Linki:
Żyrondyści,
Bastylia,
Czapka frygijska,
Hebertyści,
Język francuski,
Maximilien de Robespierre,
Pantalony,
Paryż,
Rewolucja francuska,
Wściekli,
Pieczęć stanowa Idaho przedstawia kobietę symbolizującą emancypację. Jej atrybuty
czapka frygijska i waga – sprawiedliwość. Górnik reprezentuje główny zawód w tym stanie. Rolnik przy orce, rolnictwo,
sosna – leśnictwo, a rogi obfitości reprezentują sadownictwo. Głowa
wapiti – faunę. Dewiza stanu Esto perpetua (pol. Niech trwa wiecznie).
Czapka frygijska, czapka wolności (
gr. piloj,
łac. pileus) – wełniane lub filcowe, ściśle przylegające nakrycie głowy w kształcie stożka, z opadającym do przodu szpicem.
Kolory oznaczają
Unię (niebieski) i klarowność instytucji stanowych (biały). Tarczę herbową podtrzymują rolnik i górnik, symbolizujący dwa główne zawody. Skała oznacza trwałość i ciągłość. Wyryto na niej datę utworzenia tego
stanu (
20 czerwca 1863 roku).
Czapka frygijska i karabiny przypominają, że stan zdobył wolność i będzie jej bronić.
Czapka frygijska, czapka wolności (
gr. piloj,
łac. pileus) – wełniane lub filcowe, ściśle przylegające nakrycie głowy w kształcie stożka, z opadającym do przodu szpicem.
Flaga stanowa Idaho została wprowadzona w
1907. Błękit oznacza przynależność do
Unii, a przedstawiona na niej kobieta symbolizuje
emancypację. Jej atrybuty
czapka frygijska i waga są symbolami sprawiedliwości. Górnik reprezentuje główny zawód w tym stanie. Rolnik przy orce, rolnictwo,
sosna - leśnictwa, a rogi obfitości reprezentują sadownictwo. Głowa
wapiti - faunę.
Kaszkiet (z
fr. casquette) to rodzaj nakrycia głowy,
czapka męska z daszkiem z przodu i okrągłym denkiem, ale także czapka z podwiniętym daszkiem z przodu i z tyłu.
Pęcherzyk w kształcie czapki frygijskiej (czapka frygijska,
ang. phrygian cap deformity) – rzadki wariant anatomiczny budowy
pęcherzyka żółciowego, polegający na obecności przegrody w świetle narządu. Nazwa pochodzi od podobieństwa wyglądu pęcherzyka, którego dno ulega sfałdowaniu, do
czapki frygijskiej. Zmiana wymaga różnicowania w
USG z
kamicą pęcherzyka.
Czapka frygijska, czapka wolności (
gr. pilos,
łac. pileus) – wełniane lub filcowe, ściśle przylegające nakrycie głowy w kształcie stożka, z opadającym do przodu szpicem.
Pieczęć stanowa
Wirginii Zachodniej przedstawia tarczę herbową, na której jest data
20 czerwca 1863. Tego dnia powstał ten stan poprzez oderwanie się od należącej do
Skonfederowanych Stanów Ameryki Wirginii i przyłączył się do
Unii. Herb podtrzymywany przez przedstawicieli najważniejszych zawodów w tym regionie – rolnika i górnika.
Czapka frygijska i karabiny przypominają, że stan zdobył wolność i będzie jej bronić. W otoku pieczęci nazwa stanu i dewiza (pol.) "Mieszkańcy gór zawsze wolni".
Czapka Frygijska, właściwie Warszawska Grupa Plastyków "Czapka Frygijska" – stowarzyszenie artystów sympatyzujących z ideami
komunistycznymi, działające w latach
1934-
1938, założone z inicjatywy
Komunistycznej Partii Polski. Członkowie grupy postulowali sztukę zaangażowaną i agitacyjną, posługiwali się konwencją realistyczną, odrzucając zdobycze
awangardy. Zorganizowali dwie wystawy zbiorowe – w
Warszawie w roku
1936 oraz w
Krakowie w
1937. Piętnowali w swoich dziełach wyzysk burżuazji, ukazując niedolę klasy robotniczej. Poruszali takie tematy jak: bezrobocie, bieda, strajki robotnicze, praca fizyczna itp.
Franciszek Bartoszek, ps. Jacek - (
1910 -
1943). Lewicowy plastyk. Później członek
PPR i
GL. Absolwent warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Był współzałożycielem i jednym z członków działającego w latach 1934 - 1938 stowarzyszenia plastycznego
Czapka Frygijska. W styczniu 1942 uzyskuje członkostwo PPR. W maju 1942 wyznaczony zastępcą dowódcy grupy specjalnej Sztabu Głównego GL. W marcu 1943 awansuje na dowódce grupy specjalnej i członka Sztabu Głównego GL. Równocześnie pełni funkcje sekretarza organizacji Komitet Daru Narodowego. Ginie podczas akcji zbrojnej GL na Bank "Społem" w Warszawie. Pośmiertnie otrzymuje stopień podpułkownika i jako pierwszy
Krzyż Grunwaldu III klasy nadane przez Dowództwo Główne GL. W okresie PRL jego imieniem nazwano doroczną nagrodę plastyczną.
Bastylia (
fr. la Bastille) – zamek wybudowany pod
Paryżem, w latach
1370–
1383, jako część jego umocnień, w celu obrony bramy Św. Antoniego. Słowo la bastille w wolnym tłumaczeniu oznacza każdy zamek tuż za rogatkami miasta i jest mniej więcej odpowiednikiem polskiego słowa "
barbakan".
Plac Bastylii (
fr. place de la Bastille) - plac we wschodniej części
Paryża na północnym brzegu
Sekwany. W latach
1370-
1789 stał tu zamek obronny, przebudowany w
XVII wieku na więzienie -
Bastylia. Jej zburzenie
14 lipca 1789 r. stało się początkiem
rewolucji francuskiej. Obecnie na placu stoi Kolumna Lipcowa,zbudowana z przetopionych armat Napoleona Bonaparte, ustawiona na pamiątkę ofiar
rewolucji lipcowej 1830 roku. Obok znajduje się "Opera-Bastille" otwarta w dwusetną rocznicę rewolucji 1789 roku.
Czapka Kazańska – ozdobne nakrycie głowy w stylu orientalnym,
kołpak należący do
cara Iwana IV Groźnego. Przechowywana jest w kremlowskim Arsenale (Orużejnaja Pałata) w Moskwie.
Magierka – zwana też "żarnami", "batorówką", "madziarką". Tzw. "czapka węgierska". Była to okrągła lub czworokątna
czapka pozbawiona daszka, o główce płaskiej, okrągłej bądź kwadratowej wykonana z grubego
sukna i obszyta tzw. "barankiem". Magierkę robiono także na drutach z kremowej wełny. Magierki różniły się wyglądem oraz kolorem w zależności od regionu Polski. Zazwyczaj ozdabiano ją kitą, piórkiem, barwnymi sznurkami i pomponami. Magierki stały się składnikiem polskich strojów ludowych w różnych regionach Polski.
Święto Federacji (
fr. Fête de la Fédération) – pierwsze wielkie święto rewolucyjne czasów
rewolucji francuskiej, zorganizowane 14 lipca
1790 na
paryskim Polu Marsowym z okazji rocznicy wzięcia
Bastylii. W czasie święta
Ludwik XVI złożył uroczystą przysięgę lojalności wobec postanowień
Konstytuanty, zaś
Talleyrand odprawił uroczystą mszę.
Godło Salwadoru jest używane w obecnej formie od
15 września 1912 roku. Na środku znajduje się
trójkąt, a w nim przedstawiono pięć
wulkanów wynurzającyh się z morza. Symbolizują one pięć państw członkowskich
Zjednoczonych Prowincji Ameryki Środkowej. Nad wulkanami znajduje się czerwona
czapka frygijska umieszczona na środku słońca. Wokół słońca napisana jest data 15 września
1821 roku, dzień ogłoszenia niepodległości przez Salwador. Na szczycie znajduje się
tęcza. Za tarczą znajduje się pięć flag państw Zjednoczonych Prowincji. Poniżej znajduje się wstęga z mottem narodowym: Dios, Unión, Libertad (
hiszp., "Bóg, Jedność, Wolność"). Całość otoczona jest gałązką
wawrzynu. Gałązka podzielona jest na 14 części, symbolizującyh 14
departamentów Salwadoru. Wokół gałązki umieszczono złoty napis w języku hiszpańskim: REPÚBLICA DE EL SALVADOR EN LA AMÉRICA CENTRAL (Republika Salwadoru w Ameryce Środkowej).
Magierka – zwana też "żarnami", "batorówką", "madziarką". Tzw. "czapka węgierska". Była to okrągła lub czworokątna
czapka pozbawiona daszka, o główce płaskiej, okrągłej bądź kwadratowej wykonana z grubego
sukna i obszyta tzw. "barankiem". Magierkę robiono także na drutach z kremowej wełny. Magierki różniły się wyglądem oraz kolorem w zależności od regionu Polski. Zazwyczaj ozdabiano ją kitą, piórkiem, barwnymi sznurkami i pomponami. Magierki stały się składnikiem polskich strojów ludowych w różnych regionach Polski.
Bejsbolówka — sportowe
nakrycie głowy, wykonane z miękkiego materiału, z twardym daszkiem. Daszek ma chronić oczy przed słońcem. Z tyłu ma z reguły plastikowy pasek.