
Spisy ludności były przeprowadzane przez władców już w czasach starożytnych. Początkowo miały one na celu wyłącznie określenie liczby ludzi na danym terenie. Pierwsze spisy przeprowadzano w
Egipcie w IV wieku p.n.e. Notowano liczbę mieszkańców i jej stan majątkowy. Chińczycy w II wieku p.n.e. spisywali stan liczebny i wielkość gospodarstw rolnych. Starożytni Rzymianie przeprowadzali regularnie co 5 lat tzw. "cenzusy". Służyły one celom militarnym i podatkowym a także religijnym. Początkowo spisy dotyczyły tylko
obywateli Rzymu. W czasach panowania cesarza Augusta w prowincji
Judea rządzonej przez
Kwiryniusza odbył się cenzus przeprowadzony przez namiestnika
Heroda (I w.n.e), w takcie którego urodził się
Jezus. W rzymskiej prowincji Syria cenzusy przeprowadzano co 12 lat. Służyły one głównie celom podatkowym, określając dokładnie w jakim wieku są mieszkańcy. Podatek "tributum capitis" płacili mężczyźni od 14 do 65 lat i kobiety od 12 lat do 65. Za niepłacenie podatku groziły dotkliwe kary. Rzymianie przejmując kolejne terytoria przeprowadzali spisy ludności dla określenia ich potencjalnych możliwości podatkowych.
Gubernatorat Państwa Watykańskiego”, Papieska Komisji d.s. Państwa Watykańskiego − ciało legislacyjne, które zarządza
Państwem Watykańskim w imieniu
papieża, będącego
Suwerennym Władcą Państwa Watykańskiego. Na jej czele stoi Prezydent Papieskiej Komisji Państwa Watykańskiego który nosi też tytuł "Prezydent Gubernatoratu Państwa Miasta Watykańskiego". Obecnie jest nim
kard. Giuseppe Bertello. Sekretarzem generalnym jest bp
Giuseppe Sciacca.
Dyskretny rozkład prawdopodobieństwa to w
probabilistyce rozkład prawdopodobieństwa zmiennej losowej dający się opisać przez podanie wszystkich przyjmowanych przez nią wartości, wraz z prawdopodobieństwem przyjęcia każdej z nich. Funkcja przypisująca prawdopodobieństwo do konkretnej wartości zmiennej losowej jest nazywana funkcją rozkładu prawdopodobieństwa (probability mass function, pmf). Zachodzi:
Senonowie - historyczne
plemię celtyckie, które zasiedlało okolice dzisiejszych miast:
Sens,
Auxerre i
Melun w górnym biegu
Sekwany. Część członków tego plemienia w
400 r. p.n.e. przeszła
Alpy i osiedliła się na
Nizinie Padańskiej, w dzisiejszej
Umbrii, gdzie założyli miasto Sena. Z plemienia Senonów wywodził się
Brennus, który w r.
386 p.n.e. zadał klęskę wojskom rzymskim nad Allią i zdobył
Rzym. Rzymianie prowadzili z Senonami permanentne walki, aż
konsul Dolabella całkowicie ich zniszczył w r.
283 p.n.e. Senonowie byli jednym z wielu plemion celtyckich, które w tym czasie próbowały osiedlić się w
Italii i
Etrurii.
Marmaryka (
łac. Marmarica) - kraina historyczno-geograficzna w
Afryce Północnej na wybrzeżu
Morza Śródziemnego, na północnym zachodzie
Egiptu i północnym wschodzie
Libii. Nazwa krainy, którą nadali
Rzymianie, pochodzi od
berberskiego plemienia Marmarydów. Marmaryka i sąsiednia
Cyrenajka były głównym teatrem działań wojennych w czasie
II wojny światowej w Afryce.
Raszka – państwo utworzone w II poł. X wieku we wschodniej części
pierwszego państwa serbskiego w dorzeczu Tary, Pivy, Limu, Zachodniej Morawy i Ibaru. Od nazwy rzeki Raszki i położonego nad nią miasta Ras, będącego głównym ośrodkiem państwa otrzymała w XII wieku nazwę Raszki. Jej serbskich mieszkańców zaczęto nazywać Rascianami. Objęcie władzy przez Nemaniczów na przełomie XII i XIII wieku – uniezależnienie państwa od
Bizancjum,zjednoczenie ziem serbskich, a potem utworzenie królestwa, spowodowały, że nazwa Raszki została porzucona na rzecz Serbii. Przez Węgry nazwa ta dotarła w XV-XVI wieku do Polski i stąd w literaturze polskiej tego okresu można się spotkać z nazwą Raców na określenie Serbów.
Cohortes urbanae (po
łacinie kohorty miejskie) – dowodzone przez prefekta miejskiego, zostały stworzone w
Starożytnym Rzymie, aby zrównoważyć ogromne siły
pretorian w
Rzymie. Ich główną rolą było chronienie Rzymu i przeciwstawianie się różnym gangom i bandom, dlatego często patrolowali ulice miasta. W rzadkich przypadkach ruszali na pole
bitwy, ale w
armii mieli tylko honorowe znaczenie. Żołd żołnierzy z Cohortes urbanae wynosił 500 denarów rocznie. Służba tam była uznawana za zaszczytną i dobrze płatną, pełnili ją tylko mieszkańcy
Rzymu i
Italii.
Wolne miasto - miasto na prawach
państwa (często
państwa stowarzyszeniowego). Były one powszechne w
starożytności. Niezależne, jednak wiele z nich łączyło się w formalne lub nieformalne związki. Wiele historycznych wolnych miast i ich unii powstało przez walki (
Mykeny;
Rzym), a wiele jako pokojowe sojusze lub wzajemna ochrona (
Związek Hanzeatycki;
Związek Peloponeski).
Iguwińskie tablice (Tabulae Iguvinae) to siedem tablic z
brązu, powstałych w latach
300-
70 p.n.e., które zostały znalezione w
1444 roku w ruinach świątyni
Jowisza na terenach starożytnego
italskiego miasta
Iguvium (obecnie
Gubbio).