S/PDIF

S/PDIF (ang. SONY/Philips Digital Interface Format) – standard przesyłania sygnałów dźwiękowych rozwijany przy współpracy firm SONY i Philips. Pozwala na przesyłanie między dwoma urządzeniami dźwięku zapisanego cyfrowo bez potrzeby konwertowania go do postaci analogowej. Dzięki temu nie powstają zniekształcenia dźwięku (powstawały w trakcie przetwarzania sygnału cyfrowego do postaci analogowej, w trakcie przetwarzania sygnału z powrotem do postaci cyfrowej po przesłaniu oraz w trakcie samej transmisji).

Cyfrowe przetwarzanie dźwięku - dziedzina cyfrowego przetwarzania sygnałów zajmująca się przetwarzaniem sygnałów fonicznych w postaci cyfrowej. Obejmuje w szczególności:

DXD (ang. Digital eXtreme Definition) - nazwa opracowanego w szwajcarskiej firmie Merging Technologies i zaaprobowanego przez firmy Sony i Philips wielobitowego formatu zapisu dźwięku cyfrowego o bardzo wysokiej częstotliwości próbkowania wynoszącej 352,8 kHz (ośmiokrotnie wyższej niż standardowa dla formatu CD-Audio częstotliwość 44,1 kHz), bazującego na kodowaniu PCM w rozdzielczości 24 bitów.

Kodowanie mowy – polega na konwersji sygnału fonicznego mowy z postaci analogowej do postaci cyfrowej, tak aby możliwe było jego przesyłanie przez łącze telekomunikacyjne lub sieć komputerową.

Philips RC6 – standard przesyłu danych pomiędzy pilotem – nadajnikiem podczerwieni a odbiornikiem (telewizorem, magnetowidem i innymi urządzeniami), opracowany i opatentowany przez firmę Philips. Jest on następcą standardu Philips RC5, umożliwia obsługiwanie większej liczby urządzeń oraz przesyłanie dodatkowych funkcji. Licencję na standard RC6 posiada również firma Microsoft.

Przetwornik analogowo-cyfrowy A/C (ang. A/D – analog to digital; ADC – analog to digital converter), to układ służący do zamiany sygnału analogowego (ciągłego) na reprezentację cyfrową (sygnał cyfrowy). Dzięki temu możliwe jest przetwarzanie ich w urządzeniach elektronicznych opartych o architekturę zero-jedynkową oraz gromadzenie na dostosowanych do tej architektury nośnikach danych. Proces ten polega na uproszczeniu sygnału analogowego do postaci skwantowanej (dyskretnej), czyli zastąpieniu wartości zmieniających się płynnie do wartości zmieniających się skokowo w odpowiedniej skali (dokładności) odwzorowania. Przetwarzanie A/C tworzą 3 etapy: próbkowanie, kwantyzacja (dyskretyzacja) i kodowanie. Działanie przeciwne do wyżej wymienionego wykonuje przetwornik cyfrowo-analogowy C/A.

Interferencja międzysymbolowa - forma zakłóceń, występująca przy transmisji sygnałów cyfrowych, w której jeden symbol (nadany wcześniej) nakłada się na kolejny lub na siebie. Powstaje przy przesyłaniu sygnału na relatywnie duże odległości, spowodowana jest m.in. propagacją wielodrogową. Interferencja międzysymbolowa powoduje rozmycie symbolu (znaku w "języku" cyfrowej modulacji sygnałów), co prowadzi do błędów decyzji odbiornika. Relatywnie duże odległości powinny być odnoszone do szybkości transmisji, kiedy opóżnienie odbitych sygnałów jest znaczące w stosunku do czasu trwania poszczególnych symboli.

Dźwiękowy system ostrzegawczy - służy do rozgłaszania sygnałów ostrzegawczych i komunikatów głosowych dla potrzeb bezpieczeństwa osób przebywających w budynku, nadawanych automatycznie po otrzymaniu sygnału z systemu sygnalizacji pożarowej, a także przez operatora.

HDMI (ang. High Definition Multimedia Interface – multimedialny interfejs wysokiej rozdzielczości) jest cyfrowym interfejsem dla sygnału audio/wideo zdolnym przesyłać pełen strumień danych bez kompresji. Dane wideo przesyłane są z wykorzystaniem technologii TMDS. HDMI pozwala łączyć ze sobą dowolne, zgodne ze standardem, urządzenia audio/wideo takie jak odtwarzacze DVD, Blu-ray, konsole gier, komputery, monitory i telewizory cyfrowe. Obecnie zaczyna wypierać starsze standardy zarówno analogowe (np.: S-Video, SCART, VGA) jak i cyfrowe (DVI) 11-10-2009. Maksymalna odległość transmisji to 15 metrów przy zastosowaniu przewodów wykonanych zgodnie z zaleceniami HDMI Working Group. W większości wykonań kabli dostępnych na rynku odległość nie przekracza 3-5 metrów. W przypadku większych długości konieczne jest stosowanie repeaterów (regenerator sygnału).

Multipleks głębokościowy – to format zapisu dźwięku HiFi w magnetowidach VHS oraz S-VHS. Zapis stereofoniczny HiFi dokonywany jest za pomocą niezależnych od wizyjnych, głowic umieszczonych na bębnie wizyjnym. Sygnały obu kanałów o częstotliwościach 1,3 MHz oraz 1,7 MHz, są zapisane głębiej w warstwie magnetycznej niż sygnały wizyjne. Przesłuch między zapisem dźwięku a zapisem wizji wyeliminowano poprzez wprowadzenie różnych kątów nachylenia szczelin poszczególnych głowic. Dodatkowe ścieżki HiFi w praktyce nie zakłócają obrazu. Uzyskane pasmo przenoszenia: 20Hz-20000Hz, zakres dynamiki powyżej 90dB. Wady tego zapisu to chwilowe zaniki fonii HiFi przy zagiętej taśmie lub na kasetach typu standard (preferowane do zapisu HiFi są kasety oznaczone High Grade lub HiFi). Taśmy zapisane w HiFi są kompatybilne ze standardowym VHS mono; dźwięk mono liniowy zapisywany jest zawsze. W systemie S-VHS stosowany zapis HiFi standardowo.

Akwizycja danych – w informatyce i analizie sygnałów pierwszy etap przetwarzania danych polegający na ich przygotowaniu do dalszej obróbki czy interpretacji; obejmuje on m.in. przechwytywanie, próbkowanie, czy kwantowanie danych w dowolnej postaci, często różnorakich sygnałów, np. w postaci falowej.

W technikach komputerowych, artefakty odnoszą się najczęściej do komputerowego tworzenia lub przetwarzania mediów (np. obrazu, dźwięku). Są to wady będące skutkami ubocznymi zastosowania poszczególnych algorytmów, np. powstające na skutek kompresji oryginalnego źródła w celu zmniejszenia jego objętości lub zmiany formatu (analogowy sygnał przetworzony na cyfrowy etc.).

Cyfrowe przetwarzanie obrazów (ang.) Digital Image Processing, DIP – dziedzina cyfrowego przetwarzania sygnałów. Zajmuje się reprezentacją obrazu w postaci cyfrowej oraz komputerowymi algorytmami przetwarzania i akwizycji obrazów cyfrowych. Przykładem operacji na obrazie cyfrowym jest segmentacja. Przetwarzanie cyfrowe obrazów obejmuje m.in. operacje: - filtrowania - binaryzacji - transformacji geometrycznej - transformacje pomiędzy przestrzeniami barw (RGB, grayscale, binary, indexed), lub (RGB, CMYK itd) - operacje morfologiczne - kodowanie - kompresja

Synchronous Optical NETwork (SONET; Synchroniczna sieć optyczna) to standard transmisji optycznej używający laserów lub diod LED do przesyłania informacji cyfrowej poprzez światłowody. Został on wprowadzony, aby zastąpić PDH (ang. Plesiochronous Digital Hierarchy – Plezjochroniczna Hierarchia Cyfrowa) do przesyłania dużych ilości danych oraz aby pozwalał na bezkonfliktową współpracę urządzeń od różnych dostawców.

DXD (ang. Digital eXtreme Definition) - nazwa opracowanego w szwajcarskiej firmie Merging Technologies i zaaprobowanego przez firmy Sony i Philips wielobitowego formatu zapisu dźwięku cyfrowego o bardzo wysokiej częstotliwości próbkowania wynoszącej 352,8 kHz (ośmiokrotnie wyższej niż standardowa dla formatu CD-Audio częstotliwość 44,1 kHz), bazującego na kodowaniu PCM w rozdzielczości 24 bitów.

Radio cyfrowe – technologia pozwalająca przenosić dźwięk sygnałem cyfrowym za pomocą modulacji. Tego typu radia odbierać można m.in. poprzez: DAB (Digital Audio Broadcasting), Internet, transmisje telewizyjne DVB, a także satelitarne. W Polsce oficjalnie nie ma jeszcze żadnego radia nadającego naziemny sygnał cyfrowy, trwają jednak testy.

Sygnał mgłowy - sygnał dźwiękowy emitowany przez statek, platformę lub znak nawigacyjny w warunkach ograniczonej widzialności. Ma na celu poinformowanie znajdujących się w pobliżu statków o obecności, położeniu i statusie nadającego sygnał.

GoldWave - program służący do zaawansowanej obróbki dźwięku cyfrowego. Pozwala na edycję, odtwarzanie, miksowanie oraz analizowanie plików audio. Aplikacja posiada wiele przydatnych efektów i filtrów (np. equalizer, doppler, flanger). Funkcja CD audio extraction pozwala na zgrywanie ścieżek audio do popularnych formatów dźwiękowych.

Video8 – standard wideo określający format zapisu obrazu i dźwięku, wykorzystujący taśmę magnetyczną o szerokości 8 mm opracowany przez firmę SONY w 1985 roku.

Sygnał diagnostyczny jest to sygnał, którego przebieg zmian wartości wielkości fizycznej charakteryzuje się tym, że przenosi w przestrzeni i w czasie wiadomości o stanach badanego obiektu. Na ogół tylko niektóre cechy sygnału diagnostycznego zawierają wiadomości. Są to czynne tego sygnału zwane parametrami sygnału. Sygnał diagnostyczny jest to zmienna wyjściowa, której parametry muszą spełniać następujące warunki: czułość, jednoznaczność, stabilność jak największej wiadomosci.

       na podstawie Wikipedii, otwartej encyklopedii : licencje: GFDL, oraz CC-BY-SA 3.0 + autorzy, historia
edycja