Linki:
Łańcut,
Łaba,
Łużyce,
Śląsk,
Śmigus-dyngus,
Średniowiecze,
2 października,
Aleksander Brückner,
Aleksander Walerian Jabłonowski,
Anglowie,
August III Sas,
August II Mocny,
Biecz,
Bolesław I Chrobry,
Brytania,
Brytyjska rodzina królewska,
Burgundowie,
Chrześcijaństwo,
Czechy,
Dialekt małopolski,
Doły Jasielsko-Sanockie,
Dolna Saksonia,
Franciszek Kotula,
Fryderyk August I,
Głuchoniemcy,
Germania (Tacyt),
Germanie,
Gorlice,
Grybów,
Haczów,
Herburtowie,
II wiek,
IX wiek,
Infant,
Jędrzej Kitowicz,
Język angielski,
Język niemiecki,
Język starosaksoński,
Jan Aleksander Karłowicz,
Jasiołka,
Jutowie,
Kalwaria Pacławska,
Karol Wielki,
Karpacz,
Kazimierz III Wielki,
Kittlitz (ród),
Klaudiusz Ptolemeusz,
Kluż-Napoka,
Kościół Mariacki w Krakowie,
Kombornia,
Konstrukcja przysłupowa,
Konstytucja 3 maja,
Królestwo Essex,
Kraków,
Księstwo Warszawskie,
Kultura przeworska,
Ludolfingowie,
Małopolska,
Marcin Bielski,
Maria Augusta Wettyn,
Markowa,
Metryka Koronna,
Miśnia,
Miasto,
Nóż bojowy,
Pilzno,
Pogórze Środkowobeskidzkie,
Polska,
Poznań,
Prawo magdeburskie,
Publiusz Korneliusz Tacyt,
Ropa (dopływ Wisłoki),
Rzeszów,
Sąd,
Sąd wyższy prawa niemieckiego,
Słowacja,
Saks,
Saksonia,
Sasi siedmiogrodzcy,
Siedmiogród,
Skandynawia,
Spisz,
Statut Łaskiego,
Sussex,
Sybin,
Szymbark (województwo małopolskie),
Szymon Starowolski,
Tkactwo,
Trześniów (województwo podkarpackie),
Turyngia,
Tydzień Kultury Beskidzkiej,
Tyr (bóg),
VI wiek,
V wiek,
Węgry,
Władysław Sarna,
Wandalowie,
Weichbild,
Wessex,
Westfalia,
Wettynowie,
Widsidh,
Wielkopolska,
Wikingowie,
Wincenty Pol,
Wisła,
Wisła (miasto),
Wisłok,
Wisłoka,
Wołosi,
XIII wiek,
XII wiek,
X wiek,
Ziemniak,
Zwierciadło saskie,
Zygmunt I Stary,
Sasi (Saksoni,
niem. Sachsen,
ang. Saxons) – lud pochodzenia
germańskiego, osiadły w
średniowieczu w
Westfalii i
Dolnej Saksonii, w tradycji pisanej ich ojczyzną były
nadwiślańskie lasy (
Widsidh).
Fryderyk –
imię męskie pochodzenia
germańskiego (
niem. Friedrich). Wywodzi się od słowa fridu oznaczającego "obrona", "opieka" oraz richi – "możny", "bogaty", "potężny".
Herybert — oboczna forma męskiego imienia
Herbert pochodzenia
germańskiego,
niem. Heribert,
hiszp. Heriberto. Wywodzi się od słowa oznaczającego "błyszczący", "jaśniejący".
Nie należy łączyć obu tych imion.
Medard —
imię męskie pochodzenia
germańskiego. Powstało z członów maht — "potęga, władza, moc, męstwo" oraz hart — "silny, odważny, śmiały".
Ubald, Hubald –
imię męskie pochodzenia
germańskiego. Powstało ze słów hyg i bald, a oznacza "silny ratownik". Patronem imienia jest św. Ubald, biskup
Gubbio (+ 1160).
Gandalf (elf z laską) to
imię męskie pochodzenia
germańskiego, pochodzące z Katalogu karłów, jednej z części poematu Voluspa, który jest częścią
Eddy starszej, gdzie było to imię jednego z
karłów.
Herman –
imię męskie pochodzenia
germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "wojownik". Innym jego wariantem jest
Armin, natomiast nazwisko
Menzel stanowi podwójne zdrobnienie imienia Hermann .
Zygfryd, Sygurd -
imię męskie pochodzenia
germańskiego. Wywodzi się od słów sigu i fridu oznaczających zwycięstwo i opieka, jako ten, który zapewnia bezpieczeństwo swym podopiecznym. Imię to było znane w Polsce od średniowiecza, m.in. w formach: Zebrzyd, Zybrzyd, Zewrzyd, Zywrzyd. Żeński odpowiednik to
Zygfryda.
Adair – zarówno żeńskie, jak i męskie
imię pochodzenia germańskiego oznaczające "bogatą włócznię". Występuje też w wariantach Adaire, Adare i Adayre. Obecnie imię to nie jest popularne.
Herman –
imię męskie pochodzenia
germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "wojownik". Innym jego wariantem jest
Armin, natomiast nazwisko
Menzel stanowi podwójne zdrobnienie imienia Hermann .
Ildefonsa -
imię żeńskie pochodzenia
germańskiego. Wywodzi się od słów hild "walka, potyczka" i funs "gotowy", co mogło oznaczać "gotową do walki". Patronem tego imienia jest św.
Ildefons z Toledo, zakonnik, biskup (
VII wiek).
Komendacja (
łac. commendatio: polecenie) – w dobie
feudalizmu był to
cywilnoprawny akt oddania się wolnej osoby w osobisty stosunek poddańczy względem innej wolnej osoby. W
Europie występował najczęściej we
wczesnym średniowieczu: wywodził się z tradycji
germańskiej, pojawił się w VIII wieku, a rozpowszechnił w czasach
karolińskich.
Herbert —
imię męskie pochodzenia
germańskiego, Herbert. Wywodzi się od słowa oznaczającego "błyszczący", "jaśniejący". Patronem tego imienia jest św. Herbert, pustelnik z
Cumberland wspominany
20 marca.
Adalbert, Adelbert –
imię męskie pochodzenia
germańskiego. Wywodzi się od słów oznaczających adal (ród szlachecki) i beraht (jasny, błyszczący), oznaczało "pochodzącego ze szlachetnego rodu". Występuje w wielu odmianach, np.:
Albert, Olbracht. Jego żeńskim odpowiednikiem jest
Adalberta.
Adalruna, Alruna —
imię żeńskie pochodzenia
germańskiego. Pierwszy człon imienia, adal– // edel– oznacza "szlachetny, wspaniały", natomiast –runa — "tajemnica, wiedza tajemna". Alruna stanowi formę skróconą imienia Adalruna. Patronką tego imienia w Kościele katolickim jest św. Alruna (Aluina), pochowana w opactwie Niederaltaich (
XI wiek).
Gandalf –
imię męskie pochodzenia
germańskiego, pochodzące z Katalogu karłów, jednej z części poematu Voluspa, który jest częścią
Eddy starszej, gdzie było to imię jednego z
karłów. Nazwa pochodzi od staronordyckich słów gandr (różdżka) i álfr (
elf).
Wolfram, Wulfram -
imię męskie pochodzenia
germańskiego oraz
nazwisko wywodzące się od
niemieckich słów Wolf -
wilk oraz hraban= Rabe-
kruk, co interpretowane jest jako Wilk i kruk
Odyna.
Sasi siedmiogrodzcy (
niem. Siebenbürger Sachsen,
węg. Erdélyi szászok) to ludność pochodzenia niemieckiego osiadła na terenach
Siedmiogrodu począwszy od
XII wieku. Ponieważ ostatnia grupa osadników pochodziła z
Saksonii, przyjęto dla wszystkich miano Sasów, nazwa ta utrwaliła się do dnia dzisiejszego. Dziś Sasi są w dużej mierze zrumunizowani przede wszystkim językowo. Obecnie
językiem niemieckim posługuje się głównie starsze pokolenie, język ten za sprawą wielowiekowej izolacji od pozostałej części niemieckojęzycznej ludności, znacznie odbiega od współczesnego. Kolonizacja
Siedmiogrodu przez
Sasów została zapoczątkowana przez króla
Gejzę II (
1141-
1162), który sprowadzając nowych osadników dążył do zaludnienia ówczesnych kresów państwa węgierskiego. Koloniści przybywali głównie z zachodnich części
Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego i w większości posługiwali się dialektami
frankońskimi.
Hildegunda -
imię żeńskie pochodzenia
germańskiego. Wywodzi się od słów hilt(e)a "
bitwa" oraz gund "
walka", można określić jego pierwotne znaczenie jako "biorąca udział w bitwie, walce". Jego zdrobnieniem jest
Hilda.
Dytwin, (Detwin) —
imię męskie pochodzenia
germańskiego (niem. Dietwin), złożone z członów: Diet- (germ. þeudo,
stsas. thioda,
stwniem. diot) — "lud" oraz -win (stwniem., stsas. wini) — "przyjaciel" i oznaczające "przyjaciel ludu". W Polsce imię to notowano od
1251 roku w formie (Detwin) i od
1365 w formie Dytwin. Od imienia pochodzi nazwa polskiej miejscowości
Dziecinów.