Super Video Compact Disc (SVCD) jest standardem nagrywania płyt bardzo podobnym do
VCD, ale o wiele nowszym. Główną różnicą między tymi jest jakość obrazu.
CVD (
ang. China Video Disc) - format zapisu
multimediów na
płytach CD stworzony podczas prac nad opracowaniem standardu
SVCD i bardzo do niego podobny. Najważniejszą różnicą jest niższa (horyzontalna)
rozdzielczość, która wynosi 352x480 (NTSC) lub 352x576 (PAL/SECAM). W związku z tym, że 352x480/576 jest jedną z typowych rozdzielczości standardu
DVD-Video, obraz (ale nie dźwięk) w formacie CVD jest z nim w pełni kompatybilny, dlatego pozwala uniknąć problemu
aliasingu występującego przy odtwarzaniu SVCD w odtwarzaczach DVD. Niższa rozdzielczość pozwala na zredukowanie
przepływności przy jednoczesnym utrzymaniu liczby artefaktów na minimalnym poziomie. CVD wspiera wszystkie dodatkowe funkcje (dodatkowe napisy, alternatywne ścieżki audio itp.) obecne w standardzie SVCD.
XSVCD jest skrótem od eXtended SuperVideoCD. XSVCD jest zwykłym dyskiem SVCD, z tą jednak różnicą, że zamiast pozostawać przy limitach przepustowości dla SVCD, wykorzystuje on taki
bitrate, jaki jest wykorzystywany przy
DVD-Video, czyli do 9 Mbit/s. Przy użyciu XSVCD można używać wszystkich rozdzielczości dostępnych dla
PAL/
NTSC, a nie tylko 480x576 / 480x480, które wykorzystuje SVCD. Jest on tym dla
SVCD czym XVCD dla
VCD, czyli nieoficjalną modyfikacją istniejącego formatu, w tym przypadku SuperVideoCD.
CVD (
ang. China Video Disc) - format zapisu
multimediów na
płytach CD stworzony podczas prac nad opracowaniem standardu
SVCD i bardzo do niego podobny. Najważniejszą różnicą jest niższa (horyzontalna)
rozdzielczość, która wynosi 352x480 (NTSC) lub 352x576 (PAL/SECAM). W związku z tym, że 352x480/576 jest jedną z typowych rozdzielczości standardu
DVD-Video, obraz (ale nie dźwięk) w formacie CVD jest z nim w pełni kompatybilny, dlatego pozwala uniknąć problemu
aliasingu występującego przy odtwarzaniu SVCD w odtwarzaczach DVD. Niższa rozdzielczość pozwala na zredukowanie
przepływności przy jednoczesnym utrzymaniu liczby artefaktów na minimalnym poziomie. CVD wspiera wszystkie dodatkowe funkcje (dodatkowe napisy, alternatywne ścieżki audio itp.) obecne w standardzie SVCD.
DSD (
ang. Direct Stream Digital) - nazwa stworzonego przez firmy
Sony i
Philips systemu modulacji
PDM, używanego do kodowania cyfrowego
dźwięku. System ten stosowany jest w
SACD (ang. Super Audio Compact Disc). System ma za zadanie polepszenie jakości odtwarzanego dźwięku.
Płyta kompaktowa (
ang. Compact Disc, CD-ROM – Compact Disc – Read Only Memory) —
poliwęglanowy krążek z zakodowaną cyfrowo
informacją do bezkontaktowego odczytu światłem
lasera optycznego. Zaprojektowany w celu nagrywania i przechowywania
dźwięku, przy użyciu kodowania
PCM, który dzisiaj jest tylko jednym ze standardów cyfrowego zapisu dźwięku. Taką płytę nazywa się
CD-Audio. Dzięki dużej jak na swoje czasy pojemności, niezawodności i niskiej cenie, dysk kompaktowy stał się najpopularniejszym
medium do zapisywania
danych.
S-Video (
ang. Separated Video), oddzielny sygnał wizyjny – standard przesyłania sygnału wizyjnego umożliwiający uzyskanie lepszej jakości niż w najczęściej spotykanym standardzie
Composite video, dzięki oddzieleniu sygnału luminancji (informacje o jasności obrazu) od sygnału chrominancji (informacje o nasyceniu barw). Standard S-Video nazywany jest czasami Super Video lub Y/C, a także błędnie
S-VHS. Złącze standardu S-Video przenosi tylko sygnał wizyjny, a sygnały fonii przesyłane są oddzielnymi przewodami.
DVD (Digital Video Disc lub Digital Versatile Disc) – standard zapisu danych na optycznym
nośniku danych, podobnym do
CD-ROM (te same wymiary: 12 lub 8 cm) lecz o większej pojemności uzyskanej dzięki zwiększeniu gęstości zapisu.
Płyta kompaktowa (
ang. Compact Disc, CD-ROM – Compact Disc – Read Only Memory) —
poliwęglanowy krążek z zakodowaną cyfrowo
informacją do bezkontaktowego odczytu światłem
lasera optycznego. Zaprojektowany w celu nagrywania i przechowywania
dźwięku, przy użyciu kodowania
PCM, który dzisiaj jest tylko jednym ze standardów cyfrowego zapisu dźwięku. Taką płytę nazywa się
CD-Audio. Dzięki dużej jak na swoje czasy pojemności, niezawodności i niskiej cenie, dysk kompaktowy stał się najpopularniejszym[
potrzebne źródło]
medium do zapisywania
danych.
Płyta kompaktowa (
ang. Compact Disc, CD-ROM – Compact Disc – Read Only Memory) —
poliwęglanowy krążek z zakodowaną cyfrowo
informacją do bezkontaktowego odczytu światłem
lasera optycznego. Zaprojektowany w celu nagrywania i przechowywania
dźwięku, przy użyciu kodowania
PCM, który dzisiaj jest tylko jednym ze standardów cyfrowego zapisu dźwięku. Taką płytę nazywa się
CD-Audio. Dzięki dużej jak na swoje czasy pojemności, niezawodności i niskiej cenie, dysk kompaktowy stał się najpopularniejszym[
potrzebne źródło]
medium do zapisywania
danych.
CD-RW (
ang. Compact Disc – ReWritable) jest to
płyta kompaktowa z możliwością wielokrotnego nagrywania (ok. 1000 razy) za pomocą odpowiedniej
nagrywarki komputerowej.
Płyta kompaktowa (
ang. Compact Disc, CD-ROM – Compact Disc – Read Only Memory) —
poliwęglanowy krążek z zakodowaną cyfrowo
informacją do bezkontaktowego odczytu światłem
lasera optycznego. Zaprojektowany w celu nagrywania i przechowywania
dźwięku, przy użyciu kodowania
PCM, który dzisiaj jest tylko jednym ze standardów cyfrowego zapisu dźwięku. Taką płytę nazywa się
CD-Audio. Dzięki dużej jak na swoje czasy pojemności, niezawodności i niskiej cenie, dysk kompaktowy stał się najpopularniejszym[
potrzebne źródło]
medium do zapisywania
danych.
MPEG-1 jest standardem
kompresji dźwięku i ruchomych obrazów zaproponowanym przez
MPEG. Format wideo MPEG-1 używany jest na
Video CD. Jakość obrazu przy zwykłej
przepustowości VCD jest w przybliżeniu porównywalna do tej znanych z kaset
VHS. MPEG-1 Audio Layer 3 jest pełną nazwą popularnego formatu kompresji dźwięku,
MP3.
Audio Video - polski miesięcznik specjalistyczny, traktujący o zagadnieniach audio oraz video istniejący od 1984 roku. Audio Video zajmuje się testowaniem urządzeń audio, sprzętu hi-fi, high-end, zestawów kina domowego, projektorów, telewizorów oraz wiele innych urządzeń audio-video. Pozytywna ocena sprzętu, lub wyróżnienie przez magazyn danego produktu jest cytowane przez niektóre portale w celu podkreślenia jakości. Ponadto miesięcznik przyznaje nagrodę płyta miesiąca, co również jest przytaczane mediach.
PVR (
ang. Personal Video Recorder), zwany także DVR (Digital Video Recorder), jest elektronicznym urządzeniem powszechnego użytku służącym do nagrywania
programów telewizyjnych na
dysk twardy w formacie cyfrowym. PVR został po raz pierwszy zaprezentowany przez firmę TiVo w
1999 roku. Od tego czasu dodano do PVR wiele nowych funkcji, jak na przykład możliwość nagrywania programów na płytach
DVD.