Linki:
À,
Á,
Â,
Ã,
Ä,
Å (litera),
Æ,
Ç,
È,
É,
Ê,
Ë,
Ì,
Í,
Î,
Ï,
Ð,
Ñ,
Ò,
Ó,
Ô,
Õ,
Ö,
Ø,
Ù,
Ú,
Û,
Ü,
Ý,
Þ,
ß,
Ā,
Ă,
Ą,
Ć,
Ĉ,
Ċ,
Č,
Ď,
Đ,
Ē,
Ė,
Ę,
Ě,
Ĝ,
Ğ,
Ġ,
Ģ,
Ĥ,
Ħ,
Ĩ,
Ī,
Į,
İ,
IJ,
Ĵ,
Ķ,
ĸ,
Ĺ,
Ļ,
Ł,
Ń,
Ņ,
Ň,
Ō,
Ő,
Œ,
Ŕ,
Ŗ,
Ř,
Ś,
Ŝ,
Ş,
Š,
Ţ,
Ť,
Ŧ,
Ũ,
Ū,
Ŭ,
Ů,
Ű,
Ų,
Ÿ,
Ź,
Ż,
Ž,
Ɓ,
Ƅ,
Ƌ,
Ə,
Ƒ,
Ɣ,
Ƙ,
ƛ,
Ɯ,
Ơ,
ƪ,
Ư,
Ʋ,
Ƶ,
ƻ,
Ƽ,
Ǎ,
Ǩ,
Ǫ,
Ǯ,
Ǵ,
Ƿ,
Ș,
Ț,
Ȝ,
Ȧ,
Ȼ,
Ʉ,
ʠ,
Ѕ,
З,
С (cyrylica),
Ч,
ᶑ,
Ḇ,
Ḟ,
Ḡ,
Ḿ,
Ṁ,
Ṉ,
Ṕ,
Ṭ,
Ṯ,
Ẃ,
Ẅ,
Ẋ,
Ẓ,
Ẽ,
Ỳ,
Ⅎ,
A,
Ae,
Akcent przeciągły,
Alfa,
Alfabet łaciński,
Alfabet polski,
Alfabet wietnamski,
Ao (dwuznak),
B,
C,
Ch (dwuznak),
Ck,
Cs (dwuznak),
Cz (dwuznak),
D,
Długie s,
Dź (dwuznak),
Dż (dwuznak),
Dž,
Daszek (diakrytyka),
Dh,
Dsch,
Dwuznak,
Dz (dwuznak),
Dzs,
E,
Ea (dwuznak),
Eabhai,
Ee (dwuznak),
Ei,
Eidhea,
Eighea,
Esz (litera),
Eu (dwuznak),
F,
G,
Gh,
Gj,
Gl,
Gn (dwuznak),
Gy (dwuznak),
H,
Heksagraf,
Heta,
I,
I (mała litera),
Ie,
J,
Język migowy,
K,
Kh,
Kn,
L,
Lh,
Litera,
Lj,
Ll,
Ly,
M,
Mlask boczny dziąsłowy,
Mlask dwuwargowy,
Mlask podniebienny,
Mlask zębowy,
Mlask zadziąsłowy,
N,
Ng,
Nh,
Nj,
Ny (dwuznak),
O,
Oe,
Oidhea,
Oighea,
Oo (dwuznak),
Ou,
P,
Palatalizacja,
Pentagraf,
Ph,
Q,
Qu (dwuznak),
R,
Rh (dwuznak),
Rr (dwuznak),
Rz (dwuznak),
S (ujednoznacznienie),
Samogłoska otwarta przednia zaokrąglona,
Samogłoska otwarta tylna zaokrąglona,
Samogłoska półotwarta centralna niezaokrąglona,
Samogłoska półotwarta centralna zaokrąglona,
Samogłoska półprzymknięta centralna niezaokrąglona,
Samogłoska prawie otwarta centralna,
Samogłoska prawie przymknięta przednia scentralizowana niezaokrąglona,
Samogłoska prawie przymknięta tylna scentralizowana zaokrąglona,
Sch,
Sh (dwuznak),
Sigma,
Spółgłoska boczna półotwarta podniebienna,
Spółgłoska boczna szczelinowa dziąsłowa bezdźwięczna,
Spółgłoska boczna szczelinowa dziąsłowa dźwięczna,
Spółgłoska drżąca dwuwargowa,
Spółgłoska nosowa języczkowa,
Spółgłoska nosowa tylnojęzykowo-miękkopodniebienna,
Spółgłoska nosowa wargowo-zębowa,
Spółgłoska nosowa z retrofleksją,
Spółgłoska półotwarta dziąsłowa,
Spółgłoska półotwarta miękkopodniebienna,
Spółgłoska półotwarta z retrofleksją,
Spółgłoska szczelinowa dwuwargowa bezdźwięczna,
Spółgłoska szczelinowa dziąsłowa bezdźwięczna,
Spółgłoska szczelinowa dziąsłowo-podniebienna bezdźwięczna,
Spółgłoska szczelinowa dziąsłowo-podniebienna dźwięczna,
Spółgłoska szczelinowa gardłowa dźwięczna,
Spółgłoska szczelinowa języczkowa dźwięczna,
Spółgłoska szczelinowa krtaniowa dźwięczna,
Spółgłoska szczelinowa nagłośniowa bezdźwięczna,
Spółgłoska szczelinowa nagłośniowa dźwięczna,
Spółgłoska szczelinowa podniebienna dźwięczna,
Spółgłoska szczelinowa z retrofleksją bezdźwięczna,
Spółgłoska szczelinowa z retrofleksją dźwięczna,
Spółgłoska uderzeniowa dziąsłowa,
Spółgłoska zwarta języczkowa dźwięczna,
Spółgłoska zwarta nagłośniowa,
Spółgłoska zwarta podniebienna dźwięczna,
Spółgłoska zwarto-szczelinowa dziąsłowa bezdźwięczna,
Spółgłoska zwarto-szczelinowa dziąsłowa dźwięczna,
Spółgłoska zwarto-szczelinowa dziąsłowo-podniebienna bezdźwięczna,
Spółgłoska zwarto-szczelinowa dziąsłowo-podniebienna dźwięczna,
Spółgłoska zwarto-szczelinowa zadziąsłowa bezdźwięczna,
Spółgłoska zwarto-szczelinowa zadziąsłowa dźwięczna,
Sz (dwuznak),
T,
Tetragraf,
Th (dwuznak),
Tj,
Trójznak,
Ts,
Tsch,
Ty (znak),
Tz,
Tzsch,
U,
Ue,
Ui (dwuznak),
V,
W,
Warianty liter,
Wh,
X,
Xh,
Y,
Z,
Zh (dwuznak),
Zs,
Zsch,
Zwarcie krtaniowe,
ƪ – litera alfabetu łacińskiego używana w
międzynarodowym alfabecie fonetycznym do wyrażania pisemnie labializowanej
spółgłoski szczelinowej zadziąsłowej bezdźwięcznej. Znak ten przypomina odwrócony w poziomie symbol
całki (∫) z dodanym kółkiem.
Kof lub kuf (ק) – dziewiętnasta
litera alfabetu hebrajskiego o wartości numerycznej 100. Odpowiada dźwiękowi [
k] (w wymowie aszkenazyjskiej) lub [
q] (w wymowie sefardyjskiej).
Ẋ ẋ – litera łacińskiej wersji alfabetu
czeczeńskiego, oznaczająca dźwięk [
ħ]. W zapisie cyrylicą, używaną znacznie częściej, litera ta przybiera postać znaku хъ.
Heta (Ͱͱ) – litera
alfabetu greckiego oznaczająca spółgłoskę [
h], przedstawiająca ją jako pełną literę, a nie tylko jako znak diakrytyczny spiritus asper wywodzący się z tej litery, która z kolei wywodzi się z lewej połówki litery
eta.
Ty, ty
głoska oznaczana w piśmie zespołem składającym się z dwóch
liter (
dwuznakiem), używana w
języku węgierskim. Wymawiana jest jako
spółgłoska zwarta podniebienna bezdźwięczna [c], która może jako tty być dłużej wymawiana.
Cadi (צ/ץ) ( także sade ) - osiemnasta
litera alfabetu hebrajskiego o wartości numerycznej 90. Odpowiada dzwiękowi [
ʦ], w polskiej transkrypcji oddawana jako "c", w językach zachodnioeuropejskich "tz".
Ŧ (minuskuła: ŧ) – 25 litera alfabetu w
języku północnolapońskim używanym przez lud
Saami. Reprezentuje spółgłoskę szczelinową międzyzębową bezdźwięczną (
IPA: θ). Szyfr
Unicode to U+0166 dla "Ŧ" oraz U+0167 dla "ŧ".
Kof lub kuf (ק) – dziewiętnasta
litera alfabetu hebrajskiego o wartości numerycznej 100. Odpowiada dźwiękowi [
k] (w wymowie aszkenazyjskiej) lub [
q] (w wymowie sefardyjskiej).
Reguła fonologiczna jest jednym ze sposobów sformułowania generalizacji opisującej proces fonologiczny w danym języku. Na przykład, regułą fonologiczną w języku polskim jest asymilacja dźwięczności, co odnosi się do typu asymilacji zachodzącej między dwoma
obstruentami: w wyrazie las wypowiadamy na ogół bezdźwięczną spółgłoskę szczelinową [s], jednak w sekwencji las był dźwięk ten ulega wpływowi następującego po nim dźwięcznego [b] i jest wypowiadany jako [z].
Delta (dhelta, δελτα, Δδ) jest czwartą literą
alfabetu greckiego, oznaczającą
spółgłoskę zwarto-wybuchową "d". Współcześnie, w
języku nowogreckim jest wymawiana jako głoska międzyzębowa, zbliżona do angielskiego "th" /ð/, jak w wyrazie "
the".
S – dwudziesta czwarta litera
polskiego i dziewiętnasta
alfabetu łacińskiego. Oznacza zwykle w danym języku spółgłoskę przedniojęzykową szczelinową bezdźwięczną, np. [
s].
Kappa (kapa, κάππα, Κκ lub ϰ) – dziesiąta litera
alfabetu greckiego oznaczająca
spółgłoskę zwartą gardłową "k". W greckim systemie liczbowym oznacza liczbę
20.
Ɣ, ɣ -
litera alfabetu łacińskiego bazowana na grackiej literze "gamma"
γ. W
międzynarodowym alfabecie fonetycznym używana jest do zapisu
spółgłoski szczelinowo miękkopodniebnej dźwięcznej.
Kappa (kapa, κάππα, Κκ lub ϰ) – dziesiąta litera
alfabetu greckiego oznaczająca
spółgłoskę zwartą gardłową "k". W greckim systemie liczbowym oznacza liczbę
20.
Sonant –
spółgłoska zgłoskotwórcza, tworząca
sylabę. Sonantami są zwykle
spółgłoski nosowe i
płynne. Współcześnie nie występują w
języku polskim, ale są dosyć częste w innych językach.
Ê, Êê (
E cyrkumfleks)
Litera alfabetu łacińskiego używana w
języku walijskim,
języku francuskim,
języku wietnamskim, w
języku portugalskim i w
jèrriais.
Ê, Êê (
E cyrkumfleks) –
litera alfabetu łacińskiego używana w
języku walijskim,
języku francuskim,
języku wietnamskim, w
języku portugalskim i w
jèrriais.
Ӗ/ӗ – litera występująca jedynie w alfabecie
czuwaskim. Nie należy jej mylić z identycznie wyglądającym łacińskim Ĕ/ĕ. Oznacza samogłoskę przednią, średnią. Litera pojawiła się po raz pierwszy w 1873 w "Elementarzu dla Czuwaszy z zastosowaniem alfabetu rosyjskiego", autorstwa Iwana Jakowlewa. Zastąpiła stosowany wcześniej znak miękki.