Linki:
Deklaracja (informatyka),
Fortran,
Instrukcja (informatyka),
Język (mowa),
Język angielski,
Język programowania,
Jednostka leksykalna,
Keyword,
Kompilator,
Kontekst,
Oprogramowanie,
Rozkaz,
Spacja,
Słowo kluczowe (
ang. keyword) w
języku programowania oznacza słowo (może należeć do jakiegoś
języka naturalnego, jak
język angielski lub nie), stanowiące wydorębnioną
jednostkę leksykalną, często w określonym
kontekście mające szczególne znaczenie i oznaczające określony
rozkaz,
instrukcję lub
deklarację w
programie komputerowym. Lista słów kluczowych jest najczęściej ustalona dla danego standardu języka wraz z rozszerzeniami określonego producenta
kompilatora.
Instrukcja wyrażeniowa to
instrukcja zdefiniowana w składni określonego
języka programowania, której działanie polega na wykonaniu określonego
wyrażenia.
Fałszywa blokada (
ang. false deadlock) - określony sposób wykrycia nieistniejącego w danej rzeczywistości
cyklu w grafie przydziału zasobów w określonym
systemie rozproszonym, które wynikają z różnego typu opóźnień w nadchodzeniu do danego koordynatora komunikatów z określonymi informacjami cząstkowymi dotyczącymi cyklu z określonego grafu.
Nawias syntaktyczny w
programowaniu, to element
składni określonego
języka programowania służący definiowaniu strukturalnych elementów kodu źródłowego, takich jak bloki czy
instrukcje strukturalne. Nawiasami syntaktycznymi w językach programowania są wybrane przez
autorów konkretnego języka programowania
słowa kluczowe, lub znaki
nawiasów (symbole). Zarówno w przypadku słów kluczowych jak i symboli, para nawiasów dla konkretnej konstrukcji, obejmuje słowo (lub symbol) otwierające oraz słowo (lub symbol) zamykające strukturę programową. Nawiasy syntaktyczne definiują takie elementy w
kodzie źródłowym, jak np. instrukcje strukturalne,
podprogramy,
moduły, definicje
typów strukturalnych (
struktury,
unie,
rekordy,
klasy itp.). Pośród języków programowania można wyróżnić języki, w których
Wywołanie podprogramu, to
przekazanie sterowania w
programie komputerowym do wybranego
podprogramu. Taka operacja
definiowana jest w
kodzie źródłowym w odpowiedni sposób określony w
składni konkretnego
języka programowania. Wywołanie podprogramu, w skompilowanym, gotowym
programie komputerowym, wiąże się z niejawnym wykonaniem szeregu akcji dodatkowych, takich między innymi jak skojarzenie
argumentów zawartych w wywołaniu z odpowiednimi
parametrami wyspecyfikowanymi w
deklaracji podprogramu, a także umieszczenie na
stosie niezbędnego
adresu umożliwiającego
powrót z podprogramu do miejsca wywołania oraz wiele innych kwestii i szczegółów technicznych.
Wskaźnik bonitacji (ang. Site Index – SI) – wskaźnik określający
potencjalne zdolności produkcyjne siedliska dla danego gatunku. Wskaźnik bonitacji określany jest najczęściej na podstawie wieku i
wysokości górnej drzewostanu z wykorzystaniem
modeli bonitacyjnych opisujących zmianę z wiekiem wysokości drzewostanu. Wartości wskaźnika bonitacji wyraża się w metrach. Bonitacja dla drzewostanu w określonym wieku o danej wysokości górnej wyliczana jest jako hipotetyczna wysokość górna oszacowana z modelu bonitacyjnego dla wieku bazowego, który jest najczęściej równy 100 lat. Bonitacja 27,2 m oznacza, że dany drzewostan w wieku 100 lat będzie miał lub miał wysokość równą 27,2 m. Na rycinie graficznie zaprezentowano określanie bonitacji drzewostanu sosnowego w wieku 32 lat o wysokości 14 m. Wysokość prognozowana według modelu bonitacyjnego dla 100 lat wynosi 27,2 m, co oznacza, że wskaźnik bonitacji jest równy 27,2 m.
Literał pusty to
literał zapisany zgodnie z zasadami składni określonego
języka programowania, reprezentujący w
kodzie źródłowym wartość nieokreśloną, wartość pustą, wskazanie puste, nie określającą żadnego
adresu.
Rabat (opust) - zniżka oznaczona procentowo lub kwotowo od ustalonej
ceny określonego towaru. Udzielana najczęściej
nabywcom płacącym
gotówką, kupującym duże ilości towaru jednorazowo lub w określonym czasie.
Operator relacji w
programowaniu –
operator dostępny w określonym
języku programowania (a także w innych
językach komputerowych), który działając na podanych
argumentach, w
wyniku zwraca wartość logiczną, określającą spełnienie bądź nie spełnienie reprezentowanej przez ten operator
relacji zachodzącej między zapodanymi argumentami. Wynikiem działania operatora relacji jest więc wartość reprezentująca zgodnie z zasadami obowiązującymi w składni danego języka programowania jedną z
wartości logicznych:
prawdę (true) lub
fałsz (false).
PL/I (
ang. Programming Language One - Język programowania jeden) to
język programowania komputerowego stworzony w początku
lat 60. XX wieku dla celów naukowych, inżynieryjnych i biznesowych przez konsorcjum skupione wokół firmy
IBM. Jego cechą charakterystyczną jest bogaty zbiór funkcji wbudowanych. Prawdopodobnie nie istnieje
kompilator PL/I, który uwzględniałby wszystkie
słowa kluczowe tego języka. W związku z bogactwem PL/I kompilatory z reguły specjalizują się w określonych dziedzinach zastosowań.
Keyword - wyraz kluczowy,
słowo kluczowe - charakterystyczny
ciąg znaków stosowany jako wyróżnik w dokumentach, wspomagający proces wyszukiwania informacji.
Status quaestionis (
łac. stan pytania) - termin określający rozpoznanie aktualnego stanu rzeczy, wiedzy dotyczącego określonego tematu. Oznacza zapoznanie się z tym co inni na dany temat powiedzieli, napisali zanim samemu podejmie sie próbę dalszego, głębszego omówienia określonej dziedziny.
Urządzenie jest to
przedmiot umożliwiający wykonanie określonego procesu, często stanowiący zespół połączonych ze sobą części stanowiących funkcjonalną całość, służący do określonych celów, np. do przetwarzania
energii, wykonywania określonej
pracy mechanicznej, przetwarzania
informacji, mający określoną formę budowy w zależności od spełniających parametrów pracy i celu przeznaczenia.
Saldo kompensacyjne - określona wysokość
kredytu komercyjnego wyrażona jako określony
procent udzielonej pożyczki, jaką dany pożyczkobiorca jest zobowiązany utrzymać w postaci depozytu w określonym
banku bądź u pożyczkodawcy.
Struktura sieci elektroenergetycznej - jest to jednoznacznie określony układ
sieci wraz z parametrami poszczególnych
urządzeń. Określenie to zastępuje stosowane kiedyś pojęcie wariant sieci. Używane może być zarówno do określenia sieci istniejącej, jak i do określenia projektu nowej sieci. Struktura sieci zawiera wszystkie elementy, z których sieć jest zbudowana. W skład struktury wchodzą między innymi:
Domena podpięta jest to
domena internetowa przypisana do określonego komputera/serwera/adresu IP, skojarzona z określonym komputerem zarówno w oprogramowaniu serwerowym tego komputera, jak i w sieciowych systemach obsługi domen.
Skupienie - (ang. focus) to proces myślowy polegający na błyskawicznym zogniskowaniu
świadomości na określonym bodźcu, myśli, przedmiocie. Przedstawiając ten proces sytuacyjnie można porównać skupienie z pierwszym zachwytem lub przerażeniem. W dalszym etapie skupienie może być naturalnie puszczane i wkrótce zastąpione przez inne skupienie lub utrzymywane przez
koncentrację i np. poddawane
kontemplacji.
Skupienie jako zjawisko może również następować samoistnie, bez wyraźniej, uświadomionej
woli człowieka, podczas percepcji określonego zjawiska lub prowadzenia określonego działania.
Nagłówek podprogramu, to fragment
kodu źródłowego stanowiący
deklaratywny opis
podprogramu, poprzedzający definicję bloku podprogramu zawierającego tworzony
algorytm. Zawiera on
identyfikator podprogramu, ewentualną listę
parametrów i jeżeli jest to w danym języku programowania wymagane deklarację ich
typów oraz sposobu przekazania skojarzonego z danym parametrem
argumentu do podprogramu w jego wywołaniu (np. ByVal, ByRef w Visual Basic; var w Pascalu). Może także obejmować
frazy opcjonalne lub wymagane zawierające odpowiednie deklaratory i
modyfikatory, w tym między innymi deklarację
typu danej zwracanej przez podprogram dla podprogramów funkcyjnych. Jeżeli
składnia danego języka przewiduje, to poprzedzony jest także odpowiednim
słowem kluczowym (np. procedure: m.in.
Icon,
Pascal,
PL/I; proc: m.in.
Comal, PL/I (opcjonalny
skrót); function: m.in. Pascal, Visual Basic,
Fortran; subroutine: m.in.
Fortran; sub: m.in. późniejsze
implementacje języka
Basic,
Visual Basic,
Pearl; entry: m.in. dodatkowe
ingresje do podprogramu w języku PL/I; property: m.in. Visual Basic; perform: m.in.
Cobol; def: m.in.
Ruby,
Python; lub innym przewidzianym w składni konkretnego języka programowania), choć w wielu językach takiego słowa kluczowego nie ma: m.in.
C,
C++ i pokrewne.
Język dziedzinowy, także język dedykowany, język specjalizowany (ang. domain-specific language, DSL) to
język programowania przystosowany do rozwiązywania określonej dziedziny problemów, określonej reprezentacji problemu lub określonej techniki ich rozwiązywania. Przeciwieństwem języków dziedzinowych są języki programowania ogólnego zastosowania.
Uczestnictwo polityczne (ang. political participation) – określone sposoby zachowania jednostek w dziedzinie
polityki. Jest elementem szerszego zjawiska uczestnictwa, oznaczającego udział jednostki w procesie interakcji społecznej, polegający na określonym sposobie zachowania się.
Polityka językowa – zbiór zasad i założeń przyjęty przez władze danego państwa w stosunku do języka lub języków obowiązujących bądź używanych na jego terenie. Obejmuje ona przyjęcie
języka urzędowego, określenie sposobu jego nauczania, status języków mniejszości narodowych a także stosunek do ochrony języka przed wpływem obcych kultur.